Η κυκλοφορία του νέου άλμπουμ «Daughter From Hell» της Gracie Abrams πυροδότησε φήμες και θεωρίες γύρω από το τραγούδι «Death Wish», με μερίδα του κοινού να εικάζει αιχμές κατά της Taylor Swift και αλλαγές στην παραγωγή του – Τι απαντά ο Aaron Dessner
Όταν ένα τραγούδι αποκτά τη δική του δυναμική στο διαδίκτυο, οι θεωρίες συνωμοσίας δεν αργούν να εμφανιστούν. Η κυκλοφορία του νέου δίσκου της Gracie Abrams με τίτλο «Daughter From Hell» συνοδεύτηκε από μία έντονη παραφιλολογία γύρω από το τραγούδι «Death Wish».
Ορισμένοι ακροατές υπέθεσαν ότι οι αιχμηροί στίχοι του τραγουδιού φωτογραφίζουν την Taylor Swift, ενώ άλλοι απόρησαν με τη διαφορά ανάμεσα στην επίσημη εκτέλεση και την ακουστική εκδοχή που είχε παρουσιάσει η καλλιτέχνιδα στην περιοδεία της. Ο παραγωγός του δίσκου και σταθερός συνεργάτης της, Aaron Dessner, αποφάσισε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους, εξηγώντας τόσο το υπόβαθρο του τραγουδιού όσο και τη φιλοσοφία που διέπει τη συνεργασία τους.
Ο Aaron Dessner, γνωστός και από τη θητεία του στο συγκρότημα The National, έχει διαμορφώσει έναν πολύ συγκεκριμένο ήχο τα τελευταία χρόνια, δουλεύοντας με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της παγκόσμιας σκηνής. Η σχέση του με την Gracie Abrams μετρά ήδη πάνω από έξι χρόνια και τρεις ολοκληρωμένους δίσκους. Η δημιουργική τους χημεία βασίζεται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη, κάτι που αποτυπώνεται καθαρά στον τρόπο που προσεγγίζουν τη μουσική τους χωρίς την πίεση των charts.
Σε μία εκτενή συζήτηση με το Billboard, ο Dessner αναφέρθηκε αρχικά στις παρανοήσεις που δημιουργήθηκαν γύρω από το «Death Wish». Η ζωντανή, εσωστρεφής εκτέλεση στο πιάνο που είχε ακουστεί κατά τη διάρκεια της περιοδείας «Secret of Us Tour» ώθησε πολλούς στο να θεωρήσουν ότι η γρήγορη εκδοχή του άλμπουμ αποτελεί μεταγενέστερη αλλαγή. Ο παραγωγός ξεκαθάρισε ότι η εκδοχή του άλμπουμ προηγείται χρονικά.
«Η εκτέλεση του στούντιο είναι προγενέστερη κατά αρκετούς μήνες», δήλωσε ο Aaron Dessner, εξηγώντας την πραγματική διαδρομή του τραγουδιού. «Το γράψαμε, για την ακρίβεια, την εβδομάδα που ηχογραφούσαμε το “That’s So True”, το “I Told You Things” και άλλα τραγούδια που μπήκαν στην deluxe έκδοση του “The Secret of Us”. Μετά την κυκλοφορία του “Daughter From Hell”, ο κόσμος έλεγε “Περίμενε, τι έγινε με την αρχική εκδοχή;”. Αυτή είναι η αρχική εκδοχή», σημείωσε.
Όσον αφορά τη φημολογία που ήθελε τους αιχμηρούς στίχους να αναφέρονται στην Taylor Swift, με την οποία η Abrams διατηρεί στενή φιλική σχέση και έχει συνεργαστεί ανοιχτά, ο Dessner ήταν κατηγορηματικός.
«Ναι, απολύτως καμία σχέση», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Aaron Dessner. «Γράφτηκε σε μία περίοδο που η Gracie έγραφε για τον πρώην σύντροφο μιας φίλης της, ο οποίος βρισκόταν σε μία κακή σχέση. Οπότε αφορούσε εκείνο το άτομο, νομίζω. Εγώ ο ίδιος δεν γνωρίζω καν ποιο ήταν αυτό το άτομο», πρόσθεσε.
Η προσωπική ζωή των καλλιτεχνών συχνά γίνεται τροφή για τους θαυμαστές, όμως στο στούντιο τα πράγματα λειτουργούν διαφορετικά. Η οικειότητα που έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στους δύο συντελεστές επιτρέπει στην αφήγηση να ρέει χωρίς να απαιτούνται αμήχανες εξηγήσεις.
