Ο Charlie Puth αναλύει τη μουσική θεωρία πίσω από τις χριστουγεννιάτικες επιτυχίες, από τη Mariah Carey μέχρι την Kelly Clarkson, και εξηγεί γιατί η νοσταλγία των ’60s και η R&B αποτελούν τα μυστικά συστατικά της μαγείας.
Λίγο πριν οι γιορτινές μέρες κορυφωθούν και η χριστουγεννιάτικη playlist γίνει το απόλυτο soundtrack της καθημερινότητάς μας, ο Charlie Puth βρέθηκε καλεσμένος στο νέο video podcast του Billboard, με τίτλο «On the Record w/ Kristin Robinson», για να απαντήσει σε ένα ερώτημα που πλανιόταν πάντα στον αέρα, αλλά σπάνια αναλύεται μουσικά: Γιατί, τελικά, η χριστουγεννιάτικη μουσική ακούγεται τόσο… «χριστουγεννιάτικη»;
Ο δημοφιλής καλλιτέχνης, ο οποίος τα τελευταία χρόνια έχει αναλάβει ατύπως τον ρόλο του μουσικού δασκάλου της βιομηχανίας –αποκαλώντας συχνά τον εαυτό του «Professor Puth»– δεν αρκέστηκε σε γενικόλογες απαντήσεις.
Αντίθετα, με την οξυδέρκεια που τον διακρίνει στα social media όπου εξηγεί τις τάσεις της σύγχρονης pop, βούτηξε βαθιά στη θεωρία της μουσικής για να αποκωδικοποιήσει το DNA των γιορτινών επιτυχιών.
Κατά τη διάρκεια του podcast, ο Puth εστίασε στην τεχνική δομή που κρύβεται πίσω από τραγούδια – υπερπαραγωγές, συμπεριλαμβανομένου της διαχρονικής επιτυχίας «All I Want for Christmas Is You» της Mariah Carey.
«Υπάρχει έντονος χρωματισμός στη χριστουγεννιάτικη μουσική», εξήγησε, χρησιμοποιώντας ένα αρμόνιο για να επιδείξει πρακτικά πώς τα γιορτινά τραγούδια τείνουν να μοιράζονται παρόμοιες συγχορδίες.
Αυτή η μουσική «γλώσσα», γεμάτη ημιτόνια και πλούσιες αρμονικές αλλαγές, είναι που δημιουργεί αυτή τη ζεστή, σχεδόν μελαγχολική αλλά και χαρούμενη αίσθηση που όλοι αναγνωρίζουμε ακαριαία μόλις πατήσουμε το play.
Πέρα από τη θεωρία, ο Charlie Puth έκανε μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα κοινωνιολογική παρατήρηση σχετικά με τη σχέση του κοινού με το είδος. Επεσήμανε πως η χριστουγεννιάτικη μουσική είναι το μοναδικό «είδος» όπου οι ακροατές αναζητούν συνειδητά τον ήχο του παρελθόντος.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η δεκαετία του 1960 αποτελεί τη συνηθέστερη περίοδο αναφοράς για τα σύγχρονα γιορτινά τραγούδια, αντλώντας έμπνευση από την pop, την πρώιμη rock και το doo-wop στιλ εκείνης της εποχής. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ανέφερε το τραγούδι «Underneath the Tree» της Kelly Clarkson.
«Αυτό το τραγούδι κυκλοφόρησε το 2011», σημείωσε, «αλλά αν αφαιρούσες τη σύγχρονη παραγωγή, ακούγεται σαν το “Rockin’ Around the Christmas Tree” – κάτι που ίσως αποτέλεσε και σημείο αναφοράς». Παρομοίως, τόνισε πως ακόμα και το mega-hit «All I Want For Christmas Is You» της Mariah Carey είναι ουσιαστικά μία σύγχρονη επιτυχία χτισμένη πάνω σε θεμέλια και αισθητική των ’60s.
Φυσικά, η συζήτηση δεν θα μπορούσε να μην περάσει και στις προσωπικές προτιμήσεις του ίδιου του δημιουργού.
Πέρα από την ανάλυση της ηχητικής ταυτότητας των εορτών, ο Puth μοιράστηκε μερικά από τα δικά του αγαπημένα κομμάτια. Ανέφερε το «Mistletoe» του Justin Bieber, το οποίο έχει συνδέσει άρρηκτα με τα φοιτητικά του χρόνια, καθώς και το soundtrack της ταινίας «How the Grinch Stole Christmas» του 2000.
Ωστόσο, ιδιαίτερη έμφαση έδωσε σε μία πλευρά της γιορτινής μουσικής που θεωρεί ότι δεν έχει λάβει την αναγνώριση που της αξίζει.
«Ένα υποείδος της χριστουγεννιάτικης μουσικής που είναι σοβαρά υποτιμημένο, είναι η R&B πλευρά της», δήλωσε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας πως καλλιτέχνες όπως ο Luther Vandross και οι Boyz II Men έχουν «αρχιτεκτονήσει» μερικά από τα πιο αγαπημένα του εποχιακά τραγούδια, προσδίδοντας στη γιορτινή ατμόσφαιρα μία soul και soulful διάσταση που λείπει από τις πιο mainstream παραγωγές.
Η ανάλυση του Charlie Puth αποδεικνύει τελικά πως η μαγεία των Χριστουγέννων δεν είναι τυχαία. Πίσω από τα καμπανάκια και τους χαρούμενους στίχους, κρύβεται μία προσεκτικά μελετημένη μουσική επιστήμη και μία βαθιά ανάγκη για νοσταλγία, στοιχεία που όταν συνδυαστούν σωστά, δημιουργούν τραγούδια που αντέχουν στον χρόνο και επιστρέφουν στα αυτιά μας κάθε Δεκέμβριο.
Είτε πρόκειται για την R&B ευαισθησία είτε για τον απόηχο των ’60s, ο «Καθηγητής Puth» μας υπενθυμίζει πως ακόμα και η πιο απλή εορταστική μελωδία έχει τη δική της, συναρπαστική ιστορία.
