Ο RM των BTS παρουσίασε την έκθεση «RM x SFMOMA: Between You and Me» στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο και μίλησε για τη σχέση του με την τέχνη, τη συλλογή του και την αμηχανία του να εκθέσει κάτι τόσο προσωπικό.
Ο RM των BTS έχει συνηθίσει να βρίσκεται μπροστά σε χιλιάδες ανθρώπους. Αυτή τη φορά, όμως, η θέση του ήταν διαφορετική: δεν βρέθηκε στη σκηνή για να τραγουδήσει, αλλά μπροστά σε μία συλλογή έργων τέχνης που συγκέντρωνε εδώ και χρόνια και που τώρα αποφάσισε να μοιραστεί δημόσια.
Ο 32χρονος καλλιτέχνης παρουσίασε την Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου την έκθεση «RM x SFMOMA: Between You and Me» στο San Francisco Museum of Modern Art, μιλώντας για πρώτη φορά αναλυτικά για την προσωπική σχέση του με τα έργα που έχει συγκεντρώσει.
Η ομιλία του μεταδόθηκε ζωντανά από τοπικό τηλεοπτικό σταθμό του Σαν Φρανσίσκο και ξεκίνησε με μία παραδοχή που έδωσε αμέσως διαφορετικό τόνο στην παρουσίαση. Ο RM παραδέχθηκε ότι ήταν νευρικός και ότι χρειάστηκε να ξαναγράψει την ομιλία του περίπου δέκα φορές.
«Ουφ! Έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που έβγαλα λόγο», είπε. «Νομίζω ότι ξαναδούλεψα αυτή την ομιλία περίπου δέκα φορές, αλλά κάπως, όσο περισσότερο δούλευα πάνω της, τόσο περισσότερο μπερδευόμουν».
Η σχέση του RM με την τέχνη άρχισε να παίρνει πιο σταθερή μορφή περίπου πριν από οκτώ χρόνια, όταν άρχισε να επισκέπτεται μουσεία και να παρατηρεί έργα τέχνης. Με τον καιρό, οι επισκέψεις αυτές μετατράπηκαν σε προσωπικό ενδιαφέρον και στη συνέχεια σε μία συλλογή που μεγάλωνε σταδιακά.
Πριν από περίπου δύο χρόνια, ενώ βρισκόταν ακόμη στη Νότια Κορέα για την υποχρεωτική στρατιωτική του θητεία, δέχθηκε την πρόταση από το SFMOMA. «Μου έκαναν μία σοβαρή πρόταση από το SFMOMA και μου άρεσε», εξήγησε.
Ο RM αντιμετώπισε τη συγκυρία και με χιούμορ, θυμίζοντας ότι εκείνη την περίοδο βρισκόταν στον στρατό. «Φυσικά, επειδή τότε ήμουν στον στρατό, ίσως να χαιρόμουν με οποιαδήποτε πρόταση ερχόταν από το Σαν Φρανσίσκο», σχολίασε.
Πίσω από το αστείο, όμως, υπήρχε και ένας πιο προσωπικός λόγος για τον οποίο δέχθηκε. Ο RM εξήγησε ότι η έκθεση μπορούσε να λειτουργήσει ως μία εμπειρία πριν από ένα όνειρο που έχει εδώ και χρόνια: να δημιουργήσει κάποια στιγμή έναν δικό του χώρο αφιερωμένο στην τέχνη.
Το μέγεθος και η ιστορία του SFMOMA του έδωσαν επίσης την ευκαιρία να δοκιμάσει κάτι που δεν είχε κάνει μέχρι τότε. «Σκέφτηκα ότι, σε έναν χώρο με τέτοια κλίμακα και κύρος, ίσως μπορούσα να δανειστώ τον χώρο κάποιου άλλου και να δοκιμάσω κάτι διασκεδαστικό», είπε.
Η τέχνη έχει αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη σημασία για τον RM επειδή, όπως περιέγραψε, συχνά αισθάνεται ότι βρίσκεται κάπου ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους. «Ακόμη αισθάνομαι ότι πάντα παρασύρομαι και αιωρούμαι κάπου», ανέφερε.
«Είτε βρίσκομαι στις ΗΠΑ είτε ακόμη και στη Σεούλ, όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα, δεν είναι ένα πολύ ευχάριστο συναίσθημα. Νομίζω ότι έχω στηριχθεί πολύ στην τέχνη εξαιτίας αυτού του συναισθήματος».
Η έκθεση επικεντρώνεται σε μεγάλο βαθμό σε Κορεάτες καλλιτέχνες της μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης. Για τον RM, η επιλογή αυτή συνδέεται και με την ιστορία της χώρας του, η οποία μέσα στον τελευταίο αιώνα γνώρισε την αποικιοκρατία, τον πόλεμο και μία εξαιρετικά γρήγορη ανάπτυξη.
