Η επετειακή έκδοση για τα 30 χρόνια του εμβληματικού άλμπουμ «Coming Up» περιλαμβάνει σπάνιο υλικό, ηχογραφήσεις από το BBC και νέες μίξεις, υπενθυμίζοντας στο κοινό τη σημασία ενός δίσκου που σημάδεψε την πορεία των Suede κατά τη διάρκεια της έκρηξης της Britpop.
Οι Suede προχωρούν σε μία σημαντική αναδρομή στην ιστορία τους, παρουσιάζοντας την επετειακή έκδοση του τρίτου τους άλμπουμ με τίτλο «Coming Up».
Ο δίσκος, που αρχικά κυκλοφόρησε στις 2 Σεπτεμβρίου 1996, αποτέλεσε σημείο καμπής για το συγκρότημα, καθώς κατάφερε να φτάσει στο No. 1 του βρετανικού chart και να χαρίσει στην μπάντα πέντε τραγούδια που μπήκαν στο Top 10 της Μεγάλης Βρετανίας. Η νέα έκδοση, η οποία θα είναι διαθέσιμη στις 25 Σεπτεμβρίου από την Demon Music, έρχεται σε μία περίοδο που το ενδιαφέρον για τον εναλλακτικό βρετανικό ήχο παραμένει ζωντανό.
Το «Coming Up» δεν ήταν απλώς ένας επιτυχημένος δίσκος, αλλά η απάντηση των Suede στις αμφισβητήσεις της εποχής. Μετά την αποχώρηση του κιθαρίστα Bernard Butler κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων του σκοτεινού «Dog Man Star» το 1994, πολλοί πίστευαν ότι το συγκρότημα δεν θα μπορούσε να ανακάμψει.
Με την προσθήκη του νεαρού τότε Richard Oakes στην κιθάρα και σε συνεργασία με τον σταθερό παραγωγό τους Ed Buller, οι Suede δημιούργησαν ένα άλμπουμ με έντονα pop στοιχεία, λαμπερό και γεμάτο από ύμνους που ακούγονται μέχρι σήμερα στις ζωντανές τους εμφανίσεις.
«Είσαι στο πιο δημιουργικό σου σημείο σε ένα συγκρότημα αν έχεις κάτι εναντίον του οποίου πρέπει να αντιδράσεις, και το Coming Up ήταν η δική μας αντίδραση», αναφέρει ο Richard Oakes, περιγράφοντας το κλίμα εκείνης της περιόδου.
«Ήταν σαν να λέγαμε, “Όχι, δεν τελειώσαμε. Απλώς κοιτάξτε μας”», συμπληρώνει ο κιθαρίστας, αποτυπώνοντας το πείσμα που οδήγησε στη δημιουργία τραγουδιών όπως το «Trash», το «Beautiful Ones», το «Saturday Night», το «Lazy» και το «Filmstar».
Για να γιορτάσουν την ανακοίνωση, οι Suede έδωσαν στη δημοσιότητα μία σπάνια ηχογράφηση του «Beautiful Ones» από το αρχείο του BBC, η οποία πραγματοποιήθηκε για την εκπομπή Evening Session του Mark Radcliffe στο Radio 1 στις 29 Αυγούστου 1996. Παράλληλα, το αρχικό βίντεο κλιπ του τραγουδιού έχει υποστεί ψηφιακή αποκατάσταση.
Η επετειακή κυκλοφορία θα διατεθεί σε ποικιλία format, συμπεριλαμβανομένου ενός μαύρου βινυλίου επεξεργασμένου σε μισή ταχύτητα, ενός ροζ και μπλε βινυλίου για τα ανεξάρτητα δισκοπωλεία, καθώς και μιας πολυτελούς έκδοσης με 5 CD.
Το συγκεκριμένο box set περιλαμβάνει το αρχικό άλμπουμ με νέα επεξεργασία ήχου, τις στερεοφωνικές μίξεις του 2026 από τον Steven Wilson, όλες τις b-sides πλευρές από τα αρχικά singles, καθώς και επιπλέον τραγούδια, ανάμεσα στα οποία βρίσκεται η διασκευή στο «Shipbuilding».
