Οι No Doubt γράφουν ιστορία με μία φαντασμαγορική σειρά 18 εμφανίσεων στο φουτουριστικό Sphere, γιορτάζοντας τέσσερις δεκαετίες κοινής πορείας, αναπολώντας τις ρίζες τους στην Καλιφόρνια και αποδεικνύοντας πως η χημεία τους παραμένει αναλλοίωτη παρά τις προσωπικές προκλήσεις.
Η ιστορία των No Doubt μοιάζει με ένα ζωντανό αρχείο της αμερικανικής εναλλακτικής μουσικής. Στον χώρο του No Doubt Experience στο Λας Βέγκας, μία καθηλωτική pop-up έκθεση που διοργάνωσε η Vibee, ένα φθαρμένο πρόγραμμα από την πρώτη περιοδεία του συγκροτήματος καταγράφει μία εμφάνιση στο Shark Club τον Φεβρουάριο του 1992. Εκείνο το κλαμπ έκλεισε οριστικά πέντε χρόνια αργότερα, όμως οι No Doubt συνεχίζουν να υπάρχουν, επιστρέφοντας στην «Πόλη της Αμαρτίας» τρεις δεκαετίες μετά για μία σειρά 18 εμφανίσεων στο εμβληματικό Sphere.
Πίσω στις μέρες που ήταν απλώς ένα ανερχόμενο συγκρότημα από την κομητεία Orange, έκαναν pogo στη σκηνή τραγουδώντας για ντόνατς, πίτσες και τηγανίτες στο τραγούδι «A Little Something Refreshing». Σήμερα, ο μπασίστας Tony Kanal δυσκολεύεται να βρει τα λόγια για να περιγράψει το μέγεθος της στιγμής. Μιλώντας στο Rolling Stone αμέσως μετά την πρεμιέρα στο Sphere, ο 55χρονος μουσικός λύγισε από συγκίνηση μπροστά σε αυτή τη μεγαλειώδη επιστροφή.
«Είναι τόσα πολλά αυτά που πρέπει να επεξεργαστώ», ανέφερε.
«Τους τελευταίους οκτώ μήνες, κάθε στιγμή που ήμουν ξύπνιος ήταν αφιερωμένη στο στήσιμο της παράστασης, στις πρόβες, στην προπόνηση, στις ιδέες για το merchandising. Ήταν ασταμάτητο, οπότε το βράδυ της Τετάρτης ένιωσα τόση συγκίνηση και χαρά. Στο soundcheck είδα τον τεχνικό της κιθάρας του Tom, τον Donnie, ο οποίος είναι μαζί μας για δεκαετίες, και είχαμε μία έντονα συναισθηματική αγκαλιά, κλαίγοντας ο ένας στον άλλον. Το να είμαστε σχεδόν 40 χρόνια σε αυτή τη διαδρομή και να ετοιμαζόμαστε να ανέβουμε στη σκηνή για να κάνουμε κάτι που δεν έχουμε ξανακάνει ποτέ, σε έναν τόσο κουλ, φουτουριστικό χώρο, σε κάνει να συνειδητοποιείς πόσο τυχεροί είμαστε που συνεχίζουμε να το κάνουμε αυτό μαζί», πρόσθεσε.
Ζωντανεύοντας τον υπερσύγχρονο θόλο με εικόνες που συνδέονται με τις ρίζες τους στην κομητεία Orange, οι Kanal, Gwen Stefani, ο κιθαρίστας Tom Dumont και ο ντράμερ Adrian Young παρέδωσαν ένα πρόγραμμα διάρκειας σχεδόν δύο ωρών. Κατά τη διάρκεια της βραδιάς, ο ψηφιακός ουρανός «έβρεχε» πορτοκάλια, ενώ παλιές αφίσες, φωτογραφίες και ένας τηλεφωνικός αριθμός της περιοχής τους —ο οποίος λειτουργεί και συνδέεται με τον αυτόματο τηλεφωνητή του Young— κάλυψαν τον χώρο.
Σε μία απρόσμενη ανατροπή, η Stefani εμφανίστηκε στην οθόνη να γλιστρά στο κρεβάτι δίπλα στον Dumont, δίνοντάς του ένα φιλί για καληνύχτα κατά τη διάρκεια του τραγουδιού «Simple Kind of Life».
