Η Sabrina Carpenter μετέτρεψε τη σκηνή του Coachella σε μία υπερπαραγωγή παλιού Hollywood, επιβεβαιώνοντας μία προφητεία δύο ετών.
Η Sabrina Carpenter ανέβηκε στη σκηνή του Coachella πριν από δύο χρόνια, δίνοντας μία υπόσχεση. Μέσα από το outro του τραγουδιού της, είχε δηλώσει πως την επόμενη φορά που θα βρισκόταν εκεί, θα ήταν η κεντρική καλλιτέχνιδα. Το βράδυ της Παρασκευής 10 Απριλίου, η Αμερικανίδα τραγουδίστρια έκανε αυτήν ακριβώς τη φαντασίωση πραγματικότητα, αφήνοντας πίσω της την εποχή των viral εμφανίσεων και επιβεβαιώνοντας τη θέση της στην κορυφή της pop μουσικής.
«Θα τα πούμε ξανά εδώ όταν θα είμαι headliner», είχε πει χαρακτηριστικά το 2024. Η επιστροφή της στο φεστιβάλ αποτέλεσε μία εντυπωσιακή ωδή στην Καλιφόρνια και την αισθητική του κλασικού αμερικανικού σινεμά. Έστησε μία ολόκληρη πολιτεία στην έρημο, συνδυάζοντας την αύρα του Λος Άντζελες με τις επιρροές της disco.
Λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 9 Απριλίου του 2026, είχε δώσει μία πρώτη γεύση της αισθητικής της μέσα από το Sabrina’s Pit Stop, μία εντυπωσιακή εγκατάσταση σε συνεργασία με την Airbnb στο Ίντιο της Καλιφόρνια. Το σκηνικό της συναυλίας κυριάρχησε από τα πρώτα κιόλας λεπτά, όταν ρετρό αυτοκίνητα φάνηκαν να κοιτούν προς τους λόφους του Hollywood.
Πίσω τους αποκαλύφθηκε η τεράστια επιγραφή «SABRINAWOOD». Ο διάδρομος της σκηνής σχεδιάστηκε για να θυμίζει τη Λεωφόρο Δόξας του Hollywood, ενώ το σόου ξεπέρασε κατά πολύ το concept της SC Airlines που είχε παρουσιάσει στα Βραβεία Grammy του 2026, όπου συμβολικά άφηνε στο αεροδρόμιο τις αποσκευές που την περιόριζαν.
Η βραδιά ξεκίνησε με ένα ασπρόμαυρο βίντεο, έναν ξεκάθαρο φόρο τιμής στα φιλμ νουάρ. Η τραγουδίστρια φαινόταν να οδηγεί σε έναν σκοτεινό δρόμο της ερήμου, συναντώντας τον νεότερο εαυτό της. Εκεί τη σταματά ένας αστυνομικός, τον οποίο υποδύθηκε ο Sam Elliott.
«Ξέρεις ότι δεν είναι σωστά τα πράγματα εκεί έξω. Είναι λάθος», την προειδοποίησε για την Καλιφόρνια. Όταν τα φώτα άναψαν, η μουσική πέρασε στο τραγούδι «House Tour», δίνοντας τον ρυθμό για μία εμφάνιση 90 λεπτών που χώρεσε συνολικά 20 τραγούδια.
«Δεν μπορώ να πιστέψω ότι είμαι headliner στο Coachella», ανέφερε στο κοινό η Sabrina Carpenter. «Μάλλον μπορώ λιγάκι, αλλά ακούγεται πιο ωραίο να το λέω», συμπλήρωσε με απόλυτη φυσικότητα.
Η πορεία της μέχρι εδώ ήταν καταιγιστική, έχοντας περάσει πάνω από έναν χρόνο στον δρόμο με την παγκόσμια περιοδεία του άλμπουμ «Short n’ Sweet». Η συγκεκριμένη σειρά συναυλιών, που επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει τον δίσκο «Man’s Best Friend» του 2025, κάλυψε 72 διαφορετικές ημερομηνίες, με μία τεράστια παραγωγή που θύμιζε τηλεοπτικό στούντιο.
