Καθισμένος δίπλα σε έναν απανθρακωμένο σκελετό και υπό τους ήχους των Metallica, ο Kirk Hammett βυθίζεται στο σύμπαν του «Κορακιού» και αποκαλύπτει το πάθος μιας ζωής για τον τρόμο.
Ένας απανθρακωμένος μαύρος σκελετός στέκεται ακριβώς πίσω από την πλάτη του, παρατηρώντας κάθε του κίνηση πάνω στον καναπέ. Φορώντας ένα κατάμαυρο σακάκι διακοσμημένο με τη μορφή του Χάρου και ένα μαύρο πουλί, ο Kirk Hammett κρατά στα χέρια του τις σελίδες με τις επτά τελευταίες στροφές από «Το Κοράκι». Ο χαμηλός φωτισμός δημιουργεί απειλητικές σκιές στον χώρο, καθώς φιγούρες πτηνών περνούν φευγαλέα από την οθόνη.
Ως ηχητικό χαλί για αυτή τη σκοτεινή αφήγηση, ο κιθαρίστας επέλεξε το «Inamorata», το κομμάτι που ρίχνει την αυλαία στο πρόσφατο άλμπουμ των Metallica με τίτλο «72 Seasons». Το αριστούργημα που έγραψε ο Edgar Allan Poe το 1845 για έναν θλιμμένο άνδρα και έναν νυχτερινό επισκέπτη που επαναλαμβάνει μια αδυσώπητη λέξη, βρίσκει στο πρόσωπό του τον ιδανικό αφηγητή.
Αυτή η αναμέτρηση με τον τρόμο δεν αποτελεί μια τυχαία συγκυρία, καθώς συμπίπτει με τις εμφανίσεις των Metallica στο υπερσύγχρονο Sphere στο Λας Βέγκας. Στο πλαίσιο των συναυλιών με τίτλο «Life Burns Faster», ο θολωτός χώρος μετατρέπεται σε ένα πεδίο εφιαλτικών εικόνων. Για παράδειγμα, οι θεατές βρίσκονται νοερά δεμένοι σε μια ηλεκτρική καρέκλα κατά τη διάρκεια του «Ride the Lightning», ενώ ένα πελώριο τέρας εμπνευσμένο από τον Lovecraft αναδύεται στις νότες του «The Call of Ktulu».
Μέσα στην εβδομάδα, το συγκρότημα έχει προγραμματίσει δύο εμφανίσεις σε αυτό το φουτουριστικό στάδιο, συμπεριλαμβανομένης μιας ειδικής βραδιάς για το Halloween. Για τον Hammett, ωστόσο, η ενασχόληση με το μακάβριο είναι μια καθημερινότητα που υπερβαίνει τη σκηνική παρουσία των Metallica. Εδώ και δεκαετίες συγκεντρώνει σπάνια αντικείμενα, αφίσες και αυθεντικά κοστούμια από τη χρυσή εποχή του κινηματογραφικού τρόμου, ενώ παίζει με κιθάρες που φέρουν κλασικές αφίσες ταινιών του είδους.
«Το heavy metal και οι ταινίες τρόμου προέρχονται από τις ίδιες πηγές, φυτρώνουν από τους ίδιους σπόρους», δήλωσε ο ίδιος αναλύοντας τη βαθιά τους σύνδεση. «Μοιράζονται την ίδια ακριβώς εικονογραφία και θεματολογία».
«Προσωπικά, μέρος της γοητείας που μου ασκούν αυτές οι ταινίες είναι η επαφή με τη θνητότητά μου χωρίς να χρειάζεται να πληρώσω το τίμημα», πρόσθεσε ο κιθαρίστας. «Φέρνεις τον εαυτό σου σε μια κατάσταση φόβου, αλλά το κάνεις αποκλειστικά για τη δική σου ευχαρίστηση, καθώς η παρακολούθηση μιας καλής ταινίας τρόμου εκτοξεύει την αδρεναλίνη μου».
Αυτό το πάθος είχε εκφραστεί ξεκάθαρα και το 2022, όταν ο Kirk Hammett κυκλοφόρησε το πρώτο του ορχηστρικό σόλο άλμπουμ με τίτλο «Portals». Η ιδέα για εκείνο το άλμπουμ γεννήθηκε μέσα από τη συνεργασία του με τον συνθέτη και μαέστρο Edwin Outwater, ο οποίος είχε διευθύνει τη συμφωνική ορχήστρα στις συναυλίες «S&M2» των Metallica. Ανάμεσα στα κομμάτια του δίσκου ξεχώριζαν τίτλοι όπως «Maiden and the Monster», «The Jinn» και «The Incantation».
