Ο Móglaí Bap των Kneecap λύνει τη σιωπή του για την αυτοχειρία της μητέρας του, την ενοχή που συνοδεύει το πένθος και τη λυτρωτική δύναμη της ψυχοθεραπείας, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου τραγουδιού του συγκροτήματος σε συνεργασία με τον Kae Tempest.
Η απώλεια ενός γονέα αποτελεί από μόνη της μία βίαιη ενηλικίωση, όμως όταν ο θάνατος έρχεται ως αποτέλεσμα της μάχης με την κατάθλιψη, το κενό που αφήνει πίσω του μοιάζει με λαβύρινθο χωρίς προφανή έξοδο. Ο Móglaí Bap, μέλος του ιρλανδικού hip-hop συγκροτήματος Kneecap, αποφάσισε να μοιραστεί τη δική του οδυνηρή διαδρομή μέσα από αυτό το σκοτάδι, αποκαλύπτοντας την ιστορία που κρύβεται πίσω από το νέο τους τραγούδι με τίτλο «Irish Goodbye».
Το τραγούδι αναμένεται να κυκλοφορήσει αύριο, Τρίτη 28 Απριλίου, αποτελώντας την τελευταία γεύση από το επερχόμενο άλμπουμ τους «Fenian», το οποίο θα είναι διαθέσιμο την Παρασκευή 1 Μαΐου μέσω της Heavenly Recordings. Το συγκρότημα έχει ήδη δώσει το στίγμα της νέας του δουλειάς με το ομώνυμο τραγούδι του άλμπουμ, το ηλεκτρικό «Smugglers & Scholars» και το καυστικό «Liars Tale», το οποίο στρέφεται κατά του Βρετανού πρωθυπουργού Keir Starmer.
Ανακοινώνοντας το «Irish Goodbye», στο οποίο συμμετέχει ο Kae Tempest, ο Móglaí Bap —κατά κόσμον Naoise Ó Cairealláin— χρησιμοποίησε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να εξομολογηθεί πως οι στίχοι γράφτηκαν στον απόηχο του θανάτου της μητέρας του το 2020. Όπως εξήγησε, το τραγούδι γεννήθηκε μέσα από την επίπονη προσπάθειά του να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα αυτού που είχε συμβεί, μία πραγματικότητα που συχνά το μυαλό αρνείται να αποδεχτεί.
Στην ανάρτησή του, ο Ιρλανδός ράπερ παραδέχθηκε πως δεν είχε ποτέ την πρόθεση να γράψει ένα τραγούδι για τον χαμό της. Η αφορμή δόθηκε όταν ο ίδιος και ο αδερφός του παρακολούθησαν πρόσφατα ένα ντοκιμαντέρ για τον πατέρα του από τη δεκαετία του ’90, την εποχή που εκείνος διατελούσε πρόεδρος του Conradh na Gaeilge, της οργάνωσης για την προώθηση της ιρλανδικής γλώσσας.
«Ήταν η πρώτη φορά που είδα τη μαμά μου σε βίντεο. Ήταν χαρούμενη», έγραψε ο Móglaí Bap, ενώ συμπλήρωσε πως το να τη βλέπει σε εκείνη την κατάσταση είχε μία βαθιά επίδραση πάνω του, αφήνοντάς τον σε μία κατάσταση έντονης συναισθηματικής φόρτισης. Αυτή η εικόνα της ζωντάνιας ήρθε σε πλήρη αντίθεση με τις τελευταίες, δύσκολες αναμνήσεις που είχε κρατήσει από εκείνη.
Ανακαλώντας τις συνθήκες του θανάτου της, ο καλλιτέχνης θυμήθηκε πως είχε επιχειρήσει να γράψει για εκείνη και στο παρελθόν, στο τραγούδι «MAM» του 2020, όταν εκείνη πάλευε ακόμη με την κατάθλιψη. Η πρόθεσή του τότε ήταν να της προσφέρει ένα στήριγμα, μία υπενθύμιση της αξίας της που η ίδια αδυνατούσε να δει μέσα από το φίλτρο της ασθένειας.
