Η Mariah Carey τιμήθηκε ως το «Πρόσωπο της Χρονιάς» από τη MusiCares, σε μία φαντασμαγορική τελετή όπου η μουσική ελίτ υποκλίθηκε στην απόλυτη ντίβα της μουσικής σκηνής.
Η ατμόσφαιρα στο Συνεδριακό Κέντρο του Λος Άντζελες δεν θύμιζε μία τυπική βραδιά βραβείων, αλλά μία ιεροτελεστία αφιερωμένη στην κομψότητα και τη δύναμη της φωνής.
Διακοσμητικά στοιχεία με πεταλούδες, το διαχρονικό σύμβολο της Mariah Carey, και πινελιές στο χαρακτηριστικό χρώμα της λεβάντας, είχαν πλημμυρίσει τον χώρο, προμηνύοντας μία νύχτα γεμάτη συναίσθημα και αναμνήσεις.
Η εκδήλωση της MusiCares, της φιλανθρωπικής οργάνωσης της Ακαδημίας Ηχογράφησης, συγκέντρωσε μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της παγκόσμιας βιομηχανίας, από διαφορετικά είδη μουσικής, όλοι εκεί για να τιμήσουν την ανεπανάληπτη ερμηνεύτρια και τη μοναδική της ικανότητα στη σύνθεση τραγουδιών.
Η Mariah Carey, καθισμένη σε κεντρικό σημείο, έδειχνε να απολαμβάνει κάθε στιγμή, σιγοτραγουδώντας τις επιτυχίες της καθώς οι συνάδελφοί της τις παρουσίαζαν με τη δική τους, φρέσκια ματιά.
Η κορύφωση της συγκίνησης ήρθε όταν η ίδια ανέβηκε στη σκηνή για να παραλάβει το βραβείο «Πρόσωπο της Χρονιάς». Με λόγια που άγγιξαν τις καρδιές των παρευρισκόμενων, ανακάλεσε τα παιδικά της χρόνια, τότε που η μουσική ήταν το μοναδικό της καταφύγιο.
«Απόψε, ήταν υπέροχο να ακούω τα τραγούδια μου να επαναπροσδιορίζονται από μερικούς από τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες του κόσμου», δήλωσε η Carey κατά την ομιλία της για τη βράβευσή της.
«Όταν ήμουν μικρό κορίτσι και σκάλιζα στίχους στο σημειωματάριό μου αργά τη νύχτα, μπορούσα μόνο να ονειρευτώ ότι κάποιος θα άκουγε αυτά τα λόγια και θα τα τραγουδούσε. Ποτέ, ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα, δεν πίστευα ότι θα βρισκόμουν εδώ με όλους αυτούς τους υπέροχους καλλιτέχνες να μου τραγουδούν τα τραγούδια μου, μπολιάζοντάς τα με τη δική τους τέχνη και δίνοντάς τους μία εντελώς νέα ζωή. Αυτό μου έδωσε ζωή», συνέχισε.
Η μουσική διαδρομή της βραδιάς ξεκίνησε με ένα εκρηκτικό μίνι σετ από τον Jermaine Dupri, ο οποίος επέλεξε τόσο κλασικές επιτυχίες όσο και σπάνιες δημιουργίες της Carey, προετοιμάζοντας το έδαφος για όσα θα ακολουθούσαν.
Η Jennifer Hudson πήρε τη σκυτάλη, ανοίγοντας το live κομμάτι με μία συγκλονιστική ερμηνεία του «I Don’t Wanna Cry». Η φωνητική της δεινότητα συνέχισε να μαγεύει το κοινό με το «My All», ενώ πρόσθεσε ακόμη περισσότερη soul ένταση στο «Vision of Love», το εμβληματικό ντεμπούτο single της Carey από το 1990.
Μία από τις πιο αναπάντεχες και πολυσυζητημένες στιγμές της εκδήλωσης ήταν η εμφάνιση της Taylor Momsen μαζί με τον Dave Grohl και τους Foo Fighters.
Το κλίμα άλλαξε απότομα από την R&B γαλήνη στον καθαρόαιμο ήχο της grunge, καθώς το συγκρότημα ερμήνευσε κομμάτια από το μυστικό άλμπουμ της Carey από το 1995, με τίτλο «Someone’s Ugly Daughter».
Οι εκτελέσεις των «Love Is a Scam» και «Demented» έκαναν τη Mariah να χαμογελά πλατιά και να τραγουδά μαζί τους, σε μία στιγμή που χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως το απόλυτο highlight της βραδιάς.
Η ποικιλομορφία των καλλιτεχνών ανέδειξε την ευρύτητα της επιρροής της Carey. Η Laufey μετέτρεψε με δεξιοτεχνία το «It’s Like That» σε μία jazz bossa nova σύνθεση, παραμένοντας πιστή στο προσωπικό της στυλ.
