Η Jessie Ware ετοιμάζεται για τις μεγαλύτερες συναυλίες της καριέρας της, τιμώντας τους θαυμαστές της και τη μαγεία της σύγχρονης pop.
Ακόμα και στις πιο ήσυχες στιγμές της, η Jessie Ware έκρυβε πάντοτε μία απολαυστική θεατρικότητα. Το έκτο άλμπουμ της, με τίτλο «Superbloom», αστράφτει από τη σπιρτάδα και την αυτοπεποίθηση μίας καλλιτέχνιδας που έχει μελετήσει βαθιά την pop μηχανική.
Οι μπαλάντες του δίσκου ντύνονται με βελούδο και χαμηλό φωτισμό, ενώ τα αέρινα disco τραγούδια πάλλονται σαν ένα πάρτι σε κάποια παραλία των Βαλεαρίδων. Υπάρχει ακόμα και μία φαντασίωση μιας ατμοσφαιρικής σάουνας γεμάτης υδρατμούς και κεριά, φέρνοντας στο μυαλό την Bette Midler σε πλήρη καμπαρέ διάθεση στα λουτρά.
Η εκπληκτική δεύτερη πράξη της 41χρονης τραγουδίστριας από το Λονδίνο διαμορφώθηκε σε μεγάλο βαθμό από τους queer θαυμαστές της. Η δική τους δίψα για λάμψη βρήκε τον τέλειο καθρέφτη στον ολοένα και πιο απελευθερωμένο ήχο της.
Η αλλαγή πορείας ξεκίνησε με την τεράστια αποδοχή του «What’s Your Pleasure?» το 2020. Αυτή η πορεία τής χάρισε την πρώτη της υποψηφιότητα για το βραβείο Mercury Prize ύστερα από σχεδόν μία δεκαετία. Παράλληλα, διεύρυνε το συναυλιακό της αποτύπωμα ως support act στην περιοδεία του Harry Styles, καθώς και με καθοριστικές εμφανίσεις σε φεστιβάλ όπως τα Glastonbury, Mighty Hoopla και Primavera Sound.
Με την κυκλοφορία του «Superbloom», τα δεδομένα ανεβαίνουν επίπεδο. Δεκατέσσερα χρόνια μετά το ντεμπούτο της «Devotion», μία εποχή που έδειξε τις ικανότητές της στην dance μουσική μέσα από συνεργασίες με τους Disclosure και τον SBTRKT, η Jessie Ware ετοιμάζεται για κάτι τεράστιο.
Στα τέλη του 2026, θα εμφανιστεί στην O2 του Λονδίνου, στο The Hydro της Γλασκώβης και στο Co-op Live του Μάντσεστερ. Πρόκειται για τις πρώτες headline εμφανίσεις της σε αρένες. Για μία καλλιτέχνιδα που σταδιακά επαναπροσδιόρισε τον εαυτό της ως σύγχρονη εκπρόσωπο της pop, οι ημερομηνίες αυτές αποδεικνύουν μία πορεία που συγκεντρώνει διαρκώς δύναμη.
«Η ενέργεια θα είναι εκπληκτική», ανέφερε η Jessie Ware, μιλώντας στο Billboard UK για την επερχόμενη περιοδεία της.
«Προσπαθώ να απολαύσω αυτές τις στιγμές και να μην τις φοβάμαι. Μου πήρε σχεδόν 15 χρόνια για να φτάσω στην O2, αλλά δεν θα το άλλαζα αυτό με τίποτα στον κόσμο», συμπλήρωσε. «Σίγουρα θα γιορτάσω έντονα εκείνη τη βραδιά, αναμφίβολα, γιατί χρειάστηκε πολλή σκληρή δουλειά, καθώς και κάποιες καλές και κακές στιγμές για να φτάσω ως εκεί», εξήγησε.
Το νέο υλικό μοιάζει φτιαγμένο για τις μεγαλύτερες σκηνές που έχει πατήσει ποτέ. Στο ξεχωριστό «Don’t You Know Who I Am», η τραγουδίστρια υιοθετεί το alter-ego της ‘Shirley Bloom’, με τη φωνή της να φτάνει στα ουράνια, γεμάτη με στοιχεία της soul.
Το τραγούδι «Ride» συνδυάζει τον disco-house φουτουρισμό του «Renaissance» της Beyonce με την country προσέγγιση του «Cowboy Carter», δίνοντας νέα πνοή στο μουσικό θέμα του «The Good, The Bad and The Ugly». Παράλληλα, το «I Could Get Used To This» αποπνέει την ενέργεια της Αφροδίτης με τα πολυτελή, αστραφτερά synths του.
