Με σκληρές δηλώσεις και ανοιχτή πολιτική αντιπαράθεση, ο David Gilmour κλείνει οριστικά την πόρτα σε κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας με τον πρώην συνιδρυτή του ιστορικού συγκροτήματος.
Το χάσμα ανάμεσα στους δύο βασικούς πυλώνες των Pink Floyd, David Gilmour και Roger Waters, δεν είναι πια απλώς αγεφύρωτο — είναι, σύμφωνα με τα ίδια τα λόγια του Gilmour, ανύπαρκτο.
Σε μία νέα συνέντευξή του στη The Telegraph, ο 78χρονος κιθαρίστας και τραγουδιστής του θρυλικού βρετανικού συγκροτήματος ξεκαθάρισε πως «δεν υπάρχει καμία απολύτως περίπτωση» να συνεργαστεί ξανά με τον Waters.
Η δήλωση αυτή έρχεται ως συνέχεια μιας πολυετούς διαμάχης που έχει τις ρίζες της στη δεκαετία του 1980, αλλά με την πάροδο των ετών έχει αποκτήσει νέα, πιο σκοτεινή διάσταση — πολιτική, ιδεολογική, προσωπική. Το άλλοτε δημιουργικό δίδυμο των Pink Floyd βρίσκεται πια σε απέναντι στρατόπεδα όχι μόνο μουσικά, αλλά και αξιακά.
Όταν ρωτήθηκε τι θα χρειαζόταν για να ξαναβρεθεί στη σκηνή με τον Roger Waters, ο David Gilmour ήταν κατηγορηματικός: «Τίποτα. Δεν υπάρχει καμία απολύτως περίπτωση να το έκανα αυτό». Και συνέχισε: «Τίποτα δεν θα με έκανε να μοιραστώ τη σκηνή με κάποιον που θεωρεί ότι μία τέτοια μεταχείριση των γυναικών και της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας είναι εντάξει».
Η τοποθέτηση αυτή δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Πέρυσι, ο Gilmour είχε εκφραστεί ήδη έντονα εναντίον του Waters, δηλώνοντας ότι προτιμά «να αποφεύγει ανθρώπους που υποστηρίζουν ενεργά γενοκτόνους και αυταρχικούς δικτάτορες όπως ο Πούτιν και ο Μαδούρο», παρά να επανενωθεί μουσικά μαζί του.
Αντίθετα, δεν έκρυψε τη νοσταλγία του για τον εκλιπόντα Rick Wright, τον keyboardist των Pink Floyd, λέγοντας: «Θα ήθελα πολύ να βρεθώ ξανά στη σκηνή με τον Rick, ο οποίος ήταν ένας από τους πιο ευγενικούς και μουσικά προικισμένους ανθρώπους που έχω γνωρίσει ποτέ».
Πολιτικές εντάσεις και προσωπικές συγκρούσεις
Η διαμάχη Gilmour–Waters δεν αφορά πια απλώς τη μουσική ή τη διαχείριση του ονόματος των Pink Floyd — πρόκειται πλέον για μία ευθεία σύγκρουση κοσμοθεωριών.
Το 2023, η σύζυγος του David Gilmour, η συγγραφέας Polly Samson, κατηγόρησε δημόσια τον Roger Waters με ιδιαίτερα βαρείς χαρακτηρισμούς: «αντισημίτης μέχρι το σάπιο μεδούλι του», «απολογητής του Πούτιν», «ψεύτης», «κλέφτης», «υποκριτής», «φοροφυγάς», «που κάνει playback», «μισογύνης», «αρρωστημένα ζηλόφθονος» και «μεγαλομανής».
Ο Gilmour δεν κράτησε αποστάσεις από τα λόγια της. Αντίθετα, αναδημοσίευσε την ανάρτηση της Samson και πρόσθεσε: «Κάθε λέξη [είναι] αποδεδειγμένα αληθής».
Ο ίδιος ο Waters αντέδρασε μέσω δικής του ανάρτησης, αποκαλώντας τα σχόλια της Samson «εμπρηστικά και άκρως ανακριβή» και δηλώνοντας ότι «τα απορρίπτει πλήρως». Επιπλέον, ανέφερε ότι έχει ζητήσει νομικές συμβουλές σχετικά με την υπόθεση.
