Για πρώτη φορά μετά από δεκατέσσερα χρόνια, οι δύο κορυφαίοι θεσμοί του κινηματογράφου καταλήγουν σε μία απόλυτη ομοφωνία όσον αφορά τις υποψηφιότητες για την Καλύτερη Πρωτότυπη Μουσική Επένδυση, αναδεικνύοντας τους κυρίαρχους της σύγχρονης σύνθεσης.
Η τέχνη της κινηματογραφικής μουσικής λειτουργεί συχνά ως ο αόρατος συναισθηματικός ιστός που συγκρατεί μία ταινία, και φέτος φαίνεται πως η βρετανική και η αμερικανική ακαδημία άκουσαν την ίδια ακριβώς μελωδία. Με την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων για τα BAFTA Awards στο Λονδίνο, προέκυψε μία αξιοσημείωτη στατιστική συγκυρία: η πεντάδα των δημιουργών που διεκδικούν το βραβείο Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής είναι η ακριβής αντανάκλαση των υποψηφιοτήτων των Όσκαρ.
Σε έναν χώρο όπου οι καλλιτεχνικές διαφωνίες και οι διαφορετικές αισθητικές προσεγγίσεις είναι ο κανόνας, αυτή η απόλυτη σύμπνοια υπογραμμίζει την αδιαμφισβήτητη ποιότητα των φετινών έργων.
Η ανακοίνωση των BAFTA, που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 27 Ιανουαρίου, ήρθε μόλις λίγες ημέρες μετά την αντίστοιχη λίστα της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου στις 22 Ιανουαρίου.
Αυτή η ταύτιση δεν είναι απλώς μία λεπτομέρεια για τους λάτρεις των στατιστικών, αλλά ένα σπάνιο φαινόμενο που έχει να συμβεί από το 2012. Τότε, οι δύο θεσμοί είχαν συμφωνήσει στις υποψηφιότητες για τις ταινίες «Life of Pi» του Mychael Danna, «Anna Karenina» του Dario Marianelli, «Argo» του Alexandre Desplat, «Lincoln» του John Williams και «Skyfall» του Thomas Newman.
Εκείνη τη χρονιά, ο Danna να κέρδισε το χρυσό αγαλματίδιο και ο Newman θριάμβευση στη βρετανική τελετή.
Στη φετινή κούρσα, τα βλέμματα στρέφονται αναπόφευκτα στον Alexandre Desplat. Με τη 13η υποψηφιότητά του για το «Frankenstein», ο Γάλλος συνθέτης ελληνικής καταγωγής επιβεβαιώνει τη θέση του στο πάνθεον των μεγάλων, υπολειπόμενος σε αριθμό υποψηφιοτήτων μόνο από τον θρυλικό John Williams, ο οποίος μετρά πλέον 16 υποψηφιότητες.
Ο Desplat έχει ήδη στην κατοχή του τρία βραβεία BAFTA για τις ταινίες «The King’s Speech», «The Grand Budapest Hotel» και «The Shape of Water». Η συνέπεια και η ικανότητά του να μεταφράζει την εικόνα σε ήχο τον κατατάσσουν δίπλα σε μορφές όπως ο Ennio Morricone, ο οποίος κατέκτησε έξι φορές τη νίκη στη συγκεκριμένη κατηγορία.
Ωστόσο, το πρόσωπο που φαίνεται να έχει το προβάδισμα φέτος είναι ο Ludwig Göransson.
Ο Σουηδός συνθέτης, ο οποίος πριν από δύο χρόνια κυριάρχησε με το «Oppenheimer», βρίσκεται ξανά στο προσκήνιο. Έχοντας ήδη κερδίσει το Critics Choice και τη Χρυσή Σφαίρα για τη μουσική του για το «Sinners», ο Göransson μοιάζει με το απόλυτο φαβορί.
