Ο Alice Cooper αποχαιρετά έναν αληθινό πρωτοπόρο της rock – O Ace Frehley άλλαξε τους κανόνες του ήχου των KISS
Ο Alice Cooper απέτισε τον δικό του συγκινητικό φόρο τιμής στον αείμνηστο Ace Frehley, τον κιθαρίστα – θρύλο των KISS, περιγράφοντάς τον ως «ήρωα της κιθάρας» και «πραγματικό πρωτοπόρο» της rock σκηνής.
Η είδηση του θανάτου του Frehley, σκόρπισε θλίψη στον κόσμο της μουσικής, σηματοδοτώντας το τέλος μιας εποχής για το είδος που ο ίδιος βοήθησε να διαμορφωθεί.
Ο Ace Frehley πέθανε την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου, σε ηλικία 74 ετών, στο Morristown του Νιού Τζέρσεϊ. Σύμφωνα με ανακοίνωση της οικογένειάς του, ο μουσικός «έφυγε ειρηνικά, περιτριγυρισμένος από τους δικούς του, μετά από μία πρόσφατη πτώση στο σπίτι του».
Αν και η ακριβής αιτία θανάτου δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί, το TMZ μετέδωσε ότι ο Frehley είχε υποστεί εγκεφαλική αιμορραγία και νοσηλευόταν σε μηχανική υποστήριξη τις τελευταίες εβδομάδες. Η επιδείνωση της κατάστασής του είχε οδηγήσει στην ακύρωση των προγραμματισμένων συναυλιών του.
Γεννημένος στη Νέα Υόρκη το 1951 με το όνομα Paul Daniel Frehley, υπήρξε ιδρυτικό μέλος των KISS, μαζί με τους Paul Stanley, Gene Simmons και Peter Criss. Το 1973, οι τέσσερις μουσικοί δημιούργησαν μία μπάντα που θα άλλαζε για πάντα τη μορφή του θεατρικού rock, πίσω από μάσκες και μακιγιάζ που έκρυβαν την ταυτότητά τους για σχεδόν μία δεκαετία.
Ο Ace Frehley, με το διαστημικό alter ego του «Spaceman», έγινε σύμβολο του ηλεκτρισμένου ήχου και της εκρηκτικής ενέργειας που χαρακτήριζε τη σκηνική παρουσία των KISS.
Ανάμεσα στα τραγούδια που συνέβαλε στη δημιουργία τους είναι μερικά από τα πιο εμβληματικά του συγκροτήματος, όπως τα «I Was Made For Lovin’ You», «Rock And Roll All Nite», «Detroit Rock City» και «Love Gun».
Μετά τον θάνατό του, ο Gene Simmons και ο Paul Stanley τον αποκάλεσαν «ουσιαστικό και αναντικατάστατο στρατιώτη της rock κατά τη διάρκεια μερικών από τα πιο θεμελιώδη κεφάλαια της ιστορίας των KISS και της ίδιας της μουσικής».
Ο Alice Cooper, ένας από τους πιο στενούς του φίλους και συνεργάτες επί σκηνής, μίλησε με συγκίνηση για την απώλεια του Ace Frehley.
«Το χειρότερο πράγμα του να είσαι στο rock ‘n’ roll σε αυτό το σημείο είναι το γεγονός ότι ορισμένοι από την αδελφότητά μας έχουν φτάσει σε αυτή την ηλικία όπου… εγκαταλείπουν τον πλανήτη. Μερικοί από τους τύπους που ξεκίνησαν πριν από 30, 40, 50 χρόνια αρχίζουν να φεύγουν, και φυσικά ο Ace Frehley από τους KISS, ένας από τους πρωτοπόρους – ένας από τους σπουδαίους κιθαρίστες εκεί έξω», ανέφερε.
Συνεχίζοντας, πρόσθεσε: «Ο Ace ήταν ένας απόλυτος ήρωας της κιθάρας για τόσους πολλούς ανθρώπους. Έκανα περισσότερες περιοδείες μαζί του από οποιονδήποτε άλλον, όσον αφορά το να ανοίγει τις συναυλίες μας, για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, οπότε γίναμε πολύ καλοί φίλοι. Και ξέρετε, τα έδινε όλα κάθε βράδυ. Το έκανε κάθε βράδυ. Και είναι απλώς δύσκολο να βλέπεις κάποιον σαν αυτόν να φεύγει.»
