Σίγησε για πάντα η ταραχώδης κιθάρα των Babyshambles – Ο αποχαιρετισμός του Pete Doherty και η σύντομη, εκρηκτική πορεία του Patrick Walden που σημάδεψε την indie rock των 00s.
Η βρετανική rock σκηνή θρηνεί την πρόωρη απώλεια του Patrick Walden, του χαρισματικού κιθαρίστα του συγκροτήματος Babyshambles, με ηγέτη τον Pete Doherty.
Ο Patrick Walden έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 46 ετών, αφήνοντας πίσω του μία σύντομη αλλά καθοριστική μουσική κληρονομιά.
Τη θλιβερή είδηση ανακοίνωσε το ίδιο το συγκρότημα μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζονται τα αίτια του θανάτου του μουσικού.
«Με βαθιά λύπη και θλίψη μοιραζόμαστε την είδηση του θανάτου του Patrick Walden», ανέφεραν σε κοινή τους δήλωση οι Babyshambles —οι οποίοι αποτελούνται από τους Pete Doherty, Mick Whitnall, Drew McConnell και Adam Ficek.
«Νιώθουμε πολύ τυχεροί που τον γνωρίσαμε/αγαπήσαμε και δουλέψαμε μαζί του και ζητάμε ευγενικά σεβασμό και ιδιωτικότητα σε αυτές τις δύσκολες στιγμές», πρόσθεσαν.
Η ιστορία του Patrick Walden με τους Babyshambles ξεκινά στις αρχές της δεκαετίας του 2000, σε μία περίοδο έντονης αναταραχής για τον Pete Doherty.
Μετά την επεισοδιακή απομάκρυνσή του από τους The Libertines λόγω των γνωστών προβλημάτων του με τις εξαρτήσεις, ο Doherty αναζητούσε μία νέα μουσική διέξοδο. Βρήκε στο πρόσωπο του Walden τον ιδανικό συνεργάτη για το νέο του μουσικό όχημα, τους Babyshambles, αναθέτοντάς του τον ρόλο του βασικού κιθαρίστα.
Ο ρόλος του Patrick Walden δεν ήταν απλώς εκτελεστικός. Υπήρξε η ψυχή της κιθάρας του συγκροτήματος, διαμορφώνοντας τον χαρακτηριστικό, ακατέργαστο ήχο των Babyshambles σε τραγούια όπως το «Killamangiro» και το «Albion».
Η συμβολή του, όμως, επεκτάθηκε και στη σύνθεση, καθώς υπέγραψε ως συνδημιουργός τρία τραγούδια του πρώτου άλμπουμ τους, «Down in Albion», που κυκλοφόρησε το 2005.
Ανάμεσά τους και η μεγαλύτερη, ίσως, επιτυχία τους και ύμνος μιας ολόκληρης γενιάς, το αξέχαστο «Fuck Forever».
Ωστόσο, η θητεία του Patrick Walden στους Babyshambles υπήρξε τόσο εκρηκτική όσο και σύντομη.
Οι προσωπικοί του δαίμονες και τα προβλήματα με τις ναρκωτικές ουσίες, σε συνδυασμό με μία δικαστική περιπέτεια, όταν βρέθηκε να αντιμετωπίζει κατηγορίες για επίθεση στην τότε σύντροφό του (οι οποίες τελικά αποσύρθηκαν), τον οδήγησαν στην έξοδο από το συγκρότημα το 2005.
Τη θέση του πήρε ο Mick Whitnall, ο οποίος έπαιξε στο δεύτερο άλμπουμ των Babyshambles, το «Shotter’s Nation» του 2007.
Παρότι δεν επέστρεψε ποτέ επίσημα στο συγκρότημα, ο Patrick Walden παρέμεινε πάντα στην «τροχιά» των Babyshambles, πραγματοποιώντας περιστασιακές εμφανίσεις με τα πρώην μέλη της μπάντας του.
Η ειρωνεία της μοίρας είναι ότι ο θάνατός του έρχεται λίγους μόλις μήνες μετά από μία επανένωση του συγκροτήματος, τον περασμένο Μάρτιο, κατά τη διάρκεια μιας σόλο συναυλίας του Pete Doherty.
Σε εκείνη την εμφάνιση, ο ίδιος ο Doherty είχε αφήσει να εννοηθεί ότι οι Babyshambles θα επέστρεφαν δυναμικά αργότερα μέσα στη χρονιά, μία προοπτική που τώρα φαντάζει τραγικά μακρινή.
Ο Patrick Walden ήταν ένα από τα καθοριστικά πρόσωπα της έκρηξης της indie rock στα ’00s, ένας κιθαρίστας με σπάνιο ταλέντο και μία ταραχώδη ζωή που, δυστυχώς, αντανακλούσε το χάος και την ένταση της εποχής του.
Η κληρονομιά του, αν και συμπυκνωμένη σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα, παραμένει ισχυρή, αποτυπωμένη στις αιχμηρές και μελωδικές γραμμές της κιθάρας του που θα ηχούν για πάντα.
