Η Audrey Nuna επιστρέφει με το νέο σόλο τραγούδι «superHUman», επαναπροσδιορίζοντας τον ήχο της έπειτα από την παγκόσμια επιτυχία του «KPop Demon Hunters», όπου δάνεισε τη φωνή της στη Mira των HUNTR/X.
Η Audrey Nuna πέρασε μέσα σε έναν χρόνο από το δικό της ανήσυχο μείγμα rap, R&B, alternative και pop σε ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά φαινόμενα που γεννήθηκαν από τον κινηματογράφο. Το «KPop Demon Hunters» έφερε τη φωνή της σε εκατομμύρια νέους ακροατές και τώρα η Κορεατοαμερικανίδα καλλιτέχνιδα επιστρέφει στη σόλο καριέρα της με το «superHUman», έχοντας μία αρκετά διαφορετική αντίληψη για το τι μπορεί να σημαίνει pop μουσική.
Για την Audrey Nuna, η οποία γεννήθηκε στο Νιου Τζέρσεϊ, η στιγμή της μεγάλης διεθνούς αναγνώρισης ήρθε μέσα από τη Mira, την επαναστατική main dancer των HUNTR/X, στην οποία χάρισε την τραγουδιστική φωνή της. Η τεράστια επιτυχία της animated ταινίας απέκτησε γρήγορα τη δική της ζωή έξω από την οθόνη, με το soundtrack να κατακτά την κορυφή του Billboard 200.
Από εκεί προέκυψε μία σειρά από εξαιρετικά επιτυχημένα τραγούδια. Το «How It’s Done» μπήκε στο Top 10, ενώ το «Golden» έφτασε στην κορυφή των charts και στη συνέχεια κέρδισε τόσο ένα Όσκαρ όσο και ένα Grammy.
Οι αριθμοί περιγράφουν το μέγεθος αυτής της έκρηξης με μεγαλύτερη σαφήνεια. Σύμφωνα με τη Luminate, το «Golden» έχει συγκεντρώσει περισσότερα από 971,8 εκατομμύρια επίσημα on-demand streams στις ΗΠΑ, ενώ ολόκληρο το soundtrack έχει ξεπεράσει τα τέσσερα δισεκατομμύρια επίσημα streams.
Παράλληλα, το soundtrack της ταινίας έχει συμπληρώσει 54 εβδομάδες, και συνεχίζει, στο No. 1 του Top Soundtracks. Για μία καλλιτέχνιδα που μέχρι εκείνη τη στιγμή κινούνταν σε ένα σαφώς πιο ιδιοσυγκρασιακό μουσικό πεδίο, η κλίμακα της επιτυχίας άλλαξε σχεδόν τα πάντα γύρω της.
Η Nuna βρέθηκε μαζί με τις EJAE και Rei Ami, τις άλλες δύο μουσικές φωνές των HUNTR/X, μέσα σε έναν ολόκληρο χρόνο τηλεοπτικών εμφανίσεων, σημαντικών συνεντεύξεων, φωτογραφήσεων και σχεδόν αδιάκοπων συναυλιών. Η επόμενη πρόκληση αφορά πλέον τη διαχείριση όσων άφησε πίσω του αυτός ο ανεμοστρόβιλος.
Στόχος της είναι να φέρει πιο κοντά το νέο κοινό που τη γνώρισε ως Mira με τους ανθρώπους που παρακολουθούν τη σόλο διαδρομή της εδώ και χρόνια. Την ίδια στιγμή, επανεξετάζει τη δική της σχέση με την pop, τη δομή της και τη διαδικασία μέσα από την οποία ένα τραγούδι αποκτά την τελική του μορφή.
Μιλώντας στο Billboard μία ημέρα μετά την εμφάνισή της στο Hinterland Music Festival της Αϊόβα, η Nuna εξήγησε ότι η εμπειρία του «KPop Demon Hunters» άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει ακόμα και τη δυσκολία όταν γράφει τραγούδια.
«Το μεγαλύτερο πράγμα που μου έμαθε το “KPop Demon Hunters” είναι ότι είναι εντάξει να αποτυγχάνεις και να δυσκολεύεσαι καθώς φτιάχνεις την τέχνη σου», ανέφερε.
