Πώς αναγεννήθηκε θεαματικά η θρυλική συναυλιακή ταινία «Pink Floyd at Pompeii».
Η θρυλική συναυλιακή ταινία «Pink Floyd at Pompeii» των Pink Floyd απέκτησε νέα, εντυπωσιακή ζωή μέσα από την τεχνολογία IMAX, χάρη στην ανακάλυψη των πρωτότυπων αρνητικών φιλμ σε μία αποθήκη του Λονδίνου.
Η νέα έκδοση, με τίτλο «Pink Floyd at Pompeii – MCMLXXII», προσφέρει μία μοναδική εμπειρία θέασης και ήχου, αποκαλύπτοντας το συγκρότημα σε μία εποχή πριν την παγκόσμια φήμη και τις εσωτερικές συγκρούσεις.
Η αναζήτηση ξεκίνησε το 1994, όταν ο κιθαρίστας David Gilmour ζήτησε το αμοντάριστο υλικό από τη συναυλία που γυρίστηκε το 1971 στο Ρωμαϊκό Αμφιθέατρο της Πομπηίας.
Η Lana Topham, υπεύθυνη αποκατάστασης του συγκροτήματος, ξεκίνησε μία εμμονική αναζήτηση για τα αρχικά πλάνα.
«Παρά την εκτενή έρευνά μου, δεν κατάφερα να εντοπίσω τα rushes. Ερεύνησα κάθε εργαστήριο στη Βρετανία και τη Γαλλία, κάθε αποθηκευτικό χώρο», δηλώνει η ίδια.
Η καθοριστική ανακάλυψη ήρθε το 2020, όταν η Lana Topham, σε συνεργασία με την τεχνικό φιλμ Marie-Louise Fieldman, εντόπισε ορισμένα κουτιά φιλμ με την ένδειξη «Pompeii» (Πομπηία) σε μία αποθήκη του Λονδίνου.
Αν και δεν επρόκειτο για τα αμοντάριστα πλάνα, τα ευρήματα ήταν εξίσου πολύτιμα: τα πρωτότυπα αρνητικά πρώτης κοπής σε φιλμ 35mm, τα οποία προσφέρουν την απόλυτη ποιότητα εικόνας και επιτρέπουν προηγμένη χρωματική επεξεργασία και αποκατάσταση.
«Η αποκατάσταση από αρνητικό είναι εντελώς διαφορετική υπόθεση από την αποκατάσταση από κόπια», εξηγεί η Topham. «Οι κόπιες που κυκλοφορούσαν παλαιότερα είχαν χρησιμοποιηθεί επανειλημμένα στους κινηματογράφους και δεν ήταν ιδανικές για αποκατάσταση».
Τα αρνητικά αποτέλεσαν τη βάση για τη νέα έκδοση «Pink Floyd at Pompeii – MCMLXXII», η οποία θα προβάλλεται παγκοσμίως στους κινηματογράφους και τις αίθουσες IMAX από τις 24 Απριλίου.
Παράλληλα, στις 2 Μαΐου κυκλοφορεί και το remixed live album της συναυλίας, σηματοδοτώντας την πρώτη φορά που το πλήρες live set της ταινίας είναι διαθέσιμο σε δίσκο.
Η αρχική ταινία, που γυρίστηκε το 1971 και κυκλοφόρησε το 1972, παρουσιάζει τους Pink Floyd σε νεαρή ηλικία, να παίζουν μπροστά σε ένα μικρό κοινό που αποτελούνταν από τεχνικούς, οπερατέρ και «μερικά τοπικά παιδιά που κατάφεραν να μπουν», όπως αναφέρει ο Mark Blake στο βιβλίο του «Comfortably Numb: The Inside Story of Pink Floyd».
Ο ντράμερ Nick Mason χτυπά το τεράστιο γκονγκ του, δίνοντας έμφαση στη δραματικότητα του αρχαίου σκηνικού, ενώ οι Pink Floyd παίζουν τραγούδια από το άλμπουμ «Meddle» του 1971, όπως τα «Echoes» και «One of These Days».
Σε μεταγενέστερες εκδόσεις της ταινίας προστέθηκαν σκηνές από τα Abbey Road Studios στο Λονδίνο και ένα στούντιο στο Παρίσι.
«Είναι μία καθοριστική ταινία, γιατί είναι το πιο κοντινό που έχουμε σε συναυλιακή ταινία των Pink Floyd από τη δεκαετία του ’70», αναφέρει ο Mark Blake.
«Γυρίστηκε και το “The Wall”, αλλά δεν κυκλοφόρησε ποτέ επίσημα και η ποιότητά του δεν είναι καλή. Είναι όπως με τους Led Zeppelin και το “The Song Remains the Same” – είναι το μόνο που υπάρχει διαθέσιμο για το κοινό», σημειώνει.
Η ταινία έχει επανακυκλοφορήσει πολλές φορές, με πιο πρόσφατη την έκδοση Director’s Cut σε DVD το 2003.
Αν και η νέα έκδοση IMAX δεν περιλαμβάνει νέο υλικό, η ποιότητα της εικόνας είναι εντυπωσιακή. Ο ιταλικός ουρανός φαίνεται απίστευτα γαλάζιος, ενώ οι πολύχρωμες πεταλούδες στο μπλουζάκι του Nick Mason μοιάζουν έτοιμες να πετάξουν από την οθόνη.
Η νέα έκδοση αποτελεί επίσης σημαντικό πλεονέκτημα για τη Sony Music, η οποία απέκτησε μέρος των δικαιωμάτων της δισκογραφίας των Pink Floyd τον Οκτώβριο του 2023 έναντι 400 εκατομμυρίων δολαρίων.
Η κυκλοφορία της ταινίας αναμένεται να ενισχύσει τα streams και την παρουσία του συγκροτήματος στα κοινωνικά δίκτυα.
Η αποκατάσταση της εικόνας έγινε με τη βοήθεια του colorist Andy Lee, ο οποίος αξιοποίησε στο έπακρο τα αρνητικά.
«Το πρόβλημα με τις κόπιες είναι ότι έχουν περιορισμούς στην αποκατάσταση», λέει η Lana Topham, περιγράφοντας την ταινία ως «μια τρισδιάστατη εμπειρία» που ζωντανεύει ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες, όπως «το λογότυπο στα ηχεία και την κόκκινη ταινία στα ντραμς του Nick».
«Η τεχνολογία μας επιτρέπει πλέον να απολαύσουμε την πλήρη, ένδοξη λεπτομέρεια της ταινίας», προσθέτει ο Mark Blake.
«Μπορείς κυριολεκτικά να δεις τα αποτυπώματα στα δάχτυλα του David Gilmour πάνω στη Stratocaster του. Είναι κλισέ, αλλά νιώθεις σαν να βρίσκεσαι εκεί, στο αμφιθέατρο, μαζί τους», λέει.
Η νέα έκδοση του «Pink Floyd at Pompeii» δεν είναι απλώς μία αποκατάσταση – είναι μία αναγέννηση ενός ιστορικού μουσικού ντοκουμέντου, που φέρνει το παρελθόν στο παρόν με τρόπο που μόνο η τεχνολογία IMAX μπορεί να προσφέρει.
