Η Stefani Germanotta αποκαλύπτει την ανάγκη πίσω από τη δημιουργία της Lady Gaga, τις πληγές της Νέας Υόρκης και την επιθυμία να γίνει μητέρα
Μια από τις πιο αποκαλυπτικές συνεντεύξεις της παραχώρησε η Lady Gaga στον Stephen Colbert, με φόντο το ιστορικό Bitter End στη Νέα Υόρκη – τον ίδιο χώρο στον οποίο η Stefani Germanotta, άγνωστη τότε, έκανε τα πρώτα της βήματα ως Lady Gaga το 2005.
Ντυμένη στα μαύρα, με κουκούλα και μπότες ως το γόνατο, η αστέρας της pop επέστρεψε στον τόπο όπου έδωσε την πρώτη συναυλία της σε ηλικία μόλις 14 ετών και αναπόλησε, με εμφανή συγκίνηση, τις πρώτες της εμφανίσεις εκεί. Η τραγουδίστρια θυμήθηκε με δέος την ομάδα του χώρου που της κούρδιζε το πιάνο – το ίδιο πιάνο που βρισκόταν λίγα εκατοστά πίσω από την πλάτη του Colbert – και μοιράστηκε φυλλάδια από εκείνες τις εμφανίσεις, τα οποία είχε φυλάξει η μητέρα της.
Ανάμεσα στα αναμνηστικά της πρώιμης καριέρας της, η Lady Gaga έδειξε φωτογραφίες από έναν πίνακα ανακοινώσεων που περνούσε στο κοινό των συναυλιών, ρωτώντας αν τους άρεσε η εμφάνιση και ζητώντας τα στοιχεία τους.
Ένα άλλο σημαντικό τεκμήριο ήταν μία χειρόγραφη «hit list» με τις δισκογραφικές εταιρείες στις οποίες ονειρευόταν να ανήκει. Όπως αποκάλυψε, χρειάστηκαν «μερικά χρόνια» από τη στιγμή που έγραψε εκείνο το όνειρο μέχρι να το ζήσει: στα 19 της υπέγραψε το πρώτο της συμβόλαιο και φωτογραφήθηκε μπροστά σε έναν τοίχο γεμάτο χρυσούς δίσκους, φορώντας κόκκινη φούστα, λευκά πέδιλα και ένα γκρι φανελάκι με τιράντες – μακριά από την αισθητική που θα καθιερώσει αργότερα.
Δεν ήταν ακόμη η Lady Gaga που γνωρίζουμε σήμερα. Όπως είπε η ίδια, η δημιουργία της περσόνας της ήταν ένας τρόπος να «γίνει κάτι που δεν ένιωθε πως είχε ήδη μέσα της. Κάτι σαν το αστέρι που πάντα ήθελε να είναι. Ήξερε ότι είχε μουσικό ταλέντο και πράγματα να πει».
Αυτή η επιθυμία γεννήθηκε μέσα από «πολύ δύσκολες εμπειρίες» που είχε στη Νέα Υόρκη – επαγγελματικές και προσωπικές – οι οποίες ήταν τόσο έντονες, ώστε την οδήγησαν να αλλάξει ακόμα και το όνομά της.
«Ήταν σαν μία καινούρια αρχή», είπε. «Αλλά δημιούργησα κάτι που ένιωθα συναρπαστικό και καλλιτεχνικό. Δημιουργικό και φανταστικό, αλλά και πιο ασφαλές απ’ ό,τι ο τρόπος που ένιωθα. Γιατί η Gaga κυνηγούσε και βίωνε τη φήμη… ήταν σαν μία περσόνα μέσα στην οποία μπορούσα με ασφάλεια να αφήσω πίσω μου όλα τα δύσκολα που πέρασα και να γίνω μία νέα εκδοχή – δυνατή, ανθεκτική, σκληρή. Κάποια που δεν θα ήθελες να τα βάλεις μαζί της».
Η δυσκολία δεν ήταν η μετάβαση στη Lady Gaga, αλλά αυτό που ακολούθησε: η συνύπαρξη των δύο εαυτών.
«Το να καταφέρω να ενσωματώσω ψυχολογικά τη Stefani και τη Gaga ήταν το μεγάλο και αιώνιο έργο μου», παραδέχτηκε. Η Stefani, όπως εξήγησε, είναι η καλλιτέχνις, η δημιουργός, ενώ η Gaga είναι το δημιούργημά της. «Stefani is me, the artist, the creator, and Lady Gaga is my creation».
