Η Μαρίνα Σπανού απαντά στις αντιδράσεις για την pop στροφή σε συναυλία της και μοιράζεται τη φιλοσοφία της για την ελευθερία στην τέχνη.
Η Μαρίνα Σπανού δίνει τη δική της απάντηση στις αντιδράσεις για την πρόσφατη εμφάνισή της και υπερασπίζεται την καλλιτεχνική πολυμορφία της.
Αντιδράσεις σε μέρος του κοινού προκάλεσε η πρόσφατη, κατά τα άλλα sold out, συναυλία της Μαρίνας Σπανού στο Fuzz στην Αθήνα την Κυριακή 13 Απριλίου. Η αιτία δεν ήταν άλλη από την επιλογή της νεαρής τραγουδοποιού και ερμηνεύτριας να εντάξει στο πρόγραμμά της και πιο pop τραγούδια, απομακρυνόμενη πρόσκαιρα από το ύφος που την είχαν συνηθίσει οι ακροατές της.
Αντιμέτωπη με τα σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η Μαρίνα Σπανού έδωσε τη δική της απάντηση, υπερασπιζόμενη την καλλιτεχνική ελευθερία της και την ανάγκη της να εξερευνά διαφορετικές πτυχές της τέχνης.
Η συναυλία, που σηματοδότησε την ανοιξιάτικη συνάντηση της καλλιτέχνιδας με το αθηναϊκό κοινό, περιλάμβανε, πέρα από τις γνωστές της επιτυχίες, και ερμηνείες τραγουδιών από διεθνή είδωλα της pop σκηνής, όπως ο Michael Jackson και η Britney Spears.
Μάλιστα, η Μαρίνα Σπανού ενσωμάτωσε και χορευτικά στοιχεία στην παρουσία της επί σκηνής, μία κίνηση που φάνηκε να ξενίζει ορισμένους από τους παρευρισκόμενους και τους χρήστες του διαδικτύου, οι οποίοι εξέφρασαν την έκπληξή τους ή και τη διαφωνία τους στα social media.
Η ίδια η Μαρίνα Σπανού, ωστόσο, δεν άφησε αναπάντητες τις επικρίσεις. Με μία εκτενή και βαθιά προσωπική ανάρτηση στον λογαριασμό της στο Instagram, θέλησε να μοιραστεί τις σκέψεις της και να εξηγήσει την καλλιτεχνική της φιλοσοφία, η οποία απορρίπτει τις ταμπέλες και αγκαλιάζει την πολυμορφία.
Ανατρέχοντας στην παιδική της ηλικία και στις πρώτες της καλλιτεχνικές αναζητήσεις, έδωσε το στίγμα της στάσης της απέναντι στην τέχνη.
Η Μαρίνα Σπανού ανέφερε ότι η τέχνη είναι σαν μία πλούσια παλέτα χρωμάτων και η ίδια αισθάνεται την ανάγκη να δοκιμάσει κάθε της απόχρωση, χωρίς περιορισμούς και κατηγοριοποιήσεις.
«Την Κυριακή είχαμε την καθιερωμένη μας ανοιξιάτικη αθηναϊκή συνάντηση ήταν μία μάζωξη διαφορετική από τις άλλες μοιραστήκαμε μαζί όλα τα χρώματα της παλέτας μας, ο χορός ήρθε στη ζωή μου όταν ακόμη δεν μπορούσα να γράψω λέξεις, στίχους και μουσικές, φόραγα το ροζ μικροσκοπικό μου καλσόν και τα παπούτσια μπαλέτου στο αμάξι στην 20λεπτη διαδρομή από το γήπεδο του τένις μέχρι την σχολή στην Κυψέλη, όσο μεγάλωνα ανακάλυπτα αυτό που μου μάθαιναν πάντα οι γονείς μου η τέχνη είναι μία μεγάλη παλέτα και τα είδη της είναι απλώς χρώματα», έγραψε.
«Αποφάσισα λοιπόν να δοκιμάσω στον καμβά μου κάθε πιθανή απόχρωση, το ροζ καλσόν έγινε κλακέτες, οι κλακέτες έγιναν παπούτσια λάτιν, τα παπούτσια λάτιν έγιναν άνετες φόρμες για σύγχρονο και το release έγινε μία καθοριστική συνάντηση, στα 15 μου γνώρισα τον @nikos.koukakis ο οποίος έφερνε στο παρκέ μουσικές που άκουγα σε στικάκια φτιαγμένα για παιδικά πάρτι, μουσικές που ηχούσαν στο κέντρο μου, που κινούσαν το σώμα μου με έναν τρόπο που δεν χρειαζόταν να φορέσει ταμπέλες», συνέχισε.
«Ποτέ μου δεν μου άρεσαν οι ταμπέλες, τα ονόματα κι οι τίτλοι, ένα πράγμα ήξερα μόνο: θέλω πάντα να γνωρίζω όσα περισσότερα χρώματα μπορώ. Fast forward σε ένα τηλεφώνημα που έκανα στον Νίκο φέτος τον Φλεβάρη, του μίλησα για την σκέψη μου και εκείνος την αγκάλιασε, μαζί του και αυτά τα εξαιρετικά παιδιά που μοιραστήκαμε τον ίδιο παλμό, παιδιά που κάποιος κάποτε τους είχε πει πως είναι breakdancers, λάτιν χορευτές, σύγχρονοι, μπαλετικοί, για 10 λεπτά σβήσαμε ολόκληρο τον κόσμο γύρω μας και χορέψαμε με την ψυχή μας. Νίκο, Χριστίνα, Ζέτα, Μιχάλη σας ευχαριστώ», πρόσθεσε.
Με αυτά τα λόγια, η Μαρίνα Σπανού συνδέει άμεσα τις επιλογές της με τις βαθύτερες καλλιτεχνικές της καταβολές και την πολύπλευρη ενασχόλησή της με την κίνηση και τη μουσική από μικρή ηλικία.
Η απάντησή της αποτελεί μία ειλικρινή κατάθεση ψυχής και μία σαφή δήλωση υπέρ της καλλιτεχνικής ελευθερίας, της εξέλιξης και του δικαιώματος κάθε δημιουργού να πειραματίζεται, να διευρύνει τους ορίζοντές του και να μοιράζεται όλες τις πτυχές της έμπνευσής του με το κοινό, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει πως προσωρινά θα κινηθεί πέρα από τις προσδοκίες που έχουν διαμορφωθεί γύρω από το όνομά του.
Η τέχνη, όπως την αντιλαμβάνεται η Μαρίνα Σπανού, δεν έχει στεγανά, αλλά είναι μία αέναη εξερεύνηση χρωμάτων και εκφράσεων.