«Η ιδέα που είχα στο μυαλό μου με το “MAM” ήταν ότι, αν το έγραφα, θα το άκουγε και ίσως ένιωθε την αξία της, γιατί όταν υποφέρεις από κατάθλιψη, δεν μπορείς να δεις τη δική σου αξία», εξήγησε ο ράπερ, περιγράφοντας μία από τις πιο σπαρακτικές στιγμές της σχέσης τους.
«Εκείνο το διάστημα, πήγαμε μία βόλτα και της είπα ότι είχα γράψει ένα τραγούδι για εκείνη, αλλά ότι δεν ήταν ακόμη εντελώς τελειωμένο, οπότε θα περίμενα μέχρι την επόμενη εβδομάδα για να της το παίξω. Αλλά μέχρι τότε, ήταν ήδη πολύ αργά», ανέφερε, αποτυπώνοντας το βάρος του χρόνου που χάθηκε ανεπιστρεπτί.
Ο Móglaí Bap μίλησε με ωμότητα για το πόσο δύσκολη είναι η διαχείριση της αυτοχειρίας, ειδικά όταν η εικόνα του ανθρώπου που έφυγε παραμορφώνεται από τη σκιά της νόσου. «Η αυτοκτονία είναι σκληρή. Και όταν κάποιος είναι άρρωστος με κατάθλιψη και πεθαίνει με αυτόν τον τρόπο, είναι δύσκολο να θυμηθείς τις καλές στιγμές. Παγιδεύεσαι στις σκοτεινές περιόδους», συμπλήρωσε.
Το «Irish Goodbye» λειτουργεί ως μία προσπάθεια αποκατάστασης της μνήμης. Δεν εστιάζει στο δράμα, αλλά στις καθημερινές, απλές στιγμές που μοιράστηκαν. Όπως εξομολογήθηκε ο ίδιος, δεν είχε συνειδητοποιήσει ποτέ πως τα συνηθισμένα πράγματα που έκαναν μαζί θα ήταν εκείνα που θα του έλειπαν περισσότερο όταν εκείνη θα έφευγε.
«Είναι όλα τα μικρά πράγματα που σου λείπουν. Βλέποντας εκείνο το υλικό μαζί της και γράφοντας αυτό το τραγούδι, ξεκλείδωσε ένα μέρος του εγκεφάλου μου που μου έδωσε την ευκαιρία να παρακάμψω τις συνεχείς λυπημένες αναμνήσεις. Μου επέτρεψε να οπτικοποιήσω πιο ευτυχισμένες στιγμές, αντί να είμαι τόσο θυμωμένος με τον κόσμο», ανέφερε στην ανάρτησή του, ενώ σημείωσε πως τη μουσική υπογράφει ο παραγωγός Dan Carey.
Η συμμετοχή του Kae Tempest προσδίδει στο τραγούδι μία ιδιαίτερη βαρύτητα, με τον Móglaí Bap να σημειώνει πως η ερμηνεία της είναι εξαιρετικά τρυφερή και συναισθηματική. Ο ίδιος παραδέχθηκε πως για καιρό δυσκολευόταν να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα, παλεύοντας με συγκρουόμενα συναισθήματα θυμού, ντροπής και ενοχής, τα οποία συνοδεύουν αυτό το πολύ συγκεκριμένο είδος πένθους.
«Νιώθεις σαν να κουβαλάς αυτό το περίεργο άλλο φορτίο… Είναι μία πολύ δύσκολη συζήτηση. Ποιος διάολο θέλει να μιλήσει γι’ αυτό, πραγματικά; Ο θάνατος είναι από μόνος του αρκετά καταθλιπτικός», έγραψε, υπογραμμίζοντας όμως την ανάγκη να σπάσει η σιωπή για να ελαφρύνει το βάρος της ντροπής που συχνά επιβάλλει η κοινωνία.
