Ο θάνατος του Sam Rivers, του μπασίστα και συνιδρυτή των Limp Bizkit, άφησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό στη metal σκηνή. Ο κιθαρίστας Wes Borland, σε μία άκρως συγκινητική εξομολόγηση, περιγράφει τον πόνο της απώλειας παρομοιάζοντάς τον με την απώλεια του ίδιου του DNA του συγκροτήματος. Παράλληλα, το συγκρότημα συνεχίζει την ευρωπαϊκή του περιοδεία, έχοντας ήδη κάνει μία στάση στην Ελλάδα για το Release Athens, κουβαλώντας τη βαριά κληρονομιά ενός μουσικού που έδινε τον παλμό κάτω από κάθε τραγούδι τους
Η απώλεια των ανθρώπων που έχτισαν από το μηδέν τον ήχο μιας ολόκληρης γενιάς αποτελεί πάντα ένα σκληρό πλήγμα, ειδικά όταν πρόκειται για τον ρυθμικό πυρήνα ενός από τα πιο πολυσυζητημένα συγκροτήματα των τελευταίων δεκαετιών. Ο Wes Borland, ο κιθαρίστας των Limp Bizkit, μίλησε πρόσφατα για τον θάνατο του Sam Rivers, του εμβληματικού μπασίστα του συγκροτήματος που έφυγε από τη ζωή πέρυσι. Με εμφανή τη συγκίνηση, ο Borland περιέγραψε τον τρόπο με τον οποίο αυτή η απώλεια άλλαξε για πάντα τη δυναμική της παρέας από το Τζάκσονβιλ της Φλόριντα, αφήνοντας μία μόνιμη πληγή στην καρδιά της μπάντας.
Οι Limp Bizkit δημιουργήθηκαν το 1994, σε μία εποχή που η rock σκηνή αναζητούσε έναν νέο, πιο άμεσο και επιθετικό τρόπο έκφρασης. Ο Sam Rivers, γεννημένος το 1977, αποτέλεσε το ένα τρίτο της αρχικής σύνθεσης μαζί με τον τραγουδιστή Fred Durst και τον ντράμερ John Otto. Δύο χρόνια αργότερα, το 1996, στην παρέα προστέθηκαν ο Wes Borland και ο DJ Lethal, ολοκληρώνοντας το σχήμα που έμελλε να κυριαρχήσει στα μουσικά πράγματα των επόμενων ετών.
Η βάση του ήχου τους δεν στηρίχθηκε μόνο στα βαριά riff της κιθάρας, αλλά κυρίως στον εκρηκτικό συνδυασμό του μπάσου του Rivers με τα ντραμς του Otto. Αυτή η ρυθμική συμμαχία έφερε funk και hip-hop στοιχεία μέσα στον σκληρό ήχο, δημιουργώντας ένα πρωτοποριακό και εξαιρετικά αναγνωρίσιμο αποτέλεσμα.
Σε μία νέα συνέντευξή του στο Heavy Consequence, ο Wes Borland δεν προσπάθησε να κρύψει τη συναισθηματική του φόρτιση όταν η συζήτηση στράφηκε στον παλιό του φίλο.
«Ήταν σαν οικογένεια. Θα προσπαθήσω να μην κλάψω. Είναι ακριβώς σαν να χάσαμε ένα κομμάτι από το DNA μας. Είναι πολύ δύσκολο να μιλήσω γι’ αυτό τώρα σε βάθος», εξομολογήθηκε ο Borland, δείχνοντας πόσο νωπή παραμένει η απώλεια για όλα τα μέλη.
Πίσω όμως από την τεράστια επιτυχία και τις γεμάτες αρένες, η πραγματικότητα της περιοδείας και του rock τρόπου ζωής έκρυβε σοβαρούς κινδύνους. Ο Rivers έδινε για χρόνια μία σκληρή, προσωπική μάχη με την κατάχρηση αλκοόλ, η οποία τελικά τον ανάγκασε να αποχωρήσει από το συγκρότημα το 2015.
Η αποχώρηση εκείνη είχε προκαλέσει έντονη ανησυχία στους θαυμαστές τους, με τις λεπτομέρειες να έρχονται στο φως της δημοσιότητας αρκετά αργότερα. Ο Rivers αποφάσισε να μιλήσει ανοιχτά για τις δυσκολίες του στο βιβλίο του Jon Wiederhorn «Raising Hell (Backstage Tales From The Lives Of Metal Legends)».
«Έπαθα ηπατική νόσο από την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ … Έπρεπε να φύγω από τους Limp Bizkit το 2015 επειδή ένιωθα τόσο απαίσια, και λίγους μήνες μετά από αυτό συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να αλλάξω τα πάντα επειδή είχα μία πολύ σοβαρή ηπατική νόσο», είχε αποκαλύψει ο Rivers στο βιβλίο.
Η κατάσταση της υγείας του είχε φτάσει σε οριακό σημείο, αναγκάζοντας τους γιατρούς να του απευθύνουν μία σαφή και τρομακτική προειδοποίηση.
«Σταμάτησα το ποτό και έκανα ό,τι μου είπαν οι γιατροί. Έκανα θεραπεία για το αλκοόλ και υποβλήθηκα σε μεταμόσχευση ήπατος, η οποία ήταν απόλυτα συμβατή», θυμόταν ο ίδιος για τη διαδικασία της ανάρρωσής του.
Η κρισιμότητα των στιγμών εκείνων αποτυπώθηκε ανάγλυφα στις μνήμες του από την παραμονή του στο νοσοκομείο.
«Έγινε τόσο κακό που έπρεπε να πάω στο νοσοκομείο του UCLA (Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας) και ο γιατρός είπε: “Αν δεν σταματήσεις, θα πεθάνεις. Και αυτή τη στιγμή, φαίνεται ότι χρειάζεσαι ένα νέο συκώτι”», συνέχισε ο Rivers.
