Θλίψη στον κόσμο της rock για τον θάνατο του Dave Mason, του μουσικού που υπέγραψε το κλασικό «Feelin’ Alright?» και διέγραψε μία μοναδική πορεία ως ο «Forrest Gump» της μουσικής ιστορίας.
Ο Dave Mason, ο χαρισματικός κιθαρίστας που συνέδεσε το όνομά του με τη γέννηση των Traffic και δημιούργησε μερικές από τις πιο αναγνωρίσιμες στιγμές της κλασικής rock, άφησε την τελευταία του πνοή την Κυριακή 19 Απριλίου σε ηλικία 79 ετών. Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή μέσα από επίσημη ανακοίνωση, αν και η ακριβής αιτία δεν έχει διευκρινιστεί ακόμα.
«Εκ μέρους της οικογένειάς του, μοιραζόμαστε με βαθιά και ειλικρινή θλίψη την είδηση της απώλειας του Dave Mason», αναφέρεται στη δήλωση. «Ο Dave Mason έζησε μία αξιοσημείωτη ζωή, απόλυτα αφοσιωμένη στη μουσική και στους ανθρώπους που αγαπούσε», κατέληξε η ανακοίνωση, αποδίδοντας φόρο τιμής σε έναν άνθρωπο που υπηρέτησε την τέχνη του για περισσότερες από έξι δεκαετίες.
Το περασμένο φθινόπωρο, ο Dave Mason είχε ανακοινώσει την απόσυρσή του από τις περιοδείες, επικαλούμενος συνεχιζόμενα προβλήματα υγείας που καθιστούσαν αδύνατη την παραμονή του στον δρόμο. Τότε, είχε δηλώσει μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πως αποχωρεί ευτυχισμένος και γεμάτος ευγνωμοσύνη για τους συνεργάτες του, τους συναδέλφους του και κυρίως για τους πολυάριθμους θαυμαστές του που έκαναν τη ζωή του γεμάτη ικανοποίηση.
Η καριέρα του ξεκίνησε με τους Traffic, προσφέροντας στο ψυχεδελικό συγκρότημα τη μεγαλύτερη βρετανική τους επιτυχία με το τραγούδι «Hole in My Shoe». Παρά το γεγονός ότι το συγκεκριμένο single έφτασε στο No. 2 των βρετανικών charts το 1967, ο ίδιος επέλεξε να αποχωρήσει λίγο αργότερα. Αυτή η τάση για διαρκή αναζήτηση και μετακίνηση έμελλε να γίνει το σήμα κατατεθέν της πορείας του.
Στο πέρασμα των ετών, ο Dave Mason συμμετείχε σε εμβληματικές ηχογραφήσεις των Rolling Stones, του Jimi Hendrix και του George Harrison. Περιόδευσε με τους Delaney & Bonnie and Friends δίπλα στον Eric Clapton, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του 1990 υπήρξε μέλος των Fleetwood Mac.
Ο ίδιος, μιλώντας στην USA Today το 2024 για την αυτοβιογραφία του με τίτλο «Only You Know and I Know», είχε σχολιάσει με δόση χιούμορ: «Είμαι κατά κάποιο τρόπο ο Forrest Gump της rock».
Γεννημένος στις 10 Μαΐου 1946 στο Γούστερ, ο Dave Mason μεγάλωσε στα Μίντλαντς της Αγγλίας. Η περιοχή αυτή ήταν ένα πραγματικό φυτώριο ταλέντων, καθώς σε κοντινή απόσταση μεγάλωσαν ο Robert Plant και ο John Bonham των Led Zeppelin, αλλά και ο Jim Capaldi, ο μετέπειτα συνεργάτης του στους Traffic. Αν και ξεκίνησε από τη σχολική χορωδία, η αγάπη του για τη μουσική αποκρυσταλλώθηκε μέσα από τον ήχο του Buddy Holly.
Σε ηλικία 16 ετών έπιασε για πρώτη φορά κιθάρα και σύντομα άρχισε να παίζει επαγγελματικά με το instrumental συγκρότημα Jaguars. Αφού κυκλοφόρησαν το τραγούδι «Opus to Spring» το 1963, ένωσε τις δυνάμεις του με τον Capaldi στους Hellions, πραγματοποιώντας περιοδείες στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία. Μετά από μία σειρά singles που δεν γνώρισαν ιδιαίτερη ανταπόκριση, ο Mason άρχισε να εργάζεται ως roadie για τους Spencer Davis Group.
Εκεί ήρθε σε επαφή με τον νεαρό τότε Steve Winwood, ο οποίος έπαιζε keyboard και κιθάρα. Ο Mason κέρδισε την εμπιστοσύνη του συγκροτήματος, κάνοντας φωνητικά σε αρκετές ηχογραφήσεις τους. Το 1967, ο Winwood αποχώρησε για να ιδρύσει τους Traffic μαζί με τον Mason, τον Capaldi και τον Chris Wood. Στις αρχές τους, τα μέλη του συγκροτήματος απομονώθηκαν σε μία αγροτική κατοικία, πειραματιζόμενοι με έναν ήχο που συνδύαζε την αισθητική των πρώιμων Pink Floyd με τη μελωδικότητα των Beatles.
