Η Demi Lovato αφήνει το βάρος πίσω και απλά θέλει να περάσει καλά στο νέο άλμπουμ της «It’s Not That Deep».
Η Demi Lovato επιστρέφει, και αυτή τη φορά αφήνει πίσω της τις σκοτεινές νότες και τα βαριά νοήματα. Το νέο της άλμπουμ, «It’s Not That Deep», δεν προσποιείται πως λύνει υπαρξιακά ζητήματα – και ακριβώς γι’ αυτό λειτουργεί τόσο καλά.
Ύστερα από την πιο σκληρή rock προσέγγιση του άλμπουμ «Holy Fvck» το 2022 και ένα χρόνο μετά το remake των παλαιότερων επιτυχιών της με punk – rock δυναμική διάθεση στο «Revamped», η Lovato βρίσκει ξανά τη λάμψη της εκεί όπου πάντα έλαμπε: στον καθαρό pop ήχο.
Με βασικό της συνεργάτη τον ανερχόμενο παραγωγό Zhone, το άλμπουμ γεμίζει από παιχνιδιάρικα synths, ενέργεια έτοιμη για το κλαμπ και ρυθμούς που κυλούν χωρίς αναστολές, αποτυπώνοντας σχεδόν πλήρως τον τίτλο του: «It’s Not That Deep». Δεν είναι βαθύ, είναι ανάλαφρο — και κάποιες φορές, αυτό είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεσαι.
Η κυκλοφορία του άλμπουμ συνοδεύτηκε από μία εντυπωσιακή προώθηση, όπου η Demi επαναπροσδιόρισε την εικόνα της, περνώντας από τον σοβαρό «παλιό της εαυτό» σε μία πιο αυτοσαρκαστική και διασκεδαστική εκδοχή, ανάμεσα σε memes και throwbacks.
Αυτή η χαλαρή προσέγγιση αποτυπώνεται έντονα και στη μουσική: μία διάθεση να αφήσει πίσω της το βάρος του παρελθόντος, να γελάσει με τις παλιές υπερβολές και να μην παίρνει πλέον τον εαυτό της τόσο στα σοβαρά.
Στο τραγούδι «Frequency», η Lovato τραγουδά «How can a diamond like you exist/In a lowdown dirty place like this?» (Πώς μπορεί να υπάρχει ένα διαμάντι σαν εσένα / Σε ένα τόσο χαμηλό και βρώμικο μέρος;), και το τραγούδι μετατρέπεται σε ένα χορευτικό EDM κομμάτι.
Το «Kiss» ξεχωρίζει ως ένα καθαρόαιμο τραγούδι του Zhone, με ρομποτικά στοιχεία που θυμίζουν την παραγωγή του στο «Boy Crazy» της Kesha, αλλά εδώ αποκτούν μία προσωπική ταυτότητα που ταιριάζει άψογα με τη Lovato. Και τα δύο κομμάτια βρίσκονται στην ίδια διάθεση με τα lead singles του άλμπουμ, το «Fast» και το «Here All Night» — τραγούδια που ενσαρκώνουν την ανέμελη και απελευθερωτική ενέργεια του τίτλου.
Αυτό δεν σημαίνει πως η Demi Lovato απέχει εντελώς από την ενδοσκόπηση. Στο «Sorry to Myself», πάνω σε έναν radio-friendley ρυθμό, τραγουδά με ειλικρίνεια και τρυφερότητα προς τον εαυτό της: «Sorry for the starving, sorry for the burnout, sorry for the one ex who always broke me down» (Συγγνώμη για την πείνα, συγγνώμη για την εξάντληση, συγγνώμη για τον έναν πρώην που πάντα με τσάκιζε). Μέσα σε λίγες λέξεις, ξεδιπλώνει τις μάχες της με τις διατροφικές διαταραχές αλλά και έναν έρωτα – τραύμα, γνωστό σε όσους παρακολουθούν την πορεία της μέσα από τα τραγούδια της.
