Η Hayley Williams των Paramore αποφεύγει την παραδοσιακή μορφή του άλμπουμ, κυκλοφορώντας μία άτιτλη συλλογή – γρίφο, κομμάτι – κομμάτι, μετά από ένα σύντομο online κυνήγι θησαυρού για τους θαυμαστές της.
Μέσα σε ένα πέπλο μυστηρίου και καλλιτεχνικού αιφνιδιασμού, η Hayley Williams, η εμβληματική φωνή των Paramore, έκανε για ακόμη μία φορά το απρόβλεπτο.
Λίγες μόλις μέρες αφότου προκάλεσε τους θαυμαστές της να ανακαλύψουν τα καινούργια τραγούδια της μέσα από μία ιστοσελίδα προστατευμένη με κωδικό, η Williams αποφάσισε να απελευθερώσει τη νέα μουσική της στον κόσμο, αλλά με τους δικούς της, αντισυμβατικούς όρους.
Μια συλλογή 17 ακυκλοφόρητων τραγουδιών είναι πλέον διαθέσιμη σε όλες τις πλατφόρμες streaming, όχι όμως ως ένα ενιαίο άλμπουμ, αλλά ως μία σειρά από αυτόνομα singles, διατηρώντας ζωντανή την αινιγματική φύση του εγχειρήματος.
Η περιπέτεια ξεκίνησε το περασμένο Σαββατοκύριακο, όταν οι πιστοί ακόλουθοι της Hayley Williams κλήθηκαν να χρησιμοποιήσουν έναν κωδικό από την αγορά της νέας, sunburn ημιμόνιμης βαφής μαλλιών «Ego» της εταιρείας της προϊόντων περιποίησης μαλλιών Good Dye Young., για να αποκτήσουν πρόσβαση στη μουσική.
Δύο ημέρες αργότερα, τα τραγούδια εξαφανίστηκαν το ίδιο μυστηριωδώς όσο εμφανίστηκαν, για να κάνουν την επίσημη πρεμιέρα τους την Παρασκευή 1 Αυγούστου.
Το πρότζεκτ, που αν και επισήμως παραμένει άτιτλο οι θαυμαστές έχουν ήδη ονομάσει «Ego» (ή «Ego Death»), δεν ακολουθεί καμία σύμβαση. Κάθε ένα από τα 17 τραγούδια κυκλοφόρησε ως ξεχωριστό single, καθιστώντας την έννοια του «tracklist» πρακτικά άκυρη.
Ενισχύοντας την ατμοσφαιρική αύρα της κυκλοφορίας, κάθε single συνοδεύεται από το δικό του, μοναδικό εξώφυλλο. Πρόκειται για μία σειρά από ασπρόμαυρες, καλλιτεχνικές φωτογραφίες της Williams, στις οποίες το πρόσωπο και το σώμα της κοσμούνται με χρυσές γραμμές, πλανήτες και φωτεινές λάμψεις, που αντλούν έμπνευση από τους τίτλους των τραγουδιών.
Η ίδια η Hayley Williams δεν έχει κάνει καμία επίσημη δήλωση, ούτε για τον τίτλο της συλλογής, ούτε για τον αντισυμβατικό τρόπο διανομής, ούτε για το πότε και πού ηχογραφήθηκε το υλικό.
Ένα στοιχείο που δεν πέρασε απαρατήρητο, ωστόσο, είναι το όνομα της νέας δισκογραφικής εταιρείας της που αναγράφεται ως «Post Atlantic» — μία σαφής αναφορά στο γεγονός ότι το συμβόλαιο των Paramore με την Atlantic Records έχει πλέον ολοκληρωθεί.
Σε ένα Instagram Story, η Williams φάνηκε να επιβεβαιώνει σιωπηλά την πρόθεσή της, αναδημοσιεύοντας ένα tweet ενός θαυμαστή που έγραφε: «Οκ, περίμενε, τι γίνεται αν η σειρά των τραγουδιών δεν έχει σημασία, επειδή στην desktop έκδοση του site ήταν διάσπαρτα και μπορούσες να τα μετακινήσεις όπου ήθελες, και με το να τα κυκλοφορεί ως singles κάνει αδύνατη την ταξινόμηση, που ίσως είναι και ο στόχος».
Μέσω μιας ανάρτησης στον λογαριασμό της στο Instagram, η Williams αποκάλυψε τους συνεργάτες της σε αυτό το ταξίδι. Στους συντελεστές περιλαμβάνονται τα ονόματα των Brian Robert Jones (κιθάρα) και Joey Howard (μπάσο), μελών της περιοδεύουσας μπάντας των Paramore.
Την παραγωγή όλων των τραγουδιών ανέλαβε ο Daniel James, ενώ ο Jim-E Stack, γνωστός για τη συνεργασία του με τη Lorde, συμμετέχει ως συνδημιουργός και συμπαραγωγός στο ατμοσφαιρικό, σχεδόν πολιτικό, τραγούδι «True Believer».
Ηχητικά, η συλλογή αποτελεί ένα εξομολογητικό μωσαϊκό. Περιλαμβάνει τραγούδια όπως το «Discovery Channel», που κάνει μία παιχνιδιάρικη αναφορά στην κλασική επιτυχία «The Bad Touch» των Bloodhound Gang, και το «Mirtazapine», μία ωδή με ήχο που θυμίζει Liz Phair στο αντικαταθλιπτικό Remeron.
Το τελευταίο μάλιστα παρουσιάστηκε πρόσφατα ζωντανά από τη Williams στον δημόσιο ραδιοφωνικό σταθμό WNXP του Νάσβιλ.
Άλλα στιγμιότυπα είναι το ονειρικό «Kill Me», οι λιτές ακουστικές μπαλάντες «Blood Bros», «I Won’t Quit On You» και «Negative Self Talk», και τα πιο pop τραγούδια «Ego Death at a Bachelorette Party» και «Brotherly Hate».
Η ηχητική παλέτα εκτείνεται από home studio παραγωγές με παραμορφωμένα φωνητικά, όπως στο «Glum», μέχρι τις hip-hop αποχρώσεις «Ice In My OJ», με το drum machine και την κραυγή-ρεφρέν «I’m in a band!».
Μέχρι στιγμής, η Hayley Williams δεν έχει τοποθετηθεί για το αν η συλλογή αυτή αποτελεί την επίσημη συνέχεια του προηγούμενων σόλο άλμπουμ της, «Petals for Armor» (2020) και «Flowers for Vases/Descansos» (2021).
Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή η κίνηση είναι η αποδόμηση της έννοιας του άλμπουμ, μία άμεση, σχεδόν συνωμοτική, επικοινωνία με το κοινό της και η αυγή ενός νέου, καλλιτεχνικά αδέσμευτου κεφαλαίου για μία από τις πιο επιδραστικές φωνές της γενιάς της.
