Ο Bruce Dickinson ξεδιπλώνει το φιλόδοξο σχέδιο του «The Mandrake Project», μιλά για τη δημιουργική διαδικασία πίσω από τη μουσική και τα κόμικς, και αποκαλύπτει τα επόμενα βήματα τόσο της σόλο καριέρας του όσο και των Iron Maiden.
Υπάρχουν καλλιτέχνες, και υπάρχει και ο Bruce Dickinson. Η περιγραφή του ως εμβληματικού τραγουδιστή της heavy metal, τόσο με τους Iron Maiden όσο και ως σόλο δημιουργός, μοιάζει σχεδόν ανεπαρκής.
Είναι εμπορικός πιλότος, με τα αεροπορικά του κατορθώματα να έχουν αποτυπωθεί στην ταινία «Iron Maiden: Flight 666» του 2009. Έχει παρουσιάσει βραβευμένες ραδιοφωνικές εκπομπές, έχει εκδώσει βιβλία και graphic novels, και έχει συνδέσει το όνομά του με brands μπίρας.
Κι όμως, όταν κάποιος του παραθέτει αυτό το εντυπωσιακό βιογραφικό, ο ίδιος ο Bruce Dickinson παραμένει σχεδόν ατάραχος.
«Ναι, κατά κάποιον τρόπο μου συνέβησαν όλα αυτά χωρίς καν να το καταλάβω», λέει ο Dickinson στο Billboard μέσω Zoom από τη Γαλλία. Αυτή την Παρασκευή, 22 Αυγούστου, ξεκινά τη βορειοαμερικανική περιοδεία του από το Anaheim της Καλιφόρνια, για την προώθηση του άλμπουμ «The Mandrake Project» που κυκλοφόρησε το 2024, αλλά και του «More Balls to Picasso» που είδε το φως της δημοσιότητας φέτος, μιας φρέσκιας επανεκτέλεσης του δεύτερου σόλο δίσκου του, «Balls to Picasso» του 1994.
«Όταν δούλευα πάνω στο “Mandrake”, κοίταξα πίσω σε όλα αυτά που έχω κάνει και σκέφτηκα: “Είμαι πραγματικά περήφανος για όλα αυτά. Είναι αληθινά καλά!”», συνεχίζει γελώντας.
«Έχω την τάση να παραβλέπω τα πράγματα που έχω κάνει μόλις τα ολοκληρώσω. Δεν γυρίζω πίσω να τα ξαναδώ. Το ίδιο συμβαίνει και με τους Maiden. Ο καλλιτέχνης μέσα μου θέλει να πηγαίνει μπροστά, μπροστά, μπροστά και να συνεχίζει να δοκιμάζει τα όρια. Αλλά μερικές φορές είναι απλά ωραίο να κάθεσαι, να τα απολαμβάνεις όλα και να λες: “Αυτό είναι πραγματικά σπουδαίο”. Είναι υπέροχο να ανακαλύπτω ότι είμαι θαυμαστής των πραγμάτων που έκανα – δεν είναι παράξενο αυτό;», εξηγεί.
Το «The Mandrake Project», η πρώτη του προσωπική δουλειά μετά από 19 χρόνια, είναι ένα εξελισσόμενο concept έργο φαντασίας που του επέτρεψε να συνδυάσει πολλές από τις δημιουργικές του φιλοδοξίες.
Πέρα από τη μουσική –10 τραγούδια στο άλμπουμ, όλα γραμμένα από τον ίδιο, έξι εκ των οποίων μαζί με τον παραγωγό Roy Z– το σχέδιο περιλαμβάνει και μία σειρά κόμικς 12 τευχών, με σενάριο του Bruce Dickinson και του Tony Lee για την Z2 Comics, και εικονογράφηση από τον Staz Johnson.
Τα πρώτα τέσσερα τεύχη έχουν ήδη κυκλοφορήσει και συσκευαστεί μαζί, με τα επόμενα οκτώ να βρίσκονται υπό εξέλιξη. Στα σκαριά βρίσκεται και ένα ακόμα άλμπουμ, με μουσική εμπνευσμένη από τον κόσμο του «Mandrake», του οποίου οι ηχογραφήσεις προγραμματίζεται να αρχίσουν στις αρχές της επόμενης χρονιάς.
