Το συγκινητικό μήνυμα του Mickey Hart για το φινάλε των Dead & Company και τα 60 χρόνια των Grateful Dead.
Οι Dead & Company έκλεισαν έναν θρυλικό κύκλο με τρεις καθηλωτικές βραδιές στο Golden Gate Park του Σαν Φρανσίσκο, τιμώντας την 60ή επέτειο των Grateful Dead με τη συγκίνηση να πλημμυρίζει αδιάκοπα τη σκηνή και το κοινό.
Το μουσικό ταξίδι που ξεκίνησε στη δεκαετία του ’60 δεν έδειξε σημάδια κόπωσης· αντίθετα, μέσα από τη δύναμη της μνήμης και της ζωντανών εμφανίσεων, έγινε πιο επίκαιρο από ποτέ.
Μετά το φινάλε των τριών συναυλιών, ο ντράμερ Mickey Hart – άνθρωπος – κλειδί στην ιστορία και τον ρυθμό των Dead – ανάρτησε ένα συγκλονιστικό μήνυμα στο Instagram, που ξεχώρισε όχι μόνο για την ειλικρίνεια, αλλά και για το μεταφυσικό του βάθος.
«Αυτό το Σαββατοκύριακο ήταν τρεις μέρες που ένιωσα σαν να γυρνάω σπίτι και στις τελικές στιγμές του Σαββατοκύριακου, ήταν πραγματικά βαθιά η συγκίνηση», έγραψε.
«Είδα 60.000 ανθρώπους να εκπέμπουν φως, ερωτευμένους, σε απόλυτη συγχρονία και να έρχονται προς το μέρος μας. Διαφορετικό από το χειροκρότημα μετά από ένα τραγούδι, ακουγόταν περισσότερο σαν ένα “ααααα”. Όλη η ειρήνη και η αγάπη που υπήρχε γύρω μας, δημιούργησε μία συλλογική ενέργεια που μοιράστηκαν όλοι. Πραγματικά κάτι πολύ σπάνιο», σημείωσε.
Το πιο έντονο όμως κομμάτι της ανάρτησής του αφορούσε μία σχεδόν υπερβατική εμπειρία. Ο Mickey Hart υποστήριξε ότι είδε να «αιωρούνται» πάνω από το πλήθος οι ψυχές των αποβιωσάντων μελών των Grateful Dead: του Jerry Garcia, του Phil Lesh και του Ron «Pigpen» McKernan, καθώς και τον στιχουργό Robert Hunter και τον εμβληματικό roadie του συγκροτήματος, Ramrod (Laurence Shurtliff).
«Είδα τον Jerry, τον Phil και τον Pigpen να αιωρούνται πάνω από το πλήθος και να χαμογελούν σαν γάτες του Τσεσάιρ. Είδα τον Hunter και τον Ramrod μέσα από την ομορφιά της ομίχλης και των φώτων», έγραψε.
Η αίσθηση της κοινής εμπειρίας έφτασε στο απόγειό της, όταν περιέγραψε ότι, ενώ στεκόταν δίπλα στον Bob Weir, ένιωσε ένα δυνατό παλμό να ταξιδεύει από το κοινό προς τη σκηνή: «Ένιωσα τον χτύπο της καρδιάς του Bob, μαζί με τον δικό μου, και τη βαθιά σύνδεση που έχουμε με όλους εσάς. Όλα τα χρόνια συνδυάζονται. Λιώνουν σε ένα όνειρο.»
Οι συναυλίες απέκτησαν ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα χάρη στις guest εμφανίσεις που ανέβασαν σημαντικά τον πήχη.
Ο Trey Anastasio των Phish ερμήνευσε τα «Scarlet Begonias» και «Fire on the Mountain», ο Sturgill Simpson χάρισε μία εκδοχή του «Morning Dew» με τη δική του country ψυχή, ο Billy Strings έπαιξε το «Wharf Rat», ενώ ο Grahame Lesh – γιος του Phil – τραγούδησε μεταξύ άλλων το «Box of Rain», τιμώντας την παρακαταθήκη του πατέρα του.
Ο John Mayer, που αποτελεί πλέον αναπόσπαστο μέλος της αναγέννησης των Grateful Dead μέσα από τους Dead & Company, αποτύπωσε με σεμνότητα το προσωπικό του βίωμα: «Δεν έχει σημασία πόσες συναυλίες παίζουμε ως συγκρότημα, θα είμαι πάντα καλεσμένος σε αυτό τον μουσικό κόσμο και δεν θα χάσω ποτέ από τα μάτια μου το τι είναι η μεγάλη τιμή της ζωής μου», ανέφερε.
Παράλληλα, οι επετειακές δράσεις των Dead δεν σταματούν σε αυτές τις συναυλίες. Οι φίλοι του συγκροτήματος θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν το εμβληματικό «The Grateful Dead Movie» του 1977 σε προβολές IMAX μέσα στον Αύγουστο, ενώ έρχεται και μία deluxe επανέκδοση για τα 50 χρόνια του άλμπουμ «Blues for Allah», μέσα στον Σεπτέμβριο.
Ο Bob Weir, πάντα λιτός και ουσιαστικός, σχολίασε με τον δικό του τρόπο όλη αυτή τη διαχρονική πορεία: «Αν επιμείνεις αρκετά, οι άνθρωποι αρχίζουν να σου δίνουν προσοχή. Υποθέτω ότι αν αποκτήσω ποτέ εγγόνια, θα με παίρνουν λίγο πιο σοβαρά. Αλλά πραγματικά, είμαι ο ίδιος άνθρωπος. Πρέπει ακόμα να σηκώνομαι από το κρεβάτι το πρωί και η πλάτη μου είναι στρεσαρισμένη. Δεν έχουν αλλάξει πολλά».
Το ταξίδι των Grateful Dead αφορά κάτι πολύ πιο μεγάλο από τη μουσική τους. Είναι μία ζωντανή εμπειρία κοινοτικής έκφρασης, πνευματικής επαφής και δημιουργικής ελευθερίας που συνδέει γενιές, καρδιές και μυαλά.
Οι τρεις νύχτες στο Σαν Φρανσίσκο ήταν κάτι παραπάνω από συναυλίες. Ήταν μία τελετή μετάβασης, μία επιστροφή στο σπίτι – και μία απόδειξη ότι, όταν η μουσική αγγίζει το αιώνιο, δεν υπάρχει τέλος. Μόνο φως.
