Η Jessie Ware επιστρέφει με ένα βαθιά κινηματογραφικό άλμπουμ, ισορροπώντας τη λάμψη της πίστας με τη ρεαλιστική ζεστασιά της οικογενειακής ζωής.
Η Jessie Ware ακροβατεί με δεξιοτεχνία ανάμεσα σε δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους. Από τη μία πλευρά, τα τελευταία έξι χρόνια αποτελεί την απόλυτη ντίβα της dance, ντυμένη με μετάξι και σιφόν μέσα σε μία κατάσταση ατελείωτης χαράς. Από την άλλη, παραμένει μία μητέρα τριών παιδιών, παλεύοντας με τις δικές της, καθημερινές έγνοιες μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Αυτή ακριβώς τη συναρπαστική αντίθεση ενσαρκώνει το «Superbloom», το ολοκαίνουργιο άλμπουμ της που κυκλοφορεί σήμερα. Η άφιξή του συνοδεύεται από την ανακοίνωση της μεγαλύτερης παγκόσμιας περιοδείας της μέχρι τώρα, η οποία ξεκινά στις 6 Οκτωβρίου στο Τορόντο.
Ο νέος συναυλιακός κύκλος περιλαμβάνει στάσεις σε εμβληματικούς χώρους της Βόρειας Αμερικής, όπως το Radio City Music Hall στη Νέα Υόρκη και το The Greek Theatre στο Λος Άντζελες. Παράλληλα, η Βρετανίδα τραγουδίστρια θα πραγματοποιήσει την πρώτη της περιοδεία σε μεγάλες αρένες του Ηνωμένου Βασιλείου, ρίχνοντας την αυλαία με μία θριαμβευτική εμφάνιση στο The O2 Arena στο Λονδίνο.
Οι προηγούμενοι δίσκοι της αναζητούσαν διέξοδο μέσα από την απόλυτη φυγή και τη φαντασία. Το νέο της εγχείρημα πατάει σταθερά στη γη, εστιάζοντας στην ίδια την παρουσία, την αίσθηση της επαφής και την ανάγκη για ανθρώπινη επικοινωνία. Είναι ένα άλμπουμ γεμάτο κινηματογραφικές υφές, διαμορφωμένο από τη γυναικεία φύση, την οικειότητα και την απόλαυση.
Στα πρόσφατα τραγούδια «Automatic», «Ride» και «I Could Get Used To This», η καλλιτεχνική της ωρίμανση αποτυπώνεται ξεκάθαρα, αντλώντας έμπνευση από τη ζεστασιά της soul της δεκαετίας του ’70 και την ακαταμάχητη έλξη της disco. Το στιχουργικό και ηχητικό αποτέλεσμα αποπνέει την ήρεμη αυτοπεποίθηση μίας γυναίκας που γνωρίζει πια απόλυτα τον εαυτό της.
Η ίδια η τραγουδίστρια περιγράφει τις προθέσεις της πίσω από τη δημιουργία του δίσκου με αφοπλιστική ειλικρίνεια.
«Λατρεύω την dance μουσική και εξακολουθώ να πιστεύω ότι αυτός είναι ένας δίσκος χορού και ρυθμού, αλλά ήμουν έτοιμη να γράψω για τη σύνδεση με αληθινές σχέσεις και να εκτιμήσω την αγάπη που έχω, καθώς και τους φόβους που έχω μήπως τη χάσω».
Οπτικά και αισθητικά, το «Superbloom» ξεδιπλώνει έναν μυστικό κήπο, επηρεασμένο άμεσα από τη ρωμαϊκή μυθολογία. Η τραγουδίστρια βρήκε ένα απρόσμενο καταφύγιο σε αυτή την εξιδανικευμένη εικόνα.
«Είτε πρόκειται για τον Κήπο της Εδέμ είτε για έναν κήπο γονιμότητας και ευφορίας όπου παίζουν θεές, η κύρια έμπνευση εδώ ήταν η θεά Juno… Δεν λέω ότι είμαι θεά, παρεμπιπτόντως, αλλά ήθελα να ενσαρκώσω μία. Μου έχουν δώσει τόση αυτοπεποίθηση οι θαυμαστές που λάτρευαν να με βλέπουν να ντύνομαι, να υιοθετώ χαρακτήρες και να τραγουδάω, ενώ ταυτόχρονα μου επέτρεπαν να είμαι ο εαυτός μου και να νιώθω ότι με γιορτάζουν», σχολιάζει.