Όλα αυτά τα τραγούδια αποκαλύπτουν μία σειρά από άκρως δραματικές περσόνες, οι οποίες ενώνονται κάτω από την κοινή θεματική της προσωπικής επανεφεύρεσης. Σχετικά με τη δημιουργία του έκτου άλμπουμ της, η ίδια αποκαλύπτει πώς προσέγγισε τις ηχογραφήσεις.
«Ο δίσκος που νόμιζα ότι έφτιαχνα θα ήταν κάτι απόλυτα χορευτικό και έντονο, αλλά απλά δεν έβγαινε. Νομίζω ότι χρειάστηκε εμπειρία και αυτοπεποίθηση για να μπορέσω να πω “Ξέρεις κάτι, νόμιζα ότι αυτός ήταν ο δίσκος, αλλά δεν είναι γραφτό να γίνει. Ας δούμε τι πραγματικά έχει απήχηση”», είπε.
«Χρειαζόταν να ζήσω λίγο τη ζωή μου, και ήθελα να απολαύσω την εξερεύνηση και την έκφραση αυτού του πράγματος. Μόλις είχα το τραγούδι “Automatic”, το οποίο έχει αυτό το όμορφο, χαλαρό groove και ένα ηλεκτρονικό sample, αλλά ακουγόταν επίσης βαθιά ψυχωμένο, ένιωσα πως ήταν το τέλειο πάντρεμα των δύο κόσμων που ήθελα να φτιάξω», δήλωσε.
«Έμαθα για την υπομονή και το να εμπιστεύομαι το ένστικτό μου με αυτό το άλμπουμ. Υπήρξε ένα σταυροδρόμι όπου σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να κάνω αυτόν τον hyper, pop-dance δίσκο, και απλά δεν μου καθόταν απόλυτα σωστά, οπότε πήγα από την άλλη πλευρά. Είμαι πραγματικά περήφανη για τα αποτελέσματα», ανέφερε.
Η ωρίμανση αυτή συνοδεύτηκε από μία νέα οπτική για τον ίδιο της τον εαυτό μέσα στο στούντιο. Όπως διαπίστωσε βλέποντας βίντεο από τις ηχογραφήσεις, η ταχύτητα και η ένταση που δουλεύει είναι σαρωτικές.
«Αντιλήφθηκα ότι πηγαίνω με 800 χιλιόμετρα την ώρα στο στούντιο. Αλλά να είναι καλά οι υπέροχοι παραγωγοί μου, που έχουν τόση υπομονή και επιτρέπουν στο μυαλό μου να πετάγεται σε όλα τα διαφορετικά μέρη, και καταφέρνουν ακόμα να συγκεντρώνουν όλα αυτά τα στοιχεία και τις ιδέες μου», εκμυστηρεύτηκε.
«Όταν κοιτούσα ξανά τα πλάνα, έλεγα: “Ουάου, δεν σταματάω. Είμαι στην πραγματικότητα αρκετά εξαντλητική”. Και δόξα τω Θεώ αυτοί οι άνθρωποι με υπέστησαν», συμπλήρωσε.
Η αστείρευτη ενέργειά της βρίσκει πάντα διέξοδο στις ζωντανές εμφανίσεις, όπως απέδειξε η εκρηκτική διασκευή του «Believe» της Cher στην προηγούμενη περιοδεία της. Μιλώντας για το επόμενο μεγάλο anthem που θα ήθελε να τραγουδήσει, αφήνει τις επιλογές της ανοιχτές.
«Θεέ μου, το “Believe” ήταν απλά τόσο σπουδαίο για να το πω! Νομίζω ότι υπάρχει άφθονο περιθώριο για να μπει άλλη μία διασκευή στο setlist. Ίσως το αφήσω στους θαυμαστές για να δω τι θα ήθελαν να τραγουδήσω», σημείωσε.
«Είμαι σίγουρη ότι θα βρω κάτι, γιατί το “Believe” μένει σε αυτή τη ζώνη, ανήκει σίγουρα στην εποχή του “That! Feels Good!” του 2023», εξήγησε.
Η σχέση της με το κοινό παραμένει ο κεντρικός πυρήνας της καλλιτεχνικής της εξέλιξης. Οι θαυμαστές της διαδραματίζουν ενεργό ρόλο στις αποφάσεις της, χαρίζοντάς της το θάρρος να δοκιμάζει νέα όρια.