«Πρέπει να μιλήσουμε γι’ αυτό, γιατί πρέπει να ανακουφίσουμε αυτό το επιπλέον φορτίο της ντροπής και της ενοχής πάνω από το φορτίο του πένθους. Δεν μπορείς να αλλάξεις αυτό που συνέβη. Δεν είσαι απαραίτητα ικανός να σώσεις τους ανθρώπους από τον εαυτό τους», τόνισε ο καλλιτέχνης, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα σε όσους βρίσκονται σε παρόμοια θέση.
Ο ράπερ εξήγησε πως του πήρε χρόνια για να συμβιβαστεί με την απώλεια της μητέρας του και σημείωσε πως η ψυχοθεραπεία ήταν εκείνη που τον βοήθησε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Επισήμανε μάλιστα τη διαφορά νοοτροπίας ανάμεσα στις γενιές, προτρέποντας τους νέους να μην διστάζουν να ζητήσουν βοήθεια.
«Πολλοί από τη γενιά των γονιών μας δεν πιστεύουν στην ψυχοθεραπεία. Αλλά εμείς είμαστε διαφορετικοί. Μπορούμε να ζητήσουμε βοήθεια, πρέπει να ζητάμε βοήθεια, και θα έπρεπε να υπάρχουν υπηρεσίες εκεί για να μας βοηθήσουν», ανέφερε, εκφράζοντας την ελπίδα πως το νέο τραγούδι θα προσφέρει κάποιου είδους ανακούφιση σε όσους παλεύουν με το πένθος.
Το μήνυμά του έκλεισε με μία έκκληση για αυτοσυγχώρεση: «Δεν μπορείς να κουβαλάς αυτά τα πράγματα μαζί σου και να κατηγορείς τον εαυτό σου. Δεν είναι δικό σου λάθος. Δεν φταίει κανένας. Έχει να κάνει με τη διαδικασία αντιμετώπισής του. Και μπορείς να το αντιμετωπίσεις. Μπορείς».
Πέρα από τη νέα τους μουσική, οι Kneecap παραμένουν έντονα ενεργοί στο πολιτικό και κοινωνικό προσκήνιο. Πρόσφατα εμφανίστηκαν στην Κούβα στο πλαίσιο της ανθρωπιστικής αποστολής Nuestra América Convoy μαζί με τον Jeremy Corbyn, όπου μίλησαν για το ζήτημα του αντισημιτισμού, ξεκαθαρίζοντας πως τάσσονται ενάντια σε κάθε μορφή διάκρισης.
Η στάση τους παραμένει μαχητική, καθώς αντέδρασαν στην απόφαση της Sharon Osbourne να παραβρεθεί σε πορεία του Tommy Robinson, ενώ συμμετέχουν ενεργά σε καμπάνιες διαμαρτυρίας για τον επικείμενο ποδοσφαιρικό αγώνα Ιρλανδίας – Ισραήλ. Παράλληλα, αποτελούν μέρος των καλλιτεχνών που καλούν σε μποϊκοτάζ του φετινού Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, εξαιτίας της συμμετοχής του Ισραήλ.
Το καλοκαίρι των Kneecap αναμένεται γεμάτο, με μία εκτενή περιοδεία σε Ηνωμένο Βασίλειο και Ευρώπη. Στις εμφανίσεις τους περιλαμβάνεται και η μεγαλύτερη headline συναυλία τους μέχρι σήμερα στο Crystal Palace Park του Λονδίνου τον Ιούνιο, καθώς και συμμετοχές σε κορυφαία φεστιβάλ όπως τα Primavera, Open’er, Roskilde, Reading & Leeds, αλλά και το Rockwave Festival στην Αθήνα.
Μέσα από την καταιγιστική τους ενέργεια στη σκηνή και την αφοπλιστική ειλικρίνεια των στίχων τους, οι Kneecap αποδεικνύουν πως η μουσική μπορεί να είναι ταυτόχρονα όπλο πολιτικής διαμαρτυρίας και μέσο προσωπικής ίασης. Το «Irish Goodbye» δεν είναι απλώς μία προσθήκη στο ρεπερτόριό τους, αλλά μία κατάθεση ψυχής που υπενθυμίζει πως η μνήμη είναι ο μόνος τρόπος να κρατήσουμε ζωντανούς εκείνους που έφυγαν νωρίς.
