Μετά τον ξαφνικό θάνατο του Oliver Tree σε δυστύχημα με ελικόπτερο στη Βραζιλία, η οικογένειά του εκπληρώνει την τελευταία του επιθυμία ιδρύοντας ένα πρωτοποριακό ίδρυμα υποτροφιών. Η οργάνωση Dr. Oliver Tree’s Extremely Epic Art Grant for Baby Geniuses στοχεύει να χρηματοδοτήσει έμπρακτα νέους καλλιτέχνες, αποφεύγοντας τις ακαδημαϊκές αγκυλώσεις και προσφέροντας άμεση οικονομική στήριξη για την παραγωγή έργων μουσικής, κινηματογράφου και παραστατικών τεχνών.
Ο τραγικός θάνατος του Oliver Tree σε συντριβή ελικοπτέρου στη Βραζιλία στις 14 Ιουνίου συγκλόνισε την παγκόσμια σκηνή, αλλά η οικογένεια του 32χρονου καλλιτέχνη από το Σάντα Κρουζ επέλεξε να απαντήσει στον θρήνο με μία ριζοσπαστική πράξη προσφοράς.
Μόλις δύο εβδομάδες μετά το δυστύχημα που στέρησε τη ζωή στον ίδιο και σε ακόμη πέντε ανθρώπους, ανακοινώθηκε η ίδρυση της οργάνωσης «Dr. Oliver Tree’s Extremely Epic Art Grant for Baby Geniuses», ενός ιδρύματος που κάνει πραγματικότητα το όραμά του να επιστρέψει όλη του την περιουσία στους νέους καλλιτέχνες.
Ο εκκεντρικός τραγουδιστής έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια της περιοδείας του στη Λατινική Αμερική. Το ελικόπτερο στο οποίο επέβαινε κατέπεσε παρασύροντας στον θάνατο τον ίδιο και άλλους πέντε ανθρώπους, διακόπτοντας βίαια μία πορεία γεμάτη καλλιτεχνική πρόκληση.
Η περιοδεία είχε ξεκινήσει στις 30 Μαΐου από την Πόλη του Μεξικού και ήταν προγραμματισμένο να εκταθεί και στις επτά ηπείρους μέχρι τον Οκτώβριο. Σκοπός της ήταν η προώθηση του τέταρτου άλμπουμ του με τίτλο «Love You Madly, Hate You Badly», ενός φιλόδοξου έργου με 17 τραγούδια που έγραψε και έκανε την παραγωγή εξολοκλήρου ο ίδιος.
Πριν από αυτή την κυκλοφορία, ο καλλιτέχνης είχε ήδη αφήσει το στίγμα του με εξαιρετικά δημοφιλή τραγούδια όπως τα «Life Goes On», «Miss You», «Alien Boy» και «Hurt». Η οικογένειά του, θέλοντας να τιμήσει την ιδιαίτερη φιλοσοφία του, έκανε πράξη την επιθυμία του ιδρύοντας επίσημα την οργάνωση το Σάββατο.
Εστιάζοντας αποκλειστικά στην άμεση επαφή με τη διαδικασία της δημιουργίας, η προσπάθεια αυτή παρακάμπτει την κλασική ακαδημαϊκή υποστήριξη.
«Ο Oliver πίστευε ότι ο πιο πολύτιμος τρόπος για να κατακτήσουν οι καλλιτέχνες την τέχνη τους δεν ήταν μέσω της μελέτης, αλλά λερώνοντας φυσικά τα χέρια τους και δημιουργώντας πράγματα», αναφέρει η επίσημη διακήρυξη της οργάνωσης.
Μέσα από τη συγκεκριμένη οργάνωση, θα παρέχονται οικονομικές ενισχύσεις σε καλλιτέχνες που δραστηριοποιούνται στη μουσική, τον κινηματογράφο, τις εγκαταστάσεις (installation) και τις παραστατικές τέχνες. Η ιδέα αυτή προέρχεται από το δικό του ξεκάθαρο όραμα για την υστεροφημία του, το οποίο είχε μοιραστεί ανοιχτά σε συνεντεύξεις του.
«Όταν πεθάνω, όλα τα χρήματα θα επιστρέψουν στους καλλιτέχνες. Έτσι δημιούργησα ένα ίδρυμα, ονομάζεται “Dr. Oliver Tree’s Art Grants for Baby Geniuses”. Ελπίζω να κρατήσει για 100 χρόνια», είχε δηλώσει ο ίδιος σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη που φιλοξενείται πλέον στον ιστότοπο της οργάνωσης.
Θέλοντας να αποφύγει τη γραφειοκρατία της εκπαίδευσης, ο Oliver Tree είχε θέσει πολύ συγκεκριμένους όρους για τη χρήση αυτών των πόρων.
«Δεν επιτρέπεται να αγοράσεις εξοπλισμό με τα χρήματα, δεν επιτρέπεται να λάβεις εκπαίδευση ή να πας στο σχολείο με τα χρήματα, αλλά επιτρέπεται να προσλάβεις φυσικά ανθρώπους για να βοηθήσουν στην παραγωγή πραγμάτων, επιτρέπεται να νοικιάσεις εξοπλισμό και εργαλεία», διευκρίνιζε στη δήλωσή του.
