Ο Ólafur Arnalds και η Loreen μας ταξιδεύουν σε ηχητικά τοπία που κόβουν την ανάσα.
Όταν ο παγωμένος αέρας της Ισλανδίας συναντά τη σουηδική φωτιά της pop, το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι μία αλχημεία ήχων που σε καθηλώνει. Η συνεργασία του Ólafur Arnalds, του Ισλανδού συνθέτη που έχει κάνει τη νεοκλασική μουσική να πάλλεται με ηλεκτρονικούς παλμούς, και της Loreen, της Σουηδής ντίβας που κατέκτησε τη Eurovision με την αιθέρια φωνή της, στο διπλό single «In The Sound Of Breathing» / «Opening» είναι κάτι περισσότερο από μία απλή συνύπαρξη δύο καλλιτεχνών.
Είναι ένα ταξίδι, μία αφήγηση, ένας χορός ανάμεσα στη σιωπή και τον ήχο, που αιωρείται σαν ομίχλη πάνω από έναν παγωμένο ωκεανό.
Το «In The Sound Of Breathing» ξεκινά σαν ψίθυρος, σαν μία ανάσα που διστάζει να ακουστεί. Ο Ólafur Arnalds χτίζει το ηχητικό τοπίο με τη χαρακτηριστική λεπτότητά του: πιάνο που στάζει σαν σταγόνες βροχής σε παγωμένο τζάμι, ηλεκτρονικά στοιχεία που σιγοβράζουν σαν υπόγειο ρεύμα, και μία αίσθηση κενού που σε τραβάει να κοιτάξεις μέσα του.
Και τότε, η φωνή της Loreen εισβάλλει, όχι σαν κατακτητής, αλλά σαν πνεύμα που αναδύεται από την ομίχλη.
Οι στίχοι, όπως το «I’m on the edge, stopped breathing / Chasing my head, tracing my feelings», είναι μία ωδή στην εσωτερική πάλη, στην εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στην παράδοση και την απελευθέρωση.
Η παραγωγή εδώ είναι ένας καμβάς που αναδεικνύει την αντίθεση ανάμεσα στην εσωστρεφή, σχεδόν μοναστική προσέγγιση του Ólafur Arnalds και την εκφραστική, σχεδόν θεατρική δύναμη της Loreen.
Το «In The Sound Of Breathing» δεν είναι απλώς ένα τραγούδι – είναι μία εμπειρία.
Οι ηλεκτρονικές υφές, που θυμίζουν κάτι από Bon Iver σε στιγμές, πλέκονται με τη φωνή της Loreen, η οποία εδώ αφήνει πίσω την pop λάμψη της και βυθίζεται σε ένα πιο σκοτεινό, εσωτερικό ρεπερτόριο.
Είναι σαν να ακούς την Enya να συναντά τον Max Richter σε έναν κόσμο που κυβερνάται από σκιές και φως.
Αν το «In The Sound Of Breathing» είναι η ανάσα που κρατιέται, το «Opening» είναι η εκπνοή, μία απελευθέρωση που εκτείνεται σε σχεδόν οκτώ λεπτά καθαρής ηχητικής έκστασης.
Βασισμένο σε ένα παλιότερο instrumental σκελετό του Ólafur Arnalds, το κομμάτι εξελίσσεται σαν ένας οργανισμός που αναπνέει, μεγαλώνει και τελικά πετάει.
Το πιάνο, πιστός σύντροφος του Ισλανδού συνθέτη, ανοίγει τον δρόμο, ενώ τα ambient στοιχεία δημιουργούν έναν ορίζοντα που μοιάζει να απλώνεται ατέλειωτα.
Η φωνή της Loreen εμφανίζεται σαν φάρος, με στίχους όπως «Are we onto something? / Have we been here before?», που σε καλούν να αναρωτηθείς για τη φύση του χρόνου και της ύπαρξης.
Εδώ, η συνεργασία φτάνει στο αποκορύφωμά της. Ο Ólafur Arnalds, με την ικανότητά του να δημιουργεί ατμόσφαιρες που σε στοιχειώνουν, δίνει στη Loreen τον χώρο να ξεδιπλώσει τη φωνή της σε νέα ύψη.
Το αποτέλεσμα είναι κινηματογραφικό και όχι τυχαία, συνοδεύεται από μία ταινία μικρού μήκος εμπνευσμένη από την Πανούκλα του Χορού του Στρασβούργου, σε σκηνοθεσία της Thora Hilmars.
Η ταινία, με τη Loreen να πρωταγωνιστεί και τον Ólafur Arnalds σε μία σύντομη εμφάνιση, αποτυπώνει την αίσθηση ότι αυτή η συνάντηση δεν είναι μόνο μουσική, αλλά μία πολυδιάστατη καλλιτεχνική δήλωση.
Το διπλό single «In The Sound Of Breathing» / «Opening» αποτελεί την πρώτη γεύση από το επερχόμενο EP «SAGES», το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 21 Μαρτίου.
Με αυτή τη συνεργασία, ο Ólafur Arnalds και η Loreen δημιουργούν έναν κόσμο, έναν χώρο όπου η ανάσα, ο ήχος και η σιωπή συναντιούνται για να αφηγηθούν μία ιστορία που μένει μαζί σου πολύ μετά την τελευταία νότα.
Ο Ólafur Arnalds, γνωστός για τις συνθέσεις του που ισορροπούν ανάμεσα στη σιωπή και τον ήχο, βρίσκει στη Loreen μία ιδανική συνοδοιπόρο.
Εκείνη, με τη σειρά της, αποδεικνύει ότι μπορεί να ξεφύγει από τα στεγανά της mainstream pop και να βουτήξει σε έναν κόσμο πιο πειραματικό, πιο ωμό.
Η χημεία τους είναι αβίαστη, σαν να μιλούν την ίδια γλώσσα χωρίς να χρειάζονται λόγια—όπως είπε και ο ίδιος ο Arnalds: «Ξεκινήσαμε από το μηδέν, ως ξένοι, και χωρίς καν να συζητήσουμε την κατεύθυνση, απλώς ξεκινήσαμε.»
Αν υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να λείπει, ίσως είναι μία πιο τολμηρή απόκλιση από τα χαρακτηριστικά ηχητικά μονοπάτια που και οι δύο καλλιτέχνες έχουν ήδη εξερευνήσει.
Το «In The Sound Of Breathing» και το «Opening» κινούνται με σιγουριά μέσα στα γνωστά πεδία τους – ο Ólafur Arnalds με την ατμοσφαιρική ευαισθησία του και η Loreen με τη δραματική ένταση της φωνής της – αλλά ίσως μία πιο απρόσμενη επιλογή, ένα ρίσκο που να σπάει εντελώς τα όρια, θα μπορούσε να ανεβάσει αυτή τη σύμπραξη σε απάτητα ύψη.
Αυτό το ηχητικό μουσικό ταξίδι δεν είναι μόνο μία συνάντηση δύο ξεχωριστών καλλιτεχνών, αλλά ως μία γέφυρα που ενώνει κόσμους: το παγωμένο βάθος της νεοκλασικής δημιουργίας του Ólafur Arnalds με τη φλογερή και μαγευτική ενέργεια της Loreen.
Αυτό που αφήνουν πίσω τους με το «In The Sound Of Breathing» και το «Opening» είναι μία αίσθηση δέους, σαν να στέκεσαι στην άκρη ενός γκρεμού και να κοιτάς έναν ωκεανό που αναπνέει.