«Ως καλλιτέχνιδα, πάντα προσπαθούσα να φτάνω τα πράγματα σε ένα σημείο όπου τα αισθανόμουν σωστά για μένα, όμως το “KPop Demon Hunters” μού έμαθε τη δομή και ότι, μερικές φορές όταν γράφεις, υπάρχει μία σωστή απάντηση και πρέπει να φτάσουμε σε αυτή. Σχεδόν σαν ένας τρόπος σκέψης βασισμένος στο design. Αυτή η εμπειρία αναζωογόνησε την αγάπη μου για την pop και για τις ιδέες και τις φιλοσοφίες που βρίσκονται πίσω από αυτή»,εξήγησε.
Αυτό το μάθημα αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον αν τοποθετηθεί δίπλα στο «TRENCH», το τελευταίο άλμπουμ που κυκλοφόρησε πριν από το «KPop Demon Hunters». Ο δίσκος του 2024 απέχει αισθητά από την άμεση, φωτεινή και γεμάτη ένταση pop του soundtrack.
Στο «TRENCH», η Nuna μπορούσε να μεταπηδά από μία συνεργασία με τον Teezo Touchdown σε ένα sample του «The Boy Is Mine» των Brandy και Monica. Το αποτέλεσμα δημιουργούσε ένα κατά τόπους σκόπιμα ασύμφωνο ηχητικό τοπίο, όπου το φως και το σκοτάδι εναλλάσσονταν με αξιοσημείωτη ευκολία.
Είχε προηγηθεί το «A Liquid Breakfast» το 2021, ένας δίσκος που κυκλοφόρησε στη σκιά της πανδημίας του COVID-19 και περιλάμβανε το «Comic Sans», τη συνεργασία της με τον Jack Harlow. Αυτή η περίοδος έδειχνε ήδη πόσο δύσκολο ήταν να περιοριστεί η Nuna μέσα στα όρια ενός συγκεκριμένου μουσικού είδους.
Πλέον, έχοντας υπογράψει στη Republic Records, ανοίγει το επόμενο κεφάλαιο με το «superHUman». Είναι η πρώτη σόλο κυκλοφορία της μετά το «TRENCH» του 2024 και μία επιστροφή στην πιο σκληρή, rap ενέργεια των πρώτων χρόνων της, αυτή τη φορά μέσα από μία υψηλών ταχυτήτων παραγωγή με έντονο dance στοιχείο.
Στο τραγούδι συνεργάζεται με τον βραβευμένο με Grammy παραγωγό Cirkut, στο βιογραφικό του οποίου βρίσκονται ονόματα όπως Rihanna, Lady Gaga και The Weeknd. Η σύμπραξη αυτή τοποθετεί τη Nuna μέσα σε ένα σαφώς μεγαλύτερης κλίμακας pop πλαίσιο, χωρίς να αφαιρεί από το «superHUman» την edgy rap ένταση που βρίσκεται στον πυρήνα του.
Το τραγούδι σηματοδοτεί παράλληλα τη δεύτερη συνεργασία της με το Valorant της Riot Games, το character-based tactical first-person shooter παιχνίδι πέντε εναντίον πέντε, το οποίο έχει αναπτύξει ένα εκτεταμένο διεθνές αγωνιστικό οικοσύστημα.
Το «superHUman» αποτελεί επίσημο τραγούδι του Valorant Champions Tour Pacific 2026 που θα διεξαχθεί στο Μπουσάν της Νότιας Κορέας, το κορυφαίο αγωνιστικό circuit του Valorant της Riot Games για την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού. Η Nuna είχε ήδη συνεργαστεί με το Valorant στο «TOXIC», το οποίο είχε γίνει με την King Mala.
Στο επίκεντρο του «superHUman» βρίσκεται η σύγκρουση ανάμεσα στην εξωτερική επιβεβαίωση και στην προσπάθεια να παραμένεις προσγειωμένος όταν οι συνθήκες γύρω σου αλλάζουν απότομα. Πρόκειται για μία ιδέα που συνδέεται άμεσα με όσα έζησε η ίδια μετά την τεράστια απήχηση του «KPop Demon Hunters».
