Μέσα σε μόλις έντεκα ημέρες, ο παραγωγός Aviel Hirschfield απέσυρε τις κατηγορίες περί λογοκλοπής για τη μεγαλύτερη φετινή επιτυχία του Drake, αφήνοντας πίσω του αναπάντητα ερωτήματα και ένα αμφιλεγόμενο ηχητικό ντοκουμέντο.
Μέσα σε λιγότερο από δύο εβδομάδες από τη στιγμή που κατατέθηκε με τυμπανοκρουσίες στα ομοσπονδιακά δικαστήρια, μια από τις πιο συζητημένες νομικές διαμάχες της χρονιάς κατέρρευσε απροσδόκητα. Ο παραγωγός και ράπερ Aviel Hirschfield από το Όρεγκον απέσυρε οικειοθελώς την αγωγή του εναντίον του Drake, στην οποία υποστήριζε ότι του ανήκε εξ ολοκλήρου το ρεφρέν του τραγουδιού «Janice STFU». Η υπόθεση έκλεισε χωρίς εξηγήσεις στα επίσημα έγγραφα, διαγράφοντας με συνοπτικές διαδικασίες ένα ζήτημα που είχε προκαλέσει έντονες συζητήσεις στα μουσικά μέσα και το διαδίκτυο.
Σύμφωνα με τους αρχικούς ισχυρισμούς του, όλα ξεκίνησαν πέρυσι κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού προς το Σιάτλ με ένα πολυτελές αυτοκίνητο που είχε δανειστεί από φίλο του. Ο Aviel Hirschfield υποστήριξε ότι άκουσε στο ραδιόφωνο το «I Follow Rivers», το γνωστό indie pop τραγούδι που κυκλοφόρησε το 2011 η Σουηδή τραγουδίστρια Lykke Li, και εντυπωσιάστηκε από τη μελωδία του.
Όπως ανέφερε στην καταγγελία του, εμπνεύστηκε άμεσα ένα νέο ρεφρέν, το οποίο κατέληξε λίγους μήνες αργότερα να χρησιμοποιηθεί αυτολεξεί στη νέα κυκλοφορία του Drake.
Το συγκεκριμένο κομμάτι δεν ήταν μια τυχαία στιγμή στη δισκογραφία του Drake, αλλά το βασικό τραγούδι που αποτέλεσε τον ακρογωνιαίο λίθο της επιστροφής του μέσα από το άλμπουμ «Iceman». Το τραγούδι παρέμεινε για δύο εβδομάδες στην κορυφή του Billboard Hot 100 και διατήρησε επί 20 συνεχόμενες εβδομάδες το No. 1 στο chart Hot Rap Songs, αποτελώντας το τραγούδι του με τη μεγαλύτερη διάρκεια παραμονής στην κορυφή της συγκεκριμένης κατάταξης ια ολόκληρη την καριέρα του.
Ο Hirschfield ισχυριζόταν ότι οκτώ ολόκληροι στίχοι αντιγράφηκαν λέξη προς λέξη και νότα προς νότα από ένα αδημοσίευτο demo που ο ίδιος είχε στείλει στους συνεργάτες του ράπερ.
Η νομική ομάδα του Drake απέρριψε από την πρώτη στιγμή τις κατηγορίες, χαρακτηρίζοντας την αγωγή ως μια κατασκευασμένη και αβάσιμη απόπειρα εκμετάλλευσης του ονόματός του.
Οι εκπρόσωποι του ράπερ υποστήριξαν μάλιστα ότι ο ενάγων παραποίησε στοιχεία προκειμένου να στηρίξει τους ισχυρισμούς του στο δικαστήριο. «Ας είμαστε απολύτως σαφείς: Αυτές οι κατηγορίες απορρίπτονται κατηγορηματικά, απερίφραστα και πλήρως», τόνισαν οι δικηγόροι του καλλιτέχνη σε επίσημη τοποθέτησή τους.
«Δεν υπάρχει ούτε ίχνος αλήθειας σε αυτούς τους ισχυρισμούς και απορρίπτουμε κάθε προσπάθεια να παρουσιαστούν ως αποδεδειγμένα δεδομένα», συμπλήρωσαν στην ανακοίνωσή τους. Η απόσυρση της υπόθεσης έγινε χωρίς προδικαστική απόφαση, κάτι που σημαίνει ότι ο Hirschfield διατηρεί θεωρητικά το δικαίωμα να επανέλθει με νέα αγωγή στο μέλλον.
Στο επίκεντρο της σύντομης αυτής δικαστικής περιπέτειας βρέθηκε ένα ηχητικό απόσπασμα που διέρρευσε στην πλατφόρμα X και παρουσιάστηκε ως το αρχικό demo του Hirschfield με παραποιημένα φωνητικά. Ενώ ο εκπρόσωπος του παραγωγού δήλωνε στο Rolling Stone ότι πολλοί ειδικοί είχαν εξετάσει τα ψηφιακά δεδομένα του αρχείου επιβεβαιώνοντας τη γνησιότητά του, οι χρήστες του διαδικτύου εντόπισαν γρήγορα ύποπτες λεπτομέρειες. Η ακουστική ποιότητα και ο χρόνος εμφάνισης του ηχητικού προκάλεσαν αμφιβολίες για το αν επρόκειτο για αυθεντικό υλικό ή για εκ των υστέρων κατασκευή.
