Όταν το «αντίο» γίνεται τρόπος ζωής – ο Pete Townshend μιλά με ειλικρίνεια και χιούμορ για τους αποχαιρετισμούς των The Who που ποτέ δεν τελειώνουν.
Αν υπάρχει ένα συγκρότημα που ξέρει να αποχαιρετά το κοινό του… πολλές φορές, αυτό είναι οι The Who. Από το 1982 μέχρι σήμερα, οι θρυλικοί Βρετανοί ροκάδες έχουν εμφανιστεί στη σκηνή με περισσότερες από μία «τελευταίες» περιοδείες. Και, σύμφωνα με τον Pete Townshend, το γνωρίζουν καλά και το αντιμετωπίζουν με αυτοσαρκασμό.
«Υπονοείτε ότι εξαπατούμε το κοινό; Η αλήθεια είναι πως ναι, είμαστε διατεθειμένοι να το εξαπατήσουμε. Αυτό ακριβώς κάναμε σε όλη μας τη ζωή. Γιατί να σταματήσουμε τώρα;», είπε με αφοπλιστική ειλικρίνεια σε συνέντευξή του στη New York Times.
Ο 80χρονος κιθαρίστας δεν δίστασε να γελάσει με την ιδέα ότι το συγκρότημα αποχαιρετά εδώ και τέσσερις δεκαετίες, σχολιάζοντας με το γνωστό του χιούμορ τη διαδρομή ενός συγκροτήματος που έχει γράψει κεφάλαια στην ιστορία της ροκ μουσικής.
Η πρώτη αποχαιρετιστήρια περιοδεία των The Who έγινε το 1982. Για εκείνη την περίοδο ο Townshend θυμάται: «Ήμουν σε κακή κατάσταση, με οικογενειακά προβλήματα, χρειαζόμουν πραγματικά ένα διάλειμμα. Είχα γράψει στους μουσικούς δημοσιογράφους ότι σταματώ να δουλεύω με τους The Who. Ήδη όμως υπήρχε κανονισμένη περιοδεία και, όταν ξεκίνησε, συνειδητοποίησα ότι προωθείται ως η τελευταία».
O Townshend παραδέχτηκε ότι θα έπρεπε να είχε αντιταχθεί, αλλά τελικά δεν το έκανε.
Με αυστηρότητα απέναντι στον εαυτό του, πρόσθεσε: «Το άλμπουμ που μόλις είχα γράψει, το “It’s Hard”, είναι από τα πιο αδύναμα μας. Δεν ένιωθα ικανός να γράψω σπουδαία τραγούδια για τους The Who. Δεν ήξερα πια ποιοι είμαστε».
Τέσσερις δεκαετίες αργότερα, το 2024, οι The Who βρίσκονται εν μέσω ακόμη μίας αποχαιρετιστήριας περιοδείας με τον χαρακτηριστικό τίτλο «The Song Is Over», δανεισμένο από το κλασικό τραγούδι του 1971.
Η ανακοίνωση της περιοδείας, που ξεκίνησε στις 16 Αυγούστου από το Sunrise της Φλόριντα και ολοκληρώνεται στις 28 Σεπτεμβρίου στο MGM Grand Garden Arena του Λας Βέγκας, έκανε λόγο για «την τελευταία δια ζώσης γιορτή αυτής της διαχρονικής σχέσης με το αμερικανικό κοινό των The Who».
Ο Pete Townshend, σε δηλώσεις του τον Μάιο, μίλησε με συγκίνηση για το τέλος αυτής της μακρόχρονης πορείας
«Λοιπόν, όλα τα καλά κάποτε τελειώνουν. Είναι μία συγκινητική στιγμή. Για μένα, το να παίζω μπροστά σε αμερικανικό κοινό —και επίσης σε εκείνο του Καναδά— ήταν πάντα κάτι απίστευτο», είπε.
«Η ζεστασιά και η αφοσίωση του κοινού ξεκίνησαν ήδη από το 1967, με τους χίπηδες πάνω σε κουβέρτες να καπνίζουν και να ακούν προσεκτικά. Η μουσική τότε ήταν παντού. Όλοι νιώθαμε ίσοι», συνέχισε.
Ο κιθαρίστας δεν ξέχασε βέβαια να αναφερθεί στα πρόσωπα που λείπουν αλλά παραμένουν ζωντανές στο πνεύμα των The Who.
«Σήμερα, ο Roger [Daltrey] κι εγώ εξακολουθούμε να κρατάμε τη σημαία για τον αείμνηστο Keith Moon, τον John Entwistle, και φυσικά για όλους τους αφοσιωμένους μας φίλους που είναι εδώ μαζί μας όλα αυτά τα χρόνια», σημείωσε.
Όποιος βρεθεί λοιπόν στις συναυλίες αυτής της περιοδείας, θα είναι μάρτυρας μία εμπειρίας φορτισμένης με μνήμες, αφοσίωση και βρετανικό ροκ μεγαλείο. Ένα ταξίδι που δείχνει ότι οι The Who δεν ξέρουν να αποχαιρετούν με τον συνηθισμένο τρόπο.
Ακόμη κι ο τίτλος «The Song Is Over» μοιάζει σχεδόν ειρωνικός: το τραγούδι τους δεν τελειώνει ποτέ πραγματικά, γιατί ζει μέσα στη μουσική και στους ανθρώπους που συνεχίζουν να φωνάζουν το όνομά τους.
Το τελικό «αντίο» μπορεί να είναι μία υπόσχεση που αργεί να εκπληρωθεί, αλλά με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, παραμένει σίγουρα μία εκπληκτική δικαιολογία για να γεμίσουν τα γήπεδα ξανά και ξανά με τη δύναμη των The Who.