«Μου έχουν δώσει αυτή την απίστευτη αυτοπεποίθηση να το τολμήσω, φωνητικά, δημιουργικά, στιχουργικά, και με προτρέπουν να πιέζω πάντα τον εαυτό μου περισσότερο. Λατρεύω το γεγονός ότι με έκαναν την καλλιτέχνιδα που είμαι και που συνεχίζω να προσπαθώ να είμαι», ανέφερε.
Γράφοντας τον νέο δίσκο, η Jessie Ware προσπάθησε να ικανοποιήσει τόσο εκείνους που θέλουν να ουρλιάζουν δυναμικά τραγούδια όπως το «Shake the Bottle», όσο και αυτούς που αποζητούν την εσωτερικότητα.
«Ήθελα να δώσω στους θαυμαστές μία μπαλάντα, επειδή τις απέφευγα για καιρό. Μπορούσα να δω τον αντίκτυπο όταν έπαιζα το “Say You Love Me” μόνο με ένα πιάνο. Οι μπαλάντες αποτελούσαν μέρος του καλλιτεχνικού μου DNA όταν πρωτοξεκίνησα», δήλωσε.
Η επαφή με το κοινό, ωστόσο, κρύβει μερικές φορές και απρόσμενες αντιδράσεις. Σε μία σπάνια ματιά στα μηνύματά της στο Instagram, ανακάλυψε την έντονη απογοήτευση ενός ακροατή.
«Ένας θαυμαστής ήταν πολύ θυμωμένος που δεν ξαναέφτιαχνα το “What’s Your Pleasure?”. Και σκέφτηκα “Εντάξει, συγγνώμη φίλε, αυτός είναι ένας δίσκος που υπάρχει ήδη, αλλά εγώ θέλω να συνεχίσω να πιέζω τον εαυτό μου”», εξήγησε.
«Οι άνθρωποι δένονται συναισθηματικά με συγκεκριμένα άλμπουμ και μετά θέλουν ο καλλιτέχνης να φτιάχνει το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά. Εγώ θέλω να συνεχίσω να τα αλλάζω όλα. Για να είμαι ειλικρινής, οι θαυμαστές μου είναι πολύ, πολύ καλοί απέναντί μου. Αν μη τι άλλο, απλά θέλουν περισσότερα», ανέφερε.
Για να ευχαριστήσει όσους τη στηρίζουν από την αρχή, διοργάνωσε πρόσφατα κάποιες μικρότερες ακουστικές εμφανίσεις.
«Δεν είχαμε πολύ χρόνο για πρόβες, οπότε ο υπέροχος keyboardist μου, ο Mike, έμαθε έξι τραγούδια. Όλοι νομίζουν ότι αυτές οι συναυλίες είναι σαν το set του Justin Bieber στο Coachella και ότι μπορώ να δεχτώ παραγγελιές», περιέγραψε γελώντας.
«Και εγώ έλεγα, “Μακάρι να μπορούσα να σας τραγουδήσω οποιοδήποτε από τα τραγούδια μου, αλλά ο Mike δεν τα ξέρει!”. Είχαμε ένα καλό γέλιο, και με έκανε να σκεφτώ πώς μπορώ να ικανοποιήσω το κοινό που είναι εδώ από την αρχή, αυτούς που θέλουν τα σπάνια τραγούδια», πρόσθεσε.
«Είδα τους Pet Shop Boys να κάνουν μία εκπληκτική συναυλία την περασμένη εβδομάδα, όπου έπαιξαν μόνο B-sides. Νομίζω ότι αυτό σημαίνει κληρονομιά. Αυτό είναι ένα όνομα που ακούει τους θαυμαστές του και θέλει να τους σεβαστεί», σημείωσε.
«Ελπίζω να φτάσω στο σημείο όπου θα μπορώ να πω “Θέλετε ένα ολόκληρο show με πιάνο, ή θέλετε ένα ολόκληρο show με μπαλάντες, ή ένα show μόνο με B-sides;”. Θα λάτρευα να το κάνω αυτό», ομολόγησε.
Η συζήτηση για την επιρροή της pop μουσικής αναδεικνύει τον βαθύ σεβασμό της για το είδος. Παρά τις εξορμήσεις της σε άλλα μέσα έκφρασης, από την παρουσίαση podcasts μέχρι τη συγγραφή απομνημονευμάτων, η μουσική παραμένει ο βασικός της άξονας.