Οι αντιφάσεις έγιναν ακόμη πιο εμφανείς όταν εξετάστηκε το χρονοδιάγραμμα της παραγωγής του επίμαχου κομματιού. Ο Hirschfield ισχυριζόταν ότι είχε γράψει τους στίχους πάνω σε μουσική που του παραχώρησαν οι παραγωγοί του Drake τον Ιανουάριο του 2026. Ωστόσο, άλλος παραγωγός που συμμετείχε στη δημιουργία του κομματιού δήλωσε πρόσφατα στο Billboard ότι το συγκεκριμένο ρυθμικό μοτίβο γράφτηκε μόλις τον Μάρτιο.
Το απότομο τέλος της υπόθεσης ήρθε λίγες μόλις ημέρες αφότου δημοσιογράφοι απέστειλαν συγκεκριμένες διευκρινιστικές ερωτήσεις στον δικηγόρο του παραγωγού. Αυτή η εξέλιξη έστρεψε την προσοχή στο ποιος είναι πραγματικά ο 33χρονος μουσικός από το Πόρτλαντ. Στο επαγγελματικό του προφίλ στο LinkedIn, ο ίδιος αυτοπροσδιορίζεται ως υπεύθυνος στούντιο, μηχανικός ήχου και παραγωγός, αναφέροντας συνεργασίες με ονόματα όπως ο Travis Scott, ο Playboi Carti, αλλά και εταιρείες όπως η Disney.
Μέχρι σήμερα, η πιο σημαντική επαγγελματική του αναφορά ήταν η συμμετοχή του στο τραγούδι «Heated» από το άλμπουμ «Renaissance» της Beyoncé, το οποίο κυκλοφόρησε το 2022. Τα δικαιώματα αυτού του τραγουδιού μοιράζονται ανάμεσα σε δεκαοκτώ διαφορετικούς συντελεστές, ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνεται τόσο ο ίδιος όσο και ο Drake. Ο Hirschfield είχε αξιοποιήσει έντονα αυτή τη σύνδεση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, φτάνοντας μάλιστα να παραχωρήσει συνεντεύξεις στο κόκκινο χαλί των βραβείων Grammy στο Λος Άντζελες.
Εκείνη την περίοδο, μιλώντας για τη συνεισφορά του στη δουλειά της Beyoncé, περιέγραψε τον τρόπο με τον οποίο γεννήθηκε το τραγούδι. «Ξεκίνησα την ιδέα για το κομμάτι που έκανα παραγωγή πριν από περίπου πέντε χρόνια», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά. «Ήξερα ότι ήταν μια καλή ιδέα και απλώς έπρεπε να βρω την κατάλληλη στέγη για να την παρουσιάσω», συμπλήρωσε ο ίδιος.
Η περίπτωση αυτή αναδεικνύει τις ιδιαίτερες ισορροπίες που επικρατούν στη βιομηχανία όταν ανεξάρτητοι δημιουργοί αποφασίζουν να κινηθούν νομικά απέναντι σε κορυφαία ονόματα.
Ο καθηγητής νομικής και ειδικός σε θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας Kevin Greene επισημαίνει ότι το επαγγελματικό ρίσκο είναι τεράστιο για όποιον επιχειρεί κάτι τέτοιο. «Αν ανήκεις στην κοινότητα των τραγουδοποιών, πρέπει να σκεφτείς πολύ σοβαρά αν θέλεις να μηνύσεις τον Drake, ακόμη κι αν υπάρχει πραγματική παραβίαση», εξηγεί ο Greene.
«Το βασικό ερώτημα είναι αν θέλεις να ξαναβρείς δουλειά έχοντας μια τέτοια κίνηση στο βιογραφικό σου», συμπλήρωσε ο ίδιος αναλύοντας τους φόβους των δημιουργών.
Από την πλευρά του, ο δικηγόρος πνευματικών δικαιωμάτων Brian Levenson σημείωσε πως δεν είναι σπάνιο για τα νομικά γραφεία να απορρίπτουν αβάσιμες απαιτήσεις ανθρώπων που ισχυρίζονται ότι τους ανήκουν διάσημα τραγούδια όπως το «Piano Man» του Billy Joel. Σε μια εποχή όπου η σύγχρονη pop δανείζεται διαρκώς μελωδίες από παλαιότερες δεκαετίες, τα όρια ανάμεσα στην επιρροή και την παράνομη ιδιοποίηση γίνονται ολοένα πιο δυσδιάκριτα.
Καθώς το «Janice STFU» συνεχίζει να ακούγεται αδιάκοπα στις πλατφόρμες streaming, ο Drake αφήνει πίσω του άλλη μία νομική αναταραχή χωρίς απώλειες. Στο Πόρτλαντ, οι κατηγορίες του Aviel Hirschfield σιώπησαν τόσο απότομα όσο εμφανίστηκαν, αφήνοντας τις λεπτομέρειες αυτής της σύντομης διαμάχης κλειδωμένες στα συρτάρια των δικηγορικών γραφείων.
