Ο Sammy Hagar μιλά ανοιχτά για τη δύσκολη σχέση με τον Alex Van Halen, τη σημασία των τραγουδιών που συνεχίζει να ερμηνεύει και το σημείο όπου θα αποφασίσει να αποχωρήσει από τη σκηνή.
Ο Sammy Hagar μιλά πλέον χωρίς περιστροφές για τη σχέση του με τον Alex Van Halen και ξεκαθαρίζει ότι δεν βλέπει καμία πιθανότητα μελλοντικής συνεργασίας. Ο Αμερικανός τραγουδιστής, με μία πορεία δεκαετιών στη ροκ σκηνή, περιγράφει την απόσταση ανάμεσά τους με όρους που θυμίζουν μία από τις πιο γνωστές διαμάχες στην ιστορία της μουσικής: εκείνη ανάμεσα στον David Gilmour και τον Roger Waters.
Μιλώντας στο περιοδικό Classic Rock, ο Hagar εξήγησε ότι πλέον αντιλαμβάνεται καλύτερα γιατί ορισμένες μουσικές σχέσεις φτάνουν σε σημείο όπου η επανασύνδεση μοιάζει απίθανη.
Όπως δήλωσε: «Είμαι ο μεγαλύτερος θαυμαστής των Pink Floyd. Βλέπω τον David Gilmour να λέει “δεν θα παίξω ποτέ ξανά με τον Roger Waters” και καταλαβαίνω τι εννοεί». Και συνέχισε: «Νιώθω το ίδιο για τον Alex Van Halen. Είναι αρνητικοί άνθρωποι».
Οι δηλώσεις αυτές έρχονται σε μία περίοδο όπου ο Sammy Hagar ετοιμάζεται για νέες συναυλίες και επανεξετάζει την περίοδο που πέρασε στους Van Halen, ένα κεφάλαιο που παραμένει ιδιαίτερα σημαντικό για τον ίδιο. Η σημερινή του σχέση με το υλικό εκείνης της εποχής έχει αλλάξει, ειδικά μετά τον θάνατο του Eddie Van Halen και την απόφαση του Alex Van Halen να διαθέσει σε δημοπρασία το σετ των ντραμς του αδελφού του.
Ο ίδιος αποδίδει τη νέα του διάθεση να επιστρέψει σε αυτά τα τραγούδια και στην παρουσία του Michael Anthony, με τον οποίο μοιράστηκε τη σκηνή κατά τη διάρκεια της κοινής τους πορείας.
Όπως ανέφερε: «Επειδή ο Michael Anthony είναι στο συγκρότημα, νιώθω καλά παίζοντας πολύ υλικό των Van Halen, γιατί κανείς δεν πρόκειται να το ξανακούσει. Και αυτό ήταν το σημαντικότερο κομμάτι της καριέρας μου. Ήταν το μεγαλύτερο συγκρότημα στον κόσμο».
Η επιλογή του να συνεχίζει να παρουσιάζει αυτά τα τραγούδια δεν βασίζεται μόνο στη νοσταλγία. Για τον Hagar, πρόκειται για μία ευθύνη απέναντι σε ένα ρεπερτόριο που θεωρεί κομβικό για τη δική του διαδρομή, αλλά και για την ίδια τη ροκ ιστορία. Θεωρεί ότι αυτά τα κομμάτια αξίζει να παραμένουν ζωντανά μέσα από τις συναυλίες, ακόμη και χωρίς την αρχική σύνθεση.
Στα 76 του χρόνια, ο Hagar αντιμετωπίζει και το ζήτημα της αποχώρησης με έναν τρόπο που δείχνει βαθιά επίγνωση των δυνατοτήτων του. Το όριο, όπως λέει, θα το θέσει ο ίδιος, με βασικό κριτήριο τη φωνή του.
«Όταν δεν θα μπορώ να τραγουδήσω άλλο… τότε θα τελειώσει», δήλωσε. «Μπορώ να πιάσω φαλσέτο, μπορώ να τραγουδήσω χαμηλά, μπορώ να κάνω τις κραυγές μου, μπορώ να τραγουδήσω οποιοδήποτε τραγούδι έχω γράψει ποτέ. Είμαι ακόμα εξαιρετικός σε αυτό που κάνω, αλλιώς δεν θα το έκανα. Και όταν δεν θα είμαι, θα σταματήσω. Αλλά ακόμα δεν έχω κάποιο σχέδιο».
Η ιστορία της ρήξης με τον Alex Van Halen δεν είναι καινούργια. Ο Hagar είχε αποκαλύψει ήδη από το 2022 ότι ο ντράμερ απέφευγε κάθε επικοινωνία μαζί του, αγνοώντας emails και τηλεφωνικές κλήσεις.
Πιο πρόσφατα, σε συνέντευξή του στο Rolling Stone, προσπάθησε να εξηγήσει τι μπορεί να βρίσκεται πίσω από αυτή τη στάση. Όταν ρωτήθηκε αν η απόσταση σχετίζεται με την επιλογή του Alex Van Halen να παραμένει μακριά από τη δημοσιότητα, απάντησε:
«Δεν νομίζω ότι είναι αυτό. Έχω κάνει αυτή τη συζήτηση με μερικούς ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένου του [πρώην μάνατζερ των Van Halen] Irving Azoff. Τον ρώτησα: “Ποιο είναι το πρόβλημα;”».
