Μετά από δεκατρία χρόνια κοινής πορείας με τους Primal Scream, η εμβληματική μπασίστρια Simone Marie Butler ανακοινώνει το τέλος μιας εποχής, αφήνοντας πίσω της μία σπουδαία κληρονομιά και μία ακλόνητη φιλία με τους Bobby Gillespie και Andrew Innes.
Οι Primal Scream, ένα από τα πιο επιδραστικά συγκροτήματα της βρετανικής εναλλακτικής σκηνής, βρίσκονται μπροστά σε μία σημαντική καμπή της ιστορίας τους. Η Simone Marie Butler, η γυναίκα που κράτησε τα ηνία του μπάσου για περισσότερο από μία δεκαετία, ανακοίνωσε την αποχώρησή της από το σχήμα, προκαλώντας ένα κύμα συγκίνησης τόσο στους θαυμαστές όσο και στους συναδέλφους της.
Η είδηση αυτή δεν αποτελεί απλώς μία αλλαγή στη σύνθεση της μπάντας, αλλά το τέλος ενός κεφαλαίου που χαρακτηρίστηκε από αφοσίωση, καλλιτεχνική εξέλιξη και μία σπάνια χημεία επί σκηνής.
Η Simone Marie Butler εντάχθηκε στους Primal Scream το 2012, σε μία περίοδο που η μπάντα έπρεπε να καλύψει το δυσαναπλήρωτο κενό που άφησε ο Gary «Mani» Mounfield, όταν εκείνος αποχώρησε για να επιστρέψει στους The Stone Roses.
Από την πρώτη στιγμή, η Butler κατάφερε να επιβάλει τη δική της προσωπικότητα, συνδυάζοντας την τεχνική αρτιότητα με μία επιβλητική παρουσία που ταίριαζε απόλυτα με τον ψυχεδελικό και ταυτόχρονα rock and roll χαρακτήρα του συγκροτήματος. Μέσα από μία ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, η μουσικός θέλησε να αποχαιρετήσει το κοινό και τους συνεργάτες της, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη της για όσα έζησε.
«Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι είχα τη χαρά να παίξω μπροστά τους τα τελευταία 13 χρόνια με τους Primal Scream. Ήταν πραγματικά μία καταπληκτική διαδρομή με γνήσια όμορφους ανθρώπους», έγραψε η ίδια, φανερά συγκινημένη.
Στη συνέχεια της ανακοίνωσής της, στάθηκε ιδιαίτερα στις στιγμές που μοιράστηκε με τα υπόλοιπα μέλη, τονίζοντας πως έζησε «τόσες πολλές απίστευτες στιγμές, γέλια και εμπειρίες. Αυτό είναι το όνειρο. Ο Bobby [Gillespie], ο Andrew [Innes] και η μπάντα είναι απίστευτοι μουσικοί και άνθρωποι».
Η Butler κατέστησε σαφές ότι, αν και δεν θα συμμετέχει πλέον στις ζωντανές εμφανίσεις και τις ηχογραφήσεις, η σύνδεσή της με το συγκρότημα παραμένει βαθιά και αδιάρρηκτη.
Η αποχώρησή της συνοδεύτηκε από μία εξίσου θερμή και τιμητική απάντηση από την πλευρά των Primal Scream. Το συγκρότημα, μέσω μιας δικής του ανακοίνωσης, εξήρε την προσφορά της, κάνοντας λόγο για μία παρουσία που φώτιζε τα πάντα γύρω της.
«Είχαμε δεκατρία υπέροχα χρόνια με τη Simone», ανέφεραν οι Bobby Gillespie, Andrew Innes και Darrin Mooney. «Κατά τη διάρκεια του χρόνου της μαζί μας, έφερε θετική ενέργεια, θηλυκή γοητεία και αφοσιωμένη μουσικότητα στη μπάντα. Η ζεστασιά του χαρακτήρα της, η ευγένεια και η πραότητά της φώτιζαν τα τεκταινόμενα όπου κι αν βρισκόμασταν στον κόσμο. Έχουμε πολλές υπέροχες αναμνήσεις και θα είναι για πάντα μέλος της οικογένειας των Scream. Της ευχόμαστε καλή τύχη και ευημερία στις μελλοντικές της περιπέτειες. Σε αγαπάμε Simone».