«Η ομορφιά της pop είναι ότι σου επιτρέπει να συνδεθείς με τόσους πολλούς ανθρώπους. Υπάρχει μία όμορφη καθολικότητα γύρω από την pop, μιλάω για ονόματα όπως ο Prince, η Annie Lennox ή η Madonna, που νιώθεις ότι απευθύνεται σε όλους. Σε έναν κόσμο που είναι τόσο απαιτητικός, η pop μπορεί να προσφέρει μία όμορφη διέξοδο», τόνισε.
Στη συνέχεια, πλέκει το εγκώμιο της σύγχρονης γενιάς. Αναγνωρίζει την προσφορά καλλιτεχνών όπως η Sabrina Carpenter, η Chappell Roan και η Addison Rae, υπογραμμίζοντας την κοινή τους αγάπη για τη σκηνική παρουσία.
Η απόλυτη κορυφή για εκείνη, ωστόσο, ανήκει στη Lady Gaga.
«Ενώ δεν νομίζω ότι έχω ακόμα τα νούμερα ή το budget για να στήσω ένα show τύπου Gaga, αν αφαιρέσεις όλη την παραγωγή, η Gaga θα μπορούσε να κάθεται εκεί τραγουδώντας απλώς στο πιάνο και να παραμένει απίστευτη. Έχει υπερβολικά πολύ ταλέντο», σχολίασε.
«Λατρεύω το πώς δημιουργεί ένα γεγονός, αλλά έχει και αυτή τη βαθιά σύνδεση με τους θαυμαστές της. Λάτρεψα το Mayhem Ball. Θεωρώ επίσης ότι το show της Sabrina ήταν τόσο διασκεδαστικό, επειδή έχω αδυναμία στο μουσικό θέατρο και το camp», πρόσθεσε.
Πέρα από τα λαμπερά ονόματα των charts, οι μουσικές της αναζητήσεις παραμένουν εξίσου εκλεκτικές. Μεταξύ των καλλιτεχνών που της έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον τελευταία, συμπεριλαμβάνεται η Naomi Scott με το άλμπουμ «F.I.G», το οποίο θεωρεί απίστευτα μοναδικό.
Ξεχωρίζει επίσης τον Pale Jay που λατρεύουν τα παιδιά της, τη Rose Gray, καθώς και την επιστροφή του James Blake με το «Trying Times», χαρακτηρίζοντάς το ως μερικά από τα καλύτερα τραγούδια της καριέρας του.
Το μέλλον της διαγράφεται άκρως εντυπωσιακό, με το όραμα για την περιοδεία του «Superbloom» να λαμβάνει ήδη σάρκα και οστά.
«Όταν πρόκειται για την επόμενη συναυλία μου, το μόνο που σκέφτομαι είναι η παραγωγή. Ήδη μιλάω με τον creative director μου. Σκεφτόμαστε αν θα καλέσουμε όλους να έρθουν με τηβέννους ή καουμπόικα καπέλα, ή και τα δύο», αποκάλυψε.
«Νομίζω ότι σίγουρα θα υπάρχει ένας κόσμος κρυφού κήπου στη σκηνή, αναδεικνύοντας όλα τα όμορφα θέματα του δίσκου, ενώ θα μπορώ να ενσωματώσω και την παλαιότερη μουσική σε αυτό. Θα είναι το μεγαλύτερο show μου μέχρι τώρα», παρατήρησε.
Καθώς προετοιμάζεται να κατακτήσει μερικούς από τους πιο ιστορικούς χώρους παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένου του Radio City Music Hall στη Νέα Υόρκη και του Greek Theatre στο Λος Άντζελες, η πρόκληση μοιάζει θελκτική.
«Παίζω σε μερικούς από τους μεγαλύτερους χώρους που έχω παίξει ποτέ. Για εμένα, αυτό είναι κάτι τεράστιο. Αυτές οι συναυλίες είναι κάτι που πρέπει να γιορτάσουμε», είπε χαρακτηριστικά.
«Θέλω επίσης να αναγνωρίσω τους χώρους και να σκεφτώ πώς θα δημιουργήσουμε το ίδιο είδος show στο Radio City Music Hall, το οποίο είναι ένα πανέμορφο θέατρο, που να βγάζει νόημα εξίσου και στην O2. Είμαι πραγματικά ενθουσιασμένη με αυτή την πρόκληση», κατέληξε.
Η Jessie Ware επιβεβαιώνει περίτρανα πως το πλήρωμα του χρόνου την έχει βρει ακριβώς εκεί που της αξίζει: στην κορυφή του δικού της, λαμπερού σύμπαντος, έτοιμη να προσφέρει το απόλυτο θέαμα.
