Πέντε μέλη της φεμινιστικής punk κολεκτίβας Pussy Riot καταδικάστηκαν για «ψευδείς πληροφορίες» και για μία περφόρμανς όπου ούρησαν σε πορτρέτο του Πούτιν, με την Diana Burkot να δηλώνει: «Η Ουκρανία πρέπει να νικήσει»
Σε μία κίνηση που υπογραμμίζει την αυξανόμενη καταστολή κάθε μορφής διαφωνίας στη Ρωσία, πέντε μέλη της ακτιβιστικής punk κολεκτίβας Pussy Riot καταδικάστηκαν ερήμην σε πολυετείς ποινές κάθειρξης για την αντιπολεμική τους δράση.
Η απόφαση, που επιβλήθηκε από το Περιφερειακό Δικαστήριο Basmanny της Μόσχας, αποτελεί το τελευταίο κεφάλαιο στη μακροχρόνια σύγκρουση της ομάδας με το καθεστώς του Βλάντιμιρ Πούτιν.
Όπως επιβεβαίωσε εκπρόσωπος του συγκροτήματος στο περιοδικό Rolling Stone τη Δευτέρα, οι ποινές αφορούν τις Maria Alyokhina, Diana Burkot, Taso Pletner, Olga Borisova και Alina Petrova, με τις καταδίκες να κυμαίνονται από οκτώ έως δεκατρία χρόνια φυλάκισης.
Οι κατηγορίες, σύμφωνα με το ανεξάρτητο ρωσικό μέσο Mediazona —το οποίο συνίδρυσαν μέλη των Pussy Riot—, πηγάζουν από δύο συγκεκριμένα περιστατικά που οι ρωσικές αρχές θεώρησαν εγκληματικά.
Το πρώτο αφορά ένα μουσικό βίντεο του Δεκεμβρίου 2022 με τίτλο «Mama, Don’t Watch TV», το οποίο, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, διέδιδε «ψευδείς πληροφορίες» για τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις, ισχυριζόμενο ότι σκότωναν Ουκρανούς πολίτες.
Το δεύτερο περιστατικό συνέβη κατά τη διάρκεια μίας περφόρμανς στο Μόναχο της Γερμανίας, τον Απρίλιο του 2024, όπου ένα μέλος της κολεκτίβας φέρεται να ούρησε πάνω σε ένα πορτρέτο του Βλάντιμιρ Πούτιν.
Μέσω των νομικών τους εκπροσώπων, και τα πέντε μέλη των Pussy Riot απέρριψαν τις κατηγορίες, υποστηρίζοντας ότι η δίκη και οι ποινές που επιβλήθηκαν έχουν αμιγώς πολιτικά κίνητρα.
Σε μία έντονη δήλωσή της στο Rolling Stone, η Diana Burkot, συνθέτρια της μουσικής για το «Mama, Don’t Watch TV», τόνισε την αμετακίνητη θέση της. «Ως δημιουργός της μουσικής, υποστηρίζω κάθε λέξη, και η αντιπολεμική μου στάση είναι ξεκάθαρη», είπε.
«Ο πόλεμος πλήρους κλίμακας εναντίον της Ουκρανίας διαρκεί για περισσότερα από τρία χρόνια. Και συνεχίζω να πιστεύω: Η Ουκρανία πρέπει να νικήσει, και ο Πούτιν πρέπει να δικαστεί στη Χάγη», συνέχισε.
Η Burkot προχώρησε σε μία δριμεία κριτική του ρωσικού καθεστώτος, χαρακτηρίζοντάς το ως «ένα κλασικό παράδειγμα πατριαρχίας — το χειρότερο είδος κακοποιητή: ένας τύραννος, ένας νάρκισσος, ένας gaslighter, ένας τοξικός χειραγωγός που ζει από την καταστροφή της θέλησης των άλλων».