Το setlist περιλάμβανε φυσικά το «Espresso», το απόλυτο No. 1 τραγούδι που άλλαξε εντελώς την τροχιά της καριέρας της. Ακούστηκαν επίσης αγαπημένα τραγούδια από την εποχή του δίσκου «Emails I Can’t Send», όπως τα «Because I Liked a Boy» και «Feather». Στο τελευταίο, η σκηνή απέκτησε αισθητική burlesque. Η τραγουδίστρια πλαισιώθηκε από χορεύτριες με φτερά μαύρων πουλιών, ενσωματώνοντας απολαυστικά ένα sample από το «Copacabana» του Barry Manilow, με τους στίχους να προσαρμόζονται για την περίσταση.
Από το άλμπουμ «Man’s Best Friend», οι θαυμαστές άκουσαν ολοκαίνουργιες και ανανεωμένες εκτελέσεις. Στο «Manchild», η σκηνή γέμισε με άνδρες ντυμένους σκυλιά Δαλματίας και κανίς, οι οποίοι κινούνταν με θεατρικότητα υπό τους ήχους μιας ορχηστρικής εισαγωγής βγαλμένης από ταινία της Disney. Η ίδια περπατούσε ανάμεσά τους, φωνάζοντας «Σκίουρος\!» σε μία έξυπνη αναφορά στην ταινία «Up» της Pixar.
Η εμφάνιση φιλοξένησε τις πρώτες ζωντανές εκτελέσεις των τραγουδιών «When Did You Get Hot?», «Sugar Talking» και «We Almost Broke Up Again Last Night». Στο τελευταίο, μία έντονη κιθαριστική μελωδία έδωσε σκληρό χαρακτήρα στον ήχο. «Αν κάποιος έχει βρεθεί ποτέ σε μία σχέση που ξεκίνησε και τελείωσε, μετά ξεκίνησε, και μετά τελείωσε ξανά», ανέφερε η ίδια. «Τότε τραγουδάω αυτό το τραγούδι απευθείας σε εσάς», κατέληξε.
Η μουσική λίστα περιλάμβανε ακόμα και το «Such a Funny Way», ένα σπάνιο bonus track, αποδεικνύοντας πόσο πλούσιος έχει γίνει ο κατάλογός της τα τελευταία χρόνια. Σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας, οι αναφορές σε κλασικά έργα διαδέχονταν η μία την άλλη με εξαιρετική συνοχή. Το «When Did You Get Hot?» έκλεισε το μάτι στο «Some Like It Hot», περιλαμβάνοντας μάλιστα ένα έξυπνο οπτικό αστείο, ενώ το «Busy Woman» περιείχε στοιχεία από το «The Rocky Horror Show».
Στο «Go Go Juice», το κοινό διέκρινε σαφείς επιρροές από το «Cell Block Tango» του μιούζικαλ «Chicago». Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες στιγμές ήταν η εκτέλεση του «My Man on Willpower». Η τραγουδίστρια περπατούσε μπρος-πίσω πάνω σε κυλιόμενους διαδρόμους φορώντας ψηλές μπότες, θυμίζοντας την αισθητική των Jamiroquai. Οπτικοποίησε εξαιρετικά τη δυναμική των τοξικών σχέσεων, προτού το σύστημα την πετάξει εκτός σκηνής στο φινάλε του τραγουδιού.
Το ρίσκο ενός τόσο θεατρικού θεάματος ωστόσο είχε και τις προκλήσεις του. Στα μισά της εμφάνισης, η Susan Sarandon πήρε τον λόγο μέσα από ένα αυτοκίνητο για έναν μονόλογο 7 λεπτών. Υποδυόμενη μία μεγαλύτερη ηλικιακά εκδοχή της τραγουδίστριας, μίλησε για τα νιάτα, το θάρρος και τη φιλοδοξία, αναρωτώμενη τι θα σκεφτόταν για εκείνη μία μελλοντική της ανιψιά.
