Η Chappell Roan εξυμνεί τη rock μουσική και την Ann Wilson, αποκαλώντας το «Barracuda» των Heart ως «το πιο cool τραγούδι όλων των εποχών».
Η Chappell Roan βρέθηκε καλεσμένη στο podcast της θρυλικής τραγουδίστριας των Heart, Ann Wilson, «After Dinner Thinks» και δεν δίστασε να εκφράσει τον απεριόριστο θαυμασμό της για τη rock μουσική και τη γυναίκα που, όπως είπε, της χάρισε την πιο δυνατή συναυλιακή εμπειρία της ζωής της.
Μέσα από μία αυθόρμητη και γεμάτη πάθος συζήτηση, η Chappell Roan χαρακτήρισε το εμβληματικό «Barracuda» ως «το πιο cool τραγούδι όλων των εποχών», αποκαλύπτοντας ότι την έκανε να νιώσει, για πρώτη φορά, σαν αληθινή rock star.
«Είσαι rock μαμά! Εγώ ροκάρω επειδή εσύ ροκάρεις, πραγματικά, αληθινά», είπε η Chappell Roan απευθυνόμενη στην Ann Wilson και μοιράστηκε τον θαυμασμό της για την τραγουδίστρια λέγοντας: «Νομίζω ότι έχεις την καλύτερη φωνή στη rock».
Η συζήτηση πήρε συναισθηματική τροπή όταν η Chappell Roan μίλησε για τα συναισθήματα που την κατέκλυσαν όταν ερμήνευσε το κλασικό τραγούδι «Barracuda» των Heart στη σκηνή του φεστιβάλ Austin City Limits το 2024.
«Τίποτα δεν με έχει κάνει να νιώσω τόσο δυνατή όσο όταν τραγούδησα το “Barracuda” στη σκηνή», είπε, προσθέτοντας με ενθουσιασμό: «Σκεφτόμουν: “Στην πραγματικότητα, αυτό είναι το πιο cool τραγούδι όλων των εποχών. Και νιώθω σαν rock star!”»
Η Lucy Dacus, η οποία ήταν επίσης καλεσμένη στο επεισόδιο, θυμήθηκε τη συζήτηση που είχε με την Chappell Roan για την απόφαση της να τραγουδήσει ζωντανά το «Barracuda».
«Θυμάμαι όταν μου είπες: “Θα το διασκευάσω γιατί θέλω να νιώσω στο σώμα μου πώς είναι να είσαι rock star έτσι”», ανέφερε η Dacus, επιβεβαιώνοντας την έντονη επιθυμία της Roan να βιώσει την ενέργεια και την ελευθερία που προσφέρει η rock μουσική.
Η Ann Wilson συμφώνησε, επισημαίνοντας τη μοναδικότητα της εμπειρίας του να ροκάρεις στη σκηνή.
«Ένα τραγούδι σαν αυτό… δεν μπορείς να το κρατήσεις μέσα σου. Πρέπει να υπάρχει μία ανεξαρτησία της ψυχής, όπου απλώς το αφήνεις να βγει και λες: “Τι στο διάολο; Αυτό είναι ένα σωματικό γεγονός”», σχολίασε η τραγουδίστρια των Heart, περιγράφοντας με πάθος τη φυσική και συναισθηματική ένταση που απαιτεί η rock μουσική.
Η Lucy Dacus, η οποία είχε παρακολουθήσει πρόσφατα μία συναυλία των Heart πριν την ηχογράφηση του podcast, μίλησε με ειλικρίνεια την αυθεντικότητα της Ann Wilson και του συγκροτήματός της.
«Οι περισσότεροι που αυτοαποκαλούνται ροκάδες είναι απλώς wannabes, προσπαθούν να είναι κάποιο “rock χαρακτήρας” ή avatar. Εσείς είστε απλώς “μέλισσες”, δεν είστε wannabes… Αυτοί προσπαθούν να γίνουν εσείς», ανέφερε.
Η Chappell Roan εξέφρασε επίσης την απογοήτευσή της για όσους δεν τολμούν να ανέβουν στη σκηνή.
«Σκίζω τις σκύλες που δεν θα βγουν ποτέ στη σκηνή. Είναι σαν λένε: “Ωχ! Δεν μπορώ. Μου πονάει το χέρι!” Είσαι… αυτό είναι punk!», είπε, υπογραμμίζοντας τη σημασία της αυθεντικότητας και της τόλμης στη μουσική.
Η συζήτηση επεκτάθηκε και σε άλλα θέματα, όπως η σχέση της μουσικής με το στιλ και την ταυτότητα.
Η Dacus ρώτησε τη Wilson αν είχε ποτέ σκεφτεί να αποσυρθεί από τη μουσική, ενώ η Roan αναρωτήθηκε πώς διαχειρίστηκε η τραγουδίστρια την τεράστια επιτυχία και την πίεση που ακολούθησε την κυκλοφορία του πρώτου άλμπουμ των Heart, «Dreamboat Annie», το 1975, όταν ήρθε η ώρα να ηχογραφήσουν τον διάδοχό του.
Σε μία πιο προσωπική στιγμή, η Lucy Dacus αποκάλυψε πώς ένιωσε όταν παρακολούθησε μία συναυλία των Heart μαζί με τη βιολογική μητέρα της, την οποία γνώρισε όταν ήταν 19 ετών, ενώ η Ann Wilson μοιράστηκε τη συγκινητική της ιστορία για την υιοθεσία των δύο παιδιών της, αποκαλύπτοντας μία πιο ευαίσθητη πλευρά της ζωής της μακριά από τα φώτα της σκηνής.
Το επεισόδιο έκλεισε με μία απρόσμενη αποκάλυψη από την Ann Wilson, η οποία θυμήθηκε μία στιγμή από το παρελθόν που προκάλεσε αμηχανία αλλά και γέλιο.
«Η δισκογραφική μας είχε στείλει την Paula Abdul για να μας μάθει χορογραφία», είπε, προσθέτοντας ότι η προσπάθεια αυτή «δεν πήγε καθόλου καλά».
Το επεισόδιο του «After Dinner Thinks» με τις Chappell Roan και Lucy Dacus δεν ήταν απλώς μία συζήτηση για τη μουσική. Ήταν μία ωδή στη δύναμη της γυναικείας έκφρασης, στην αυθεντικότητα της rock και στην ανάγκη να παραμένεις πιστός στον εαυτό σου, είτε βρίσκεσαι στο στούντιο είτε πάνω στη σκηνή.