Από την πώληση συγκεκριμένων περιουσιακών στοιχείων που δεν σχετίζονται με τη μουσική και δεν έχουν συναισθηματική αξία θα προέλθει η χρηματοδότηση, ενώ γίνονται δεκτές και δωρεές. Στόχος είναι το ταμείο να παραμείνει ενεργό και να στηρίζει δημιουργικά έργα για τουλάχιστον 50 έως 100 χρόνια.
Σχετικά με τη σύνθεση του συμβουλίου, η επιτροπή που θα αξιολογεί τις αιτήσεις και θα ψηφίζει για τη διανομή των χρημάτων κάθε χρόνο θα αποτελείται από τους ανθρώπους που συνεργάστηκαν στενά μαζί του. «Συνεργάτες με τους οποίους έκανα μουσική ή ταινίες ή τέχνη όσο ζούσα θα πάρουν την απόφαση», είχε εξηγήσει ο ίδιος για τη σύνθεση του συμβουλίου.
Ανάλογα με τη διαθέσιμη χρηματοδότηση, το διοικητικό συμβούλιο θα αποφασίζει αν θα στηρίξει ένα μεγάλο έργο, τρία έως πέντε μικρότερα ή και περισσότερα. Οι λεπτομέρειες για τις προϋποθέσεις υποβολής αιτήσεων, τα ποσά των επιχορηγήσεων και τις ημερομηνίες αναμένεται να ανακοινωθούν σύντομα.
Παράλληλα με τη λειτουργία του ιδρύματος, η οικογένειά του Oliver Tree ανακοίνωσε ότι η τελετή στη μνήμη του θα πραγματοποιηθεί στις 25 Ιουλίου στον χώρο του Quarry Amphitheater του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σάντα Κρουζ. Λόγω του περιορισμένου χώρου, η φυσική παρουσία θα επιτραπεί μόνο σε στενούς φίλους και συγγενείς, αλλά οι θαυμαστές θα μπορούν να την παρακολουθήσουν μέσω ζωντανής μετάδοσης σε όλο τον κόσμο.
«Πολύ περήφανη», δήλωσε η μητέρα του, Christine Begin Nickell, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη της για τη συμπαράσταση του κοινού.
Σε ανακοίνωσή της μετά το δυστύχημα, η οικογένειά του τον χαρακτήρισε ως «κάτι παραπάνω από μουσικό», συμπληρώνοντας ότι ήταν «ένας αληθινός καλλιτέχνης με όλη τη σημασία της λέξης».
Παράλληλα, οι συγγενείς του υπενθύμισαν ένα από τα πιο δυνατά του μηνύματα προς τους θαυμαστές: «Δεν έχει σημασία πόσο περίεργος πιστεύεις ότι δείχνεις, δεν έχει σημασία πόσο άσχημος νιώθεις, είσαι όμορφος».
Ο Oliver Tree εμφανίστηκε στα δέκα χρόνια της πορείας του ως ένας πολυπράγμων δημιουργός που αρνήθηκε να μπει σε καλούπια. Είτε επρόκειτο για τη rock είτε για την pop,πειραματιζόταν με κάθε είδος, χτίζοντας μία δική του μέθοδο για την παρουσίαση της σύγχρονης κουλτούρας στην εποχή του διαδικτύου.
Σχεδιασμένο για να προκαλεί τα όρια της αντίληψης του κοινού για το τι συνιστά τέχνη, το πολυμεσικό του έργο αδιαφορούσε για τις κριτικές. Η κληρονομιά που αφήνει πίσω του εκτείνεται πολύ πέρα από τα τραγούδια του, αγγίζοντας τη συστηματική ενίσχυση της επόμενης γενιάς δημιουργών που τολμούν να ρισκάρουν.
Η απόφαση του Oliver Tree να μετατρέψει την υλική του περιουσία σε καλλιτεχνικό καύσιμο για τους άλλους αποτελεί ένα σπάνιο παράδειγμα ανιδιοτέλειας στη σύγχρονη βιομηχανία. Σε έναν κόσμο όπου η τέχνη συχνά εγκλωβίζεται σε ακαδημαϊκά στεγανά ή εμπορικούς περιορισμούς, η κίνησή του να χρηματοδοτήσει το «λέρωμα των χεριών» δείχνει τον δρόμο για μία πιο ελεύθερη δημιουργία.
Αυτή η προσέγγιση υπογραμμίζει ότι η αυθεντικότητα δεν διδάσκεται σε καμία αίθουσα, αλλά γεννιέται μέσα από τη δοκιμή και το ρίσκο. Ίσως αυτό να είναι το πραγματικό του αριστούργημα: το γεγονός ότι, ακόμη και απών, θα συνεχίσει να ανατρέπει τους κανόνες μέσα από τα χέρια των άλλων.