«Το “Mandrake”, η ιστορία, ξετυλίγεται διαρκώς και μου μαθαίνει συνεχώς πράγματα για τη συγγραφή», εξηγεί ο Dickinson. «Τα επεισόδια πέντε, έξι και επτά έχουν γραφτεί σεναριακά και βρισκόμαστε στη μέση της εικονογράφησής τους αυτή τη στιγμή, ώστε να ολοκληρωθούν. Είναι μία μακρά διαδικασία», περιγράφει.
«Είναι επίσης μία αληθινά συναρπαστική διαδικασία. Δεν είναι σαν βιβλίο. Δεν είναι σαν ταινία. Είναι πραγματικά μία απόλυτα υβριδική μορφή τέχνης. Οπότε, στοχεύω πολύ ψηλά με αυτό. Το ιερό δισκοπότηρο σε όλο αυτό είναι το κόμικ τύπου “Watchmen”. Και αν φτάσω έστω και μέχρι τη μέση του δρόμου, θα είμαι πολύ χαρούμενος», προσθέτει.
Ο Dickinson μετέφερε το «Mandrake» στη σκηνή πέρυσι, κυρίως στην Ευρώπη, ανάμεσα στις στάσεις της άκρως επιτυχημένης περιοδείας «The Future Past World Tour» ».
Για τις συναυλίες της Βόρειας Αμερικής (καθώς και για μία εμφάνιση στο φεστιβάλ The Town στις 7 Σεπτεμβρίου στο Σάο Πάολο), σκοπεύει να προσθέσει περισσότερα τραγούδια από το άλμπουμ, συνδυάζοντάς τα με τραγούδι από τους υπόλοιπους σόλο δίσκους του, και ίσως κάτι από τον κατάλογο των Maiden –άλλωστε, στην Ευρώπη είχε συμπεριλάβει ένα μέρος του «Alexandar The Great».
Έχει επίσης δουλέψει πάνω σε νέα οπτικά εφέ και υπόσχεται μία αναδιαμόρφωση της σκηνικής παρουσίας σε σχέση με ό,τι έκανε στο παρελθόν.
«Έχουμε ένα αρκετά ποικίλο ρεπερτόριο. Επειδή η μπάντα είναι τόσο ευέλικτη και επειδή δεν είναι σαν μία περιοδεία των Maiden, όπου είμαστε δεμένοι σε αυτό το συγκεκριμένο set list με το σόου και τα φώτα και όλα τα σχετικά. Με αυτή την (σόλο) περιοδεία μπορούμε να το αλλάζουμε. Μπορούμε να πούμε: “Ε, τι θέλουμε να παίξουμε απόψε; Ας κάνουμε αυτό για encore” και πάει λέγοντας. Έχει πλάκα. Είναι ωραίο να έχεις την ευελιξία να είσαι λίγο απρόβλεπτος», λέει.
Περισσότερη μουσική για το «Mandrake», για να συνοδεύσει τα μελλοντικά τεύχη του κόμικ, βρίσκεται επίσης στο πρόγραμμα, σύμφωνα με τον Dickinson, ο οποίος σχεδιάζει να μπει στο στούντιο τον Ιανουάριο με την μπάντα της περιοδείας του και τον παραγωγό Brendan Duffey, που εργάστηκε και στο «More Balls To Picasso».
«Τον Απρίλιο βρεθήκαμε και κάναμε ένα μαζικό, συλλογικό ‘brain dump’ στο στούντιο και καταλήξαμε με 18 demos τραγουδιών, από τα οποία ίσως δύο ή τρία συνδέονται με το (“Mandrake”)», αποκαλύπτει.
«Τώρα βελτιώνουμε τα demos». Η διαδικασία σύνθεσης για το «Mandrake», εξηγεί, είναι σαν «να κάνεις μία συζήτηση μέσα στο κεφάλι σου με κάτι που έχεις ήδη γράψει. Κατά κάποιον τρόπο, παίρνεις συνέντευξη από τον χαρακτήρα που έχεις δημιουργήσει λέγοντας: “Γιατί είσαι έτσι; Πες μου για σένα, και εγώ θα γράψω ένα τραγούδι για σένα”. Πολύ ενδιαφέρον», συνεχίζει.