Επιπλέον, οι Atmos και 5.1 μίξεις του Steven Wilson θα είναι διαθέσιμες σε Blu-ray Audio μέσω του Super Deluxe Edition, το οποίο θα προσφέρει και μία αποκλειστική έκδοση πράσινου και κίτρινου βινυλίου. Η ψηφιακή έκδοση θα περιέχει όλο το υλικό των 5 CD μαζί με ορχηστρικές μίξεις.
Το εικαστικό μέρος του δίσκου αποκαταστάθηκε από την αρχική σχεδιαστική ομάδα σε συνεργασία με τον Peter Saville και τον φωτογράφο Nick Knight, ενώ η έκδοση περιλαμβάνει νέα σημειώματα από τη δημοσιογράφο Miranda Sawyer.
Η επετειακή καμπάνια θα συνεχιστεί και το επόμενο έτος με μία συλλογή singles 12 ιντσών, η οποία θα ξεκινήσει με την επανακυκλοφορία του «Trash» στις 14 Αυγούστου. Αυτή η δραστηριότητα ακολουθεί την πρόσφατη κυκλοφορία του «Antidepressants: Expanded», της διευρυμένης έκδοσης του δέκατου άλμπουμ τους, που περιλαμβάνει το νέο τραγούδι «Emotionally Unavailable».
Παρά τη μεγάλη αυτή αναδρομή στο παρελθόν, ο frontman του συγκροτήματος Brett Anderson ξεκαθαρίζει ότι το βλέμμα του είναι στραμμένο μπροστά.
«Είμαι υπερήφανος για τα πράγματα που κάναμε τη δεκαετία του ’90, αλλά δεν τα σκέφτομαι όλη την ώρα. Αυτό που σκέφτομαι είναι αυτός ο δίσκος και ο επόμενος», δηλώνει ο Brett Anderson, εκφράζοντας την άρνησή του να μετατραπεί η μπάντα σε ένα σχήμα νοσταλγίας.
«Μπορούμε να μιλάμε για τη δεκαετία του ’90, αλλά δεν μου έχει απομείνει τίποτα ενδιαφέρον να πω γι’ αυτήν», παραδέχεται ο τραγουδιστής.
«Δεν με ενδιαφέρει και τόσο. Το τελευταίο πράγμα που ήθελα ποτέ για τους Suede ήταν να γίνουν ένα σχήμα νοσταλγίας. Πάντα ένιωθα ότι ήμασταν μόνοι μας. Ένιωθα ότι ήμασταν μόνοι μας το ’92, όταν κανείς δεν ήθελε να τραγουδήσει για τη βρετανική ζωή και ήμασταν οι μόνοι που το κάναμε», συνεχίζει ο Brett Anderson.
«Το πνεύμα της εποχής αλλάζει και κινείται. Μερικές φορές συντονιζόμαστε με αυτό και μερικές φορές είμαστε εκ διαμέτρου αντίθετοι, αλλά εμείς απλώς συνεχίζουμε να κάνουμε το δικό μας πράγμα», καταλήγει ο frontman, δίνοντας το στίγμα της ανεξαρτησίας που χαρακτηρίζει την μπάντα, η οποία σύντομα θα ξεκινήσει μία μεγάλη περιοδεία σε αρένες της Μεγάλης Βρετανίας μαζί με τους Manic Street Preachers.
Η επέτειος για τα 30 χρόνια του «Coming Up» αναδεικνύει τη διαχρονικότητα ενός ήχου που, αν και γεννήθηκε μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο της βρετανικής σκηνής των ’90s, κατάφερε να επιβιώσει χάρη στην αυθεντικότητά του.
Οι Suede αποδεικνύουν ότι η διαχείριση της κληρονομιάς τους δεν γίνεται με όρους παρελθοντολογίας, αλλά ως μία ζωντανή υπενθύμιση της δημιουργικής τους αντοχής.
Η απόφασή τους να συνεχίσουν να παράγουν νέο υλικό, διατηρώντας παράλληλα την ποιότητα των ιστορικών τους εκδόσεων, προσφέρει ένα σημαντικό μάθημα για το πώς ένα συγκρότημα μπορεί να γερνάει με αξιοπρέπεια χωρίς να χάνει την αιχμή του.
