Ο Bruce Springsteen μιλά για την κατάρρευση, την ντροπή για την ψυχική υγεία και την πορεία προς τη θεραπεία, με φόντο τη νέα του βιογραφική ταινία «Deliver Me From Nowhere».
Σε μία εποχή που η συζήτηση γύρω από την ψυχική υγεία έχει αρχίσει να απομακρύνεται από το στίγμα και την αποσιώπηση, ο Bruce Springsteen δεν φοβάται να βουτήξει στα πιο σκοτεινά νερά του παρελθόντος του.
Σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Breakfast Show» του BBC Radio 2 με τον Scott Mills, με αφορμή την κυκλοφορία της νέας βιογραφικής ταινίας «Springsteen: Deliver Me From Nowhere», με πρωταγωνιστή τον Jeremy Allen White στον ρόλο του, ο εμβληματικός καλλιτέχνης μίλησε ανοιχτά για τους προσωπικούς του αγώνες με την κατάθλιψη και τη σιωπή που περιέβαλε την ψυχική ασθένεια στη δεκαετία του ’50 και του ’60.
«Μεγάλωσα στις δεκαετίες του ’50 και του ’60, ξέρετε – από ένα μέχρι δέκα χρονών ήμουν τη δεκαετία του ’50 και οι γονείς μου έφυγαν για την Καλιφόρνια όταν ήμουν 18 ή 19 ετών. Αυτή ήταν η έκταση στην οποία γνώρισα τον πατέρα μου και ήταν οι πιο ταραγμένες του χρονιές», σημείωσε ο Springsteen.
«Όπως έχω πει, η ψυχική ασθένεια διέτρεχε τις οικογένειές μου. Είχα θείες πολύ, πολύ άρρωστες. Είχα ξαδέρφια που ήταν πολύ άρρωστα. Και απλώς το είχα συνηθίσει – αυτή ήταν η οικογένειά μου, αυτοί ήταν οι άνθρωποι που αγαπούσα. Αλλά κανείς δεν έπαιρνε καμία βοήθεια απολύτως. Δεν υπήρχαν φάρμακα, δεν υπήρχε καμία αλληλεπίδραση με ψυχολογική υποστήριξη, και οι άνθρωποι απλώς άφηναν τους εαυτούς τους. Ήταν απλώς εκεί – δεν γνωρίζαμε τίποτα για αυτό, και έτσι όλοι απλώς υπέφεραν», περιέγραψε.
Η ταινία «Deliver Me From Nowhere» επικεντρώνεται σε μία συγκεκριμένη χρονική περίοδο της ζωής του – τα χρόνια που έγραψε και ηχογράφησε το θρυλικό, σκοτεινό άλμπουμ του «Nebraska», το 1982. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Bruce Springsteen αντιμετώπισε μία κρίση που ο ίδιος σήμερα αναγνωρίζει ως την πρώτη του «κατάρρευση».
«Ήμουν πολύ τυχερός, ξέρετε, και ο Jeremy πραγματικά αποτυπώνει την κατάρρευσή μου εκείνη την εποχή», παραδέχεται, αναφερόμενος στον ηθοποιό Jeremy Strong, ο οποίος υποδύεται στην ταινία τον μάνατζέρ του, John Landau.
«Δεν ήξερα τι μου συνέβαινε, αλλά ήμουν αρκετά τυχερός να έχω τότε μία σχέση με τον κο. Landau, John Landau, και εκείνος είχε εμπειρία σε αυτόν τον τομέα και με έστειλε σε κάποιους ανθρώπους που πραγματικά κατάφεραν να με βοηθήσουν τότε», υπογράμμισε.
Η ειλικρίνειά του, ωστόσο, δεν περιορίζεται μόνο εκεί. Ο Springsteen εξομολογείται ότι οι πρώτες του επισκέψεις στον ψυχίατρο ήταν μία εμπειρία γεμάτη ντροπή, φόβο και την αδιάκοπη προσπάθεια να τις κρατήσει κρυφές.
«Νιώθω εντελώς ντροπή. Για χρόνια, σχεδόν μεταμφιεζόμουν πριν μπω στο γραφείο του ψυχίατρου. Είχα το καπέλο του μπέιζμπολ, τα γυαλιά μου, κοίταζα γύρω και έμπαινα όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Απλώς επειδή μεγάλωσα με την πεποίθηση ότι ήταν ντροπή να ζητάς τέτοιου είδους βοήθεια», εξομολογήθηκε.
«Μου πήρε χρόνια να νιώσω άνετα και με αυτοπεποίθηση να μπαίνω σε ένα τέτοιο γραφείο. Ήταν τόσο απαγορευμένο στον κόσμο στον οποίο μεγάλωσα, που χρειάστηκα πολύ καιρό για να το συνηθίσω. Τώρα, όμως, είναι μεγάλο μέρος… της μισής μου ζωής», παραδέχθηκε.
Η απόφασή του να δώσει το πράσινο φως για τη δημιουργία της ταινίας «Deliver Me From Nowhere», παρά το ότι καταγράφει μία «δύσκολη» εποχή της ζωής του, γεννήθηκε από μία σχεδόν λυτρωτική αποδοχή του παρελθόντος.
Όπως εξήγησε: «Ξέρετε, δεν είναι πραγματικά μία βιογραφική ταινία. Απλώς πιάνει μερικά χρόνια της ζωής μου, όταν ήμουν 31 και 32 ετών, και τα εξετάζει – μία εποχή που έφτιαξα αυτό το συγκεκριμένο άλμπουμ και πέρασα από μερικά πραγματικά δύσκολα σημεία στη ζωή μου. Και είμαι μεγάλος τώρα και δεν με νοιάζει τι κάνω πλέον.»
Η ταινία περιλαμβάνει εκτελέσεις τραγουδιών του Bruce Springsteen από τον Jeremy Allen White, καθώς και από καλλιτέχνες όπως οι Jay Buchanan (Rival Sons), Aksel Coe, Bobby Emmett, και τα αδέρφια Jake και Sam F. Kiszka των Greta Van Fleet. Όλες αυτές οι ερμηνείες θα συγκεντρωθούν σε ένα άλμπουμ με το soundtrack της ταινίας, το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 5 Δεκεμβρίου.
Η μαρτυρία του Bruce Springsteen δεν είναι απλώς μία προσωπική εξομολόγηση. Είναι μία πράξη δημόσιας ευθύνης. Σε έναν κόσμο που ακόμα παλεύει με τα ταμπού γύρω από την ψυχική υγεία, ιδιαίτερα στους άνδρες, η στάση του –εμπνευσμένη, ειλικρινής και απογυμνωμένη από κάθε προσποίηση– αποτελεί φάρο για όσους βρίσκονται ακόμα στο σκοτάδι.
Η ταινία «Deliver Me From Nowhere» δεν προσφέρει μόνο μία ματιά σε ένα καλλιτεχνικό απόγειο – είναι ένας καθρέφτης για όλους εκείνους που έχουν νιώσει τη μοναξιά της ψυχικής πάλης. Και μέσα από τα λόγια του Springsteen, έρχεται η υπενθύμιση πως καμία ντροπή δεν αξίζει περισσότερο από την ελευθερία που προσφέρει η αποδοχή και η θεραπεία.
