Η άγνωστη συνεργασία του Michael Jackson με τον ιδρυτή της Shiny Entertainment για τη δημιουργία ενός πρωτοποριακού βιντεοπαιχνιδιού σκοτεινής φαντασίας, το οποίο θα λειτουργούσε ως το αποκλειστικό όχημα για την κυκλοφορία του επόμενου μουσικού του άλμπουμ, αποκαλύπτεται χρόνια μετά τον θάνατό του.
Το όραμα του Michael Jackson για την τέχνη ξεπερνούσε πάντα τα παραδοσιακά όρια της μουσικής βιομηχανίας, επιδιώκοντας διαρκώς να συγχωνεύσει διαφορετικά μέσα έκφρασης σε ένα ενιαίο, πρωτοποριακό αποτέλεσμα. Μια πρόσφατη αποκάλυψη από τον David Perry, τον ιδρυτή της εταιρείας Shiny Entertainment, φέρνει στο φως μία άγνωστη μέχρι σήμερα πτυχή των καλλιτεχνικών αναζητήσεων του βασιλιά της pop.
Ο Michael Jackson σχεδίαζε με άκρα μυστικότητα τη δημιουργία ενός σκοτεινού βιντεοπαιχνιδιού φαντασίας, το οποίο θα συνοδευόταν από ένα εντελώς πρωτότυπο soundtrack, γραμμένο αποκλειστικά για τις ανάγκες του ψηφιακού αυτού σύμπαντος.
Η ιστορία αυτής της ιδιαίτερης σύμπραξης ξεκίνησε με μία αναπάντεχη επικοινωνία. Όπως αναφέρει ο David Perry σε μία νέα ανάρτηση στο προσωπικό του ιστολόγιο, ο Michael Jackson επικοινώνησε αρχικά μαζί του με μία πολύ συγκεκριμένη επιθυμία. Ήθελε να μάθει αν υπήρχε η δυνατότητα να παίξει, πριν από την επίσημη κυκλοφορία του, το πολυαναμενόμενο τότε βιντεοπαιχνίδι «Enter The Matrix», το οποίο ανέπτυσσε η εταιρεία του Perry.
Αυτή η πρώτη επαφή στάθηκε η αφορμή για να αναπτυχθεί μία βαθύτερη δημιουργική σχέση ανάμεσα στον κορυφαίο καλλιτέχνη και τον σχεδιαστή παιχνιδιών.
Μετά από αυτή την πρώτη γνωριμία, ο Michael Jackson κάλεσε τον David Perry στην περίφημη έπαυλή του, τη Neverland, ζητώντας τη βοήθειά του για να συλλάβουν και να σχεδιάσουν ένα ολοκληρωμένο βιντεοπαιχνίδι που θα έφερε τη δική του σφραγίδα.
Οι συναντήσεις τους στο κτήμα της Καλιφόρνια ήταν συχνές και εξαιρετικά παραγωγικές, με τους δύο άνδρες να εξερευνούν τις αμέτρητες δυνατότητες που προσέφερε η τότε τεχνολογία. Όπως τονίζει χαρακτηριστικά ο David Perry, το πιο σημαντικό στοιχείο αυτής της προσπάθειας ήταν ότι δεν στόχευαν στη δημιουργία ενός ακόμη προϊόντος αυτοπροβολής που θα εξυπηρετούσε απλώς τη ματαιοδοξία του καλλιτέχνη.
«Αρχίσαμε να κάνουμε συναντήσεις στη Neverland και να εξερευνούμε τι θα μπορούσε να είναι το παιχνίδι. Το σημαντικό είναι ότι δεν προσπαθούσαμε να φτιάξουμε ένα έργο ματαιοδοξίας», έγραψε ο David Perry, ξεκαθαρίζοντας ότι η προσέγγισή τους ήταν εξαιρετικά σοβαρή και καλλιτεχνικά φιλόδοξη.
Ο στόχος δεν ήταν να τοποθετηθεί ο Michael Jackson ως πρωταγωνιστής σε μία απλή ψηφιακή περιπέτεια, αλλά να χρησιμοποιηθεί η δημιουργική του διάνοια για να χτιστεί ένας ολόκληρος κόσμος από το μηδέν.
«Το κόνσεπτ που εξερευνήσαμε ήταν ένα σοβαρό, κινηματογραφικό παιχνίδι δράσης – περιπέτειας τρίτου προσώπου. Ο Michael δεν θα ήταν ο κύριος χαρακτήρας. Αντίθετα, θα έφερνε κάτι πολύ πιο ισχυρό: πρωτότυπη μουσική, φαντασία, πρόσβαση στους κόσμους του κινηματογράφου και των διασημοτήτων, και τη μοναδική του αίσθηση του θαυμασμού», εξήγησε ο David Perry, περιγράφοντας το εύρος της συνεισφοράς του καλλιτέχνη.
Η δημιουργική διαδικασία πέρασε από πολλά στάδια και ο τίτλος του παιχνιδιού άλλαξε αρκετές φορές, αντικατοπτρίζοντας την εξέλιξη της ίδιας της ιδέας. Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων, εξετάστηκαν τίτλοι όπως «The Final War», «Solo», «The Darkness» και, τελικά, «Dark Rim». Η θεματολογία του παιχνιδιού μεταμορφωνόταν συνεχώς, αποκτώντας όλο και πιο βαθύ και εσωτερικό χαρακτήρα όσο προχωρούσε η ανάπτυξή του.
