Οι CHÓRES και ο Πέτρος Κλαμπάνης ενώνουν τις δυνάμεις τους στα «Τραγούδια Από Το Ιόνιο», μία πολυδιάστατη μουσική και οπτικοακουστική δημιουργία που αντλεί έμπνευση από την επτανησιακή παράδοση και τη μεταφέρει στο παρόν μέσα από γυναικείες φωνές, σύγχρονες ενορχηστρώσεις και μία κινηματογραφική αισθητική που φωτίζει τη μνήμη, τη συλλογικότητα και την ανθρώπινη εμπειρία.
Οι CHÓRES συναντούν τον Πέτρο Κλαμπάνη σε μία καλλιτεχνική σύμπραξη που στρέφει το βλέμμα προς το Ιόνιο και τον ιδιαίτερο πολιτισμικό του πλούτο. Το έργο «Τραγούδια Από Το Ιόνιο» αποτελεί μία νέα μουσική και οπτικοακουστική πρόταση, η οποία επιχειρεί να προσεγγίσει την επτανησιακή μουσική κληρονομιά μέσα από ένα σύγχρονο καλλιτεχνικό πρίσμα, χωρίς να αποκόπτεται από τις ρίζες της.
Πρόκειται για μία δημιουργία όπου η μουσική, η εικόνα και η σκηνική αντίληψη λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία. Η σκηνοθεσία της Ληλένας Μαρίνου, η χορωδιακή επεξεργασία, το μπάσο και η μουσική παραγωγή του Πέτρου Κλαμπάνη, καθώς και η μουσική διδασκαλία και διεύθυνση της Ειρήνης Πατσέα, συνθέτουν ένα έργο που αντιμετωπίζει την παράδοση ως μία ζωντανή καλλιτεχνική ύλη.
Στο επίκεντρο βρίσκονται τραγούδια από τη Ζάκυνθο, την Κέρκυρα, τη Λευκάδα και την Κεφαλονιά. Μελωδίες που μεταφέρουν μαζί τους τη χαρακτηριστική ευγένεια των Επτανήσων, τη λεπτή αίσθηση του χιούμορ, την τρυφερότητα και τη συναισθηματική διαύγεια που διακρίνει την τοπική μουσική παράδοση.
Τα τραγούδια αυτά έχουν διαμορφωθεί μέσα από αιώνες κοινωνικής ζωής, γιορτών, ερωτικών ιστοριών και καθημερινών βιωμάτων. Στις νέες τους εκδοχές, διατηρούν τον πυρήνα της ταυτότητάς τους, ενώ ταυτόχρονα αποκτούν διαφορετικές διαστάσεις μέσα από τη σύγχρονη καλλιτεχνική επεξεργασία.
Ιδιαίτερη σημασία αποκτά το γεγονός ότι δημοτικές μελωδίες που έχουν συνδεθεί ιστορικά με ανδρικές ερμηνείες παρουσιάζονται εδώ μέσα από τις γυναικείες φωνές των CHÓRES. Η μετατόπιση αυτή δεν λειτουργεί ως απλή αλλαγή χροιάς. Αναδιαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο ακούγονται και προσλαμβάνονται τα τραγούδια, αποκαλύπτοντας νέες συναισθηματικές αποχρώσεις και νέες αφηγηματικές δυνατότητες.
Η πολυφωνία κατέχει κεντρική θέση στην ηχητική αρχιτεκτονική του έργου. Οι φωνές αλληλεπιδρούν διαρκώς μεταξύ τους, δημιουργώντας ένα πλούσιο ηχητικό πεδίο όπου η συλλογική έκφραση αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο.
Παράλληλα, το σόλο κοντραμπάσο του Πέτρου Κλαμπάνη λειτουργεί ως δημιουργικός άξονας γύρω από τον οποίο αναπτύσσονται οι υπόλοιπες μουσικές γραμμές. Τα ηλεκτρονικά στοιχεία και οι αυτοσχεδιαστικές παρεμβάσεις προσθέτουν νέα επίπεδα έκφρασης, ενώ η αφαιρετική μουσική γραφή επιτρέπει στα τραγούδια να αναπνέουν με φυσικότητα.