Αν καταφέρει να κερδίσει και το BAFTA, θα γίνει ο πρώτος συνθέτης εδώ και δύο δεκαετίες που κατακτά δύο βραβεία μέσα σε τρία χρόνια, ένα επίτευγμα που τελευταία φορά σημείωσε ο Gustavo Santaolalla με τα «The Motorcycle Diaries» το 2004 και το «Babel» το 2006.
Η μουσική του Göransson χαρακτηρίζεται από μία δυναμική που γεφυρώνει το κλασικό με το πειραματικό, κερδίζοντας την αποδοχή κοινού και κριτικών.
Στην ίδια λαμπερή λίστα συναντάμε τον Jonny Greenwood, τον κιθαρίστα των Radiohead, ο οποίος με την τέταρτη υποψηφιότητά του αποδεικνύει ότι η μετάβασή του από την εναλλακτική rock σκηνή στον κινηματογράφο δεν ήταν μία παροδική ενασχόληση αλλά μία βαθιά καλλιτεχνική εξέλιξη.
Μετά τις προηγούμενες επιτυχίες του με τα «There Will Be Blood», «Phantom Thread» και «The Power of the Dog», ο Greenwood συνεχίζει να προκαλεί τα όρια της ορχηστρικής μουσικής, υπογράφοντας την επένδυση του «One Battle After Another».
Δίπλα του βρίσκεται ο Jerskin Fendrix, ο οποίος μετά την εντυπωσιακή του εμφάνιση με το «Poor Things» του Γιώργου Λάνθιμου, επιστρέφει με τη δεύτερη υποψηφιότητά του, για τη νέα ταινία «Bugonia» του Έλληνα σκηνοθέτη, εδραιώνοντας τη θέση του ως μία από τις πιο φρέσκες και ιδιόρρυθμες φωνές του χώρου.
Την πεντάδα συμπληρώνει ο Max Richter με το έργο του για το «Hamnet», ένας συνθέτης με τεράστιο εκτόπισμα στη σύγχρονη κλασική μουσική, ο οποίος παρά την πολυετή και επιδραστική πορεία του, λαμβάνει φέτος την πρώτη του υποψηφιότητα για BAFTA, μία αναγνώριση που πολλοί θεωρούσαν καθυστερημένη.
Αυτή η απόλυτη ευθυγράμμιση μεταξύ Λονδίνου και Λος Άντζελες αναδεικνύει κάτι βαθύτερο από μία απλή σύμπτωση. Αντικατοπτρίζει μία περίοδο κατά την οποία η κινηματογραφική μουσική αποκτά ξανά κεντρικό ρόλο στην αφήγηση, ξεφεύγοντας από τα στερεότυπα της απλής συνοδείας. Οι φετινοί υποψήφιοι δεν δημιούργησαν απλώς μουσική, αλλά δημιούργησαν ατμόσφαιρες που καθόρισαν την εμπειρία των θεατών στις κινηματογραφικές αίθουσες.
Καθώς οδεύουμε προς τις τελετές απονομής, το ερώτημα παραμένει: θα ακολουθήσουν τα αποτελέσματα την ίδια πορεία ομοφωνίας ή αν οι δύο ακαδημίες θα μοιράσουν τους επαίνους τους, αναγνωρίζοντας διαφορετικές πτυχές αυτών των ηχητικών αριστουργημάτων;
Το σίγουρο είναι ότι η φετινή χρονιά θα μείνει στην ιστορία ως η στιγμή που η μουσική ένωσε τους δύο σημαντικότερους πόλους της έβδομης τέχνης.
Η αναμονή για το αν ο Göransson θα γράψει ιστορία ή αν ένας βετεράνος όπως ο Desplat θα προσθέσει ένα ακόμα τρόπαιο στη συλλογή του, δίνει μία ιδιαίτερη ένταση σε αυτόν τον καλλιτεχνικό χειμώνα.
Οι υποψηφιότητες για την Καλύτερη Μουσική Επένδυση στα BAFTA Awards 2026
«Bugonia» – Jerskin Fendrix
«Frankenstein» – Alexandre Desplat
«Hamnet» – Max Richter
«One Battle After Another» – Jonny Greenwood
«Sinners» – Ludwig Göransson