Τα τεχνικά προβλήματα στον ήχο έκαναν τα λόγια της δυσνόητα, ρίχνοντας τον έντονο ρυθμό που είχε χτιστεί νωρίτερα. Το κοινό άρχισε να κάθεται κάτω, καθώς η συγκεκριμένη σκηνή δυσκόλεψε τη ροή του προγράμματος. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εμφανίστηκε και ο Corey Fogelmanis, παλιός της συμπρωταγωνιστής στη σειρά «Girl Meets World», στον ρόλο ενός σερβιτόρου σε drive-in σινεμά, με το όνομά του να αναγράφεται καθαρά στη ζωντανή μετάδοση.
Η σκηνή ολοκληρώθηκε με μία αλλαγή ρούχων, με την τραγουδίστρια να επιστρέφεται φορώντας ένα μπλε ζιβάγκο σε μία αίθουσα οντισιόν της δεκαετίας του 1980. Τα cameos διασημοτήτων συνεχίστηκαν, διατηρώντας το ενδιαφέρον αμείωτο. Στο «Juno», η συνηθισμένη ρουτίνα αντικαταστάθηκε από τον ήχο ενός γκονγκ και τη χαρακτηριστική φωνή του Samuel L. Jackson.
«Γεια σου Coachella. Αυτός είναι ο πνευματικός σου καθοδηγητής», ακούστηκε να λέει. «Βρίσκομαι εδώ για να ταξιδέψω εσάς τους μ***κες στη χαλάρωση. Τώρα Sabrina, τελείωσε το γ***\* τραγούδι», απαίτησε ο ηθοποιός.
Ο Will Ferrell ανέβηκε επίσης στη σκηνή, ντυμένος ηλεκτρολόγος. Έσερνε ένα καλώδιο για να φτιάξει μία υποτιθέμενη βλάβη έπειτα από ένα βραχυκύκλωμα. «Τυπικό Coachella», αστειεύτηκε στο μικρόφωνο. Όταν προσπάθησε να ανάψει ένα τσιγάρο, με τον αέρα να του χαλάει τα σχέδια, απλώς τα παράτησε.
«Το κάπνισμα κάνει κακό ούτως ή άλλως», δήλωσε. Η ενέργεια επέστρεψε στο ζενίθ με το «Taste», όπου οι θαυμαστές τραγούδησαν μαζί της κάθε στίχο, ενώ εκείνη χόρευε στον αέρα. Στο «Please Please Please», η κάμερα της μετάδοσης εντόπισε την Anya Taylor-Joy και τον Sombr να απολαμβάνουν τη συναυλία. Στο πρόγραμμα δεν υπήρξαν καθόλου ντουέτα με άλλους καλλιτέχνες, διαψεύδοντας τις έντονες φήμες που την ήθελαν να περνάει χειροπέδες στη Madonna επί σκηνής.
Παραδόξως, το τεράστιο τραγούδι της «Nonsense» έλειπε εντελώς, αφήνοντας την παλιά της πρόβλεψη να μιλήσει από μόνη της χωρίς περιττές επαναλήψεις. Όλα αυτά ήταν αποτέλεσμα μηνών σκληρής δουλειάς και απόλυτης προσήλωσης. Μιλώντας στον Marc Jacobs πριν από το φεστιβάλ, η τραγουδίστρια είχε εξηγήσει αναλυτικά το όραμά της.
«Είναι το πιο φιλόδοξο σόου που έχω κάνει ποτέ», εξομολογήθηκε. «Είναι μάλλον ο περισσότερος χρόνος που είχα ποτέ για να κάτσω και να συζητήσω για μία συναυλία καθώς τη δημιουργώ», ανέφερε.
Εξήγησε πως, ενώ συνήθως οι καλλιτέχνες ρίχνονται απευθείας στις πρόβες, η συγκεκριμένη διαδικασία ξεκίνησε πριν από επτά μήνες, καθιστώντας το τελικό αποτέλεσμα εξαιρετικά ιδιαίτερο. Η σκηνή γέμισε με τεράστιες φωτεινές επιγραφές που έγραφαν «Icon in Motion» και «She’ll Dream Come True It for Ya\!», παραπέμποντας ξανά στη θεατρικότητα του Broadway.