Το αποτέλεσμα προκύπτει από τη συνάντηση διαφορετικών μουσικών κόσμων. Η δυτικότροπη ευαισθησία που χαρακτηρίζει την επτανησιακή μουσική παράδοση συνομιλεί με σύγχρονες αισθητικές αναζητήσεις, δημιουργώντας έναν ενιαίο ηχητικό χώρο όπου η παράδοση δεν αντιμετωπίζεται ως μουσειακό αντικείμενο αλλά ως ενεργό καλλιτεχνικό υλικό.
Η προσέγγιση αυτή επιτρέπει στα τραγούδια να αποκτήσουν νέα δυναμική. Ο ρυθμός, η φαντασία και η ευαισθησία λειτουργούν ισότιμα μέσα στο έργο, προσφέροντας μία ανάγνωση που διατηρεί τον σεβασμό προς την προέλευση του υλικού ενώ ταυτόχρονα διευρύνει τα όριά του.
Για τον Πέτρο Κλαμπάνη, η αφετηρία του εγχειρήματος είναι βαθιά προσωπική. Η Ζάκυνθος, ο τόπος όπου γεννήθηκε, αποτελεί σημείο αναφοράς τόσο στη μουσική του σκέψη όσο και στη συναισθηματική του σχέση με το υλικό.
Οι μνήμες, οι ήχοι και οι εικόνες του νησιού μετατρέπονται σε δημιουργική πρώτη ύλη. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η παράδοση εμφανίζεται ως μία ζωντανή γλώσσα που εξακολουθεί να εξελίσσεται, να μετασχηματίζεται και να αποκτά νέα σημασία κάθε φορά που συναντά διαφορετικές γενιές και νέες καλλιτεχνικές προσεγγίσεις.
«Τα τραγούδια αυτά έχουν μία λεπτότητα και μία θεατρικότητα που πάντα με συγκινούσε. Ήθελα να τα προσεγγίσουμε με αγάπη αλλά και ελευθερία, όχι ως αναπαράσταση μιας παράδοσης αλλά ως μία νέα ζωντανή αφήγηση», σημειώνει ο Πέτρος Κλαμπάνης.
Η κινηματογραφική διάσταση του έργου ενισχύει ακόμη περισσότερο αυτή τη φιλοσοφία. Μέσα από τη σκηνοθετική προσέγγιση της Ληλένας Μαρίνου, η μουσική αποκτά οπτική υπόσταση και η εικόνα λειτουργεί ως οργανικό τμήμα της αφήγησης.
Το φως, η κίνηση και η σύνθεση των πλάνων δημιουργούν ένα περιβάλλον που αντανακλά τον χαρακτήρα των τραγουδιών. Η αισθητική του έργου παραμένει λεπτοδουλεμένη και ανθρώπινη, αποφεύγοντας την επιτήδευση και επιδιώκοντας μία άμεση σύνδεση με το συναίσθημα.
Σε αυτό το πλαίσιο, τα τραγούδια του Ιονίου μετατρέπονται σε αφετηρία για μία ευρύτερη εξερεύνηση της μνήμης. Η συλλογικότητα, η πολιτισμική συνέχεια και η δύναμη της ανθρώπινης φωνής αναδεικνύονται ως κεντρικοί άξονες ενός σύγχρονου καλλιτεχνικού στοχασμού.
Το έργο περιλαμβάνει επεξεργασίες έξι χαρακτηριστικών μελωδιών της επτανησιακής παράδοσης: «Μέσης» από την Κέρκυρα, «Είχα καρδιά που άνθιζε» από τη Λευκάδα, «Δυο ήλιοι, δυο φεγγάρια» από τη Ζάκυνθο, «Αλφαβητάρι τση αγάπης» από τη Ζάκυνθο, «Παραπότζι» από την Κεφαλονιά και «Καλλιώρα να ’χουν οι ελιές» από την Κέρκυρα.
