Μια ομοσπονδιακή δικαστής απέρριψε οριστικά τις κατηγορίες μιας ποιήτριας από τη Φλόριντα κατά της Taylor Swift για υποτιθέμενη κλοπή στίχων. Η απόφαση ξεκαθαρίζει ότι οι καθημερινές λέξεις, οι κοινές μεταφορές και οι απλές παρατηρήσεις της ζωής δεν προστατεύονται από τον νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων. Με αυτόν τον τρόπο μπαίνει ένα τέλος σε μία δικαστική διαμάχη που κράτησε πάνω από δύο χρόνια.
Η Taylor Swift πέτυχε μία σημαντική νίκη στις δικαστικές αίθουσες, καθώς η ομοσπονδιακή δικαστής Aileen Cannon απέρριψε οριστικά την αγωγή για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων που είχε καταθέσει εναντίον της η Kimberly Marasco. Η ποιήτρια από τη Φλόριντα κατηγορούσε τη διάσημη τραγουδίστρια ότι έκλεψε στίχους από τα ποιήματά της για να γράψει μερικά από τα πιο γνωστά της τραγούδια, όμως η δικαιοσύνη αποφάσισε ότι κανένας δεν μπορεί να έχει μονοπώλιο στις καθημερινές εκφράσεις και τα ανθρώπινα συναισθήματα.
Αυτή η δικαστική απόφαση φέρνει οριστική ανακούφιση στην πλευρά της Taylor Swift, η οποία αντιμετώπιζε τις συγκεκριμένες κατηγορίες εδώ και πάνω από δύο χρόνια. Οι δικηγόροι της καλλιτέχνιδας είχαν χαρακτηρίσει εξ αρχής την υπόθεση «παράλογη» και εντελώς αβάσιμη.
Από την πλευρά της, η Kimberly Marasco ισχυριζόταν ότι η Taylor Swift άντλησε έμπνευση από το δικό της έργο για περισσότερα από δώδεκα τραγούδια της. Οι κατηγορίες αυτές αφορούσαν επιτυχημένους δίσκους της, όπως οι «Lover», «Folklore», «Evermore», «Midnights» και το πρόσφατο «The Tortured Poets Department».
Μετά από προσεκτική εξέταση, η δικαστής Aileen Cannon ξεκαθάρισε ότι οι μόνες ομοιότητες ανάμεσα στα ποιήματα και τα τραγούδια ήταν εντελώς γενικές λέξεις και καθημερινές παρατηρήσεις. Στην απόφασή της τόνισε ότι έννοιες όπως το «gaslighting» ή άλλες κοινές μεταφορές δεν μπορούν να κατοχυρωθούν νομικά από κανέναν δημιουργό.
«Πρόκειται για θεμελιώδη θέματα, έννοιες και μεμονωμένες λέξεις, δηλαδή ακριβώς το είδος του υλικού που ο νόμος περί πνευματικής ιδιοκτησίας δεν προστατεύει», έγραψε η δικαστής στην απόφασή της, την οποία εξασφάλισε και δημοσίευσε το Billboard. «Το υλικό που φέρεται να έχει παραβιαστεί, δηλαδή βασικές ιδέες, θέματα, μεταφορές, μεμονωμένες λέξεις και μικρές φράσεις, δεν αποτελεί προστατευόμενη έκφραση και δεν μπορεί να παραβιαστεί», συμπλήρωσε η ίδια.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η ποιήτρια είχε καταθέσει την πρώτη της αγωγή το 2024 εναντίον της εταιρείας Taylor Swift Productions, στοχεύοντας τραγούδια όπως το «The Man», το «My Tears Ricochet» και το «Illicit Affairs». Στη συνέχεια, στις αρχές του επόμενου έτους, προχώρησε σε νέα αγωγή προσωπικά εναντίον της Taylor Swift, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τους ίδιους ισχυρισμούς.
Εκείνη η πρώτη προσπάθεια είχε ήδη απορριφθεί από το δικαστήριο τον Σεπτέμβριο, με τη δικαστή να επισημαίνει ότι η ποιήτρια δεν είχε κανένα αποκλειστικό δικαίωμα πάνω σε κοινόχρηστες εκφράσεις. Παρόλα αυτά, η Kimberly Marasco επέμεινε και επέλεξε να προσθέσει στη νέα της αγωγή ακόμα περισσότερα τραγούδια, συμπεριλαμβανομένων των «I Can Do It With a Broken Heart» και «The Manuscript».
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, η Taylor Swift και η νομική της ομάδα πίεσαν για την οριστική λήξη αυτής της ιστορίας, ζητώντας από το δικαστήριο να βάλει ένα τέλος στις συνεχείς ενοχλήσεις. Ο Douglas Baldridge, ο επί χρόνια δικηγόρος της Taylor Swift, είχε πάρει ξεκάθαρη θέση κατά της διαδικασίας.