Η θητεία της Butler στους Primal Scream δεν ήταν απλώς μία επαγγελματική υποχρέωση, αλλά μία διαδικασία συνεχούς μάθησης. Όπως εξομολογήθηκε η ίδια, η μουσική της μπάντας σήμαινε πολλά για εκείνη ακόμα και πριν αρχίσει να παίζει τις εμβληματικές γραμμές του μπάσου τους.
Η στιγμή που δέχτηκε το τηλεφώνημα για να περάσει από ακρόαση της φάνηκε ως ένας «θεϊκός συγχρονισμός». Ευχαρίστησε θερμά τους Bobby Gillespie και Andrew Innes που ρίσκαραν μαζί της πριν από τόσα χρόνια, υπογραμμίζοντας πως, παρά την απουσία της από τη σκηνή, θα παραμείνει για πάντα μέλος της οικογένειας.
Η αποχώρηση αυτή έρχεται σε μία περίοδο έντονης κινητικότητας για το συγκρότημα, αλλά και κάποιων δυσκολιών. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Butler δεν συμμετείχε στις πρόσφατες συναυλίες για το άλμπουμ «XTRMNTR», οι οποίες προκάλεσαν αντιδράσεις λόγω καταγγελιών για αντισημιτισμό κατά τη διάρκεια μιας εμφάνισης στο Camden Roundhouse του Λονδίνου, γεγονός που οδήγησε και στην ακύρωση μιας προγραμματισμένης εμφάνισης στο Trentham Estate.
Ωστόσο, η ίδια ήταν παρούσα σε εμβληματικές στιγμές, όπως η συναυλία στο Μάντσεστερ λίγο μετά τον θάνατο του Mani, όπου το συγκρότημα απέδωσε φόρο τιμής στον πρώην μπασίστα του παίζοντας το «I’m Losing More Than I’ll Ever Have» στη γενέτειρά του.
Η σχέση της Butler με τον Mani ήταν ιδιαίτερη και γεμάτη αμοιβαίο σεβασμό. Μετά την απώλειά του, η Simone είχε εκφράσει τη βαθιά της θλίψη, περιγράφοντάς τον ως έναν άνθρωπο με «την πιο λαμπρή και διαβολικά κοφτερή αίσθηση του χιούμορ και τη μεγαλύτερη καρδιά».
Μάλιστα, είχε μοιραστεί μία χιουμοριστική ιστορία από την περίοδο που έγινε μέλος του συγκροτήματος, όταν ο Mani την είχε αποκαλέσει «αδερφή του στο μπάσο», λέγοντάς της με το χαρακτηριστικό του στυλ: «πήγαινε και σπάστα αδερφή μου, σε αγαπάω, αλλά είναι σαν να βλέπεις την πρώην σου να την πηδάει ο καινούργιος». Αυτή η ατάκα, που προκάλεσε γέλια σε όλους, ήταν για την Butler η απόδειξη πως ο Mani ήταν ένας «αδιαμφισβήτητος θρύλος».
Πέρα από τη μουσική της πορεία, η Simone Marie Butler έχει επιδείξει και μία έντονη κοινωνική ευαισθησία. Το 2021 δημιούργησε μία ταινία με τίτλο «Year Of The Dog», η οποία επικεντρωνόταν στους άστεγους ανθρώπους και τα κατοικίδιά τους.
Μιλώντας για αυτό το εγχείρημα, είχε τονίσει την ανάγκη να καταρριφθεί το στίγμα που συνοδεύει όσους ζουν στους δρόμους. «Σε μία κατάσταση έλλειψης στέγης, οι άνθρωποι μπορεί να στερούνται την ανθρώπινη αλληλεπίδραση και σύνδεση, αλλά ο σκύλος και η κοινότητα που φέρνει τους δίνει μία αίσθηση του ανήκειν», είχε δηλώσει, δείχνοντας το βάθος του χαρακτήρα της που τόσο εκτίμησαν οι Primal Scream.
Η αποχώρηση της Simone Marie Butler κλείνει έναν κύκλο που άφησε το στίγμα του στη σύγχρονη βρετανική μουσική. Οι Primal Scream συνεχίζουν την πορεία τους, κουβαλώντας τις αναμνήσεις και την ενέργεια μιας μουσικού που δεν υπήρξε απλώς ένα μέλος του ρυθμικού τους τμήματος, αλλά η ψυχή της μπάντας για δεκατρία ολόκληρα χρόνια.
