Ο Brian Eno αναλύει πώς «ο πολιτισμός προηγείται της πολιτικής» και καλεί σε δράση ενάντια στην «αποκαρδιωτική» πολιτική ηγεσία.
Από τα παρασκήνια της συναυλίας «Together For Palestine» στο Wembley Arena, ο Brian Eno μοιράστηκε τις σκέψεις του για τη δύναμη της συλλογικότητας, για το πώς «ο πολιτισμός προηγείται της πολιτικής» και για την ανάγκη να «απολαμβάνουμε τις διαφορές μας αντί να τις φοβόμαστε».
Το NME συνάντησε τον Brian Eno στο κατάμεστο OVO Arena Wembley, όπου η βραδιά «Together For Palestine» φιλοξένησε εμφανίσεις από κορυφαίους καλλιτέχνες όπως ο Damon Albarn, ο Paul Weller, η Rachel Chinouriri, ο Yasiin Bey και πολλούς άλλους.
Την παρουσίαση ανέλαβαν προσωπικότητες όπως οι Eric Cantona, PinkPantheress, Richard Gere, Benedict Cumberbatch, Florence Pugh και Nicola Coughlan, προσδίδοντας επιπλέον κύρος στην εκδήλωση.
Η βραδιά, η οποία μεταδόθηκε και μέσω livestream, κατάφερε να συγκεντρώσει σχεδόν 1,5 εκατομμύριο λίρες για το ταμείο «Together For Palestine Fund». Τα έσοδα θα διατεθούν σε παλαιστινιακής ηγεσίας οργανώσεις, ανάμεσά τους οι Taawon, Palestine Children’s Relief Fund και Palestine Medical Relief Service.
Η συναυλία έλαβε χώρα μόλις μία ημέρα αφότου έρευνα επιτροπής του ΟΗΕ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Ισραήλ έχει διαπράξει γενοκτονία στη Γάζα — μία κατηγορία την οποία η ισραηλινή κυβέρνηση συνεχίζει να απορρίπτει κατηγορηματικά ως ψευδή.
Όταν ρωτήθηκε τι αποκαλύπτει μία τέτοια βραδιά για τη σχέση μεταξύ πολιτισμού, πολιτικής και αλλαγής, ο Brino Eno απάντησε: «Είναι μία πράξη ελπίδας το να αναγνωρίζουμε ότι υπάρχει αυτή η σχέση».
«Ελπίζω ότι ο πολιτισμός προηγείται της πολιτικής», συνέχισε. «Το πιστεύω. Νομίζω πως η ψυχολογία που καλλιεργεί ο πολιτισμός στους ανθρώπους δημιουργεί ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορούν να ενεργήσουν και οι πολίτες και οι πολιτικοί. Αλλά δεν ξέρω αν αυτό ισχύει πραγματικά — είναι μία πράξη πίστης».
Ο Eno, ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι αυτή η προσέγγιση δεν έχει καμία σχέση με το να γράφει κανείς τραγούδια «που σου λένε τι να σκεφτείς».
Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά: «Δεν με ενδιαφέρουν τα καθαρά προπαγανδιστικά τραγούδια. Αυτό που έχει σημασία είναι να βλέπεις τόσους διαφορετικούς ανθρώπους μαζί σε μία σκηνή. Δείχνει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα να δουλεύουμε μαζί και να απολαμβάνουμε τις διαφορές μας αντί να μας τρομάζουν».
Αναγνωρίζοντας το αίσθημα αδυναμίας που πολλοί νιώθουν σήμερα, κάλεσε τους λάτρεις της μουσικής να θυμούνται ότι μέσα από την αλληλεγγύη και τον διάλογο, η αλλαγή παραμένει εφικτή.
«Μην απελπίζεστε. Βρίσκεστε στη μέση του μεγαλύτερου κοινωνικού κινήματος στην ιστορία της ανθρωπότητας», δήλωσε με έμφαση.
«Το κλιματικό κίνημα και όλα τα κινήματα κοινωνικής δικαιοσύνης είναι κομμάτια του ίδιου πράγματος: της επίγνωσης των ανθρώπων ότι “τα πράγματα είναι στ’ αλήθεια διαλυμένα, αλλά μπορούμε να κάνουμε κάτι, πρέπει να κάνουμε κάτι”. Και μάλιστα το κάνουν παρά την απουσία πολιτικής ηγεσίας», πρόσθεσε.
Η κριτική του προς τους πολιτικούς ήταν δριμεία: «Δεν υπάρχει σοβαρή πολιτική ηγεσία αυτή τη στιγμή. Οι πολιτικοί τσακώνονται για τα πιο γελοία ζητήματα. Ο αρχηγός του Συντηρητικού Κόμματος λέει κάτι παράλογο, που βασίζεται σε μία εξίσου παράλογη παραποίηση άλλου, και αυτό γίνεται το θέμα για εβδομάδες. Είναι πραγματικά αποκαρδιωτικό», ανέφερε.
Κλείνοντας, υπογράμμισε τη μετατόπιση του κέντρου βάρους της ουσιαστικής συζήτησης.
«Η ποιότητα της δημόσιας συζήτησης είναι θλιβερή. Οι πιο ενδιαφέρουσες κουβέντες δεν γίνονται πλέον από τους “επαγγελματίες”. Τις κάνουμε άνθρωποι σαν εσάς κι εμένα — που μπορεί να μην είμαστε “επίσημα καταρτισμένοι”, αλλά ανακαλύπτουμε νέους δρόμους, διαφορετικούς από αυτούς που προτείνουν οι πολιτικοί», είπε.
Σε μία εποχή πολιτικής παράλυσης και διάχυτης απόγνωσης, τα λόγια του Brian Eno δεν αποτελούν απλώς μία παρατήρηση, αλλά μία βαθιά πολιτική πράξη. Υπενθυμίζουν ότι η αλλαγή δεν εκπορεύεται από τα κλειστά γραφεία της εξουσίας, αλλά γεννιέται στις γεμάτες αρένες, στις συλλογικές κουζίνες των κινημάτων και στις συζητήσεις των απλών ανθρώπων.
Η συναυλία για την Παλαιστίνη δεν ήταν απλώς μία πράξη φιλανθρωπίας, ήταν η ζωντανή απόδειξη ότι ο πολιτισμός, όταν συντονίζεται με τη συνείδηση, μπορεί να οικοδομήσει έναν κόσμο που οι πολιτικοί έχουν από καιρό εγκαταλείψει.
