Η «μοιραία» συνάντηση του Cillian Murphy με τον Grian Chatten των Fontaines D.C.
Η κινηματογραφική μεταφορά του «Peaky Blinders» πλησιάζει στις αίθουσες και τις οθόνες μας, φέροντας μαζί της μία ηχητική επένδυση που υπόσχεται να εμβαθύνει στον ήδη σκοτεινό και υπαρξιακό κόσμο του Tommy Shelby. Το «Peaky Blinders: The Immortal Man» αναμένεται να κάνει πρεμιέρα σε επιλεγμένους κινηματογράφους στις 6 Μαρτίου, πριν ενταχθεί στον κατάλογο του Netflix στις 20 Μαρτίου. Η επιστροφή του Cillian Murphy στον πρωταγωνιστικό ρόλο συνοδεύεται από μία μουσική σύμπραξη που αναδεικνύει τη συγγένεια ανάμεσα στη σύγχρονη post-punk και την αισθητική της σειράς, με τον Grian Chatten των Fontaines D.C. να κατέχει κεντρικό ρόλο.
Η ανακοίνωση του soundtrack την προηγούμενη εβδομάδα έφερε στο φως πέντε νέα τραγούδια που γράφτηκαν αποκλειστικά για την ταινία. Ανάμεσα στους συντελεστές συναντάμε την Amy Taylor των Amyl & The Sniffers, καθώς και τα μέλη των Fontaines D.C., Carlos O’Connell και Tom Coll, μαζί με τον Grian Chatten.
Η πλήρης κυκλοφορία του soundtrack έχει προγραμματιστεί για τις 6 Μαρτίου, συμπίπτοντας με την κινηματογραφική πρεμιέρα της ταινίας, ενώ το πρώτο δείγμα γραφής είναι το single «Puppet» του Grian Chatten.
Σε ένα πρόσφατο βίντεο που αναρτήθηκε στα κοινωνικά δίκτυα του «Peaky Blinders», ο Grian Chatten συνομίλησε με τον Cillian Murphy για τη διαδικασία σύνθεσης του κομματιού. Η σύνδεση μεταξύ τους ξεκίνησε από μία ζωντανή εμφάνιση των Fontaines D.C. το 2024 για την παρουσίαση του άλμπουμ «Romance».
Ο Murphy θυμήθηκε πως, παρακολουθώντας το συγκρότημα σε εκείνη τη συναυλία, ένιωσε ότι η μουσική τους είχε μία εγγενή ποιότητα που ταίριαζε απόλυτα στο σύμπαν του «Peaky Blinders». Αυτή η διαπίστωση οδήγησε τον ίδιο και τον σκηνοθέτη Tom Harper να προσεγγίσουν το συγκρότημα για τη δημιουργία πρωτότυπης μουσικής για το «The Immortal Man».
Ο Grian Chatten ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό σε αυτή την πρόσκληση, σημειώνοντας την προσωπική του σχέση με το έργο. «Είναι μία σειρά που όλοι μας παρακολουθούμε εδώ και πολύ καιρό. Θέλαμε να κάνουμε κάτι που να ακούγεται εγγενώς “Peaky”. Είναι πραγματικά το όνειρο κάθε τραγουδοποιού» ανέφερε χαρακτηριστικά, δίνοντας το στίγμα της προσέγγισής του. Η διαδικασία όμως δεν ήταν χωρίς προκλήσεις, ειδικά όσον αφορά την εσωτερικότητα που απαιτούσε η συγκεκριμένη ιστορία.
Αναφερόμενος στο «Puppet», ο Chatten στάθηκε στην προσοχή που δόθηκε στη λεπτομέρεια. «Αυτό ήταν πιθανότατα το κομμάτι που ήταν το πιο ευαίσθητο, στιχουργικά. Τα φωνητικά είναι τόσο παρόντα στην μίξη. Ένιωθα ότι κυριολεκτικά ένα λάθος γράμμα στο τέλος μιας λέξης θα μπορούσε να αποσυντονίσει τα πάντα» εξήγησε, περιγράφοντας την ευθύνη που ένιωθε απέναντι στην ατμόσφαιρα της ταινίας. Η ερμηνεία του φαίνεται να ακολουθεί τις ψυχολογικές μεταπτώσεις του πρωταγωνιστή, δημιουργώντας μία αίσθηση αστάθειας.
Η δομή του τραγουδιού καθρεφτίζει την εσωτερική πίεση που βιώνουν οι χαρακτήρες στην οθόνη. «Υπάρχει μία επισφάλεια, νομίζω, στα κουπλέ της μουσικής. Είναι κατά κάποιο τρόπο στην κόψη του ξυραφιού, από εκεί πηγάζει η ένταση» συνέχισε ο Chatten, υπογραμμίζοντας τον τρόπο με τον οποίο η ενορχήστρωση και ο στίχος συνεργάζονται για να χτίσουν το απαραίτητο σασπένς. Η επιλογή των λέξεων και ο τονισμός τους λειτούργησαν ως εργαλεία για τη μετάδοση μιας κλιμακούμενης αγωνίας.