«Η πρώιμη εκδοχή ήταν μία περιπέτεια δράσης φαντασίας για βασίλεια, πόλεμο, μαγεία και έναν ήρωα παγιδευμένο ανάμεσα σε διαφορετικές εκδοχές της αλήθειας. Αργότερα, μετατοπίστηκε προς κάτι πιο σκοτεινό και ψυχολογικό: τα όνειρα, την κατάθλιψη, τη συνείδηση και ένα κρυφό βασίλειο πέρα από τον ύπνο», αποκάλυψε ο David Perry.
Αυτή η στροφή προς την ψυχολογική πολυπλοκότητα έδειχνε την επιθυμία του Michael Jackson να αγγίξει ευαίσθητα και ώριμα θέματα, χρησιμοποιώντας το μέσο των βιντεοπαιχνιδιών ως μία νέα μορφή υψηλής τέχνης.
Καθώς το concept του «Dark Rim» ωρίμαζε, οι συζητήσεις στράφηκαν σε ένα εξαιρετικά τολμηρό επιχειρηματικό και καλλιτεχνικό σχέδιο. Ο Michael Jackson και ο David Perry σκέφτηκαν να κυκλοφορήσουν το επόμενο ολοκληρωμένο μουσικό άλμπουμ του καλλιτέχνη αποκλειστικά μέσα από το ίδιο το βιντεοπαιχνίδι.
Σύμφωνα με το πλάνο τους, οι παίκτες θα έπρεπε να παίξουν το παιχνίδι για να ακούσουν τα νέα τραγούδια, ενώ μία deluxe έκδοση σε CD και βινύλιο θα ακολουθούσε αργότερα για τους παραδοσιακούς συλλέκτες και τους λάτρεις της μουσικής.
«Εκείνη την εποχή, τα παιχνίδια ήταν ήδη τεράστια, αλλά υπήρχαν ακόμα εκατομμύρια άνθρωποι που δεν τα καταλάβαιναν πραγματικά», εξήγησε ο David Perry, αναφερόμενος στα δεδομένα των αρχών της δεκαετίας του 2000. Η βιομηχανία των βιντεοπαιχνιδιών βρισκόταν σε μεταβατικό στάδιο και πολλοί εξακολουθούσαν να τη θεωρούν μία δραστηριότητα που αφορούσε περιορισμένα κοινά.
«Πίστευαν ότι τα παιχνίδια ήταν για κάποιον άλλον, για παιδιά ή εφήβους. Αλλά το κοινό του Michael ήταν παγκόσμιο. Ξπερνούσε γενιές, χώρες και πολιτισμούς. Αν ο μόνος τρόπος για να ακούσει κανείς το επόμενο άλμπουμ του ήταν να παίξει ένα βιντεοπαιχνίδι, τότε ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων θα έπαιζε ένα βιντεοπαιχνίδι για πρώτη φορά. Ήταν φιλόδοξο. Ίσως υπερβολικά φιλόδοξο. Αλλά αυτό ήταν το όλο θέμα», τόνισε ο David Perry, αναδεικνύοντας το μέγεθος του οράματος που είχαν συλλάβει.
Παρά τις μεγάλες προσδοκίες και τη συστηματική δουλειά που είχε γίνει κατά τις συναντήσεις τους στη Neverland, το «Dark Rim» δεν έφτασε ποτέ στο στάδιο της παραγωγής και της κυκλοφορίας, καθώς οι εξελίξεις στην προσωπική ζωή του Michael Jackson ανέτρεψαν κάθε σχεδιασμό. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο David Perry, το έργο έμεινε ημιτελές επειδή «η ζωή πήρε τη δική της τροπή».
Μόλις επτά μήνες μετά την επίσημη κυκλοφορία του παιχνιδιού «Enter The Matrix», η ζωή του Michael Jackson σημαδεύτηκε από τις σοβαρές δικαστικές περιπέτειες που είδαν το φως της δημοσιότητας. Ο τραγουδιστής βρέθηκε αντιμέτωπος με βαριές κατηγορίες, μία δικαστική διαμάχη που διήρκεσε δύο χρόνια και ολοκληρώθηκε με την πλήρη αθώωσή του, αλλά προκάλεσε ανεπανόρθωτο πλήγμα στην καριέρα και την υγεία του, οδηγώντας τελικά στον θάνατό του τον Ιούνιο του 2009.
Η αποκάλυψη αυτή αφήνει πίσω της ένα μεγάλο ερωτηματικό για το πώς θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί η σχέση της μουσικής με τα βιντεοπαιχνίδια, αν αυτό το φιλόδοξο εγχείρημα είχε υλοποιηθεί. Ο David Perry ξεκαθάρισε ότι δεν σκοπεύει να δώσει στη δημοσιότητα το υλικό που έχει στα χέρια του από εκείνη την περίοδο, διατηρώντας την ιδιωτικότητα των όσων μοιράστηκε με τον θρυλικό καλλιτέχνη.
«Δεν είχαμε υπογράψει ποτέ ένα πραγματικό συμβόλαιο για τη δημοσίευση του παιχνιδιού, και δεν πρόκειται να κυκλοφορήσω το υλικό», πρόσθεσε ο David Perry, κλείνοντας την εξομολόγησή του με μία αίσθηση νοσταλγίας για μία χαμένη ευκαιρία που θα μπορούσε να είχε αλλάξει τον χάρτη της ψυχαγωγίας. «Αλλά οι συνομιλίες ήταν πραγματικές, και η ιδέα εξακολουθεί να μου φαίνεται σημαντική».