Πίσω όμως από τους θεούς και την αισθητική του ροκοκό, η ρουτίνα της καθημερινότητας καραδοκεί πάντοτε. Η ζωή της είναι γεμάτη οικιακές στιγμές, όπως το να μαγειρεύει με την αξιαγάπητη μητέρα της, Lennie Ware, για το εξαιρετικά δημοφιλές podcast τους, «Table Manners», αν και η ίδια τονίζει διαρκώς πως η μουσική παραμένει η κύρια δουλειά της.
Τα τρία της παιδιά, άλλωστε, μάλλον αδιαφορούν για τις σαγηνευτικές μουσικές περιπέτειές της, προτιμώντας την Taylor Swift, τους Imagine Dragons και τους ήρωες των KPop Demon Hunters. Η δημιουργική της διαδικασία συχνά διακόπτεται από σουρεαλιστικές οικογενειακές σκηνές που υπενθυμίζουν την πραγματικότητα.
Κατά τη διάρκεια μίας πρόβας στο γυμναστήριο του σπιτιού της για το τολμηρό μουσικό βίντεο του «Ride», ο γιος της, σε ηλικία τεσσάρων ετών, ντυμένος με στολή Deadpool, την έπιασε επ’ αυτοφώρω σε μία άβολη, εξουσιαστική σκηνή. Ο ηθοποιός James Norton, στον ρόλο ενός σέξι καουμπόι, σερνόταν ανάμεσα στα ανοιχτά της πόδια, δημιουργώντας ένα απόλυτο κοντράστ με την οικογενειακή θαλπωρή.
Αυτή η εναλλαγή πραγματικοτήτων αναδεικνύει την ικανότητά της να χτίζει κόσμους, πλησιάζοντας περισσότερο στη λογική του J.R.R. Tolkien παρά στις αυτοβιογραφικές εξομολογήσεις της Joan Didion ή της Joyce Carol Oates. Στο γεμάτο αισιοδοξία «I Could Get Used To This», με στίχους όπως «Got you hot under the collar / Red light burning up my aura / Pleasure’s just around the corner» (Σε έκανα να αναστατωθείς / Κόκκινο φως καίει την αύρα μου / Η απόλαυση είναι ακριβώς στη γωνία), η φωνή της γίνεται ένας απαλός ψίθυρος γεμάτος υπονοούμενα.
Η ίδια μαεστρία διακρίνεται στο «Ride», όπου η τραγουδίστρια χρησιμοποιεί ένα sample από την εμβληματική μουσική επένδυση του Ennio Morricone για την ταινία «Ο Καλός, ο Κακός και ο Άσχημος». Με τις λέξεις «I see you working baby / Don’t be shy / Come be my cowboy baby» (Σε βλέπω να προσπαθείς μωρό μου / Μην είσαι ντροπαλός / Έλα γίνε ο καουμπόι μου μωρό μου), η συνταγή λειτουργεί άψογα.
Διατηρώντας τον απόλυτο έλεγχο, η Ware ανέλαβε η ίδια τον τομέα του A&R, μία πρακτική που ακολουθεί πιστά από το 2020. Για την παραγωγή συνεργάστηκε ξανά με τον James Ford, προσθέτοντας στην ομάδα τους Barney Lister, Karma Kid, Jon Shave από τους Charli XCX και τον Stuart Price, ενώ η μίξη του ήχου φέρει την υπογραφή του Ben Baptie, γνωστού για τη δουλειά του με τους Sault, τη Little Simz και την Adele.
Η πορεία της προς τη σημερινή κυριαρχία ήταν στάδιακή. Στη δεκαετία του 2010, η μουσική της προσέλκυε κυρίως τους λάτρεις της indie σκηνής και τους θαμώνες των ακριβών wine bars, στηριζόμενη σε μινιμαλιστικά, γεμάτα συναίσθημα τραγούδια.
Όλα άλλαξαν με το τέταρτο άλμπουμ της, «What’s Your Pleasure?», το οποίο άνοιξε το πρώτο κεφάλαιο σε μία τριλογία χορευτικών δίσκων. Αν και η τάση της επιστροφής στην disco, που ξεκίνησε την περίοδο της πανδημίας με δίσκους όπως το «Future Nostalgia» της Dua Lipa, έχει πλέον κοπάσει, η Ware συνεχίζει ακάθεκτη τη δική της διαδρομή.