Αν επιστρέψουμε πίσω στο 2017 και το άλμπουμ «Tell Me You Love Me», η αγωνία για την αγάπη ήταν διάχυτη. Σήμερα, όμως, η Demi έχει βρει την αγάπη, πατά πιο σταθερά στο έδαφος και είναι έτοιμη απλώς να… περάσει καλά.
Στο «Say It», οι παλιοί φόβοι κάνουν δειλά την εμφάνισή τους, για να απομακρυνθούν αμέσως καθώς τραγουδά: «I already know that you love me, but I like it when you say it» (Ξέρω ήδη ότι μ’ αγαπάς, αλλά μου αρέσει όταν το λες). Υπάρχει μία ωριμότητα εδώ — μία επίγνωση, που όμως δεν αφαιρεί τίποτα από τη χαρά.
Εξίσου φωτεινά είναι και τα «Let You Go» και «Before I Knew You», δύο κομμάτια που παρά την έντονη παραγωγή δεν καλύπτουν ποτέ τη φωνή της Lovato. Στο δεύτερο, θυμάται ένα παλιό της αμόρε που την ήθελε «μικρή για να χωράει στο ράφι», αλλά πλέον το ξεκαθαρίζει: «κοιτάω πίσω, μόνο καμιά φορά». Κι αν αυτές οι αναφορές επιστρέφουν ξανά και ξανά στη μουσική της, ίσως ήρθε η ώρα να τις αφήσει εκεί που ανήκουν — στο παρελθόν.
Το κλείσιμο του άλμπουμ έρχεται με το «Ghost», ένα πιο ευαίσθητο κομμάτι, σχεδόν μπαλάντα, όπου τραγουδά: «I hope you flicker the lights and send chills down my spine … I want to be haunted for life by your ghost» (Ελπίζω να τρεμοπαίζεις τα φώτα και να μου προκαλείς ρίγη στη σπονδυλική μου στήλη … Θέλω να με στοιχειώνει για πάντα το φάντασμά σου). Αν και τρυφερό, το τραγούδι μοιάζει κάπως αποκομμένο από την υπόλοιπη pop ενέργεια του άλμπουμ.
Σε επίπεδο παραγωγής, το «It’s Not That Deep» απογειώνεται. Για τον Zhone, που ακόμη θεωρείται νέος στο χώρο, η συνεργασία αυτή μοιάζει με προσωπικό θρίαμβο. Μέσα σε λίγους μήνες, έχει ήδη υπογράψει τραγούδια για τη Maude Latour («Sugar Water»), την Kesha («Period»), την Zara Larsson («Midnight Sun») και τώρα συμμετέχει σε μία σημαντική pop επιστροφή. Μαζί με την Demi, αποδεικνύει κάτι μεγαλύτερο: δεν συμμετέχει απλώς στη σύγχρονη pop, τη διαμορφώνει.
Σχεδόν δέκα χρόνια μετά την πλήρη στροφή της προς την pop —την αποκαλούμενη PopVato περίοδο— η Lovato επιστρέφει σ’ εκείνες τις ηλεκτρονικές ρίζες που την ανέδειξαν. Χωρίς να προσποιείται πως πρέπει να είναι «βαθιά» ή «σοβαρή», χωρίς μπαλάντες – θρήνους, παρουσιάζει ένα άλμπουμ ιδανικό για την πίστα αλλά και για εκείνο το ανοιχτό παράθυρο στα ακουστικά σου, όταν θέλεις να νιώσεις ελαφρότητα με λίγο συναίσθημα στο φόντο.
Ίσως τελικά το πιο βαθύ μήνυμα του «It’s Not That Deep» να είναι ακριβώς αυτό: πως έχουμε ανάγκη –τουλάχιστον πού και πού– να ξεχαστούμε, να γελάσουμε με τον εαυτό μας και να αφήσουμε για λίγο την υπερβολική αυτοανάλυση. Η Demi Lovato το κατάφερε. Και μας παίρνει μαζί της.
