Το σουρεαλιστικό τελετουργικό που ακολούθησε τον θάνατο του Tupac Shakur.
Έχουν περάσει σχεδόν τρεις δεκαετίες από τότε που ο Tupac Shakur άφησε την τελευταία του πνοή σε ένα νοσοκομείο του Λας Βέγκας. Κι όμως, η ιστορία των τελευταίων ημερών του μοιάζει ακόμα και σήμερα με σκηνικό βγαλμένο από τους ίδιους του τους στίχους: πυροβολισμοί, προδοσία, αγωνιώδεις νύχτες στο νοσοκομείο και ένας θάνατος τυλιγμένος σε ένα πέπλο μύθου και θρύλων του δρόμου.
Τώρα, μέσα από το κελί του σε μία φυλακή της Καλιφόρνια, ο Suge Knight έρχεται να προσθέσει ένα νέο, σχεδόν απίστευτο κεφάλαιο σε αυτή την ιστορία.
Μιλώντας αποκλειστικά στο People από το σωφρονιστικό ίδρυμα Richard J. Donovan, όπου εκτίει ποινή 28 ετών για θανατηφόρο ατύχημα με εγκατάλειψη το 2015, ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της Death Row Records δεν περιγράφει απλώς τη νύχτα που πέθανε ο
Tupac — αποκαλύπτει τι συνέβη τις ώρες που ακολούθησαν.
Σύμφωνα με τον Knight, μερικοί από τους στενότερους φίλους και συγγενείς του Shakur έστριψαν την τέφρα του αποτεφρωμένου ράπερ σε ένα τσιγάρο και το κάπνισαν.
«Ήμουν τόσο χαρούμενος που ήμουν με αναστολή — δεν μπορούσα να καπνίσω», λέει ο Suge Knight. «Είπα στη μητέρα του: “Μαμά, θα το ήθελα πολύ, αλλά αν το δοκιμάσω, θα μπλέξω”». Γελάει. «Ήμουν μάλλον ο μόνος που δεν ρούφηξε μία τζούρα από εκείνον».
Είναι μία ιστορία που ταιριάζει απόλυτα με την κληρονομιά του Tupac. Δεν τραγουδούσε απλώς για το πώς ζούσε και πέθαινε με τους δικούς του κανόνες — το ενσάρκωνε. Αυτό που ισχυρίζεται ο Suge Knight δεν είναι απλώς ένας φόρος τιμής. Είναι ένα στιγμιότυπο του πώς ο κύκλος του ράπερ προσπάθησε να κρατήσει κοντά του ένα πνεύμα πολύ μεγάλο για να θαφτεί.
Η νύχτα της 7ης Σεπτεμβρίου 1996 υποτίθεται ότι θα ήταν μία γιορτή. Ένας αγώνας του Mike Tyson. Θέσεις στην πρώτη σειρά. Η ζέστη του Λας Βέγκας. Αντ’ αυτού, μετατράπηκε σε μία από τις πιο διαβόητες στιγμές στην ιστορία της hip-hop.
Αφού έφυγαν από το MGM Grand, ο Tupac και ο Suge Knight έπεσαν σε ενέδρα σε ένα κόκκινο φανάρι. Οι σφαίρες τρύπησαν τη μαύρη BMW τους. Ο Knight τραυματίστηκε ελαφρά στο κεφάλι. Ο Shakur δέχτηκε τέσσερις σφαίρες.
Αιμορραγώντας και αποπροσανατολισμένος, ο Suge Knight λέει ότι έκανε μία απότομη αναστροφή και οδήγησε το αυτοκίνητο προς τη Las Vegas Boulevard, με δύο σκασμένα λάστιχα και τις σειρήνες να αντηχούν.
«Βγήκα έξω και προσπάθησα να πω στους αστυνομικούς τι συνέβη, ενώ αιμορραγούσα παντού. Μετά προσπαθούσα να βγάλω τον Tupac από το αυτοκίνητο, παρόλο που η πόρτα ήταν ανοιχτή. Έπρεπε να πάω από πάνω του, αιμορραγώντας, και να του βγάλω τη ζώνη ασφαλείας», θυμάται.
Αστυνομικοί που είχαν ακούσει τους πυροβολισμούς κατά τη διάρκεια μιας άσχετης κλήσης, τους κυνήγησαν και κάλεσαν ασθενοφόρο. Και οι δύο μεταφέρθηκαν εσπευσμένα στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου της Νότιας Νεβάδα. Στον Knight έκαναν ράμματα και πήρε εξιτήριο. Ο Shakur δεν ήταν το ίδιο τυχερός.
Για λίγο, όμως, φάνηκε ότι μπορεί να τα κατάφερνε. Οι γιατροί πραγματοποίησαν δύο επείγουσες χειρουργικές επεμβάσεις, συμπεριλαμβανομένης της αφαίρεσης του ενός πνεύμονά του. Αλλά η ζημιά ήταν πολύ σοβαρή. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1996, στις 4:03 μ.μ., ο Tupac Amaru Shakur ανακηρύχθηκε νεκρός. Ήταν μόλις 25 ετών.
Εκείνο το βράδυ, η θλίψη έδωσε τη θέση της σε ένα τελετουργικό. Ο Suge Knight λέει ότι η μητέρα του δολοφονημένου ράπερ, Afeni Shakur, δεν ήθελε να περιμένει — ήθελε ο γιος της να αποτεφρωθεί αμέσως. Χωρίς καθυστέρηση.
Ο Knight ισχυρίζεται ότι πλήρωσε ένα εκατομμύριο σε μετρητά για την αποτέφρωση του ράπερ. Μέχρι το βράδυ, ένας στενός κύκλος των πιο κοντινών ανθρώπων του Tupac, ανάμεσά τους και η Afeni, συγκεντρώθηκε για να τον τιμήσει με έναν ταιριαστό τρόπο.
«Ένας σάκος με τις στάχτες του πέρασε από χέρι σε χέρι. Οι κολλητοί του τον “στριψανε”. Τον κάπνισαν», λέει ο Knight. Ακολουθεί μία μεγάλη παύση στην τηλεφωνική κλήση. «Πρέπει να καταλάβεις, αυτό έβγαζε νόημα. Ήταν συμβολικό. Είναι σαν να… κρατάς ένα κομμάτι του.»
Είναι η λεπτομέρεια που φαντάζει σχεδόν υπερβολικά ταιριαστή με την εικόνα του για να είναι αληθινή — κι όμως, μέσα στην παράνομη μυθολογία που περιβάλλει τον θάνατο του Tupac, κατά κάποιον τρόπο βρίσκει τη θέση της.
Δεν ήταν απλώς ένας ράπερ. Ήταν ποιητής, αγωνιστής, επαναστάτης, προφήτης και ένα παιδί που μεγάλωσε στη Βαλτιμόρη, έγινε διάσημος πολύ γρήγορα και ήξερε ότι αυτό θα μπορούσε να τον σκοτώσει.
Σήμερα, 29 χρόνια μετά, η τέφρα του —και η κληρονομιά του— συνεχίζουν να καίνε.