Πριν το τελικό κρεσέντο με το «Espresso», ανακάλεσε το παρελθόν της μπροστά στους χιλιάδες θεατές. «Πριν από δύο χρόνια ήθελα να βγάλω ένα τραγούδι πριν από το Coachella», είπε πίνοντας από ένα ποτήρι espresso martini. «Και τώρα νομίζω ότι ίσως ξέρετε τα γαμημένα λόγια», πρόσθεσε, καθώς το κοινό τραγουδούσε κάθε λέξη με πάθος.
Η τεράστια αποδοχή αυτού του τραγουδιού ήταν κάτι που η ίδια είχε διαισθανθεί από την πρώτη στιγμή που το κυκλοφόρησε. Όπως είχε δηλώσει τότε στον Zane Lowe: «Υπήρχε κάτι πραγματικά συναρπαστικό στο γεγονός ότι το τραγούδι ήταν γεμάτο προσωπικότητα από την αρχή ως το τέλος».
«Αυτά είναι τα τραγούδια που έχουν πλάκα όταν τα τραγουδάς ζωντανά με το κοινό», παρατήρησε. Πίστευε ακράδαντα ότι ακόμα και κάποιος που δεν γνώριζε τη μουσική της, μπορούσε να ακούσει ένα τέτοιο τραγούδι και να κατανοήσει πλήρως το χιούμορ της.
Η συναυλία έκλεισε με τον πιο φαντασμαγορικό τρόπο μέσα από το τραγούδι «Tears». Η σκηνή γέμισε με καλόγριες, χορεύτριες και χορευτές των Chippendales, δημιουργώντας ένα ξέφρενο πάρτι γεμάτο κομφετί. Η τραγουδίστρια ανέβηκε σε μία καρέκλα που λειτουργούσε ως σύστημα ποτίσματος, καταβρέχοντας τις χορεύτριες γύρω της καθώς το σκηνικό θύμιζε έναν τεράστιο καταρράκτη.
Αμέσως μετά, μπήκε ξανά στο αυτοκίνητο με το οποίο είχε κάνει την έναρξη. Έβαλε δυνατά το «Hollywood Swinging» του συγκροτήματος Kool & the Gang και απλώς αποχώρησε οδηγώντας μέσα στο πλήθος.
Η δίψα της για δημιουργία παραμένει απόλυτα εστιασμένη στο παρόν. «Απλώς φτιάχνω πράγματα, ενθουσιάζομαι με αυτά, και μετά προχωράω παρακάτω», είχε εξομολογήθεί πριν λίγο καιρό στο Rolling Stone.
«Χωρίς να θέλω να γίνω δραματική, τι μπορώ να κάνω όσο λειτουργούν ακόμα τα πόδια μου;», αναρωτήθηκε ρητορικά. «Είμαι ευλύγιστη, ας το εκμεταλλευτώ. Το μυαλό μου είναι καθαρό, ας γράψω».
«Προσπαθώ να μη στενοχωριέμαι για το γεγονός ότι τίποτα δεν κρατάει για πάντα», τόνισε η ίδια. «Είναι μία τόσο όμορφη περίοδος αυτή τη στιγμή, θέλω να τη ρουφήξω και να συνεχίσω να φτιάχνω πράγματα όσο νιώθω έτσι».
Η απόφασή της να μεταμορφώσει το Coachella σε ένα απόλυτο χολιγουντιανό υπερθέαμα αποτέλεσε τον απόλυτο θρίαμβο της καριέρας της. Αντιλαμβάνεται ότι η κορυφή απαιτεί συνεχή εξέλιξη, επιλέγοντας να ζήσει την κάθε στιγμή χωρίς εκπτώσεις.
Με ένα πρόγραμμα γεμάτο λάμψη, αυθεντικότητα και απόλυτη αυτοπεποίθηση, η Sabrina Carpenter κυριάρχησε στη βραδιά, αποδεικνύοντας πως ο θρόνος της σύγχρονης μουσικής σκηνής τής ανήκει δικαιωματικά.
