Ο Chuck Varga, μία από τις πιο σημαντικές μορφές πίσω από την αισθητική και τους χαρακτήρες των GWAR, πέθανε έπειτα από μάχη με τον καρκίνο, αφήνοντας πίσω του μία τεράστια παρακαταθήκη στη σκηνική εικόνα του συγκροτήματος.
Ο Chuck Varga έζησε μεγάλο μέρος της ζωής του μέσα στον παράξενο, υπερβολικό κόσμο των GWAR. Δεν ήταν ανάμεσα στους αρχικούς μουσικούς του συγκροτήματος από το Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια, όμως η θέση του στην ιστορία τους ήταν θεμελιώδης: από το Slave Pit, τον καλλιτεχνικό πυρήνα που δημιούργησε τα κοστούμια, τα σκηνικά και τη συνολική εικόνα των GWAR, μέχρι την επί σκηνής παρουσία του ως Sexecutioner, ο Varga βοήθησε να πάρει μορφή ένας ολόκληρος φανταστικός κόσμος.
Ο Varga πέθανε σε ηλικία 68 ετών έπειτα από μάχη με τον καρκίνο. Τον θάνατό του ανακοίνωσε την Παρασκευή ο μπασίστας των GWAR, Casey «Beefcake The Mighty» Orr, ο οποίος αποκάλυψε ότι ο Varga έφυγε ήρεμα έχοντας στο πλευρό του τη σύζυγό του, Bambi.
«Ο Chuck Varga έφυγε από αυτόν τον κόσμο. Πέθανε ήρεμα, με την αγαπημένη του σύζυγο Bambi να κρατά το χέρι του», έγραψε ο Orr. «Ήταν μοναδικός. Ως καλλιτέχνης, ως περφόρμερ, ως άνθρωπος με γνώσεις και ως κύριος. Νιώθω καλύτερος άνθρωπος επειδή τον γνώρισα και ο κόσμος είναι φτωχότερος που έφυγε».
Ο Orr αναφέρθηκε και στους δύο παλιούς συνεργάτες των GWAR που έχουν επίσης φύγει από τη ζωή, τον Dave Brockie και τον Cory Smoot. Ο Brockie, γνωστός για τον ρόλο του Oderus Urungus, υπήρξε για χρόνια η χαρακτηριστική φωνή των GWAR, ενώ ο Smoot, που εμφανιζόταν ως Flattus Maximus, ήταν ο κιθαρίστας του συγκροτήματος.
«Πιθανότατα τον υποδέχονται τώρα στη Βαλχάλα ο Brockie, ο Cory και όλοι όσοι προηγήθηκαν», πρόσθεσε ο Orr, πριν κλείσει το μήνυμά του με μία τελευταία αφιέρωση: «Σηκώστε το ποτήρι σας και πείτε τις ιστορίες του. Οι θρύλοι δεν πεθαίνουν ποτέ. Hail Varga! Hail Sexicutioner!»
Η ιστορία του Varga με τους GWAR ξεκίνησε μέσα από το Slave Pit. Είχε σπουδάσει στο Virginia Commonwealth University, όπου γνώρισε τον Hunter Jackson, και οι δυο τους δημιούργησαν αρχικά έναν καλλιτεχνικό χώρο για φοιτητικές ταινίες. Η κοινότητα που αναπτύχθηκε εκεί εξελίχθηκε στη συνέχεια στο Slave Pit και τελικά οδήγησε στη δημιουργία του κόσμου που γνωρίζουμε ως GWAR.
Ο Varga ήταν καλλιτέχνης με πολλές διαφορετικές δεξιότητες και δούλεψε πάνω σε κοστούμια, σκηνικά, αντικείμενα, εικονογραφήσεις και κόμικς. Ανάμεσα στις πιο σημαντικές συνεισφορές του ήταν και η δημιουργία του χαρακτήρα Sexecutioner, τον οποίο ανέλαβε να υποδυθεί επί σκηνής.
Η παρουσία του ως Sexecutioner ξεκίνησε στα πρώτα χρόνια των GWAR και συνεχίστηκε για περισσότερο από μία δεκαετία σε συναυλίες, ενώ ο ίδιος παρέμεινε συνδεδεμένος με το συγκρότημα ακόμη και αφού σταμάτησε να συμμετέχει ως μόνιμο μέλος. Στις ζωντανές εμφανίσεις ανέλαβε και τα βασικά φωνητικά σε τραγούδια που συνδέθηκαν με τον χαρακτήρα, όπως το «Sexecutioner» και το «RagNaRok», το οποίο έδωσε και το όνομά του στο άλμπουμ των GWAR που κυκλοφόρησε το 1995.
Η σχέση του με τους GWAR άλλαξε το 1997, όταν αποχώρησε από το συγκρότημα και μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για να επικεντρωθεί στη δουλειά του στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και το Broadway. Παρότι δεν βρισκόταν πλέον καθημερινά μέσα στη λειτουργία του συγκροτήματος, δεν απομακρύνθηκε ποτέ πραγματικά από τον κόσμο του.