«Γνωρίζουμε ότι αυτή τη στιγμή οι οπαδοί των KISS σίγουρα πενθούν και σίγουρα η οικογένειά του και σίγουρα όλοι όσοι τον γνώριζαν», συμπλήρωσε.. Κλείνοντας τον φόρο τιμής του, ο Cooper είπε απλά: «Ο Ace ήταν ΑΣΟΣ».
Η καριέρα του Ace Frehley, όπως και η προσωπικότητά του, υπήρξε ταραχώδης αλλά αληθινή. Μετά την αρχική του αποχώρηση από τους KISS το 1982 —ανάμεσα σε διαφωνίες για την κατεύθυνση του συγκροτήματος και προσωπικούς αγώνες με την κατάχρηση ουσιών— σχημάτισε το συγκρότημα Frehley’s Comet, το οποίο κυκλοφόρησε δύο άλμπουμ χωρίς όμως ιδιαίτερη εμπορική επιτυχία.
Το 1989 επέστρεψε στη δισκογραφία με το «Trouble Walkin’», στο οποίο συμμετείχε και ο Peter Criss. Το 1996, ο Frehley επέστρεψε στους KISS για τη θρυλική επανένωσή τους και παρέμεινε στο συγκρότημα μέχρι το 2002, πριν αποχωρήσει οριστικά.
Παρότι δεν συμμετείχε στην αποχαιρετιστήρια περιοδεία «End Of The Road» των KISS, που ολοκληρώθηκε με δύο μεγάλες συναυλίες στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης τον Δεκέμβριο του 2023, εισήχθη μαζί με τα αρχικά μέλη του συγκροτήματος στο Rock and Roll Hall of Fame το 2014.
Η σχέση του με τους υπόλοιπους KISS, ιδιαίτερα με τον Gene Simmons, χαρακτηριζόταν από μία διαρκή ένταση.
Ο Simmons είχε δηλώσει το 2019 ότι ο Frehley απολύθηκε λόγω προβλημάτων με ουσίες, ενώ ο Ace απάντησε λέγοντας ότι ήταν νηφάλιος για περισσότερα από δώδεκα χρόνια και ότι αποχώρησε «με τη θέλησή μου, επειδή εσύ και ο Paul [Stanley] είστε control freaks, αναξιόπιστοι και ήταν πολύ δύσκολο να δουλέψει κανείς μαζί σας».
Η αντιπαράθεσή τους όμως δεν σκίασε ποτέ την αμοιβαία εκτίμηση για το καλλιτεχνικό παρελθόν τους.
Μετά τον θάνατό του, πλήθος καλλιτεχνών απέτισαν φόρο τιμής στον Ace Frehley, αναγνωρίζοντας την αδιαμφισβήτητη επιρροή του.
Ο Gene Simmons, σε μία ανάρτηση στο X, έγραψε: «Οι καρδιές μας είναι ραγισμένες. Ο Ace έφυγε. Κανείς δεν μπορεί να αγγίξει την κληρονομιά του Ace. Ξέρω ότι αγαπούσε τους θαυμαστές. Μου το είχε πει πολλές φορές. Ακόμα πιο λυπηρό είναι ότι ο Ace δεν έζησε αρκετά για να τιμηθεί στην εκδήλωση Kennedy Center Honors τον Δεκέμβριο. Ο Ace ήταν ο αιώνιος στρατιώτης της rock. Είθε η κληρονομιά του να ζήσει για πάντα!».
Ο Frehley άφησε πίσω του μία παρακαταθήκη που ξεπερνά τα όρια της του συγκροτήματος που τον έκανε διάσημο. Με το χαρακτηριστικό του στυλ, την εκρηκτική σκηνική παρουσία και την αίσθηση του θεάματος, ενέπνευσε γενιές κιθαριστών και μουσικόφιλων. Ήταν ένας καλλιτέχνης που δεν ακολούθησε ποτέ κανόνες, παρά μόνο το δικό του ένστικτο — και ίσως αυτό να ήταν το μεγαλύτερο ταλέντο του.
Σε μία εποχή όπου η rock σκηνή χάνει σταδιακά τα θεμέλιά της, η απώλεια του Ace Frehley υπενθυμίζει πως οι πρωτοπόροι εκείνης της χρυσής εποχής δεν ήταν απλώς μουσικοί, αλλά αρχιτέκτονες ενός ολόκληρου πολιτισμού. Η φράση του Alice Cooper αντηχεί με μία απλότητα που λέει τα πάντα: «Ο Ace ήταν ΑΣΟΣ».
