Από τον Jacques Rivette στον David Cronenberg, η Charli XCX αποκαλύπτει τις κινηματογραφικές εμμονές που διαμορφώνουν το καλλιτεχνικό της σύμπαν.
Η Charli XCX δεν είναι πλέον μόνο η απόλυτη κυρίαρχος της pop σκηνής, αλλά μία καλλιτέχνιδα που φαίνεται να αναπνέει μέσα από την οπτική κουλτούρα και την έβδομη τέχνη.
Η πρόσφατη παρουσία της στον εμβληματικό χώρο της Criterion Collection, εκεί όπου οι σημαντικότεροι δημιουργοί και σινεφίλ του κόσμου συναντιούνται για να επιλέξουν τις αγαπημένες τους ταινίες από την περίφημη «ντουλάπα» με τα αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου, δεν ήταν απλώς μία τυπική επίσκεψη. Ήταν μία κατάθεση ψυχής από μία γυναίκα που η αισθητική της ταυτότητα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το ονειρικό, το παράδοξο και το βαθιά ανθρώπινο.
Κρατώντας μία απλή πάνινη τσάντα και με το βλέμμα κάποιου που γνωρίζει πολύ καλά τι ψάχνει περιπλανήθηκε ανάμεσα στα ράφια, αποδεικνύοντας ότι το γούστο της εκτείνεται πολύ πέρα από τα λαμπερά φώτα των μουσικών σκηνών.
Η πρώτη της επιλογή ήταν το «Céline et Julie vont en bateau» του Jacques Rivette, μία ταινία του 1974 που αποτελεί ορόσημο του γαλλικού πειραματικού σινεμά. Η ίδια, με μία ειλικρίνεια που την χαρακτηρίζει, περιέγραψε την εμπειρία της θέασης αυτής της ταινίας ως μία στιγμή απόλυτης αποκάλυψης.
«Αυτή ήταν κατά κάποιο τρόπο η πρώτη, ουσιαστικά η δεύτερη ταινία που είδα, η οποία πραγματικά, μα πραγματικά μου πήρε το μυαλό» εξομολογήθηκε η Charli XCX, αναφερόμενη στο σουρεαλιστικό ταξίδι του Jacques Rivette. «Με άφησε με το στόμα ανοιχτό. Η πρώτη ήταν το “2001”».
Η σύγκριση με το αριστούργημα του Stanley Kubrick δεν είναι τυχαία, καθώς δείχνει μία καλλιτέχνιδα που έλκεται από έργα που προκαλούν τις αισθήσεις και ανατρέπουν τη γραμμική αφήγηση.
Η περιήγησή της συνεχίστηκε με μία στροφή προς το σωματικό τρόμο και την υπαρξιακή αγωνία του David Cronenberg. Δηλώνοντας «μεγάλη θαυμάστρια του Cronenberg», η Charli XCX επέλεξε την τελευταία του δημιουργία, το «The Shrouds». Η επιλογή αυτή κρύβει πίσω της μία προσωπική ιστορία, καθώς η θέαση της ταινίας έγινε κατά τη διάρκεια μιας εξαντλητικής περιοδείας.
Για εκείνη, ο κινηματογράφος λειτουργεί ως το απόλυτο καταφύγιο από τη μονοτονία της ζωής στον δρόμο. «Ήμουν σε περιοδεία όταν είδα αυτή την ταινία. Μου αρέσει να βλέπω ταινίες για να δραπετεύω από το πόσο επαναλαμβανόμενη είναι η ζωή στις περιοδείες» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Παρόλο που η πρώτη επαφή με το έργο την άφησε «μπερδεμένη», η δύναμη των εικόνων του David Cronenberg ήταν τέτοια που δεν μπόρεσε να τη βγάλει από το μυαλό της.
Η μελαγχολία και η εσωτερική αναζήτηση βρήκαν τη θέση τους στην τσάντα της με το «La Notte» του Michelangelo Antonioni. Η επιλογή αυτή έγινε με έναν σχεδόν κινηματογραφικό τρόπο, καθώς η ίδια το παρακολούθησε κατά τη διάρκεια του μήνα του μέλιτος κοντά στη Σικελία.
Η ατμόσφαιρα της Ιταλίας, η μοναξιά των χαρακτήρων και η αισθητική αρτιότητα του Michelangelo Antonioni φαίνεται να κούμπωσαν ιδανικά με τη δική της συναισθηματική κατάσταση εκείνη την περίοδο.
Ως μία γνήσια πολίτης του κόσμου με καλλιτεχνικές ανησυχίες που δεν γνωρίζουν σύνορα, η Charli XCX δεν παρέλειψε να τιμήσει και τη σκανδιναβική σχολή, επιλέγοντας το «Autumn Sonata» του Ingmar Bergman. Η σχέση της με τη Σουηδία είναι βαθιά και πολυεπίπεδη, κάτι που εξήγησε με μία δόση χιούμορ αλλά και νοσταλγίας.
«Έχω μία συγγένεια με πολλά σουηδικά πράγματα, είτε πρόκειται για την Robyn και τον Yung Lean, είτε για εκείνα τα μικρά κόκκινα σουηδικά ζαχαρωτά σε σχήμα ψαριού, είτε για τον Bergman» είπε, συνδέοντας την pop κουλτούρα με την υψηλή τέχνη σε μία μόνο φράση.
Αυτή η αγάπη για το σινεμά δεν περιορίζεται όμως μόνο στον ρόλο του θεατή. Η παρουσία της στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance 2026 επιβεβαίωσε ότι η Charli XCX είναι πλέον ένα υπολογίσιμο μέγεθος και στη μεγάλη οθόνη. Με τρεις ταινίες να κάνουν πρεμιέρα στο φεστιβάλ, το «The Moment», το «I Want Your Sex» και το «The Gallerist», η ίδια μεταμορφώνεται από μία pop star σε μία πολυδιάστατη καλλιτέχνιδα.
Η πορεία της από τη μουσική βιομηχανία προς την έβδομη τέχνη μοιάζει με μία φυσική εξέλιξη. Η Charli XCX δεν υποδύεται τη σινεφίλ, είναι μία γυναίκα που αναζητά την έμπνευση στις σκιές των κάδρων του Ingmar Bergman και στην ωμή αλήθεια του David Cronenberg.
Η επίσκεψή της στο Criterion Collection ήταν μία υπενθύμιση ότι η σύγχρονη τέχνη είναι ένας συνεχής διάλογος μεταξύ των ειδών. Όπως οι ταινίες που επέλεξε, έτσι και η ίδια αρνείται να μπει σε καλούπια, προτιμώντας να εξερευνά τα όρια της δημιουργικότητας, είτε αυτό γίνεται μέσα σε ένα στούντιο ηχογράφησης είτε μπροστά από την κινηματογραφική κάμερα.
Σε έναν κόσμο που συχνά προτιμά την επιφάνεια, η Charli XCX επιλέγει το βάθος, την πολυπλοκότητα και τη συναισθηματική ειλικρίνεια των μεγάλων δημιουργών. Και ίσως αυτός είναι ο λόγος που η δική της τέχνη συνεχίζει να παραμένει τόσο επίκαιρη και επιδραστική, καθώς τροφοδοτείται από τις ίδιες διαχρονικές αξίες που κάνουν τον κινηματογράφο του Criterion Collection να παραμένει αθάνατος.
