Η αδυναμία του Jarvis Cocker των Pulp να αποσυρθεί από τη μουσική
Ο Jarvis Cocker των Pulp αποκάλυψε μία πτυχή της μακρόχρονης καριέρας του που ίσως εκπλήξει πολλούς: τις επανειλημμένες προσπάθειές του να αποσυρθεί από τον κόσμο της μουσικής.
Παρά τις σκέψεις αυτές, το συγκρότημα ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει τον Ιούνιο το πρώτο άλμπουμ του μετά από 24 ολόκληρα χρόνια, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «More».
Σε μία ειλικρινή συνέντευξη, ο Jarvis Cocker παραδέχτηκε ότι υπήρξαν στιγμές κατά τη διάρκεια των δεκαετιών που θέλησε να βάλει τέλος, όμως η ακαταμάχητη έλξη της μουσικής τον τραβούσε πάντα πίσω.
Μιλώντας στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού Mojo, ο Βρετανός καλλιτέχνης δεν δίστασε να μοιραστεί τις σκέψεις του για τις περιόδους που φλέρταρε με την ιδέα της απόσυρσης.
Όπως δήλωσε: «Έχω προσπαθήσει να αποσυρθώ πολλές φορές. Δεν κράτησε.»
Αυτή η λιτή ομολογία φανερώνει μία εσωτερική πάλη, μία διαρκή ταλάντευση μεταξύ της επιθυμίας για μία ήρεμη ζωή μακριά από τα φώτα και της αδήριτης ανάγκης για δημιουργία και έκφραση μέσω της μουσικής που τον καθόρισε.
Ο ίδιος ο Jarvis Cocker αποδίδει αυτή την επιμονή στην ίδια τη φύση της μουσικής, περιγράφοντάς την με σχεδόν μεταφυσικούς όρους και εξήγησε τη δυναμική που νιώθει όταν ερμηνεύει παλαιότερα τραγούδι του συγκροτήματος, μία εμπειρία που υπερβαίνει την απλή αναπόληση.
«Η μουσική είναι ένα είδος μαγικού πράγματος, ξέρετε. Όταν τραγουδάω αυτά τα παλιά τραγούδια, όταν καταφέρνεις να κατοικήσεις ξανά το τραγούδι, το ξεκλειδώνει», είπε.
«Κάποιοι μπορεί να πουν ότι είναι νοσταλγία, αλλά μου φαίνεται πιο ισχυρό. Αγγίζεις ξανά την ενέργεια αυτού που ένιωσες, και επανέρχεται στη ζωή», ανέφερε, υπογραμμίζοντας τη ζωντανή σύνδεση με το παρελθόν που του προσφέρει η σκηνή, μία αναβίωση συναισθημάτων και ενέργειας που η νοσταλγία από μόνη της δεν μπορεί να συλλάβει πλήρως.
Πλέον, η σχέση του με τους Pulp και τη μουσική φαίνεται να έχει ωριμάσει και να είναι απαλλαγμένη από παλαιότερες προσδοκίες ή πιέσεις.
Ο Jarvis Cocker ακολουθεί μία πιο απελευθερωμένη και απολαυστική προσέγγιση στη δημιουργική διαδικασία και την ύπαρξη του συγκροτήματος.
«Και οι Pulp… δεν περιμένω να με θεραπεύσουν, ή οτιδήποτε άλλο, τώρα. Νομίζω ότι αυτό το κάνει πολύ πιο ευχάριστο συνολικά. Είμαι απλώς χαρούμενος που καταφέραμε να φτιάξουμε έναν δίσκο που με συγκινεί», σχολίασε, δείχνοντας μία εσωτερική γαλήνη και μία εκτίμηση για την ίδια τη χαρά της δημιουργίας και της σύνδεσης που προσφέρει η μουσική, χωρίς να αναζητά σε αυτήν λύσεις ή γιατρειές.
Όσον αφορά τη γένεση του πολυαναμενόμενου νέου άλμπουμ, του «More», που έρχεται να διαδεχθεί το «We Love Life» του 2001, ο Jarvis Cocker αποκάλυψε ότι η σπίθα άναψε από ένα συγκεκριμένο τραγούδι.
Η διαδικασία δεν ήταν προμελετημένη, αλλά μάλλον οργανική, προκύπτοντας από τη δοκιμή νέου υλικού.
«Είχα γράψει αυτό το τραγούδι, το “Hymn Of The North”, το οποίο πίστευα ότι ήταν εντάξει, οπότε το δοκιμάσαμε στα soundchecks και το παίξαμε στο Hammersmith Odeon και δεν ξέρω, απλά έμοιαζε καλό», θυμήθηκε.
«Οπότε σκέφτηκα: “Λοιπόν, ας δούμε πόσο μακριά μπορούμε να το πάμε αυτό”», πρόσθεσε ο τραγουδιστής, δίνοντας μία εικόνα για το πώς μία αρχική ιδέα και η θετική απήχησή της ζωντανά πυροδότησαν τη δημιουργία ενός ολόκληρου άλμπουμ.
Παρά την επικείμενη κυκλοφορία του άλμπουμ, ο Jarvis Cocker παρέμεινε επιφυλακτικός ως προς τον ορισμό του μέλλοντος των Pulp μετά το «More».
Συγκεκριμένα, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο το άλμπουμ να σηματοδοτεί είτε το οριστικό τέλος είτε απλώς μία παύση, ένα κεφάλαιο πριν από το επόμενο, αν υπάρξει.
«Λοιπόν, είναι το» More». Δεν σχεδιάστηκε ως: «Εντάξει, αυτή είναι η μεγάλη μας τελεία». Αλλά μπορεί να είναι. Ή μπορεί να είναι περισσότερο ένα κόμμα – ένα μεγάλο κόμμα. Επειδή ξέρετε, τίποτα δεν τελειώνει ποτέ πραγματικά», δήλωσε με έναν αινιγματικό αλλά και φιλοσοφικό τόνο, αφήνοντας τους θαυμαστές να αναρωτιούνται για το τι επιφυλάσσει η συνέχεια.
Αυτά τα λόγια ίσως αντικατοπτρίζουν ίσως και τη δική του αβεβαιότητα ή απλώς την αποδοχή της ρευστότητας των πραγμάτων στη μουσική και τη ζωή.
Η επιστροφή των Pulp με νέο υλικό μετά από σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα αποτελεί από μόνη της ένα σημαντικό γεγονός, και οι σκέψεις του Jarvis Cocker προσθέτουν βάθος και προβληματισμό στην πορεία ενός συγκροτήματος που αρνείται πεισματικά να σιγήσει οριστικά.
