Στην πρώτη τους συναυλία μετά τον τραγικό θάνατο του συνιδρυτή τους Brent Hinds, οι Mastodon άνοιξαν την καρδιά τους μπροστά στο κοινό της Αλάσκας, σε έναν λόγο γεμάτο πόνο, αγάπη και αλησμόνητες αναμνήσεις.
Η ατμόσφαιρα στο Alaska State Fair, στο Palmer της Αλάσκας, την περασμένη Παρασκευή ήταν βαριά. Για τους Mastodon, δεν ήταν απλώς άλλη μία συναυλία. Ήταν η πρώτη φορά που ανέβαιναν στη σκηνή μετά την είδηση που συντάραξε τον κόσμο του metal: ο συνιδρυτής και πρώην κιθαρίστας τους, Brent Hinds, έχασε τη ζωή του σε ηλικία 51 ετών, σε δυστύχημα με μοτοσικλέτα την Τετάρτη 20 Αυγούστου.
Το κενό που άφησε πίσω του ήταν αισθητό, αλλά η μουσική έπρεπε να ακουστεί. Και μαζί της, οι λέξεις που έπρεπε να ειπωθούν.
Καθώς η συναυλία τους πλησίαζε στο τέλος, ο ντράμερ και τραγουδιστής Brann Dailor πλησίασε το μικρόφωνο. Η μουσική σταμάτησε και για λίγες στιγμές, ο μόνος ήχος ήταν η βουή του πλήθους. Τότε, με φωνή που έσπαγε από τη συγκίνηση, εκ μέρους όλου του συγκροτήματος, μίλησε.
«Χάσαμε κάποιον πολύ ξεχωριστό για εμάς χθες», είπε. «Ο Brent Hinds, 25 χρόνια μαζί μας ως κιθαρίστας μας, ένας από τους πιο δημιουργικούς, πανέμορφους ανθρώπους που έχουμε συναντήσει ποτέ σε αυτόν τον κόσμο, μας άφησε τραγικά. Πολύ, πολύ ατυχές».
Έκανε μία παύση, κοιτάζοντας το κοινό που παρακολουθούσε σιωπηλό. «Τον αγαπούσαμε τόσο, τόσο, τόσο πολύ. Και είχαμε τα σκαμπανεβάσματα μίας σχέσης 25 ετών, καταλαβαίνετε τι εννοώ; Δεν είναι πάντα τέλεια, δεν είναι πάντα καταπληκτικά, αλλά ήμασταν αδέρφια μέχρι το τέλος», συνέχισε, με τα λόγια του να αποκτούν ένα βαθύτερο νόημα.
«Και αγαπούσαμε πραγματικά ο ένας τον άλλον και φτιάξαμε πολλή, πολλή πανέμορφη μουσική μαζί. Και νομίζω ότι αυτό θα αντέξει στη δοκιμασία του χρόνου, απόδειξη είστε εσείς οι άνθρωποι εδώ απόψε», πρόσθεσε.
Ο Dailor αναπόλησε τις δεκαετίες που μοιράστηκαν στον δρόμο, χτίζοντας το όνομα των Mastodon από το μηδέν.
«Έτσι, θα συνεχίσουμε να παίζουμε την πανέμορφη, πανέμορφη μουσική του Brent που μας βοήθησε να φτιάξουμε, με την οποία δημιουργήσαμε αυτό το συγκρότημα μαζί και ταξιδέψαμε τον κόσμο μαζί, κοιμηθήκαμε σε ένα βαν μαζί, ακουμπήσαμε τα κεφάλια μας σε κρεβάτια από γ**** άμμο για γάτες, μεθύσαμε τόσο πολύ που δεν θυμόμασταν τίποτα την επόμενη μέρα περίπου χίλιες, εκατομμύρια φορές ξανά και ξανά, με την αγάπη που μοιραστήκαμε και την ομορφιά, όλα τα κοινά για τα οποία παίξαμε, όλες τις σκηνές στις οποίες πατήσαμε», θυμήθηκε.
Η φωνή του σχεδόν λύγισε καθώς ολοκλήρωνε: «Δεν ξέρω. Απλά δεν έχουμε λόγια. Είμαστε απόλυτα συντετριμμένοι και τσακισμένοι που τον χάσαμε και που δεν θα μπορέσουμε να τον έχουμε ποτέ ξανά πίσω.».
«Αλλά εσείς το κάνατε εντάξει για εμάς να βγούμε στη σκηνή και να το κάνουμε αυτό απόψε. Λοιπόν, αυτό ήταν για τον γαμημένο τον Brent, εντάξει; Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ. Θα σας δούμε πολύ σύντομα. Σας ευχαριστούμε που μας βοηθήσατε να το περάσουμε αυτό, ήταν γαμημένα δύσκολο για εμάς. Αλλά εσείς είστε γαμημένα καταπληκτικοί, οπότε σας ευχαριστούμε», κατέληξε.
Ο Brent Hinds συνίδρυσε τους βραβευμένους με Grammy, Mastodon το 2000 στην Ατλάντα, μαζί με τον μπασίστα Troy Sanders, τον κιθαρίστα Bill Kelliher και τον Brann Dailor.
Σε μία καριέρα 25 ετών, το συγκρότημα κυκλοφόρησε εννέα άλμπουμ, συμπεριλαμβανομένων των «The Hunter» (2011), «Once More ’Round the Sun» (2014) και «Emperor of Sand» (2017). Το 2018, κέρδισαν Grammy για την Καλύτερη Metal Ερμηνεία με το τραγούδι «Sultan’s Curse».
Η σχέση τους, ωστόσο, είχε τις δικές της περιπλοκές. Τον περασμένο Μάρτιο, οι Mastodon είχαν ανακοινώσει ότι οι δρόμοι τους με τον κιθαρίστα χώριζαν. Αρχικά, υποστήριξαν ότι η απόφαση ήταν κοινή, αλλά ο Hinds αργότερα ισχυρίστηκε ότι τον «πέταξαν έξω» από το συγκρότημα.
Αμέσως μετά τον θάνατό του, οι Mastodon είχαν εκδώσει μία ανακοίνωση στα κοινωνικά δίκτυα, δηλώνοντας πως βρίσκονταν «σε μία κατάσταση ασύλληπτης θλίψης και πένθους».
«Είμαστε συντετριμμένοι, σοκαρισμένοι και ακόμα προσπαθούμε να επεξεργαστούμε την απώλεια αυτής της δημιουργικής δύναμης με την οποία μοιραστήκαμε τόσους θριάμβους, ορόσημα και τη δημιουργία μουσικής που έχει αγγίξει τις καρδιές τόσων πολλών», ανέφεραν.
Αυτή η συναυλία στην Αλάσκα δεν ήταν απλώς μία επαγγελματική υποχρέωση. Ήταν μία πράξη κάθαρσης. Μπροστά στους οπαδούς τους, οι Mastodon δεν αποχαιρέτησαν απλώς έναν πρώην συνεργάτη, αλλά έναν αδερφό με τον οποίο μοιράστηκαν μία ολόκληρη ζωή, με τις δόξες, τις διαφωνίες και την αδιαμφισβήτητη μουσική χημεία.
Ήταν μία δημόσια αναγνώριση ότι, πέρα από οποιαδήποτε διαφορά, η κληρονομιά που έχτισαν μαζί είναι άθραυστη και η αγάπη, στο τέλος, είναι αυτή που μένει.
