Ο Neil Young επιστρέφει με ένα άλμπουμ που ανασύρει ακυκλοφόρητα τραγούδια από τα μαθητικά του χρόνια, ενώ ταυτόχρονα ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην προσωπική του μάχη υπέρ της αναλογικής μουσικής εμπειρίας.
Ο Neil Young δεν έπαψε ποτέ να λειτουργεί ως ένας καλλιτεχνικός αρχαιολόγος του ίδιου του του εαυτού.
Ο 79χρονος θρυλικός καλλιτέχνης ετοιμάζεται να παρουσιάσει τη νέα του δουλειά μαζί με τους Chrome Hearts, ένα άλμπουμ που αποτελεί τη συνέχεια του «Talkin’ to the Trees» του 2025. Αυτό που κάνει τη συγκεκριμένη κυκλοφορία να ξεχωρίζει, δεν είναι μόνο η ενέργεια της νέας του μπάντας, αλλά η παρουσία τριών τραγουδιών που ο Young έγραψε πριν από 63 ολόκληρα χρόνια.
Η διαδικασία της ηχογράφησης ξεκίνησε στο θρυλικό studio Shangri-La του Rick Rubin, στο Μαλιμπού της Καλιφόρνια. Ο Young και οι Chrome Hearts μπήκαν στις ηχογραφήσεις έχοντας στις αποσκευές τους πέντε ολοκαίνουργια τραγούδια. Η ταχύτητα με την οποία δουλεύει ο Young παραμένει παροιμιώδης: ηχογράφησαν τα τέσσερα από αυτά την πρώτη κιόλας ημέρα, ενώ το πέμπτο ολοκληρώθηκε το πρωί της δεύτερης.
Σε εκείνο το σημείο, το υλικό είχε εξαντληθεί, αλλά η δημιουργική ορμή παρέμενε ζωντανή. «Μετά από αυτό, μας τελείωσαν τα τραγούδια», έγραψε ο Young στο προσωπικό του αρχείο, The Neil Young Archives.
«Χρειαζόμασταν κι άλλα. Το επόμενο πρωί, ένα τραγούδι στριφογύριζε στο μυαλό μου και το έπαιζα. Το έψαξα στα αρχεία και ανακάλυψα ότι ήταν από το 1963, ακυκλοφόρητο. Υπήρχαν κι άλλα. Βρήκα άλλα τρία μαζί με αυτό… επίσης ακυκλοφόρητα! Τρία τραγούδια 60 ετών και πέντε ολοκαίνουργια!», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η ολοκλήρωση της μίξης και της συναρμολόγησης του δίσκου έγινε έναν μήνα αργότερα, κάτω από το φως της επόμενης πανσελήνου, την 1η Απριλίου. Ο Young εξέφρασε τον ενθουσιασμό του για την ταχύτητα της παραγωγής, σημειώνοντας πως έχουν πλέον στα χέρια τους έναν έτοιμο, ολοκληρωμένο δίσκο.
«Ανυπομονώ να τον ακούσετε και ελπίζω να σας προσφέρει ό,τι προσφέρει και σε εμένα», συμπλήρωσε.
Για να αντιληφθεί κανείς τη σημασία αυτής της ανακάλυψης, πρέπει να γυρίσει τον χρόνο πίσω στο 1963. Τότε, ο Neil Young ήταν ένας 17χρονος έφηβος που έδινε συναυλίες στο Γουίνιπεγκ της Μανιτόμπα με το σχολικό του συγκρότημα, τους Squires.
Μέχρι σήμερα, τα μόνα τραγούδια των Squires από εκείνη τη χρονιά που έχουν δει το φως της δημοσιότητας είναι τα instrumental «Aurora» και «The Sultan». Αυτά είχαν κυκλοφορήσει τότε σε μία εξαιρετικά περιορισμένη έκδοση βινυλίου, η οποία πλέον αποτελεί σπάνιο κειμήλιο για τους συλλέκτες.
Το 2009, αυτά τα τραγούδια έγιναν προσβάσιμα σε ένα ευρύτερο κοινό μέσω του box set «The Archives Vol. 1 1963–1972», μαζί με τέσσερα ακόμα τραγούδια των Squires που ηχογραφήθηκαν το 1964 και το 1965. Μάλιστα, ένα από αυτά, το «I Wonder», επαναδιατυπώθηκε το 1975 για να μεταμορφωθεί στο κλασικό τραγούδι «Don’t Cry No Tears» από το άλμπουμ «Zuma».
Παραμένει ακόμα ασαφές αν τα τρία «νέα» τραγούδια του 1963 είναι instrumental ή αν ανήκουν στην περίοδο των Squires. Υπάρχει η πιθανότητα να πρόκειται για άγνωστες μέχρι σήμερα σόλο ηχογραφήσεις που έκανε ο Young στο σπίτι του.