Κατά διαστήματα επέστρεφε για εμφανίσεις με τους GWAR, ενώ συνέχισε να συμβάλλει στην καλλιτεχνική πλευρά του συγκροτήματος. Το 2017 ίδρυσε την εταιρεία Hyperreal Productions, που ασχολήθηκε με κοστούμια και σκηνικά, ενώ σύμφωνα με την ιστοσελίδα των GWAR σταμάτησε οριστικά να εμφανίζεται επί σκηνής το 2021.
Η επιρροή του, ωστόσο, είχε ήδη περάσει πολύ βαθύτερα από έναν συγκεκριμένο χαρακτήρα. Ο Bob «Bone Snapper» Gorman, μέλος τόσο των GWAR όσο και του Slave Pit, είχε μιλήσει για τη σημασία του Varga όταν η μάχη του με τον καρκίνο έγινε γνωστή.
«Η συμβολή του Chuck Varga στους GWAR και στην κοινότητα του Slave Pit είναι τεράστια», ανέφερε ο Gorman. «Η επιρροή από τις εικονογραφήσεις του, τους χαρακτήρες που σχεδίασε, τις εμφανίσεις του και την καλλιτεχνική του αντίληψη εξακολουθεί να υπάρχει στους GWAR μέχρι σήμερα».
Ο Gorman συνέχισε λέγοντας ότι η υπερβολική, υπόγεια αισθητική του Varga βοήθησε να διαμορφωθεί ολόκληρο το σύμπαν των GWAR και επηρέασε γενιές καλλιτεχνών και θαυμαστών σε ολόκληρο τον κόσμο. Για τον ίδιο, η συγκέντρωση χρημάτων που οργανώθηκε για τον Varga δεν είχε μόνο στόχο να βοηθήσει εκείνον και την Bambi στα έξοδα της θεραπείας, αλλά και να τιμήσει όλα όσα είχε προσφέρει στο συγκρότημα και στην κοινότητά του.
Η ανάγκη για οικονομική βοήθεια είχε γίνει γνωστή μέσα στην άνοιξη. Τον Απρίλιο αποκαλύφθηκε ότι ο Varga έδινε μάχη με τον καρκίνο και τον Ιούνιο οι GWAR ξεκίνησαν εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων για τα έξοδα της ιατρικής του φροντίδας, τα οποία περιλάμβαναν θεραπείες για τον καρκίνο, φροντίδα σε ξενώνα, ειδικό ιατρικό εξοπλισμό και επιπλέον νοσηλευτική υποστήριξη.
Όσοι συμμετείχαν στην εκστρατεία είχαν πρόσβαση σε ειδικά αντικείμενα που δημιουργήθηκαν για τον σκοπό αυτό, ανάμεσά τους και ένα μπλουζάκι σχεδιασμένο από τον ίδιο τον Varga. Η προσπάθεια αυτή έδωσε ταυτόχρονα μία τελευταία εικόνα της δουλειάς του, σε μία περίοδο κατά την οποία η υγεία του είχε ήδη επιβαρυνθεί σημαντικά.
Οι GWAR είχαν διαμορφώσει εδώ και δεκαετίες έναν κόσμο βασισμένο σε ακραία κοστούμια, σκηνικά και προκλητικούς στίχους, σε σημείο που η σκηνική τους αισθητική έγινε εξίσου αναγνωρίσιμη με τη μουσική τους. Το συγκρότημα είχε μάλιστα λάβει δύο υποψηφιότητες για Grammy, στην κατηγορία για το Καλύτερο Μουσικό Βίντεο Μεγάλης Διάρκειας το 1993 και για την Καλύτερη Metal Ερμηνεία το 1996.
Ο Varga βρέθηκε στην καρδιά αυτής της αισθητικής από την αρχή, ακόμη κι αν η συμβολή του δεν καταγραφόταν πάντα δίπλα στα ονόματα των ανθρώπων που βρίσκονταν με τα όργανα στα χέρια. Η δουλειά του πάνω στους χαρακτήρες, στις στολές και στα σκηνικά ήταν εκείνη που έκανε τον κόσμο των GWAR να μοιάζει ζωντανός κάθε φορά που το συγκρότημα ανέβαινε στη σκηνή.
Η ζωή του πέρασε έτσι από τις φοιτητικές ταινίες του Ρίτσμοντ στον Sexecutioner και από εκεί στη Νέα Υόρκη, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και το Broadway, χωρίς ποτέ να χαθεί η σύνδεσή του με τους GWAR. Το συγκρότημα ετοιμάζεται πλέον να περιοδεύσει τον Οκτώβριο χωρίς έναν από τους ανθρώπους που βοήθησαν περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον να του δώσουν τη μορφή που γνωρίζει το κοινό.
Για τους GWAR, ο Chuck Varga δεν ήταν απλώς ο άνθρωπος πίσω από έναν χαρακτηριστικό χαρακτήρα. Ήταν ένας από τους ανθρώπους που σχεδίασαν, έχτισαν και έζησαν τον κόσμο του συγκροτήματος από μέσα, αφήνοντας πίσω του ένα κομμάτι αυτής της αισθητικής που θα συνεχίσει να εμφανίζεται κάθε φορά που οι GWAR ανεβαίνουν στη σκηνή.
