Μια συγκινη τική μπαλάντα από την Kianna που υμνεί το τέλος και ταυτόχρονα τη νέα αρχή – με τον εαυτό στο επίκεντρο.
Μερικές εποχές επιστρέφουν πάντα με την ίδια δύναμη. Ο Σεπτέμβρης, με τα φύλλα να πέφτουν αργά και τον ουρανό να σπάει σε ασημένιες μόνο αποχρώσεις, είναι μήνας μεταβάσεων. Είναι η εποχή που πολλοί ταυτίζουν με τη μελαγχολία, με τις επιστροφές, με τις σιωπές που αφήνουν τα καλοκαίρια. Και μέσα σε αυτή τη συχνότητα, επιστρέφει και η Kianna, με το νέο της τραγούδι «Σεπτέμβρης», μία μπαλάντα που μοιάζει να καταγράφει τις μικρές και μεγάλες επανεκκινήσεις της καρδιάς.
Η Kianna, έχοντας ήδη αφήσει έντονο στίγμα με τα προηγούμενα της κομμάτια –το ρυθμικά εκρηκτικό «It’s OK» και το γεμάτο ένταση «Ουφ»– αυτή τη φορά επιλέγει έναν διαφορετικό δρόμο. Με το «Σεπτέμβρης» στρέφεται προς μία πιο εσωτερική προσέγγιση, προσφέροντας στο κοινό της μία αλλιώτικη, πιο ωμή και ειλικρινή πτυχή του εαυτού της.
Το τραγούδι θα συμπεριληφθεί στο επερχόμενο νέο EP της – που φαίνεται πως θα αποτυπώνει ένα φάσμα συναισθημάτων, άλλοτε σε ένταση και άλλοτε σε λεπτή ισορροπία.
Στο «Σεπτέμβρης» η αφήγηση περιστρέφεται γύρω από έναν έρωτα που είχε μία σχεδόν τελετουργική επαναφορά: μία σχέση που ξαναρχίζει ξανά και ξανά κάθε Σεπτέμβρη, όπως ο κύκλος των εποχών. Όμως, αυτή τη φορά, το γνώριμο μονοπάτι φτάνει σε ένα διαφορετικό τέρμα.
Η επιστροφή δεν σημαίνει πλέον επανασύνδεση. Σημαίνει αποδοχή του τέλους. Και εκεί, σε αυτό το τέλος, γεννιέται κάτι νέο – μία αρχή όχι με έναν άλλον, αλλά με τον εαυτό.
Η Kianna καταφέρνει με λιτότητα και συναισθηματική εμβάθυνση να αποτυπώσει αυτό το πέρασμα. Η μουσική και οι στίχοι, γραμμένοι από την ίδια και τον Solid Grace, συνομιλούν μεταξύ τους σαν δύο φωνές που σιωπούν ταυτόχρονα. Η μελωδία αφήνει χώρο στα λόγια, και τα λόγια βρίσκουν ρυθμό μέσα στην απλότητά τους. Δεν χρειάζονται φανταχτερά τρικ στην παραγωγή. Η συναισθηματική αλήθεια αρκεί.
Το lyric video που συνοδεύει την κυκλοφορία του τραγουδιού είναι επίσης μία ξεχωριστή εμπειρία, καθρεφτίζοντας την ίδια τη διάθεση του «Σεπτέμβρης»: λιτό, μελαγχολικό και φορτισμένο συναισθηματικά, αναδεικνύει τις λέξεις και την ενέργεια του τραγουδιού χωρίς να κρύβεται πίσω από εικόνες εντυπωσιασμού. Είναι σαν να γράφονται οι λέξεις μπροστά σου καθώς τις νιώθεις – όχι απλώς καθώς τις διαβάζεις.
Όλοι έχουμε ζήσει Σεπτέμβρηδες που μας γύρισαν πίσω ή μας πήγαν μπροστά. Σχέσεις που πιστέψαμε ότι θα ξαναγεννηθούν και τελικά μας θύμισαν την αναγκαιότητα της αποδέσμευσης. Κι αυτή η στιγμή της μετάβασης, όταν πέσει η αυλαία, δεν είναι καταστροφή. Είναι η απαρχή μιας άλλης αφήγησης – της δικής μας, με εμάς στο προσκήνιο.
Με το νέο της τραγούδι, η Kianna δεν συνεχίζει απλώς τα ξεχωριστά δισκογραφικά βήματά της. Επανασυστήνεται. Και το κάνει με τρόπο που δεν επιβάλλεται, αλλά σε αγγίζει ανεπαίσθητα, όπως μία φθινοπωρινή ριπή αέρα σε καλοκαιρινό πουκάμισο.
Το «Σεπτέμβρης» έρχεται να μας θυμίσει ότι καμιά φορά η πιο ειλικρινής αγκαλιά είναι εκείνη που δίνουμε πρώτα στον εαυτό μας. Και σε μία εποχή που όλα αλλάζουν, κάποια τραγούδια έχουν τη δύναμη να μας γειώνουν – ή και να μας ξεκολλούν από το έδαφος, για να ξεκινήσουμε ξανά.