Επίσης, κάλεσε «κάθε άνθρωπο σε αυτόν τον κόσμο να χρησιμοποιήσει τη φωνή του», προσθέτοντας ότι «ο ακτιβισμός τώρα είναι απαραίτητος σαν καθημερινή πρακτική, γιατί μόνο μαζί μπορούμε να αντισταθούμε και να ξεπεράσουμε την κρίση της δημοκρατίας».
Η ίδια σημείωσε ότι, ευτυχώς, η ρωσική κυβέρνηση «δεν έχει πρόσβαση στο φυσικό μου σώμα», αλλά κατέληξε με μία προκλητική δήλωση: «Ακόμα κι αν ήμουν στη Ρωσία, θα έλεγα το ίδιο πράγμα: άντε γ***».
Αυτές οι καταδίκες δεν αποτελούν μεμονωμένο περιστατικό. Το 2023, ένα άλλο εξέχον μέλος των Pussy Riot, η Nadya Tolokonnikova, συνελήφθη ερήμην και προστέθηκε στη διεθνή λίστα καταζητούμενων της Ρωσίας.
Τον Απρίλιο του 2024, ο Petya Verzilov (γνωστός και ως Pyotr) καταδικάστηκε ερήμην σε οκτώ χρόνια και τέσσερις μήνες φυλάκιση, ενώ τον Δεκέμβριο του 2024 το όνομά του προστέθηκε στη λίστα των τρομοκρατών.
Οι Pussy Riot έγιναν παγκοσμίως γνωστές το 2012 με την περφόρμανς – διαμαρτυρία «A Punk Prayer» μέσα στον Καθεδρικό Ναό του Σωτήρος Χριστού στη Μόσχα, ως απάντηση στις κατηγορίες για νοθεία κατά την επανεκλογή του Πούτιν.
Η δράση αυτή οδήγησε στη φυλάκιση των μελών Maria Alyokhina και Nadya Tolokonnikova, οι οποίες ωστόσο απελευθερώθηκαν πρόωρα χάρη σε μία αμνηστία που ψηφίστηκε λίγο πριν η Ρωσία φιλοξενήσει τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2014.
Έκτοτε, η κολεκτίβα έχει πραγματοποιήσει αμέτρητες διαμαρτυρίες, όπως μία περφόρμανς στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Σότσι το 2014, μία εισβολή στον αγωνιστικό χώρο κατά τη διάρκεια του τελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018, καθώς και μία διαμαρτυρία στο Καπιτώλιο της Ιντιάνα ως απάντηση στην ανατροπή του συνταγματικού δικαιώματος στην άμβλωση από το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ τον Ιούνιο του 2022.
Την ίδια χρονιά, η Tolokonnikova κυκλοφόρησε το πρώτο mixtape των Pussy Riot, με τίτλο «Matriarchy Now».
Η διεθνής αναγνώριση της δράσης τους συνεχίζεται, καθώς το 2023 η κολεκτίβα τιμήθηκε με το βραβείο Woody Guthrie. Παράλληλα, η Nadya Tolokonnikova ανακοίνωσε το 2023 την παραγωγή μίας τηλεοπτικής σειράς βασισμένης στην ιστορία των Pussy Riot, εκφράζοντας τη φιλοδοξία της να «εμπνεύσει μία νέα γενιά επαναστατών».
Η τελευταία αυτή δικαστική απόφαση, αν και συμβολική αφού τα μέλη του συγκροτήματος βρίσκονται εκτός Ρωσίας, στέλνει ένα σαφές μήνυμα από το Κρεμλίνο ότι καμία φωνή που αμφισβητεί την επίσημη γραμμή, ειδικά για τον πόλεμο στην Ουκρανία, δεν θα μείνει ατιμώρητη.
Για τις Pussy Riot, ωστόσο, φαίνεται να αποτελεί απλώς έναν ακόμη λόγο για να συνεχίσουν τον αγώνα τους, μετατρέποντας την καταδίκη τους σε καύσιμο για την τέχνη και τον ακτιβισμό που τις έχει καθιερώσει ως ένα από τα πιο ισχυρά σύμβολα αντίστασης της εποχής μας.