Σε μεταγενέστερες δηλώσεις της, η Polly Samson εξήγησε το κίνητρό της να τοποθετηθεί δημόσια, σημειώνοντας: «Ο λόγος που το έκανα ήταν επειδή οι Pink Floyd είναι ένα αρκετά απρόσωπο συγκρότημα. Όπου κι αν πήγαινα, υπήρχε η πιθανότητα ο κόσμος να νόμιζε ότι ήμουν παντρεμένη με αυτόν που έλεγε τέτοια πράγματα. Και δεν ήταν καθόλου ωραίο συναίσθημα».
«Αν ήξεραν ότι είσαι παντρεμένη με κάποιον από τους Pink Floyd, τις μισές φορές ο κόσμος με κοιτούσε περίεργα και ήταν πραγματικά άβολο. Ήθελα απλώς να τραβήξω μία γραμμή και να ξεκαθαρίσω ότι αυτές δεν ήταν απόψεις που πρέσβευα εγώ ή το άτομο με το οποίο ήμουν παντρεμένη», συνέχισε.
Η επανάληψη του ίδιου ερωτήματος
Παρά τις συνεχείς ερωτήσεις από δημοσιογράφους, ο Gilmour δείχνει κουρασμένος από την ανάγκη να τοποθετείται ξανά και ξανά. Όπως είπε στο Mojo το 2024: «Ξέρετε σε ποια δεκαετία της ζωής μου ήμουν όταν ο Roger έφυγε από το pop συγκρότημά μας; Στα τριάντα μου. Τώρα είμαι 78. Ποια η σχέση με το σήμερα;».
Ωστόσο, σε μία άλλη, πιο αινιγματική δήλωση στο Rolling Stone, υπαινίχθηκε ότι «μια μέρα υπάρχουν πράγματα για τα οποία θα μιλήσω». Μια φράση που αφήνει περιθώρια ερμηνειών – όχι απαραίτητα για συμφιλίωση, αλλά ίσως για έναν προσωπικό απολογισμό.
Εν τω μεταξύ, το όνομα των Pink Floyd συνεχίζει να παράγει ειδήσεις και εκτός σκηνής. Το 2024, ολόκληρος ο κατάλογος της δισκογραφίας τους πουλήθηκε στη Sony Music για το εντυπωσιακό ποσό των 400 εκατομμυρίων δολαρίων. Ο Gilmour δήλωσε πως η απόφαση δεν ήταν οικονομική, αλλά μία ανάγκη να «ξεφύγει από τον βούρκο στον οποίο βρισκόμασταν εδώ και καιρό».
Παράλληλα, ο ίδιος κυκλοφόρησε πρόσφατα τη ζωντανή συναυλιακή ταινία «David Gilmour Live At The Circus Maximus, Rome» σε Blu-ray, ενώ στις 12 Δεκεμβρίου αναμένεται να κυκλοφορήσει το επετειακό box set για τα 50 χρόνια του «Wish You Were Here».
Οι δηλώσεις του David Gilmour και οι δημόσιες τοποθετήσεις της Polly Samson δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για παρερμηνείες: η εποχή της πιθανής επανασύνδεσης των Pink Floyd έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Ό,τι ξεκίνησε ως δημιουργική διαφωνία εξελίχθηκε σε ανοιχτή ηθική ρήξη, με σαφές πολιτικό και ιδεολογικό υπόβαθρο.
Στην ηλικία των 78 ετών, ο Gilmour δείχνει αποφασισμένος να αφήσει πίσω του το παρελθόν και να υπερασπιστεί όχι απλώς την καλλιτεχνική του ταυτότητα, αλλά και τις αξίες του. Κι αν υπάρχει ένα πράγμα που αυτό το ρήγμα αποδεικνύει πέρα από κάθε αμφιβολία, είναι ότι μερικές πληγές δεν επουλώνονται — κι ίσως, δεν πρέπει.