H Kesha έφερε την απόλυτη pop ενέργεια στη σκηνή τραγουδώντας το «Obsessed», ενώ παράλληλα, η Maggie Rogers προσέφερε μία απροσδόκητη και αιθέρια εκτέλεση του «Honey», κερδίζοντας το θερμό χειροκρότημα του κοινού.
Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η παρουσία του Stevie Wonder, ο οποίος συνοδευόμενος από την Gayle King, ανέβηκε στη σκηνή για να μιλήσει για την αξία της ελευθερίας. Τόνισε πώς η Carey τίμησε με τον καλύτερο τρόπο το «δώρο που της δόθηκε από τον Ύψιστο», αναφερόμενος στην κρυστάλλινη φωνή της.
«Μην αφήσετε ποτέ κανέναν να πιστέψει ότι μπορεί να σας στερήσει την ελευθερία σας», είπε ο Wonder, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης.
Στο ίδιο κλίμα, ο Babyface χαρακτήρισε τη Mariah ως «μία και μοναδική», ο Richard Marx ερμήνευσε a cappella το «Can’t Let Go», ενώ η SZA την ευχαρίστησε που αποτέλεσε το «προσχέδιο» για όλες τις σύγχρονες καλλιτέχνιδες.
Το ταλέντο συνεχίστηκε να ρέει άφθονο στη σκηνή με το R&B τρίο FLO να προσφέρει εξαιρετικές αρμονίες στο «Dreamlover», ενώ ο Teddy Swims έλαμψε με τις φωνητικές του ικανότητες στην μπαλάντα «Without You».
Ο Charlie Puth και ο John Legend ένωσαν τις φωνές τους με τον ήχο του πιάνου στις ερμηνείες των «I Still Believe» και «Hero» αντίστοιχα, ενώ ο Adam Lambert παρουσίασε μία δική του εκδοχή του «Can’t Let Go» από μία εναλλακτική σκηνή μέσα στον χώρο.
Πριν από την ερμηνεία του κλασικού κομματιού «I Know What You Want» μαζί με την Chanté Moore, ο Busta Rhymes έκανε μία εμφάνιση – έκπληξη.
Αποκάλεσε την Carey «βασιλική αυτοκράτειρα» και την ευχαρίστησε για τη μακροχρόνια φιλία τους, αναγνωρίζοντας τη συμβολή της στη μουσική του πορεία.
Λίγο αργότερα, ο Billy Porter έδωσε τη δική του παράσταση με το «Always Be My Baby», φέρνοντας μία παιχνιδιάρικη και γεμάτη ένταση ενέργεια που μετέτρεψε το τραγούδι σε μία δική του προσωπική δήλωση.
Πέρα από το καλλιτεχνικό σκέλος, η βραδιά ήταν μία υπενθύμιση του σημαντικού έργου της MusiCares.
Κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους, ο οργανισμός διέθεσε 15 εκατομμύρια δολάρια για την ανακούφιση περισσότερων από 3.000 μουσικών που επλήγησαν από καταστροφικές πυρκαγιές.
Το κοινό, αποτελούμενο από προσωπικότητες υψηλού κύρους, συμμετείχε ενεργά σε δημοπρασίες για ένα ταξίδι στο Άμπου Ντάμπι για μία συναυλία της Carey, εισιτήρια για τα βραβεία Grammy, αλλά και ένα αστραφτερό κοστούμι που είχε φορέσει η ίδια η σταρ στη σκηνή.
Το κλείσιμο της βραδιάς ήταν το ίδιο επικό με την έναρξή της. Μετά την ομιλία της Carey, ο Jon Batiste ανέλαβε τον ρόλο του τελευταίου καλεσμένου – έκπληξη, καλώντας όλους τους καλλιτέχνες της βραδιάς —ακόμα και την Gayle King— να τραγουφήσουν όλοι μαζί του «All I Want for Christmas Is You».
Σε μία ανθρώπινη και αστεία στιγμή, κάποιος από τη σκηνή, πιθανότατα ο Porter, μπέρδεψε τους στίχους, προκαλώντας μία μικρή σύγχυση στους υπόλοιπους για το ποια στροφή έπρεπε να τραγουδήσουν.
Τότε, η Mariah Carey εμφανίστηκε από τα παρασκήνια για να «σώσει» το τραγούδι, προσθέτοντας τα δικά της μοναδικά φωνητικά και χαιρετώντας όλους όσοι βρίσκονταν στη σκηνή.
Ήταν το ιδανικό φινάλε για μία τέτοια γιορτή. Αν η «Βασίλισσα των Χριστουγέννων» αποφασίσει ότι είναι Χριστούγεννα τον Ιανουάριο, τότε είναι αναμφίβολα Χριστούγεννα.