Κάθε μία από αυτές τις μελωδίες κουβαλά τη δική της ιστορία, τη δική της γλωσσική ιδιαιτερότητα και τη δική της πολιτισμική διαδρομή. Μέσα από τις νέες επεξεργασίες, οι διαφορετικές αυτές φωνές των νησιών συναντιούνται σε έναν κοινό καλλιτεχνικό χώρο.
Η συνεργασία αυτή εντάσσεται οργανικά στη διαδρομή των CHÓRES. Το γυναικείο χορωδιακό σύνολο δημιουργήθηκε από τη Μαρίνα Σάττι ως ένα καλλιτεχνικό φυτώριο που στοχεύει όχι μόνο στην ανάπτυξη μουσικών δεξιοτήτων αλλά και στη συνολικότερη καλλιτεχνική καλλιέργεια των μελών του.
Η εκπαίδευση περιλαμβάνει τη μουσική, τον χορό και την υποκριτική, με στόχο τη διαμόρφωση καλλιτέχνιδων με ευρύτερη παιδεία και ενεργή κοινωνική αντίληψη. Μέσα από αυτή τη φιλοσοφία, οι CHÓRES έχουν αναπτύξει μία ταυτότητα που συνδέει την καλλιτεχνική δημιουργία με τη συλλογική εμπειρία.
Σήμερα αριθμούν περισσότερες από 150 γυναίκες ηλικίας από 15 έως 60 ετών. Τα μέλη του συνόλου εκπαιδεύονται συστηματικά σε ολόκληρο το φάσμα των παραστατικών τεχνών, διαμορφώνοντας ένα πολυσύνθετο δημιουργικό περιβάλλον.
Το ρεπερτόριό τους εκτείνεται από τα παραδοσιακά ελληνικά τραγούδια έως τις μουσικές παραδόσεις των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου. Παράλληλα περιλαμβάνει πρωτότυπα τραγούδια και νέες επεξεργασίες παραδοσιακού υλικού από Έλληνες και ξένους δημιουργούς, πολλές από τις οποίες γράφτηκαν ειδικά για τις CHÓRES.
Η παρουσία τους έχει συνδεθεί με σημαντικές καλλιτεχνικές δράσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Συνεργάζονται με την Εθνική Λυρική Σκηνή ως φιλοξενούμενο σύνολο και έχουν συμμετάσχει σε συναυλίες, θεατρικές παραγωγές, χορωδιακά φεστιβάλ, καθώς και σε κοινωνικές και εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες.
Ο Πέτρος Κλαμπάνης, από την πλευρά του, αποτελεί μία από τις πλέον ιδιαίτερες παρουσίες της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής με διεθνή δραστηριότητα. Ως κοντραμπασίστας, συνθέτης, ενορχηστρωτής, παραγωγός και ιδρυτής της PKmusik, έχει διαμορφώσει μία προσωπική καλλιτεχνική γλώσσα που συνδέει τον λυρισμό με τον αυτοσχεδιασμό, τον ρυθμό με τη μεσογειακή μνήμη και τη σύγχρονη αισθητική με τις βαθύτερες πολιτισμικές αναφορές.
Η καλλιτεχνική του πορεία διαμορφώθηκε ανάμεσα στη Ζάκυνθο, την Αθήνα, το Άμστερνταμ και τη Νέα Υόρκη. Αυτή η διαδρομή αποτυπώνεται έντονα στη μουσική του, η οποία χαρακτηρίζεται από ανοιχτούς ορίζοντες και έντονη προσωπική σφραγίδα.
Στο έργο του, το μπάσο αποκτά πρωταγωνιστική λειτουργία. Δεν περιορίζεται στον παραδοσιακό συνοδευτικό του ρόλο αλλά μετατρέπεται σε αφηγηματική δύναμη, σε όργανο που καθοδηγεί τη μουσική εξέλιξη και διαμορφώνει το συνθετικό περιβάλλον.