«Αυτή είναι η δεύτερη αβάσιμη και ενοχλητική αγωγή της ενάγουσας κατά της καλλιτέχνιδας», δήλωσε ο Douglas Baldridge. «Οι ισχυρισμοί της ενάγουσας είναι, όπως και στην προηγούμενη αγωγή της, παράλογοι και νομικά αβάσιμοι», εξήγησε ο έμπειρος νομικός.
Στη συνέχεια, η δικαστής Aileen Cannon συμφώνησε απόλυτα με αυτή την επιχειρηματολογία και αρνήθηκε ακόμη και το δικαίωμα αναθεώρησης της αγωγής. Συνήθως, οι δικαστές δίνουν στους ενάγοντες μία ευκαιρία να διορθώσουν τα νομικά κενά των εγγράφων τους και να τα καταθέσουν ξανά.
Για τον λόγο αυτόν, η οριστική απόρριψη χωρίς δικαίωμα επανυποβολής αποτελεί μία πολύ ισχυρή δήλωση από την πλευρά της δικαιοσύνης. «Η ενάγουσα είχε άφθονες ευκαιρίες να στηρίξει τις αξιώσεις της», σημείωσε η δικαστής στην απόφασή της.
«Τα ελαττώματα που εντοπίστηκαν δεν είναι δικονομικά σφάλματα που μπορούν να θεραπευτούν με μία πιο προσεκτική σύνταξη», ανέφερε η Aileen Cannon. «Είναι ελαττώματα στα ίδια τα έργα, τα οποία αποτελούνται από ιδέες, θέματα, μεταφορές και μεμονωμένες λέξεις που καμία τροποποίηση δεν μπορεί να μετατρέψει σε προστατευόμενη έκφραση», υπογράμμισε η δικαστής.
Επιπλέον, η δικαστής αναφέρθηκε σε συγκεκριμένες λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν ως πειστήρια, όπως «δάκρυα», «φωτιά», «βροχή», «ουρανός» και «αόρατος». Η Kimberly Marasco ισχυριζόταν ότι η χρήση αυτών των όρων, καθώς και φράσεων όπως «με έκλεισε σε κλουβί» ή «είναι ώρα να φύγω», αποτελούσε παράνομη αντιγραφή.
«Όπως εξήγησε ήδη αυτό το δικαστήριο στη σχετική υπόθεση, το συγκεκριμένο περιεχόμενο ισοδυναμεί το πολύ με ιδέες, μεταφορές, πλαίσια και θέματα, κανένα από τα οποία δεν αποτελεί κατάλληλο αντικείμενο προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων», επανέλαβε η δικαστής.
Παράλληλα, ούτε οι προσθήκες των νεότερων τραγουδιών κατάφεραν να αλλάξουν τη γνώμη της έδρας, αφού βασίζονταν στην ίδια ακριβώς λογική. Η Kimberly Marasco προσπάθησε να διεκδικήσει πνευματικά δικαιώματα ακόμα και πάνω στη γενική ιδέα της δημιουργικής ανθεκτικότητας ή στην απλή παρατήρηση ότι τα φύλλα των δέντρων αλλάζουν χρώμα.
«Κάθε προσθήκη στηρίζεται εξ ολοκλήρου σε μη προστατευόμενο περιεχόμενο», έγραψε η δικαστής για τα νέα στοιχεία της αγωγής. «Συνολικά, κανένα από τα δώδεκα σημεία της κατηγορίας της ενάγουσας δεν προσδιορίζει κάποια προστατευόμενη έκφραση», κατέληξε η Aileen Cannon.
Με αυτόν τον τρόπο κλείνει οριστικά ένας μεγάλος κύκλος ταλαιπωρίας για την Taylor Swift, εκτός αν υπάρξει κάποια απίθανη ανατροπή σε ενδεχόμενη έφεση. Μέχρι στιγμής, η πλευρά της Kimberly Marasco δεν έχει προβεί σε κάποιο σχόλιο, ενώ και οι εκπρόσωποι της Taylor Swift απέφυγαν να κάνουν δηλώσεις για την απόφαση.
Κοιτάζοντας τη μεγαλύτερη εικόνα, η συγκεκριμένη υπόθεση αναδεικνύει μία ευρύτερη και αρκετά ανησυχητική τάση που παρατηρείται στη σύγχρονη μουσική βιομηχανία. Πολλοί ανεξάρτητοι δημιουργοί προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την τεράστια επιτυχία κορυφαίων καλλιτεχνών, καταθέτοντας αβάσιμες αγωγές για κοινόχρηστες λέξεις και γενικές ιδέες που ανήκουν σε όλους.
Σε περίπτωση που τα δικαστήρια άρχιζαν να κατοχυρώνουν ως πνευματική ιδιοκτησία τις μεταφορές για τη βροχή, το φθινόπωρο ή το τέλος μιας σχέσης, η καλλιτεχνική δημιουργία θα είχε δεχτεί ένα τεράστιο πλήγμα. Ευτυχώς, η απόφαση αυτή επιβεβαιώνει ότι η γλώσσα και τα συναισθήματα παραμένουν ελεύθερα για όποιον θέλει να τα αποτυπώσει σε ένα τραγούδι.