Ο Cillian Murphy δεν έκρυψε την εκτίμησή του για το έργο των Fontaines D.C., μιλώντας στο BBC Radio 1. «Υπάρχει συγκεκριμένη μουσική που απλώς προσφέρεται για το “Peaky Blinders”… η μουσική των Fontaines φαίνεται να λειτουργεί, έχει αυτή την ποιότητα του εκτός νόμου, αυτή την επικίνδυνη ποιότητα… είναι απίστευτα τραγούδια, οπότε απλώς κούμπωσε για εμάς» δήλωσε ο ηθοποιός. Η αίσθηση του κινδύνου και της περιθωριακής γοητείας που εκπέμπει η μπάντα από το Δουβλίνο βρήκε το ιδανικό της ταίρι στην εικονογραφία του Μπέρμιγχαμ των αρχών του 20ού αιώνα.
Το soundtrack του «The Immortal Man» περιλαμβάνει και άλλες αξιοσημείωτες συμμετοχές που ενισχύουν το καλλιτεχνικό του βάρος. Ο Nick Cave ηχογράφησε μία νέα εκτέλεση του εμβληματικού «Right Hand Man», ενός τραγουδιού που έχει ταυτιστεί με την πορεία της σειράς από τα πρώτα της βήματα. Επιπλέον, θα υπάρχουν δύο διασκευές σε τραγούδια των Massive Attack, τις οποίες η παραγωγή χαρακτηρίζει ως «μεταμορφωτικές». Τις διασκευές αυτές έχουν αναλάβει ο Grian Chatten και το ιρλανδο-κορνουαλικό συγκρότημα Girl In The Year Above.
Η συνεργατική διάθεση του Chatten επεκτείνεται και πέρα από τις διασκευές, καθώς συμμετέχει στο τραγούδι «Hunting The Wren» των Lankum. Η σύμπραξη με το ιρλανδικό doom-folk σχήμα προσθέτει μία επιπλέον στρώση βάθους και αρχέγονου πόνου στη μουσική επένδυση, δένοντας το παραδοσιακό στοιχείο με τη σύγχρονη εναλλακτική σκηνή. Όλες αυτές οι επιλογές δείχνουν μία συνειδητή προσπάθεια της παραγωγής να αποφύγει τις εύκολες λύσεις, επενδύοντας σε καλλιτέχνες που διακρίνονται για την αυθεντικότητά τους.
Η τελευταία σεζόν της σειράς είχε αφήσει τον Tommy Shelby να απομακρύνεται έφιππος προς το ηλιοβασίλεμα, έχοντας ανακαλύψει πως η διάγνωση για τον θανατηφόρο όγκο στον εγκέφαλό του ήταν μία καλοστημένη απάτη ενός εκ των εχθρών του. Η ταινία πιάνει το νήμα της ιστορίας από εκεί, μεταφέροντάς μας στο Μπέρμιγχαμ του 1940. Μέσα στο χάος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Tommy Shelby αναγκάζεται να επιστρέψει από την αυτοεξορία του για να αντιμετωπίσει την πιο καταστροφική του αναμέτρηση μέχρι σήμερα.
Η επίσημη σύνοψη της ταινίας προϊδεάζει για μία σκληρή σύγκρουση: «Με το μέλλον της οικογένειας και της χώρας να διακυβεύεται, ο Tommy πρέπει να αντιμετωπίσει τους δικούς του δαίμονες και να επιλέξει αν θα έρθει αντιμέτωπος με την κληρονομιά του ή αν θα την ισοπεδώσει. Με διαταγή των Peaky Blinders…». Αυτή η εσωτερική πάλη ανάμεσα στην επιβίωση και την αυτοκαταστροφή αποτελεί τον πυρήνα της αφήγησης, και η μουσική του Grian Chatten φαίνεται να αποτελεί τον ιδανικό ηχητικό καμβά για αυτό το δράμα.
Η επιλογή του Grian Chatten να εστιάσει στη λεπτότητα των στίχων και στην ένταση των κουπλέ αναδεικνύει την κατανόησή του για την ψυχοσύνθεση του Tommy Shelby. Το «Puppet» δεν είναι μία απλή συνοδεία, αλλά ένα αυτόνομο καλλιτεχνικό έργο που ενσωματώνει την αγωνία μιας ολόκληρης εποχής.
Καθώς πλησιάζουμε στην ημερομηνία κυκλοφορίας της ταινίας, η προσμονή για το πώς αυτές οι ηχητικές υφές θα δέσουν με τις εικόνες του Μπέρμιγχαμ υπό τον καπνό του πολέμου κορυφώνεται, επιβεβαιώνοντας πως η μουσική παραμένει η ψυχή του «Peaky Blinders».