Η επιτυχία ήρθε άμεσα με τραγούδια όπως τα «Paper Sun» και «Here We Go Round the Mulberry Bush». Ωστόσο, η τεράστια αποδοχή του «Hole in My Shoe» προκάλεσε πίεση στον Mason, ο οποίος αποχώρησε ξανά για να ακολουθήσει σόλο πορεία. Μετά από μία σύντομη περίοδο παραγωγής για το συγκρότημα The Family, επέστρεψε στους Traffic για το δεύτερο άλμπουμ τους, καθώς το συγκρότημα χρειαζόταν νέο υλικό.
Σε αυτόν τον δίσκο ο Mason έγραψε τα μισά τραγούδια, ανάμεσα στα οποία και το «Feelin’ Alright?». Αν και η εκτέλεση των Traffic δεν έγινε μεγάλη επιτυχία, η διασκευή του Joe Cocker το 1969 κατέστησε το τραγούδι παγκόσμιο κλασικό σημείο αναφοράς. Η σχέση του όμως με τον Winwood παρέμενε συγκρουσιακή. Μετά την κυκλοφορία του δίσκου το 1968, ο Mason απολύθηκε, με τον Winwood να του ξεκαθαρίζει πως δεν του άρεσε ο τρόπος που έγραφε, που τραγουδούσε ή που έπαιζε κιθάρα.
Ως περιζήτητος μουσικός για ηχογραφήσεις, ο Mason συμμετείχε στο single «Street Fighting Man» των Rolling Stones, παίζοντας shehnai, ενώ στην εμβληματική διασκευή του Jimi Hendrix στο «All Along the Watchtower» έπαιξε ακουστική κιθάρα 12 χορδών. Ο Hendrix σκέφτηκε σοβαρά να τον εντάξει στους Experience, μία ιδέα που τελικά δεν υλοποιήθηκε ποτέ.
Στη συνέχεια μετακόμισε στην Αμερική, όπου μέσω του Gram Parsons μπήκε στους μουσικούς κύκλους του Λος Άντζελες. Το 1970 κυκλοφόρησε το πρώτο του σόλο άλμπουμ, «Alone Together», το οποίο θεωρείται η κορυφαία του στιγμή. Παρά τις νομικές διαμάχες με την εταιρεία Blue Thumb, ο Mason συνέχισε να παράγει μουσική, συνεργαζόμενος ακόμα και με τον Stevie Wonder στο τραγούδι «The Lonely One».
Μία από τις μεγαλύτερες προσωπικές του επιτυχίες ήρθε το 1977 με την μπαλάντα «We Just Disagree». Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, η καριέρα του επιβραδύνθηκε, καθώς ο ίδιος ένιωθε πως δεν ταίριαζε με τις νέες τάσεις της μουσικής βιομηχανίας. Παρόλα αυτά, το 1980 συνεργάστηκε με τον Michael Jackson στο τραγούδι «Save Me». Ο Jackson δέχτηκε τη συνεργασία επειδή είχε τραγουδήσει το «Feelin’ Alright?» σε ηλικία 12 ετών σε ένα τηλεοπτικό αφιέρωμα.
Η θητεία του στους Fleetwood Mac στα μέσα των 90s και η επανένωση με τον Capaldi το 1998 αποτέλεσαν τους τελευταίους μεγάλους σταθμούς της διαδρομής του. Παρά την εσωτερική του ένταση με τον Winwood, η οποία εκδηλώθηκε ακόμα και κατά την ένταξη των Traffic στο Rock & Roll Hall of Fame το 2003, ο Mason παρέμεινε ενεργός. Κυκλοφόρησε νέο υλικό το 2008 και το 2014, ενώ μέχρι πρόσφατα επικεντρωνόταν στις ζωντανές εμφανίσεις.
Παραδόξως για έναν καλλιτέχνη με τέτοια πορεία, ο Dave Mason δεν ένιωσε ποτέ απόλυτα άνετα κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας. «Ακόμα δεν μου αρέσει να στέκομαι εκεί πάνω στο προσκήνιο. Νιώθω πολύ άβολα», είχε εξομολογηθεί το 2020. «Δεν είμαι rock star, ας το θέσουμε έτσι. Ποτέ δεν ήθελα να γίνω. Ήθελα απλώς να γράφω σπουδαία μουσική, να βγάζω κάποια χρήματα και να περνάω καλά».
Η απώλεια του Dave Mason σηματοδοτεί το τέλος ενός κεφαλαίου για τη γενιά που διαμόρφωσε τον ήχο της rock. Η κληρονομιά του, ωστόσο, παραμένει ζωντανή μέσα από τις αμέτρητες ηχογραφήσεις του και εκείνη την ιδιαίτερη ικανότητά του να βρίσκεται πάντα στο σωστό σημείο τη σωστή στιγμή, προσφέροντας την ιδιοφυΐα του σε μερικές από τις σημαντικότερες στιγμές της μουσικής.