Μουσικά, η Nuna κινείται ανάμεσα σε σφιχτά rap κουπλέ και μία μελωδική γέφυρα. Η φράση «I’m on my superHuman shit» λειτουργεί ως ο κεντρικός άξονας του ρεφρέν, μεταφέροντας την ένταση ανάμεσα στην αίσθηση παντοδυναμίας που μπορεί να δημιουργήσει η επιτυχία και στην ανάγκη διατήρησης μιας ανθρώπινης ισορροπίας.
Η ίδια περιέγραψε το τραγούδι ως «μία πύλη», γραμμένη σε μία περίοδο κατά την οποία «πολλά πράγματα άλλαζαν πολύ γρήγορα» και αισθανόταν πως ήταν περισσότερο ορατή στον έξω κόσμο. Ήθελε να χωρέσει μέσα του την «εξιλέωση» και την «επιβεβαίωση», κρατώντας παράλληλα για τον εαυτό της μία υπενθύμιση «να παραμένω άνθρωπος, να παραμένω ανοιχτή, να κυλάω σαν νερό μέσα από όλες τις αλλαγές», εξήγησε.
Η έκθεση που ακολούθησε μετά τη Mira επεκτάθηκε και πέρα από τη μουσική. Κατά τη διάρκεια της περιόδου των βραβείων, οι εμφανίσεις της Nuna τράβηξαν σημαντική προσοχή και για τις στιλιστικές επιλογές της, ενώ στο παρασκήνιο εκείνη προετοίμαζε ήδη την επόμενη σειρά σόλο κυκλοφοριών της.
Το επόμενο βήμα αφορά ένα νέο άλμπουμ, στο οποίο επιχειρεί να ενώσει τον πραγματικό προσωπικό της ήχο με την ενέργεια που γνώρισαν δισεκατομμύρια ακροατές μέσα από την τραγουδιστική φωνή της Mira. Είναι μία λεπτή επανεκκίνηση για μία καλλιτέχνιδα που απέκτησε ξαφνικά ένα πολύ μεγαλύτερο κοινό, χωρίς να θέλει να εγκαταλείψει τη μουσική ταυτότητα που είχε ήδη αναπτύξει.
Η αλλαγή έχει περάσει και στις συναυλίες της. Τον Ιούλιο του 2026, στο Rock in Rio Lisboa στην Πορτοφαλία, η Nuna παρουσίασε μία νέα σκηνική παραγωγή, προσθέτοντας χορευτές, χορογραφίες, immersive visuals και ακυκλοφόρητα τραγούδια στο πρόγραμμά της.
Η διεθνής καλοκαιρινή περιοδεία της έχει ήδη περάσει από τα Summerfest, Open’er Festival, Roskilde Festival, Ruisrock, Gurtenfestival Bern και Colours of Ostrava. Στη συνέχεια του προγράμματος για το καλοκαίρι βρίσκονται το Hinterland Music Festival, το Summer Sonic στο Τόκιο και την Οσάκα, το Frequency Festival και το Pukkelpop.
Το «superHUman» έρχεται έτσι σε μία ιδανική στιγμή. Η Audrey Nuna έχει πλέον μπροστά της το δύσκολο εγχείρημα να μεταφέρει την τεράστια ενέργεια του «KPop Demon Hunters» στη δική της καριέρα, διατηρώντας συγχρόνως την ιδιοσυγκρασία που είχε από το «A Liquid Breakfast» μέχρι το «TRENCH».
Το σημαντικότερο κέρδος από τη Mira φαίνεται τελικά να βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο ακούει ξανά την ίδια την pop. Με ένα καινούργιο άλμπουμ στα σκαριά, μία πιο φιλόδοξη παραγωγή για τις εμφανίσεις και το «superHUman» να ανοίγει αυτή την περίοδο, η Audrey Nuna συστήνεται σε ένα κοινό πολύ μεγαλύτερο από εκείνο που είχε δύο χρόνια πριν — αυτή τη φορά με πλήρη επίγνωση του πόσο γρήγορα μπορούν να αλλάξουν όλα.