«Τελικά, γίνεσαι απλώς φίλος», εξήγησε ο Aaron Dessner. «Με την Gracie δουλεύουμε μαζί πάνω από έξι χρόνια τώρα και εξελίσσεσαι μαζί με τον άλλον. Υπάρχουν πολλές εμπειρίες που δεν έχουν καμία σχέση με τη δημιουργία τραγουδιών. Γνωρίζει πολύ καλά την προσωπική μου ζωή κι εγώ φυσικά τη δική της, είναι κοντά με τα παιδιά μου, για παράδειγμα. Οπότε θεωρώ φυσικό πως αν γράψει κάτι, θα το καταλάβω. Αλλά δεν μιλάμε πραγματικά για αυτό. Είναι περίεργο. Είναι κάπως ανείπωτο», συμπλήρωσε.
«Το ίδιο θα έλεγα και για άλλα άτομα με τα οποία έχω συνεργαστεί», συνέχισε ο Aaron Dessner. «Δίνω σχόλια ώρες ώρες, στιχουργικά, αλλά τείνω να… δεν θέλεις να λες “λοιπόν, μιλάς για αυτό, έτσι δεν είναι;”. Είναι πιο μυστήριο να μην το κάνεις», τόνισε.
Στο «Daughter From Hell», η Abrams επιλέγει μία πιο αυτοαναφορική στάση, κοιτάζοντας περισσότερο τον εαυτό της παρά τους γύρω της. Αυτή η εξέλιξη αποτυπώνεται και στον ήχο του δίσκου, ο οποίος αποφεύγει τις εύκολες pop συνταγές, παρά το γεγονός ότι η νεαρή καλλιτέχνιδα βρίσκεται σε μία φάση όπου θα μπορούσε εύκολα να διεκδικήσει εμπορικές επιτυχίες.
«Πιστεύω ότι αναφέρεται πιθανότατα σε συγκεκριμένα τραγούδια που γράφτηκαν για παλιότερες σχέσεις», σχολίασε ο Aaron Dessner σχετικά με την ωριμότητα των νέων στίχων.
«Ως τραγουδοποιοί, όλοι το αντιμετωπίζουμε αυτό. Το πιο ελκυστικό είναι να γράφεις για τη δική σου ζωή ή την εμπειρία σου, αλλά… αυτός ο δίσκος, για μένα, κοιτάζει περισσότερο την ίδια. Δεν έκανε διορθώσεις εκ των υστέρων, ούτε έγραφε σκεπτόμενη “ω, πρέπει να το βγάλω αυτό, είναι πολύ επώδυνο για κάποιον άλλο”», επεσήμανε.
Σχετικά με την ηχητική κατεύθυνση και τις επιλογές του άλμπουμ, ο παραγωγός σημείωσε την καλλιτεχνική ακεραιότητα της Abrams.
«Ορισμένα από τα τραγούδια που αφήσαμε εκτός δίσκου μπορεί να ήταν πιο προφανή pop τραγούδια, επειδή ταιριάζουν με αυτό που θα περίμενε κανείς, αλλά θεωρώ ότι η αφετηρία της, το ποια είναι ως καλλιτέχνιδα… τα κίνητρά της είναι πολύ αγνά», δήλωσε ο Aaron Dessner.
«Δεν προσπαθεί να κυνηγήσει αυτού του είδους την επιτυχία στα charts ή την κυριαρχία. Έχει να κάνει πολύ περισσότερο με το τι φαντάζει πιο ελκυστικό καλλιτεχνικά, και αυτή ήταν η ομάδα τραγουδιών που ένιωσε, νομίζω, πιο κοντά στην καρδιά της», συμπλήρωσε.
«Επίσης, για εμάς, όλα είναι επιτυχίες, ξέρεις; Και θεωρώ ότι με τον χρόνο, οι αγαπημένοι μου δίσκοι είναι αυτοί που χρειάζονται χρόνο για να αποκαλυφθούν, και αυτός είναι ένας από αυτούς», προσέθεσε ο Dessner.
Ανάμεσα στα τραγούδια του άλμπουμ, ο ίδιος ξεχωρίζει ορισμένες στιγμές για την ατμόσφαιρά τους, όπως το «What If It’s Right?», αλλά και τη συνεργασία τους με τον Justin Vernon των Bon Iver στο «Humming». Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στο καταληκτικό «Cold Goodbyes».