«Αν το απολαμβάνω και ο κόσμος απολαμβάνει να το ακούει, θα μείνω σε αυτόν τον κόσμο», δηλώνει χαρακτηριστικά.
Ο προηγούμενος δίσκος της, «That! Feels Good!», που κυκλοφόρησε σχεδόν πριν από τρία χρόνια, έφτασε στο No. 3 του Ηνωμένου Βασιλείου και κατέγραψε νέο προσωπικό ρεκόρ πωλήσεων στο Top Album Sales Chart των ΗΠΑ. Η αποδοχή υπήρξε καθολική, με έντυπα όπως ο The Guardian, το Pitchfork, το Rolling Stone και το NME να αποθεώνουν τα νέα της τραγούδια.
Παράλληλα, οι ζωντανές της εμφανίσεις στο Glastonbury, το Primavera και τα βραβεία British Fashion Awards επιβεβαίωσαν τη δυναμική της. Την ίδια στιγμή, η σαρωτική επιτυχία παλαιότερων κυκλοφοριών, όπως τα «Free Yourself», «Pearls» και «Begin Again», την καθιέρωσε ως μία από τις πιο ουσιαστικές παρουσίες της pop.
Η νέα της δουλειά επιφυλάσσει ακόμα περισσότερες εκπλήξεις, φλερτάροντας ανοιχτά με τη σύγχρονη λογοτεχνία του BookTok. Στο επηρεασμένο από την disco «Sauna», η ατμόσφαιρα γεμίζει με αισθησιακούς αναστεναγμούς που θυμίζουν το κινηματογραφικό «Post Tenebras Lux» του Carlos Reygadas, καθώς η ίδια τραγουδά: «I want the boys / Who seek the joy / In every corner / Of the spa» (Θέλω τα αγόρια / Που αναζητούν τη χαρά / Σε κάθε γωνιά / Του σπα).
Στη συνέχεια, το ανάλαφρο «Mr. Valentine» δανείζεται στοιχεία από την pop των κοριτσίστικων συγκροτημάτων της δεκαετίας του 2000, με τα φωνητικά να επαναλαμβάνουν παιχνιδιάρικα: «Mr Valentine, Mr Valentine, Mr Valentine ooo, ooo, ooo, ooo ah» (Κύριε Βαλεντίνε, Κύριε Βαλεντίνε, Κύριε Βαλεντίνε οοο, οοο, οοο, οοο αχ). Το συγκεκριμένο τραγούδι, με στίχους όπως «Mr Valentine won’t you be mine / Don’t be shy cos I’m sure you’re just my type» (Κύριε Βαλεντίνε δεν θες να γίνεις δικός μου; / Μην είσαι ντροπαλός γιατί είμαι σίγουρη πως είσαι ακριβώς ο τύπος μου), φέρνει στο μυαλό το μυθιστόρημα «Fox» της Oates.
Αντίστοιχα, το αιθέριο «Love You For», με τις επιρροές από τη μουσική των Jungle και στίχους όπως «Darling I don’t think you understand / Really is the realest love I’ve ever had» (Αγάπη μου δεν νομίζω να καταλαβαίνεις / Πραγματικά είναι η πιο αληθινή αγάπη που είχα ποτέ), επιβεβαιώνει την παρουσία μίας απόλυτα δυναμικής ηρωίδας πίσω από κάθε νότα.
Η κορύφωση έρχεται με το ομότιτλο «Superbloom», μία επιβλητική μπαλάντα με διαστάσεις που θυμίζουν τις ταινίες του James Bond, όπου η φωνή της δεσπόζει με απόλυτη στωικότητα τραγουδώντας: «Don’t you know who I am? / Don’t you dare say goodbye» (Δεν ξέρεις ποια είμαι; / Μην τολμήσεις να πεις αντίο).
Ακόμα κι αν τα παιδιά της αγνοούν τις περιπέτειες της μητέρας τους, η Jessie Ware αποδεικνύει πως δεν ψάχνει πλέον για νέα ταυτότητα, καθώς έχει ήδη κατακτήσει τη δική της, ανθίζοντας θεαματικά κάτω από τα φώτα της πίστας.