Ένα από τα πιθανά σενάρια που έχουν ακουστεί αφορά την επιχείρηση νυχτερινής διασκέδασης Cabo Wabo, την οποία ίδρυσε το συγκρότημα το 1980. Ο Hagar αργότερα εξαγόρασε τα μερίδια των υπόλοιπων μελών και την ανέπτυξε σε μία ιδιαίτερα κερδοφόρα δραστηριότητα. Ο ίδιος απορρίπτει ότι αυτό μπορεί να αποτελεί αιτία δυσαρέσκειας.
Όπως είπε: «Σε αυτό απάντησα: “Πώς στο διάολο θα μπορούσαν να είναι θυμωμένοι γι’ αυτό;”. Μου έδωσαν το καταραμένο πράγμα, με εγκατέλειψαν, με άφησαν μόνο μου με αυτό. Και με ανάγκασαν να τους απαλλάξω από κάθε ευθύνη σε περίπτωση που δεχόμουν μήνυση και έχανα τα πάντα. Με έβαλαν να υπογράψω δεσμευτικούς όρους. Και σκέφτομαι: “Ελπίζω να μην είναι αυτό”».
Η προσωπική του εκτίμηση είναι διαφορετική. Πιστεύει ότι ο Alex Van Halen δυσκολεύεται να αποδεχθεί ότι ο ίδιος και ο Michael Anthony συνεχίζουν να εμφανίζονται ζωντανά και να παραμένουν ενεργοί.
«Δεν είναι τραγουδιστής. Δεν είναι κιθαρίστας. Δεν είναι ακριβώς ηγέτης συγκροτήματος. Και φαίνεται ότι δεν θέλει να παίζει τύμπανα ή δεν μπορεί πια, και δεν μπορεί να γράψει έναν νέο δίσκο. Πιστεύω ότι πραγματικά τον ενοχλεί που ο Michael Anthony και εγώ είμαστε ακόμα εκεί έξω και το κάνουμε. Θα ένιωθα άσχημα. Αν έμπαινα στη θέση του, θα ένιωθα χάλια αν δεν μπορούσα να το κάνω πια», ανέφερε.
Σε παλαιότερη τοποθέτησή του είχε μάλιστα υποστηρίξει ότι ο Alex Van Halen έχει ένα προσωπικό θέμα μαζί του, το οποίο, όπως πιστεύει, «θα το πάρει στον τάφο του».
Για να εξηγήσει τη δική του στάση, ο Sammy Hagar επιστρέφει στο παράδειγμα των Pink Floyd, μιας μπάντας που θαυμάζει ιδιαίτερα. Η διαμάχη ανάμεσα στον Roger Waters και τον David Gilmour αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα του πώς οι καλλιτεχνικές διαφορές μπορούν να εξελιχθούν σε βαθιά προσωπική απόσταση.
Η σύγκρουση ανάμεσά τους ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και στις αρχές της δεκαετίας του ’80, όταν ο Roger Waters άρχισε να έχει ολοένα και μεγαλύτερη επιρροή στη μουσική κατεύθυνση των Pink Floyd. Οι διαφωνίες οδήγησαν τελικά στην αποχώρησή του το 1985 και σε μία δικαστική διαμάχη γύρω από τη συνέχιση του συγκροτήματος.
Ο David Gilmour και ο Nick Mason συνέχισαν να εμφανίζονται με το όνομα των Pink Floyd, παρά την προσπάθεια του Waters να διαλύσει το σχήμα. Η ένταση εκείνης της περιόδου άφησε βαθιά προσωπικά τραύματα, ενώ οι δημόσιες αντιπαραθέσεις και οι πολιτικές διαφωνίες που ακολούθησαν κράτησαν τους δύο μουσικούς σε απόσταση για δεκαετίες.
Αργότερα, ο David Gilmour χαρακτήρισε τη σχέση τους «ανεπανόρθωτη», μία λέξη που συνοψίζει το πώς ορισμένες συνεργασίες, όσο σημαντικές κι αν υπήρξαν, φτάνουν σε σημείο χωρίς επιστροφή.
Η σύγκριση αυτή δείχνει και τον τρόπο που βλέπει ο Sammy Hagar τη δική του ιστορία με τους Van Halen. Υπάρχει σεβασμός για όσα προηγήθηκαν, αλλά και αποδοχή ότι κάποια κεφάλαια ανήκουν οριστικά στο παρελθόν.
Η στάση του Sammy Hagar αποτυπώνει μία γνώριμη πραγματικότητα στον κόσμο της μουσικής: οι σχέσεις που γεννιούνται μέσα σε έντονες καλλιτεχνικές συνθήκες συχνά κουβαλούν και συγκρούσεις που δύσκολα γεφυρώνονται. Παρ’ όλα αυτά, η επιλογή του να συνεχίζει να παρουσιάζει τα τραγούδια εκείνης της εποχής δείχνει μία διαφορετική προτεραιότητα. Η μουσική παραμένει στο επίκεντρο, ακόμη κι όταν οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν αλλάξει οριστικά.