Συνοδευόμενοι από τους επί σειρά ετών συνεργάτες τους, Gabrial McNair στο τρομπόνι και Stephen Bradley στην τρομπέτα, το συγκρότημα αποθεώθηκε από περίπου 20.000 θεατές. Ανάμεσά τους βρισκόταν και η Shirley Manson, το τραγούδι της οποίας με τους Garbage, «Special», ακουγόταν στη λίστα αναπαραγωγής πριν από την έναρξη.
Η βραδιά άνοιξε με το «Tragic Kingdom», το ομότιτλο τραγούδι από το άλμπουμ που τους εκτόξευσε το 1995, με τους παρευρισκόμενους να νιώθουν τα καθίσματά τους να δονούνται καθώς «ταξίδευαν» σε ένα εικονικό roller coaster, φόρο τιμής στην έμπνευση του άλμπουμ από την Disneyland.
Το κοινό σιγοτραγούδησε μαζικά στο «Excuse Me Mr.», ενώ το σόλο κιθάρας του Dumont προκάλεσε θύελλα χειροκροτημάτων στο «Different People». «Tom! Είμαστε στο Sphere!» αναφώνησε ενθουσιασμένη η Stefani. Ήταν μία ιδιαίτερα φορτισμένη στιγμή, δεδομένου ότι ο Dumont μοιράστηκε πρόσφατα πως διαγνώστηκε με τη νόσο του Πάρκινσον. Παρά τη διάγνωση, ο κιθαρίστας έδειχνε σε εξαιρετική φόρμα, με τον Kanal να τονίζει πως η κατάστασή του δεν έχει επηρεάσει τη ζωή του συγκροτήματος.
«Το διαχειρίζεται πραγματικά καλά», είπε. «Είμαστε εδώ για εκείνον, τον αγαπάμε και έπαιξε απίστευτα καλά. Έχουμε περάσει πολλά ως συγκρότημα και, με όλα αυτά τα εμπόδια, η χθεσινή νύχτα ήταν μία επιβράβευση. Σε κάνει να συνειδητοποιείς ότι όλες οι προκλήσεις άξιζαν τον κόπο», συμπλήρωσε.
Ένα από τα πρώτα εμπόδια που αντιμετώπισαν στην καριέρα τους ήταν όταν ένας διευθυντής προγράμματος φέρεται να δήλωσε πως «θα χρειαζόταν θεϊκή παρέμβαση για να παιχτούν οι No Doubt στο ραδιόφωνο». Τελικά, ήταν η κοινή τους ορμή και η αγάπη για τη μουσική που τους εξασφάλισε μόνιμη θέση στα ερτζιανά, με διαχρονικές επιτυχίες όπως τα «Just a Girl» και «Don’t Speak».
Αν και η απουσία τέτοιων No. 1 επιτυχιών στα πρώτα 20 λεπτά κράτησε πολλούς θεατές στα καθίσματά τους, το «Spiderwebs» τους ξεσήκωσε όλους, καθώς το Sphere καλύφθηκε από φωτεινούς ιστούς αράχνης. Η Stefani, η πρώτη γυναίκα που ηγείται σχήματος στο Sphere, άλλαξε εμφάνιση πριν από το «Underneath It All», τραγουδώντας «Είστε πραγματικά υπέροχοι, Vegas!». Τα ψυχεδελικά neon γραφικά στο «Hey Baby» και ο πολύχρωμος υποβρύχιος κόσμος με τις γοργόνες στο «Bathwater» ήταν τόσο μαγευτικά που ήταν εύκολο να ξεχάσει κανείς ότι οι μουσικοί βρίσκονταν ακόμα στη σκηνή.
Το συγκρότημα, ωστόσο, δεν ξέχασε τους θαυμαστές του. Η Stefani εντόπισε μία κοπέλα που είχε υιοθετήσει το look με τα ροζ μαλλιά από το εξώφυλλο του άλμπουμ «Return of Saturn» και την κάλεσε στη σκηνή. Η Andrea Esperanza Martinez, θαυμάστρια από την Καλιφόρνια, έτρεξε προς το είδωλό της, δηλώνοντας αργότερα στο Rolling Stone πως έμαθε να τραγουδά μέσα από τα τραγούδια των No Doubt και πλέον είναι επικεφαλής ενός tribute band με το όνομα Just a Girl Tribute. «Ήταν μία εξωσωματική εμπειρία», ανέφερε, «ένιωθα ότι ονειρευόμουν!».
