Πενήντα χρόνια μετά την ημέρα που άφησε πίσω του τον Phil Collins, τον Tony Banks, τον Mike Rutherford και τον Steve Hackett, ο Peter Gabriel θυμάται ξανά τα θεατρικά κοστούμια της εποχής του «The Lamb Lies Down on Broadway» και εξηγεί πώς ένα τραγούδι της τελευταίας στιγμής έμελλε να γίνει η μεγαλύτερη επιτυχία του.
Στα μέσα της δεκαετίας του ’70, οι συναυλίες των Genesis έμοιαζαν περισσότερο με σουρεαλιστικό θέατρο παρά με μια τυπική rock εμφάνιση. Στην καρδιά εκείνης της εποχής της progressive rock, ο Peter Gabriel έβγαινε στη σκηνή φορώντας ένα κεφάλι αλεπούς συνδυασμένο με βραδινό φόρεμα, ένα στεφάνι ηλιοτροπίου ή την ογκώδη λαστιχένια στολή του Slipperman.
Όμως, πίσω από τη θεατρικότητα που καθιέρωσε το βρετανικό συγκρότημα δίπλα στους Pink Floyd και τους Yes, οι ισορροπίες στο εσωτερικό της μπάντας έτριζαν.
Μιλώντας στο περιοδικό Mojo με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του σόλο άλμπουμ «O\I» στις 27 Νοεμβρίου, ο 76χρονος καλλιτέχνης γύρισε τον χρόνο πίσω στο 1975, εξηγώντας γιατί αποφάσισε να αποχωρήσει από τους Genesis —και γιατί ένιωθε πως το συγκρότημα είχε αρχίσει να παίρνει τον εαυτό του υπερβολικά στα σοβαρά.
Ένα μεγάλο μέρος της τριβής πήγαζε από το ότι τα μέλη τραβούσαν σε διαφορετικές κατευθύνσεις, με τον ντράμερ —και μετέπειτα διάδοχό του στα φωνητικά— Phil Collins να δυσφορεί ανοιχτά με την εκκεντρική σκηνική εμφάνιση του τραγουδιστή.
«Ο Phil συνήθιζε να μισεί τα κοστούμια. Ήθελε να είναι σαν μουσικός της jazz, αυτή ήταν η εικόνα που είχε για τον εαυτό του —κάτι που καταλάβαινα— και ξαφνικά έχει αυτόν τον ανόητο να ντύνεται με ένα χαζό καπέλο ή σαν σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα», αφηγήθηκε ο Peter Gabriel.
Πέρα από τις καλλιτεχνικές διαφωνίες, βέβαια, καθοριστικό ρόλο στην απόφασή του να φύγει έπαιξαν και οι προσωπικές του προτεραιότητες, καθώς τα προβλήματα υγείας της νεογέννητης κόρης του, Anna-Marie, τον έκαναν να αναθεωρήσει τη στάση του απέναντι στην οικογένεια και τη ζωή στον δρόμο.
Ακόμη κι έτσι, όμως, ο ίδιος δεν αποκηρύσσει τη σύγκρουση εκείνων των ετών, επισημαίνοντας την αξία του χιούμορ και της απόστασης.
«Το όραμά μου ήταν μέρος αυτού που έκανε τους Genesis αυτό που ήταν, όπως και το όραμα του Phil. Αλλά νομίζω ότι σκοντάφτουμε όταν παίρνουμε οποιοδήποτε από αυτά υπερβολικά στα σοβαρά», πρόσθεσε.
Ιδιαίτερη θέση στις αναμνήσεις του κατέχει και η εκρηκτική σχέση του με τον κιμπορντίστα Tony Banks, τον άνθρωπο που, όπως παραδέχτηκε, τον γνώριζε καλύτερα από κάθε άλλον στο συγκρότημα.
«Εκείνος κι εγώ ήμασταν αυτός ο συνδυασμός άγριων εχθρών και καλύτερων φίλων. Αν και μαλώναμε μόνο για θέματα του συγκροτήματος», εξήγησε.
Όταν τελικά ήρθε η ώρα του διαζυγίου, το 1975, η ανησυχία για την επόμενη μέρα ήταν μονόπλευρη —και, παραδόξως, δεν βρισκόταν στην πλευρά του ανθρώπου που έφευγε μόνος του στο άγνωστο.
«Τότε βρισκόμασταν σε αυτή την παράξενη κατάσταση όπου το συγκρότημα —και ξέρω ότι ακούγεται αλαζονικό— ανησυχούσε πραγματικά για το μέλλον του χωρίς εμένα. Εγώ, από την άλλη, ένιωθα σίγουρος ότι θα τα πήγαιναν πολύ καλά, καθώς υπήρχαν άφθονες ευκαιρίες για να φτιάξουν κάτι καινούργιο, ενώ η δική μου στάση ήταν “άι στο διάολο ο συνεταιρισμός!”», θυμήθηκε.
Η ιστορία δικαίωσε και τις δύο πλευρές. Ο Peter Gabriel έκανε το σόλο ντεμπούτο του το 1977 με το «Solsbury Hill», ένα τραγούδι που έγραψε αναζητώντας θάρρος για τη νέα του αρχή.
«Ήταν ένα ελπιδοφόρο, αισιόδοξο τραγούδι. Εκείνος ο πρώτος δίσκος ήμουν εγώ που προσπαθούσα να αποκτήσω λίγη αυτοπεποίθηση έξω από το συγκρότημα», σημείωσε.
Όσο για την κορυφαία παγκόσμια επιτυχία της σόλο καριέρας του, το «Sledgehammer» του 1986, που έφτασε στο No. 1 των αμερικανικών charts, ο τρόπος με τον οποίο γεννήθηκε στο στούντιο απέχει πολύ από οποιονδήποτε εμπορικό υπολογισμό.
«Το “Sledgehammer” ήταν κάτι της στιγμής, που ηχογραφήθηκε στο παρά πέντε, την ώρα που οι μουσικοί προσπαθούσαν να φύγουν: “Ε, ας δοκιμάσουμε αυτό γρήγορα!”. Όλοι νομίζουν ότι η μουσική γράφτηκε για να γίνει επιτυχία, αλλά δεν ισχύει», αποκάλυψε ο 76χρονος καλλιτέχνης.
Σήμερα, μισό αιώνα αφότου το «The Lamb Lies Down on Broadway» έριξε αυλαία στην κοινή τους πορεία, το κεφάλι της αλεπούς και οι στολές της δεκαετίας του ’70 μοιάζουν με μακρινά κειμήλια μιας εποχής που τα έπαιρνε όλα στα σοβαρά.
Από το πείσμα ενός νέου που ήθελε να δοκιμάσει την τύχη του μόνος του στο «Solsbury Hill» μέχρι τη βιαστική, σχεδόν τυχαία ηχογράφηση του «Sledgehammer» λίγο πριν κλείσουν τα φώτα του στούντιο, η πορεία του Peter Gabriel έξω από τους Genesis αποδείχθηκε τελικά ένα πείραμα που δούλεψε καλύτερα όταν κανείς δεν το σχεδίαζε υπερβολικά.