«Το “Cold Goodbyes” είμαι απλώς εγώ να παίζω ένα συνθεσάιζερ DX7 organ και η Gracie τραγουδάει, και είναι σχεδόν αυτοσχεδιαστικό στο στούντιο», ανέφερε ο Aaron Dessner. «Mπορούσες απλώς να καταλάβεις ότι αυτό επρόκειτο να είναι το τελευταίο τραγούδι του δίσκου. Ακόμα μου προκαλεί ανατριχίλα», εξομολογήθηκε.
Πέρα από την εργασία στο στούντιο, ο Dessner βρέθηκε πρόσφατα στη σκηνή μαζί με τον Noah Kahan στη Νέα Υόρκη, για να παίξουν υλικό από το «The Great Divide», παρά τις δυσκολίες που προκάλεσε η κακοκαιρία. Η εμπειρία της μετάβασης από την ησυχία της δημιουργίας στη θερμή υποδοχή χιλιάδων θεατών παραμένει για τον ίδιο πρωτόγνωρη.
«Αν αφήσεις τον εαυτό σου να σκεφτεί για ένα δευτερόλεπτο ότι το τραγούδι που έφτιαξες στην ησυχία του σπιτιού σου βρίσκεται τώρα μπροστά σε 90.000 ανθρώπους με τα τηλέφωνά τους βγαλμένα, μπορεί να γίνει αρκετά τρομακτικό», δήλωσε ο Aaron Dessner. «Αλλά λατρεύω το συναίσθημα όταν τα τραγούδια αποκτούν σημασία για τον κόσμο — δουλεύεις τόσο σκληρά πάνω σε αυτά, κυκλοφορούν τελικά στον κόσμο και μετά τα ακούς να τραγουδιούνται πίσω σε σένα», συμπλήρωσε.
«Όταν ανέβηκα στη σκηνή με την Taylor στην περιοδεία “The Eras Tour”, δεν υπήρχε τίποτα που να μπορεί να σε προετοιμάσει για αυτό. Μιλάμε για στάδια του NFL… δεν υπήρχε τρόπος να ξέρεις πραγματικά πώς θα ήταν αυτό το συναίσθημα μέχρι να βρεθείς εκεί πάνω», θυμήθηκε ο Aaron Dessner.
«Ευτυχώς, είναι πολύ καλή στο να σε κάνει να νιώθεις τη στιγμή. Ένιωθες ασφάλεια. Ο Noah είναι τόσο ο εαυτός του εκεί πάνω, με τον ίδιο τρόπο που είναι και στο στούντιο. Το “The Great Divide” είναι τόσο αγαπητό, οπότε η ατμόσφαιρα είναι απλά καταπληκτική. Ένιωσα πολύ όμορφα που μπήκα σε αυτό και συμμετείχα μαζί του», συνέχισε.
Η εμφάνιση με τον Kahan παραλίγο να μην πραγματοποιηθεί, καθώς η προγραμματισμένη συναυλία της προηγούμενης ημέρας ακυρώθηκε λόγω ακραίων καιρικών φαινομένων.
«Γίνονταν συνεχώς συσκέψεις με μετεωρολόγους, ουσιαστικά», εξήγησε ο Dessner. «Και απλά κατάλαβαν ότι δεν υπήρχε ασφαλής τρόπος να γίνει. Οδηγούσα προς τα εκεί νωρίτερα την ίδια μέρα και υπήρχαν πλημμύρες παντού. Ακόμα και γύρω από το Citi Field, υπήρχε ένα μέτρο νερό», ανέφερε.
«Ήταν μεγάλη απογοήτευση να βρίσκεται τόσο κοντά η εμφάνιση και μετά να ακυρώνεται. Θα έπρεπε να ταξιδέψω — ο τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου ήταν την επόμενη μέρα, κάτι που είναι πολύ σημαντικό για μένα (γέλια) — αλλά μετά είπαμε “υπάρχει τρόπος να μείνω;”. Και το βρήκαμε», κατέληξε.
Η στάση του Aaron Dessner υπενθυμίζει ότι πίσω από τους τίτλους των ειδήσεων και τις ερμηνείες των ακροατών, η ουσία της μουσικής παραμένει η αυθεντική έκφραση. Η απόφαση της Gracie Abrams να ακολουθήσει το καλλιτεχνικό της ένστικτο στο «Daughter From Hell», επιβεβαιώνει πως η διάρκεια στον χρόνο χτίζεται με ειλικρίνεια και προσήλωση.