Μια ταινία βασισμένη στο «Mandrake» θα μπορούσε να φαντάζει ως ένα λογικό επόμενο βήμα, αλλά ο Bruce Dickinson προειδοποιεί τους θαυμαστές να μην είναι ανυπόμονοι.
«Δεν πρόκειται καν να το σκεφτώ αυτό», ξεκαθαρίζει. «Είμαι απασχολημένος με το να γράψω την ιστορία και να τη φτάσω στο 12ο επεισόδιο και σε ένα συμπέρασμα. Σε εκείνο το σημείο, μπορούμε να καθίσουμε και να τα δούμε όλα.»
«Νομίζω ότι πολλοί άνθρωποι βιάζονται να κάνουν μία ταινία. Είναι μία τεράστια δέσμευση το να κάνεις μία ταινία ή μία τηλεοπτική σειρά. Γι’ αυτό θέλω να τελειώσω την ιστορία με τον τρόπο που θέλω εγώ, πριν προσπαθήσει κάποιος άλλος να βάλει το χέρι του σε αυτήν», σημειώνει.
Γελάει επίσης δυνατά με την ιδέα ενός θεατρικού μιούζικαλ για το «Mandrake», πριν δώσει ένα κατηγορηματικό «όχι».
Παράλληλα, ο Bruce Dickinson είναι έτοιμος να συνεχίσει την περιοδεία «Run For Your Lives World Tour» με τους Iron Maiden, η οποία αυτό το καλοκαίρι διέσχισε την Ευρώπη. Στη θέση του ντράμερ βρίσκεται ο Simon Dawson, από τους British Lion του Steve Harris, ο οποίος πήρε τη θέση του Nicko McBrain που αποσύρθηκε στα τέλη της περασμένης χρονιάς.
Περισσότερες συναυλίες θα πραγματοποιηθούν μέσα στο 2026, αν και οι ημερομηνίες δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμα, και ο Dickinson ανυπομονεί να συνεχίσει το δημιουργικό του… jonglering.
«Αυτή η νέα μας περιοδεία, η οποία θα έρθει και στις ΗΠΑ, είναι το πιο απίστευτο πράγμα που έχουμε κάνει ποτέ, και ο κόσμος θα μείνει με το στόμα ανοιχτό», δηλώνει.
«Αυτή η περιοδεία ήταν αποκαλυπτική, πραγματικά, ως προς το πόσο διασκεδάζουμε πάνω στη σκηνή. Είναι εμφανές στο παίξιμο όλων και, για να είμαι ειλικρινής, όλες οι κριτικές και τα σχόλια είναι απίθανα. Δεν μπορείς ποτέ να τους κάνεις όλους χαρούμενους, αλλά γενικά, πάει περίφημα. Μπορούμε μόνο να υποθέσουμε πόσο υπέροχα τα πάει στις καρδιές και στο μυαλό των ανθρώπων από τις αντιδράσεις που έχουμε κάθε βράδυ, οι οποίες είναι εκπληκτικές», τονίζει.
Το ταξίδι του Bruce Dickinson, επομένως, δεν αφορά απλώς το παρελθόν. Αποτελεί μία ζωντανή απόδειξη ενός καλλιτέχνη που αρνείται να επαναπαυτεί στις δάφνες του. Είτε πιλοτάρει ένα Boeing 747 με τους Iron Maiden, είτε χτίζει έναν ολόκληρο φανταστικό κόσμο από το μηδέν, η ορμή του παραμένει αμείωτη.
Το «The Mandrake Project» δεν είναι απλώς ένα ακόμα σόλο άλμπουμ – είναι μία δήλωση, η απόδειξη ότι η δημιουργικότητα δεν έχει ηλικία και τα όρια υπάρχουν μόνο για να τα ξεπερνάμε. Και όπως όλα δείχνουν, τόσο ο ίδιος όσο και οι Iron Maiden έχουν ακόμα πολλές ιστορίες να πουν και πολλές σκηνές να κατακτήσουν.