Μετά από έναν μακρύ δρόμο αποκατάστασης, ο Rivers επέστρεψε θριαμβευτικά στους Limp Bizkit το 2018, παραμένοντας ενεργός μέχρι τον θάνατό του. Η επιστροφή του στη σκηνή ήταν μία νίκη της θέλησης, γεμίζοντας ελπίδα τους συνεργάτες του.
Όταν τελικά έφυγε από τη ζωή, τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος του εξέδωσαν μία ανακοίνωση που αποτύπωνε την τεράστια αξία του ως ανθρώπου και ως μουσικού.
«Σήμερα χάσαμε τον αδελφό μας. Τον συνάδελφό μας. Τον χτύπο της καρδιάς μας. Ο Sam Rivers ήταν κάτι παραπάνω από μπασίστας μας — ήταν καθαρή μαγεία. Ο παλμός κάτω από κάθε τραγούδι, η ηρεμία μέσα στο χάος, η ψυχή στον ήχο», ανέφερε το συγκρότημα.
Ο αποχαιρετισμός των Fred Durst, Wes Borland, John Otto και DJ Lethal ολοκληρώθηκε με λόγια βαθιάς εκτίμησης.
«Ήταν ο τύπος ανθρώπου που συναντάς μία φορά στη ζωή σου. Ένας αληθινός θρύλος των θρύλων. Και το πνεύμα του θα ζει για πάντα σε κάθε groove, σε κάθε σκηνή, σε κάθε ανάμνηση», ανέφερε οι συνοδοιπόροι του.
Παρά τη θλίψη, η ζωή στον δρόμο συνεχίζεται για το συγκρότημα, το οποίο αυτή την περίοδο πραγματοποιεί εμφανίσεις στην Ευρώπη. Στις 15 Ιουνίου, μάλιστα, το ελληνικό κοινό είχε την ευκαιρία να τους απολαύσει από κοντά στη σκηνή του Release Athens 2026 τη Δευτέρα 15 Ιουνίου.
Στη θέση του μπάσου βρίσκεται πλέον ο Richie Buxton, ο οποίος προσφέρει τις υπηρεσίες του κατά τη διάρκεια αυτής της μεταβατικής περιόδου. Ο Borland εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του για την παρουσία του Buxton, τονίζοντας ωστόσο τη μοναδικότητα του Rivers.
«Ο Sam δεν είναι ένας άνθρωπος που αντικαθίσταται. Ήταν ο χτύπος της καρδιάς. Είναι τρελό να μιλάς για… πολύ συναισθηματικό να μιλάς γι’ αυτό. Νομίζω ότι πέρυσι όταν συνέβη, ήμασταν όλοι σε κατάσταση σοκ και τώρα όλοι πενθούμε», εξήγησε ο Borland.
Η συνεργασία με τον Buxton δίνει τη δυνατότητα στην μπάντα να συνεχίσει την πορεία της, παρά τις δυσκολίες.
«Δεν μπορεί να αντικατασταθεί ποτέ. Θέλω να πω, είμαστε τόσο τυχεροί με τον Richie [Buxton], που παίζει μαζί μας αυτή τη στιγμή. Είναι εξαιρετικός παίκτης, είναι απλώς ένας υπέροχος άνθρωπος και θα τον κρατήσουμε κοντά μας για όσο περισσότερο μπορούμε, γιατί παίζει επίσης σε ένα συγκρότημα με τη σύζυγό του, την Ecca Vandal, και τα πάνε πραγματικά εξαιρετικά αυτή τη στιγμή, η καριέρα τους κατά κάποιο τρόπο απογειώνεται. Αλλά θα κρατήσουμε τον Richie για όσο περισσότερο μπορούμε και θα συνεχίσουμε να προχωράμε μπροστά», πρόσθεσε ο κιθαρίστας.
Μετά το πέρας των ευρωπαϊκών τους υποχρεώσεων, οι Limp Bizkit θα επιστρέψουν στην Αμερική. Εκεί τους περιμένει ένα γεμάτο πρόγραμμα εμφανίσεων σε μεγάλα φεστιβάλ, όπως το Summer Of ’99 And Beyond, το Inkcarceration, το Louder Than Life και το Aftershock.
Η απώλεια του Sam Rivers φέρνει στο προσκήνιο μία σκληρή αλλά αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα για τη metal σκηνή που μεσουράνησε στις αρχές του αιώνα. Οι πρωταγωνιστές μιας εποχής γεμάτης ένταση και υπερβολές έρχονται πλέον αντιμέτωποι με το πέρασμα του χρόνου και το τίμημα των προσωπικών τους επιλογών. Η ιστορία του Rivers δεν αποτελεί απλώς μία καταγραφή της μάχης με τον εθισμό, αλλά μία υπενθύμιση της ευαλωτότητας που κρύβεται πίσω από τους εκκωφαντικούς ενισχυτές.
Το γεγονός ότι οι Limp Bizkit επιλέγουν να συνεχίσουν το ταξίδι τους, τιμώντας τον Rivers σε κάθε ζωντανή τους εμφάνιση, δείχνει ότι η μουσική παραμένει μία ζωντανή διαδικασία επούλωσης. Ο ιδρυτικός μπασίστας του συγκροτήματος μπορεί να έφυγε, όμως ο ρυθμός του θα συνεχίσει να αντηχεί σε κάθε σκηνή, αποδεικνύοντας ότι το DNA μιας μπάντας δεν χάνεται ποτέ εντελώς, όσο κι αν πονάει η απουσία των ανθρώπων που το δημιούργησαν.