Ερωτηματικό παραμένει και ο τίτλος του άλμπουμ. Ενώ σε μία ανάρτησή του στις 21 Απριλίου ανέφερε πως ο δίσκος δεν έχει ακόμα τίτλο, σε άλλη δημοσίευση την ίδια ημέρα χρησιμοποίησε το όνομα «Second Song», το οποίο όμως ενδέχεται να είναι απλώς ο τίτλος ενός εκ των τραγουδιών.
Πέρα από το περιεχόμενο, ο Young εστίασε ιδιαίτερα στην ποιότητα του ήχου, προχωρώντας σε ένα πείραμα που δεν είχε επιχειρήσει ποτέ ξανά. Ηχογράφησε το άλμπουμ χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα αναλογικό και ψηφιακό εξοπλισμό, δημιουργώντας δύο διαφορετικά masterings. Σκοπός του είναι να αναδείξει τη χαοτική, κατά τον ίδιο, διαφορά ανάμεσα στις δύο τεχνολογίες.
«Το κάναμε αυτό για να δείξουμε τη διαφορά στην οποία πιστεύουμε εγώ και οι φίλοι μου. Η αναλογική ήταν η αρχή και ποτέ δεν ακούστηκε καλύτερα. Η υψηλής ανάλυσης ψηφιακή είναι ξεκάθαρα η δεύτερη καλύτερη επιλογή. Ολοκληρώνουμε τις δύο εκδόσεις και θα τις κυκλοφορήσουμε και τις δύο… Μπορείς να ακούσεις τη διαφορά αμέσως…», εξήγησε ο Young.
«Η μία είναι τόσο βαθιά όσο η ίδια η ζωή. Η άλλη είναι το υψηλότερης ποιότητας παραχαραγμένο αντίγραφο. Αν ενδιαφέρεστε για τον ήχο μέσα στον οποίο μπορείτε να εξαφανιστείτε και να χάσετε τον εαυτό σας… μέσα από επαναλαμβανόμενες ακροάσεις, επιλέξτε την αναλογική», συνέχισε.
Ο ίδιος αναπολεί την εποχή που οι δίσκοι φτιάχνονταν με αυτόν τον τρόπο, τονίζοντας πως ο κόσμος σήμερα σπάνια έχει την ευκαιρία να βιώσει τέτοια ηχητική ποιότητα. «Η μουσική είναι άπειρα βαθιά. Ο ήχος ποιότητας μουσείου είναι η αναλογική. Δοκιμάστε να τα συγκρίνετε αν έχετε την ευκαιρία», προέτρεψε τους θαυμαστές του.
Αν και το δημιουργικό σκέλος βρίσκεται σε οργασμό, το συναυλιακό κομμάτι πέρασε από περιπέτειες. Ο Young επρόκειτο να περιοδεύσει στην Ευρώπη αυτό το καλοκαίρι με τους Chrome Hearts, όμως τον Φεβρουάριο ανακοίνωσε την ακύρωση των εμφανίσεων.
«Λυπάμαι που σας απογοητεύω, αλλά δεν είναι η κατάλληλη στιγμή», δήλωσε τότε, ενώ παραδέχθηκε πως λατρεύει να εμφανίζεται ζωντανά και να βρίσκεται κοντά στο κοινό του.
Παρ’ όλα αυτά, το μέλλον διαγράφεται αισιόδοξο. Σε πρόσφατη απάντησή του σε γράμμα θαυμαστή, ο Neil Young διαβεβαίωσε πως θα επιστρέψει στον δρόμο «σε λίγο καιρό» και ότι σκοπεύει να περιοδεύσει «παντού».
Με ένα άλμπουμ που κουβαλά την ορμή της εφηβείας του και την τεχνική αρτιότητα ενός έμπειρου δημιουργού, η επιστροφή του αναμένεται να είναι τόσο ουσιαστική όσο και οι αναλογικές του αναζητήσεις.
Η επιμονή του Neil Young να συνδέει το παρελθόν με το παρόν δεν είναι μία απλή πράξη νοσταλγίας. Είναι μία υπενθύμιση ότι η καλή μουσική δεν έχει ημερομηνία λήξης και ότι η αναζήτηση της ηχητικής αλήθειας είναι μία δια βίου δέσμευση.
Όταν ο δίσκος κυκλοφορήσει, οι ακροατές θα έχουν την ευκαιρία να κρίνουν μόνοι τους αν η «βαθιά σαν τη ζωή» αναλογική εκδοχή του όντως υπερτερεί, βυθιζόμενοι σε τραγούδια που περίμεναν πάνω από έξι δεκαετίες για να ακουστούν.