Ο Stephen Colbert τη ρώτησε αν η καλλιτεχνική παραγωγικότητα μπορεί να διατηρηθεί όταν ο καλλιτέχνης δεν υποφέρει – μία παλιά ερώτηση για το αν πρέπει να υπάρχει πόνος για να γεννηθεί η τέχνη. Η Lady Gaga απάντησε χωρίς δισταγμό: «Αναμφισβήτητα».
Όταν ο Colbert ρώτησε αν πρέπει να “κουβαλάει τραύμα” για να μπορεί να μιλά για αυτό, εκείνη ήταν απόλυτη: «Όχι, όχι, όχι. Αλλά καταλαβαίνω γιατί οι άνθρωποι το πιστεύουν αυτό. Είναι ο αιώνιος μύθος του βασανισμένου καλλιτέχνη που υποφέρει για την τέχνη του».
Παραθέτοντας λόγια του μακιγιέρ και στενού της φίλου, είπε: «“Σε βλέπω και βλέπω πόσο πολύ έχει αλλάξει η αγάπη τη ζωή σου”», αναφερόμενη στην προσωπική της ευτυχία με τον αρραβωνιαστικό της, Michael Polansky, τον οποίο γνώρισε μέσω της μητέρας της. «Είναι ο καλύτερός μου φίλος στον κόσμο», είπε.
Όταν η συζήτηση στράφηκε στο μέλλον, και ο Colbert τη ρώτησε αν θα ήθελε να ασχοληθεί με το Broadway ή άλλα πρότζεκτ, η 39χρονη τραγουδίστρια απάντησε με ειλικρίνεια: «Θα ήθελα να κάνω πολλά πράγματα. Αλλά αυτό που θέλω πραγματικά είναι να γίνω μαμά. Αυτός είναι ο επόμενος πρωταγωνιστικός μου ρόλος, ελπίζω».
Η συνέντευξη μαγνητοσκοπήθηκε με αφορμή την 10η επέτειο της εκπομπής του Stephen Colbert, με τη Lady Gaga να ερμηνεύει μία γυμνή, συναισθηματική εκδοχή του «Vanish Into You» από το τελευταίου άλμπουμ της, «Mayhem» και να διδάσκει στον παρουσιαστή τη χορογραφία του τραγουδιού «The Dead Dance» για τη σειρά «Wednesday».
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο Colbert τη ρώτησε αν θα μπορούσε να υποστηρίξει κάποια από τις χαρακτηριστικές της εμφανίσεις – όπως τα κομμένα αφέλια ή τα ξανθά φρύδια. «Όταν είσαι στη Ρώμη», αστειεύτηκε η Gaga, σχολιάζοντας και την προσπάθειά του να μιμηθεί το στυλ της στο βίντεο «Abracadabra».
Η Lady Gaga, Νεοϋορκέζα μέχρι το κόκαλο, συμμετείχε και σε ένα γρήγορο παιχνίδι επιλογών. Διάλεξε Yankees αντί για Mets, Knicks αντί για Nets ή Liberty, και 72nd Street με το Gray’s Papaya ως την καλύτερη γωνία της πόλης. Ψήφισε Ray’s Pizza για την καλύτερη πίτσα και χαρακτήρισε τη γραμμή L του μετρό ως τη χειρότερη.
Όσο για το αγαπημένο της bagel; Είχε δύο: το TBB (ψημένο με βούτυρο) και το «ολόκληρο πακέτο»: λοξ, τυρί κρέμα, ντομάτα, αλάτι και πιπέρι. Ένα πράγμα που δεν θα έκανε ποτέ: να μπει στην παγίδα να πει ποιο είναι το αγαπημένο της διαμέρισμα της Νέας Υόρκης.
Η συνέντευξη της Lady Gaga στον Stephen Colbert δεν ήταν απλώς μία αναδρομή στην πορεία της, αλλά ένα βαθύ ψυχογράφημα μιας γυναίκας που μεταμόρφωσε τον πόνο της σε τέχνη και την τέχνη της σε καταφύγιο. Η Lady Gaga δεν είναι απλώς μία pop star. Είναι η απόδειξη πως όταν η ανάγκη για έκφραση συναντά την ανάγκη για προστασία, γεννιέται κάτι που μπορεί να συγκινεί και να εμπνέει για δεκαετίες.