Η προσωπική δισκογραφία του περιλαμβάνει τα άλμπουμ «Contextual», «Minor Dispute», «Chroma», «Rooftop Stories», «Irrationalities», «Tora Collective» και «Latent Info». Παράλληλα, έχει αναπτύξει σημαντικές διεθνείς συνεργασίες με καλλιτέχνες όπως η Arooj Aftab και ο Oded Tzur.
Πέρα από τις προσωπικές του κυκλοφορίες, δραστηριοποιείται συστηματικά στους τομείς της παραγωγής, της ενορχήστρωσης και της καλλιτεχνικής διεύθυνσης. Το έργο του χαρακτηρίζεται από προσεκτική δομή, συναισθηματικό βάθος και μία διαρκή αναζήτηση ουσίας.
Αυτή ακριβώς η αναζήτηση διαπερνά και τα «Τραγούδια Από Το Ιόνιο». Μέσα από τις φωνές των CHÓRES, το κοντραμπάσο του Πέτρου Κλαμπάνη και την κινηματογραφική ματιά της Ληλένας Μαρίνου, οι παραδοσιακές μελωδίες των Επτανήσων αποκτούν νέα ζωή. Το παρελθόν παραμένει παρόν, όχι ως ανάμνηση που αναπαύεται στη νοσταλγία, αλλά ως δημιουργική δύναμη που εξακολουθεί να παράγει νόημα, συγκίνηση και καλλιτεχνική ανανέωση.
Το γυναικείο χορωδιακό σύνολο CHÓRES είναι οι:
Μαρίνα Αβραάμ, Έλενα Βασιλάκη, Ξένη Βασιλάκη, Άγγη Βρεττού, Φαίδρα Γαρδούνη, Κωνσταντίνα Γιαννοπούλου, Κωνσταντίνα Γιαννούτσου, Δανάη Γκανάσου, Μαρίνα Δατσέρη, Γιώτα Δημητρακοπούλου, Χριστίνα Ζαμπέλη, Γεωργία Θεολογίδου, Νικολέττα Θωμαΐδου, Μαρία Καζάλα, Μαρία Καμπάνη, Ναταλία Καπώνη, Άρτεμις Καρκάνη, Ειρήνη Καμπανού, Ελένη Κιλινκαρίδου-Σίστη, Νάνσυ Κλαμπάτσα, Δομινίκη Κονδύλη, Κατερίνα Κουτσονικόλα, Άριελ Κράρουπ, Βερονίκη Κρικώνη, Κέλλυ Κυριακοπούλου, Αναστασία Κωνσταντινίδου, Δέσποινα Μπαρμπουγιάκη, Παναγιώτα Μπελιά, Ελευθερία Μποζώνη, Αναστασία Μωραΐτη, Δάφνη Παγουλάτου, Τάνια Παπαρίδη, Ειρήνη Πετράκη, Ηρώ Πίκουλα, Έλενα Πούλιου, Αυγή Ρουσσογιαννάκη, Νάντια Σαμαρά, Νικολέττα Σαριδάκη, Αντωνία Σιελουλή, Μαρίνα Σκούρα, Ελίνα Σταμοπούλου, Αγγελική Σοφιανοπούλου, Δανάη Στεργίου, Ασημίνα Ταγκαλάκη, Ελένη Τασοπούλου, Πελαγία Τραγάρη, Άννα Τριανταφύλλου, Νικολάια Τριανταφύλλου, Ελένη Τσάμη, Έφη Φωτίου, Κατερίνα Χατζηνικολάου, Ελένη Χρυσικού
Καλλιτεχνική διεύθυνση CHÓRES: Μαρίνα Σάττι
Γενική διεύθυνση CHÓRES: Χαράλαμπος Γωγιός
Οργάνωση παραγωγής CHÓRES: Ελένη Γιαννή, Ιωάννα Κουλοχέρη, Βερονίκη Κρικώνη