«Πολλά πράγματα χάθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αλλά την ίδια στιγμή δημιουργήθηκαν ορισμένα αξιοσημείωτα και λαμπερά πράγματα», σημείωσε.
Ανάμεσα στα πιο δύσκολα σημεία της διαδικασίας δεν ήταν η επιλογή των έργων, αλλά κάτι πολύ πιο απλό: οι περιγραφές τους. Ο RM χρειάστηκε να γράψει τα κείμενα που θα συνοδεύουν τα έργα μέσα στην έκθεση και διαπίστωσε ότι η σύντομη γραφή μπορεί να είναι πολύ πιο δύσκολη από όσο φαίνεται.
«Δεν είχα εκπαιδευτεί στο να χωράω μία ετικέτα σε 100 λέξεις — αυτό ήταν το δυσκολότερο», είπε με χιούμορ.
Στην πραγματικότητα, όμως, η μεγαλύτερη δυσκολία του RM είχε να κάνει με το πόσο προσωπική είναι τελικά μία συλλογή. Όσο περισσότερο κάποιος συγκεντρώνει αντικείμενα που επιλέγει ο ίδιος, τόσο περισσότερο αυτά αρχίζουν να αποκαλύπτουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τον κόσμο.
«Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα που να δείχνουν έναν άνθρωπο πιο ειλικρινά από μία συλλογή που έχει δημιουργήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα, ξοδεύοντας τα χρήματά του, τη ζωή του και την προσπάθειά του», είπε.
Και ακριβώς εκεί βρίσκεται η αμηχανία που ένιωσε ο RM. «Αυτή η έκθεση είναι μία αρκετά μεγάλη εισαγωγή στον εαυτό μου και νιώθω κάπως αμήχανα. Δεν ξέρω πραγματικά γιατί τα συνέλεξα όλα αυτά, γι’ αυτό ονόμασα ένα από τα τμήματα “Δεν ξέρω, αλλά μου αρέσει”».
Ο RM παραδέχθηκε επίσης ότι αισθάνεται ανασφάλεια επειδή δεν έχει σπουδάσει εικαστικές τέχνες ούτε διαθέτει ακαδημαϊκό υπόβαθρο στον συγκεκριμένο χώρο. Παρ’ όλα αυτά, η ίδια η διαδικασία τον οδήγησε σε μία διαφορετική σκέψη: ότι η ματιά κάποιου που βρίσκεται έξω από τον χώρο μπορεί να έχει τη δική της αξία.
«Μερικές φορές ένας άνθρωπος που βρίσκεται απ’ έξω μπορεί να φέρει έναν καινούργιο αέρα», είπε.
Η σχέση του με τη συλλογή έχει, πάντως, και μία πιο καθημερινή πλευρά. Ο RM εξήγησε ότι από μικρός του άρεσε να συλλέγει πράγματα, ενώ παράλληλα αισθάνεται ενοχές για το γεγονός ότι έχει συγκεντρώσει τόσα αντικείμενα που δεν είναι απαραίτητα για τη ζωή του.
«Μου άρεσε να συλλέγω πράγματα από τότε που ήμουν μικρός και ταυτόχρονα νιώθω ενοχές γι’ αυτό», παραδέχθηκε. «Χρειάζεται πραγματικά να κουβαλάω τόσα πολλά πράγματα που δεν χρειάζομαι; Μήπως τελικά έγινα απλώς ένας βαρετός πλούσιος που ροχαλίζει; Ίσως».
Η έκθεση «RM x SFMOMA: Between You and Me» ανοίγει για το κοινό στις 5 Οκτωβρίου και θα παραμείνει στο SFMOMA έως τις 7 Φεβρουαρίου. Για τον RM, όμως, η παρουσίασή της έρχεται σε μία περίοδο όπου η προσωπική του σχέση με την τέχνη συναντά ξανά τη ζωή του στους BTS.
Μόλις λίγες ημέρες μετά την παρουσίαση της έκθεσης, ο RM θα επιστρέψει στη σκηνή μαζί με τα υπόλοιπα μέλη των BTS για τη «ARIRANG World Tour», η οποία συνεχίζεται την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου από την Κολομβία. Το άλμπουμ «ARIRANG» παρέμεινε για τρεις εβδομάδες στο No. 1 του Billboard 200 και χάρισε στο συγκρότημα ένα No. 1 στο Billboard Hot 100 με το «SWIM».
Για τον RM, η έκθεση στο Σαν Φρανσίσκο είναι τελικά ένας διαφορετικός τρόπος να συστηθεί στο κοινό, αυτή τη φορά μέσα από τα πράγματα που επέλεξε να κρατήσει κοντά του. Και ίσως η μεγαλύτερη αμηχανία του να εκθέσει τη συλλογή του να είναι ακριβώς αυτό που την κάνει τόσο προσωπική: δεν χρειάζεται να εξηγήσει πλήρως γιατί του αρέσει κάθε έργο για να δείξει τι σημαίνει η τέχνη για εκείνον.
