Η βάναυση καταστολή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της καλλιτεχνικής έκφρασης στο Ιράν συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Η 29χρονη τραγουδίστρια Parastoo Ahmadi καταδικάστηκε σε 74 μαστιγώματα, επειδή εμφανίστηκε χωρίς χιτζάμπ κατά τη διάρκεια μιας διαδικτυακής ζωντανής μετάδοσης. Μαζί της καταδικάστηκαν και οκτώ μέλη της παραγωγής, σε μία απόφαση που αποδεικνύει για ακόμη μία φορά το σκοταδιστικό πρόσωπο του ιρανικού καθεστώτος απέναντι στις γυναίκες καλλιτέχνιδες.
Η καλλιτεχνική έκφραση και η γυναικεία φωνή εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται ως απειλή από το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης, το οποίο επιστρατεύει μεσαιωνικές μεθόδους τιμωρίας για να επιβάλει τη σιωπή. Η 29χρονη Ιρανή παραδοσιακή τραγουδίστρια Parastoo Ahmadi καταδικάστηκε σε 74 μαστιγώματα, μετά από δικαστική απόφαση που προκάλεσε την οργή της διεθνούς κοινότητας.
Το «έγκλημά» της ήταν ότι τόλμησε να τραγουδήσει δημόσια χωρίς να φοράει χιτζάμπ, αψηφώντας τους αυστηρούς θρησκευτικούς νόμους που περιορίζουν δραματικά τις ελευθερίες των γυναικών στο Ιράν.
Η υπόθεση, σύμφωνα με έγγραφα που έφερε στο φως η εφημερίδα The Guardian, ξεκίνησε από μία ζωντανή διαδικτυακή μετάδοση (livestream) τον Δεκέμβριο του 2024.
Κατά τη διάρκεια της εκπομπής, η Parastoo Ahmadi ερμήνευσε το γνωστό πατριωτικό τραγούδι «As Khoone Javane Vatan», το οποίο μεταφράζεται στα περσικά ως «Από το Αίμα της Νεολαίας της Πατρίδας». Η επιλογή του συγκεκριμένου τραγουδιού, σε συνδυασμό με την άρνησή της να καλύψει τα μαλλιά της, θεωρήθηκε από τις αρχές ως μία ευθεία πολιτική πρόκληση.
Οι ιρανικές αρχές δεν περιορίστηκαν στην καταδίωξη της ίδιας της τραγουδίστριας, αλλά προχώρησαν και στη σύλληψη ολόκληρης της ομάδας της.
Η εφημερίδα New York Post ανέφερε ότι η Parastoo Ahmadi και οκτώ μέλη της ομάδας παραγωγής συνελήφθησαν και, αφού αφέθηκαν προσωρινά ελεύθεροι, καταδικάστηκαν όλοι στην ποινή του μαστιγώματος. Επιπλέον, το δικαστήριο τους επέβαλε διετή απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, καθώς και διετή αποκλεισμό από κάθε είδους καλλιτεχνική δραστηριότητα.
Η καταδικαστική απόφαση προκάλεσε άμεσες αντιδράσεις από οργανώσεις προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίες επισημαίνουν ότι το ίδιο το ιρανικό δίκαιο εργαλειοποιείται αυθαίρετα.
«Το να τραγουδά κανείς, να εκτελεί μουσική και να παράγει ή να διαδίδει τραγούδια από γυναίκες δεν ποινικοποιείται βάσει του ιρανικού ποινικού δικαίου», δήλωσε ο Moein Khazaeli, δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
«Κατά συνέπεια, τέτοιες δραστηριότητες δεν μπορούν εύλογα να ερμηνευθούν ως “παραγωγή, διανομή ή δημοσίευση άσεμνου περιεχομένου”», πρόσθεσε, αποδομώντας το νομικό επιχείρημα του καθεστώτος.
Η Bahar Ghandehari, διευθύντρια της οργάνωσης Center for Human Rights in Iran με έδρα τις ΗΠΑ, τοποθετήθηκε επίσης με σκληρό τρόπο απέναντι στις εξελίξεις.
«Η τιμωρία της Ahmadi με 74 μαστιγώματα επειδή απλώς τραγούδησε και εμφανίστηκε χωρίς χιτζάμπ είναι μία ακόμη υπενθύμιση ότι οι συνθήκες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν δεν έχουν αλλάξει, παρά την πολεμική εκστρατεία προπαγάνδας των ιρανικών αρχών που στοχεύει στη βελτίωση της εικόνας τους», δήλωσε, αναδεικνύοντας τη συνεχιζόμενη βία πίσω από τη βιτρίνα του καθεστώτος.
Στο Ιράν, οι γυναίκες καλλιτέχνιδες αντιμετωπίζουν συστηματικό αποκλεισμό από τη δημόσια σφαίρα μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979. Τους απαγορεύεται να τραγουδούν σόλο μπροστά σε μεικτό κοινό, γεγονός που αναγκάζει πολλές από αυτές να καταφεύγουν στο διαδίκτυο ή σε παράνομες ηχογραφήσεις για να ακουστεί η φωνή τους.
Η χρήση του μαστιγώματος ως μέσο συμμόρφωσης αποτελεί μία πάγια, εξευτελιστική μέθοδο που στοχεύει στην κάμψη του ηθικού όσων αντισέκονται.
Η τραγική περιπέτεια της Parastoo Ahmadi δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, καθώς το καθεστώς εφαρμόζει με συνέπεια αυτή τη βάρβαρη πολιτική.
Τον Μάρτιο του 2025, ο γνωστός τραγουδιστής Mehdi Yarrahi υποβλήθηκε επίσης στην ποινή των 74 μαστιγωμάτων για το τραγούδι του «Your Headscarf (Roosarito)». Το συγκεκριμένο τραγούδι είχε κυκλοφορήσει για να τιμήσει την επέτειο της εξέγερσης «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία», η οποία συγκλόνισε τη χώρα και αμφισβήτησε ανοιχτά το θεοκρατικό καθεστώς.
Το κίνημα αυτό είχε ξεκινήσει μετά τον τραγικό θάνατο της 22χρονης Mahsa Amini τον Σεπτέμβριο του 2022, η οποία συνελήφθη από την αστυνομία ηθών επειδή δεν φορούσε σωστά το χιτζάμπ της. Αν και οι αρχές ισχυρίστηκαν ότι υπέστη ανακοπή καρδιάς στο αστυνομικό τμήμα, αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν ότι ξυλοκοπήθηκε άγρια μέχρι θανάτου.
Η Mahsa Amini μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο όπου παρέμεινε σε κώμα για δύο ημέρες πριν αφήσει την τελευταία της πνοή, δίνοντας το έναυσμα για μία από τις μεγαλύτερες εξεγέρσεις στην ιστορία του σύγχρονου Ιράν.
Η καταδίκη της Parastoo Ahmadi αποτελεί μία ακόμη μαύρη σελίδα στην ιστορία της καταστολής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν, αλλά ταυτόχρονα αναδεικνύει τη δύναμη της τέχνης ως μέσο αντίστασης.
Παρά τις φυλακίσεις, τις απαγορεύσεις και τη σωματική βία, οι γυναίκες του Ιράν συνεχίζουν να υψώνουν το ανάστημά τους και να τραγουδούν για την ελευθερία. Το μαστίγιο του καθεστώτος μπορεί να πληγώνει το σώμα, αλλά αδυνατεί να φιμώσει μία φωνή που έχει ήδη γίνει σύμβολο αγώνα για μία ολόκληρη γενιά που αρνείται να συμβιβαστεί με το σκοτάδι.
