Η Σαβίνα Γιαννάτου συνθέτει «μία παγκόσμια περιοδεία παραδοσιακών τραγουδιών για το νερό, το στοιχείο που μπορεί να είναι βάλσαμο και κατάρα, πηγή ζωής και καταιγίδας».
Η Σαβίνα Γιαννάτου, μία φωνή που αντηχεί πέρα από τα σύνορα, μία καλλιτέχνιδα που αδιάκοπα εξερευνά και ανακαλύπτει, επιστρέφει με ένα νέο μουσικό αριστούργημα.
O The Guardian, η έγκριτη βρετανική εφημερίδα, υποκλίνεται στο ταλέντο της, χαρίζοντας στο νέο άλμπουμ της, «Watersong», την ύψιστη βαθμολογία, πέντε στα πέντε αστέρια.
Η Jude Rogers, μουσικοκριτικός της εφημερίδας, χαρακτηρίζει το «Watersong» ως το folk album του μήνα, αναγνωρίζοντας την αστείρευτη δημιουργικότητα της Σαβίνας Γιαννάτου, μιας καλλιτέχνιδας που εδώ και πέντε δεκαετίες δεν σταματά να εκπλήσσει με την πολυσχιδή πορεία της.
Από τις πρώτες εκτελέσεις και συνθέσεις για video art, μέχρι τους εικαστικούς πειραματισμούς και αυτοσχεδιασμούς με τον θρυλικό Damo Suzuki των Can, η Σαβίνα Γιαννάτου αποδεικνύει διαρκώς την αστείρευτη καλλιτεχνική της φύση.
Το «Watersong», μία συμπαραγωγή με τους μακροχρόνιους συνεργάτες της, το ελληνικό τζαζ σύνολο Primavera en Salonica, και την Τυνήσια τραγουδίστρια Lamia Bedioui, αποτελεί μία παγκόσμια μουσική περιήγηση.
Είναι ένας ύμνος στο νερό, αυτό το στοιχείο που, όπως γράφει η Jude Rogers, «μπορεί να είναι βάλσαμο και κατάρα, πηγή ζωής και καταιγίδας».
Το ταξίδι ξεκινά λυρικά από την Ελλάδα, με «Το τραγούδι του Κλήδονα», ένα έθιμο του ελληνικού καλοκαιριού.
Η Σαβίνα Γιαννάτου, με τη φωνή της, «ξεσκονίζει» τη μελωδία, προσθέτοντας μία νότα μελαγχολίας, καθώς τραγουδά για ένα έθιμο του ελληνικού καλοκαιριού, όπου τα κορίτσια βάζουν γούρια σε μια κατσαρόλα με καθαρό νερό για να τα αφήσουν έξω λουσμένα στο φως των αστεριών.
Η ατμόσφαιρα του δίσκου μεταμορφώνεται στη συνέχεια, με λαϊκά τραγούδια από το Ασουάν της Αιγύπτου και τη Βόρεια Μακεδονία.
Μια άγρια, παράξενη σύνθεση, όπου οι φωνές της Σαβίνας Γιαννάτου και της Lamia Bedioui δημιουργούν εκπληκτικές αρμονίες, ντύνοντας τα όργανα που μοιάζουν να τραυλίζουν.
Το κυπριακό παραδοσιακό τραγούδι «Άη Γιώρκης» και η ισπανική μπαλάντα «A los Baños del Amor» προσθέτουν τη δική τους λάμψη σε αυτό το πολύχρωμο μουσικό μωσαϊκό.
Το άλμπουμ διασχίζει αιώνες και τόπους, από την Ιρλανδία στο Ιράκ, την Κορσική και την Καλαβρία, αποκαλύπτοντας έντονα σύγχρονες στιγμές.
Το κοντραμπάσο του Μιχάλη Σιγανίδη στα ελληνικά «Κάλαντα των Θεοφανίων» αποκτά την ορμή μιας μοτοσικλέτας, ενώ το αραβικό ποίημα του 10ου αιώνα, «Στο Πένθιμο Περιστέρι Είπα», σε είδος mawal (αμανέ), αναδύεται ως μία πρωτοποριακή σύγχρονη προσευχή.
Ένα κουβάρι κρουστών έρχεται σε αντίθεση με την προφορική παράδοση της Σαβίνας Γιαννάτου και της Lamia Bedioui, δημιουργώντας ένα ηχητικό τοπίο γεμάτο αντιφατικούς ψιθύρους και θρήνους.
Παραδοσιακά όργανα, όπως το κανονάκι του Κώστα Βόμβολου και το νέι του Χάρη Λαμπράκη, προσδίδουν δραματικότητα και ονειρικότητα. Το νέι, αυτό το φλάουτο με την εξέχουσα θέση στην παραδοσιακή μουσική της Περσίας, της Τουρκίας, των Εβραίων, των Αράβων και της Αιγύπτου, αποτελεί τον ξεναγό για ένα ταξίδι σε άγνωστα, μαγευτικά ηχοτοπία.
Το «Watersong», το πέμπτο άλμπουμ της Σαβίνας Γιαννάτου με την καταξιωμένη ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία ECM, αποτελεί τη συνέχεια μιας λυρικής Οδύσσειας, μιας εξερεύνησης των συνόρων του νερού, ενός στοιχείου που είναι συνώνυμο της ζωής.
