«Η ζωή μου έγινε δύσκολη», εξομολογείται ο Jarvis Cocker.
Ο Jarvis Cocker των Pulp παραδέχεται ότι η ζωή του πήρε μία άσχημη ψυχολογική τροπή μετά την περιβόητη εισβολή του στη σκηνή κατά τη διάρκεια της εμφάνισης του Michael Jackson στα BRIT Awards του 1996.
Ο τραγουδιστής καθώς εισέβαλε απρόσκλητος στη σκηνή των βραβείων όταν ο Michael Jackson τραγουδούσε το «Earth Song» σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον τρόπο που ο βασιλιάς της pop παρουσίαζε τον εαυτό του, όπως δήλωσε ο Cocker, «ως ένα είδος Χριστόμορφης φιγούρας με τη δύναμη της θεραπείας».
Αφού κατέβασε το παντελόνι του και έδειξε τα οπίσθιά του στο κοινό, ο Joe Cocker συνελήφθη και κρατήθηκε από την αστυνομία ως ύποπτος για επίθεση, προτού αφεθεί ελεύθερος χωρίς να του απαγγελθούν κατηγορίες.
Σε μία νέα συνέντευξη στο περιοδικό Mojo, ο τραγουδιστής των Pulp μίλησε για τις μακροχρόνιες συνέπειες που είχε στη ζωή του το περιστατικό.
«Στην αρχή φαινόταν άσχημο: με κατηγόρησαν ότι έσπρωξα παιδιά από τη σκηνή και τέτοια, και για γυμνά οπίσθια επίσης, κάτι που δεν ήταν αλήθεια», ανέφερε.
«Μετά από αυτό, όλοι ήξεραν ποιος ήμουν. Πάντα ήθελα να γίνω διάσημος, αλλά δεν μπορείς να αποφασίσεις το επίπεδο της φήμης που θα αποκτήσεις, και αυτό με έστειλε σε μία υπερφόρτωση φήμης», πρόσθεσε.
Συνεχίζοντας την εξομολόγησή του, ο Joe Cocker τόνισε πως η ξαφνική αναγνωρισιμότητα δεν προήλθε από τη μουσική του, αλλά από μία μεμονωμένη, παρορμητική πράξη, γεγονός που έκανε τη διαχείριση της κατάστασης εξαιρετικά δύσκολη.
«Δεν ήταν για τη μουσική, ήταν για ένα πράγμα που έκανα, αρκετά ασυνήθιστο για τον χαρακτήρα μου. Τότε έγινε πραγματικά δύσκολο να το διαχειριστώ γιατί απλά δεν μπορούσα να βγω πια έξω. Οπότε, ναι, η ζωή μου έγινε μαύρη», παραδέχτηκε, περιγράφοντας μία περίοδο απομόνωσης και ψυχικής πίεσης.
Ο Jarvis Cocker ανέφερε επίσης πως αυτή η εμπειρία αποτέλεσε μία μεγάλη ψυχική δοκιμασία για την οποία χρειάστηκε «πολύ χρόνο» για να την ξεπεράσει, «πάνω από 10 χρόνια σίγουρα».
«Αλλά το έκανα, οπότε δεν μπορώ να παραπονεθώ», πρόσθεσε με μία νότα αποδοχής της ευθύνης για τις πράξεις του, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε.
Αυτά τα σχόλια συμβαδίζουν με τις δηλώσεις που είχε κάνει ο Joe Cocker και σε μία συνέντευξη του στους New York Times το 2020, όπου είχε πει ότι το περιστατικό «άλλαξε τη ζωή μου για πάντα, εξαιτίας των συνεπειών».
Σε εκείνη τη συνέντευξη, είχε αποκαλύψει μάλιστα πώς ο David Bowie λειτούργησε ως μία απρόσμενη σανίδα σωτηρίας μέσα στην αναταραχή που ακολούθησε.
«Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ξαφνικά, με αναγνώριζαν παράλογα και δεν μπορούσα πλέον να βγω έξω. Με εκτόξευσε σε ένα επίπεδο διασημότητας που δεν θα μπορούσα ποτέ να γνωρίζω ότι υπήρχε, και για το οποίο δεν ήμουν εξοπλισμένος. Είχε μία τεράστια, γενικά επιζήμια επίδραση στην ψυχική μου υγεία», είπε.
Ο Cocker πρόσθεσε ότι «με έσωσε ο David Bowie», εξηγώντας τον κρίσιμο ρόλο του θρυλικού καλλιτέχνη στην απαλλαγή του από τις κατηγορίες.
«Υπήρχε μία κατηγορία ότι είχα σπρώξει κάποια παιδιά από τη σκηνή. Είχα συλληφθεί. Το μόνο υλικό που είχε δοθεί στη δημοσιότητα ήταν σαν από κάμερα κλειστού κυκλώματος, και δεν μπορούσες να δεις τι συνέβαινε», εξήγησε.
«Εκείνη τη χρονιά, ο David Bowie έπαιρνε βραβείο συνολικής προσφοράς, και είχε τη δική του κάμερα συνεργείου εκεί. Μετά από δύο ή τρεις ημέρες, δημοσίευσαν το υλικό τους, και τότε οι κατηγορίες αποσύρθηκαν αμέσως», περιέγραψε.
«Ανάμεσα σε πολλά άλλα πράγματα για τα οποία είμαι ευγνώμων στον David Bowie, αυτό ήταν καταπληκτικό», κατέληξε ο Joe Cocker, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του για την καθοριστική παρέμβαση του Bowie.
Στο μεταξύ, οι Pulp ανακοίνωσαν πρόσφατα την κυκλοφορία του πρώτου άλμπουμ τους μετά από 24 χρόνια, με τίτλο «More», το οποίο αναμένεται στις 6 Ιουνίου.
Το περιστατικό με τον Jarvis Cocker στα BRIT Awards του 1996 μπορεί να έχει καταγραφεί ως μία από τις πιο εκκεντρικές στιγμές στην ιστορία της pop κουλτούρας, όμως πίσω από την εικόνα του «αντι-ήρωα» βρισκόταν ένας άνθρωπος που κλήθηκε να διαχειριστεί τις συνέπειες μιας αυθόρμητης πράξης σε μία απρόβλεπτη κλίμακα.
Σήμερα, καθώς οι Pulp ανοίγουν ένα νέο κεφάλαιο στην πορεία τους, ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή να ξαναδούμε τον Jarvis Cocker όχι μέσα από το πρίσμα ενός σκανδάλου, αλλά ως τον ευαίσθητο, καυστικό και διαχρονικό αφηγητή που παραμένει στο προσκήνιο — αυτή τη φορά, για τη μουσική του.