Η επιστροφή σε εκείνες τις εποχές δεν ήταν μόνο ευχάριστη για τη Stefani, καθώς πολλοί από τους στίχους της γεννήθηκαν μέσα από τον πόνο. «Κάποια από αυτά τα τραγούδια είναι επώδυνα», εξομολογήθηκε στο κοινό. «Όταν είδα το κορίτσι με το look του “Return of Saturn”, είπα μέσα μου “την αγαπώ”, αλλά αυτό μου προκαλεί μετατραυματικό στρες», πρόσθεσε. Ακολούθησε η επιτυχία του 2000, «Ex-Girlfriend», την οποία έγραψε στο τέλος της επταετούς σχέσης της με τον Kanal.
Σε μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές της βραδιάς, οι δυο τους εμφανίστηκαν στις οθόνες σε ένα ρομαντικό δείπνο και να χορεύουν γλυκά στον δρόμο κατά τη διάρκεια του «Simple Kind of Life».
Αυτές οι σκηνές ανέδειξαν την αξιοθαύμαστη διαδρομή τους από εραστές σε πρώην συντρόφους και, τελικά, σε ισόβιους φίλους.
«Υπάρχει μία πολύ ισχυρή φιλία που μοιραζόμαστε εδώ και 40 χρόνια», εξήγησε ο Kanal. «Από το να είμαστε ζευγάρι μέχρι το να γίνουμε δημιουργικοί συνεργάτες, υπάρχει κάτι πραγματικά ιδιαίτερο ανάμεσά μας. Όταν είμαστε στη σκηνή, υπάρχει μία άνεση που αποκτάς μόνο με τον χρόνο και το βάθος μιας σχέσης», συμπλήρωσε ο ίδιος, ο οποίος έχει βρει την ευτυχία με τη σύζυγό του Erin, ενώ η Stefani είναι παντρεμένη με τον τραγουδιστή της country, Blake Shelton.
Το πρόγραμμα συνεχίστηκε με το «Happy Now?» και τον ύμνο της περιόδου του «Rock Steady», «Hella Good», που έκανε όλο το στάδιο να χορεύει. Ο ρυθμός έπεσε όταν η Stefani εμφανίστηκε σαν πριγκίπισσα της Disney για να ερμηνεύσει τα «The Climb» και «Running», ενώ τα οπτικά εφέ του Baz Halpin ανέδειξαν το στιχουργικό βάθος των τραγουδιών. «Έχεις πιο σκληρά, punk rock τραγούδια όπως το “Ex-Girlfriend” και μετά απίστευτα απαλές μπαλάντες που σου ραγίζουν την καρδιά», δήλωσε ο Halpin.
Άλλες αξιομνημόνευτες στιγμές περιλάμβαναν το «It’s My Life», τη διασκευή στους Talk Talk από το 2003, και φυσικά το «Don’t Speak», όπου η Stefani, φορώντας ένα μπλε – λευκό φόρεμα, τραγούδησε ενώ αερόστατα πετούσαν πάνω από έναν πορτοκαλεώνα την ώρα της ανατολής. Το κλείσιμο της βραδιάς έγινε με το «Sunday Morning», με το συγκρότημα να υποκλίνεται για πρώτη φορά στη σκηνή του Sphere.
Όσο για το μέλλον, ο Kanal εμφανίστηκε επιφυλακτικός. «Μερικές φορές συμφωνούμε και μερικές φορές όχι», είπε σχετικά με το ενδεχόμενο νέας μουσικής.
«Αυτή τη στιγμή, το επίκεντρο είναι αυτές οι παραστάσεις. Μετά το Coachella, δεν πίστευα ότι θα παίζαμε στο Sphere, οπότε ποτέ δεν ξέρεις τι κρύβεται στη γωνία», ανέφερε.
Η επέτειος των 30 ετών του «Tragic Kingdom» συνεχίζεται στο The Venetian Resort, όπου οι θαυμαστές μπορούν να δουν μεταξύ άλλων το φόρεμα που φόρεσε η Stefani στον χορό αποφοίτησης με τον Kanal, αλλά και τιμολόγια από το πρώτο τους πάρτι στο Whisky a Go Go.
Οι No Doubt παρουσίασαν στο Sphere μία αναδρομή σε μία ολόκληρη ζωή. Από τα πρώτα τους βήματα στα Fender’s Ballroom μέχρι την παγκόσμια καταξίωση, απέδειξαν πως η αυθεντικότητα και οι αληθινοί ανθρώπινοι δεσμοί είναι αυτά που κρατούν μία μουσική κληρονομιά ζωντανή, ακόμη και τρεις δεκαετίες μετά.