Είχε παρουσιαστεί στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, αντλώντας έμπνευση από «Το Τραγούδι του Άριελ» (Ariel’s Song), του πνεύματος από την «Τρικυμία» του Σαίξπηρ. Είναι ένα ταξίδι μέσα από τη μουσική παράδοση, σε χώρες και τόπους όπου το νερό αποτελεί σύμβολο και μύθο.
Η Σαβίνα Γιαννάτου, από το 1997 με τον δίσκο «Τραγούδια της Μεσογείου», έχει εμβαθύνει στην έρευνα των τραγουδιών των μεσογειακών λαών. Επανεφευρίσκει αυτή την παραδοσιακή μουσική, προσθέτοντας συχνά πρωτοποριακά στοιχεία, ριζωμένα στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Όπως η ίδια είχε δηλώσει σε συνέντευξή της για τις συναυλίες, «Τα τραγούδια είναι κυρίως παραδοσιακά και ό, τι θίγουν είναι μέσω συμβόλων και μύθων, είτε για τον έλεγχο του νερού για παράδειγμα, όπως ο δράκος του κυπριακού τραγουδιού που το παγιδεύει, ή για τη σχέση του ανθρώπου με τα θαλάσσια πλάσματα: το χρυσόψαρο στη γυάλα που θέλει να ελευθερωθεί, η φώκια του ιρλανδικού τραγουδιού που κάποτε ήταν άνθρωπος, ή για την ξηρασία: η περπερούνα παρακαλεί τον θεό να ρίξει μία βροχή για να καρπίσουν τα χωράφια».
«Και ανάμεσα σ’αυτά η θάλασσα ως στοιχείο φυγής προς την ελευθερία αλλά και κινδύνου, όσον αφορά τους πρόσφυγες ή μετανάστες στη μεσόγειο τα τελευταία χρόνια», πρόσθεσε.
Η Σαβίνα Γιαννάτου και οι Primavera en Salonico δημιουργούν ένα άλμπουμ που μιλά για το νερό και την έρημο, για τη ζωή και τον θάνατο, τη γονιμότητα, τη μαγεία, την επιθυμία, τον εξαγνισμό.
Η αραβική γλώσσα και η διάλεκτος των Βεδουίνων συναντούν τις γλώσσες της Μεσογείου. Ούτι, κανονάκι, νέι, βιολί, ακορντεόν, κρουστά, waterphone και κοντραμπάσο συνοδεύουν τις φωνές, συνδυάζοντας το παραδοσιακό στοιχείο με τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό.
Οι δημιουργοί του «Watersong» δηλώνουν: «Αμίλητο νερό ή λάλον ύδωρ, καθαγιασμένο ή καταραμένο, απρόσιτο και σπάνιο ή ορμητικό και επικίνδυνο, δεν έπαψε ποτέ να αποτελεί μέρος της καθημερινής μαγείας της ύπαρξής μας».
«Τραγούδια παραδοσιακά και αναγεννησιακά, από διάφορες χώρες, “συμπλέουν” με το οπτικό υλικό και φτιάχνουν ιστορίες για το νερό και τη δύναμή του, για τη ζωή που μπορεί να δώσει και να στερήσει. Τραγούδια για τη βροχή, τη θάλασσα, τα ποτάμια, τα δάκρυα, τις σταγόνες, για το νερό στο σώμα, για το σώμα στο νερό. Το σώμα μας», αναφέρουν.
Και κάπως έτσι, το «Watersong» δεν είναι απλώς ένας δίσκος, αλλά ένα ταξίδι. Ένα ταξίδι που ξεκινά από τις πηγές της παράδοσης και εκβάλλει σε έναν ωκεανό σύγχρονου ήχου, όπου οι φωνές της Σαβίνας Γιαννάτου και των συνεργατών της γίνονται κύματα που σαρώνουν τις ακτές της ψυχής.
Το «Watersong» είναι μία υδάτινη αφήγηση, μία ιστορία που ψιθυρίζεται από τα αρχαία πηγάδια και αντηχεί στις σύγχρονες μητροπόλεις.
Με κάθε νότα, το «Watersong» μας βυθίζει σε έναν κόσμο όπου το νερό δεν είναι απλώς στοιχείο, αλλά μνήμη, μύθος, και μία αέναη πηγή έμπνευσης. Σαν μία σταγόνα που πέφτει στην ήρεμη επιφάνεια μιας λίμνης, οι ήχοι του «Watersong» δημιουργούν κύκλους που διαρκώς μεγαλώνουν, παρασύροντας μας σε ένα μουσικό σύμπαν που είναι ταυτόχρονα οικείο και άγνωστο, αρχέγονο και πρωτοποριακό.
Η Σαβίνα Γιαννάτου, με το «Watersong», δεν μας προσφέρει απλώς ένα άλμπουμ, αλλά ένα ποτάμι μελωδιών που ρέει μέσα μας, αφήνοντας πίσω του μία αίσθηση κάθαρσης και μία δίψα για περισσότερη μουσική, περισσότερη ζωή.