«Όταν τον γνώρισα, ταιριάξαμε αμέσως επειδή είναι και εκείνος λάτρης του τρόμου», είχε εξηγήσει ο Hammett για τη γνωριμία τους. «Του είπα αμέσως ότι έπρεπε να ακούσει δύο κομμάτια με ανάλογη θεματολογία που είχα γράψει, προτείνοντάς του να κάνουμε κάτι μαζί, και εκείνος δέχτηκε με ενθουσιασμό».
Πέρα από τη μουσική, η συλλεκτική του μανία έχει λάβει μυθικές διαστάσεις μέσα στα χρόνια. Το 2012 εξέδωσε το λεύκωμα «Too Much Horror Business», όπου παρουσίασε αναλυτικά τη συλλογή του από αναμνηστικά και τέρατα. Παράλληλα, οργάνωσε το δικό του συνέδριο τρόμου με τίτλο Fear FestEvil, ενώ παρουσίασε μέρος των θησαυρών του στην έκθεση «Kirk’s Crypt» κατά τη διάρκεια των φεστιβάλ Orion Music + More το 2012 και το 2013.
Σε συζήτηση στο podcast «The Metallica Report», ο κιθαρίστας κλήθηκε να αποκαλύψει τα τρία πιο πολύτιμα αντικείμενα της συλλογής του. «Το πρώτο είναι το κοστούμι που φορούσε ο Boris Karloff στην ταινία “The Black Cat” του 1933», αποκάλυψε.
«Όταν έμαθα ότι ήταν διαθέσιμο, έμεινα άναυδος γιατί είχε επιβιώσει για ογδόντα χρόνια», συνέχισε ο ίδιος. «Κανείς άλλος δεν φάνηκε να ενδιαφέρεται και το απέκτησα εντελώς αθόρυβα, οπότε μόλις το πήρα στα χέρια μου, το φόρεσα και άρχισα να περπατάω μέσα στο σπίτι υποδυόμενος τον ρόλο».
Στην κατοχή του βρίσκεται επίσης ένα μεγάλο τμήμα από τον αυθεντικό εξοπλισμό του εργαστηρίου του Φρανκενστάιν, ο οποίος είχε σκορπιστεί σε ολόκληρο τον κόσμο. Το πιο σημαντικό κομμάτι που κατάφερε να συγκεντρώσει είναι το στρογγυλό κάτοπτρο που εμφανίζεται στις τρεις πρώτες ταινίες του τέρατος. Στην ίδια συλλογή περίοπτη θέση κατέχει και το αυθεντικό τσεκούρι που κρατούσε ο ηθοποιός Jack Nicholson στην κλασική ταινία «The Shining».
Το πιο πρόσφατο απόκτημά του είναι η κάπα του Bela Lugosi από την ταινία «Abbott And Costello Meet Frankenstein». «Ήξερα πού βρισκόταν αυτό το αντικείμενο εδώ και τριάντα χρόνια», εξήγησε ο Hammett περιγράφοντας την επιμονή του.
«Ο ιδιοκτήτης της την κουνούσε μπροστά στα μάτια μου για πάρα πολύ καιρό», συμπλήρωσε ο κιθαρίστας. «Πέρυσι όμως βρέθηκε σε οικονομική ανάγκη και την έβγαλε σε μια δημοπρασία για την οποία ελάχιστοι γνώριζαν, με αποτέλεσμα να είμαι ένας από τους τρεις ανθρώπους που κατέθεσαν προσφορά και τελικά κατάφερα να την αποκτήσω».
Η σχέση του με αυτά τα αντικείμενα λειτουργεί ως άμεση πηγή έμπνευσης για τη δουλειά του με την κιθάρα. «Κάθομαι απέναντί τους, παίζω μουσική και παρατηρώ τις λεπτομέρειες, ελπίζοντας ότι κάτι θα γεννηθεί μέσα από αυτή τη διαδικασία», ανέφερε ο ίδιος.
«Νιώθω σαν προστάτης και επιμελητής αυτής της πολιτιστικής κληρονομιάς», συνέχισε εξηγώντας τη φιλοσοφία του. «Όταν όλα αυτά τα αντικείμενα βρίσκονται συγκεντρωμένα στον ίδιο χώρο, δημιουργούν μια μοναδική ενέργεια που εκφράζει τον κινηματογραφικό τρόμο του εικοστού αιώνα, γι’ αυτό και αισθάνομαι την ανάγκη να μοιραστώ αυτή τη σημασία με τον κόσμο».
Κάνοντας μια σύγκριση με τα παραδοσιακά μουσεία τέχνης, ο κιθαρίστας υπογράμμισε τη διαφορά ανάμεσα σε έναν κλασικό πίνακα και τα κινηματογραφικά κειμήλια. «Αφού δεις τη Μόνα Λίζα στο Λούβρο, δεν μπορείς απλώς να πας σπίτι σου και να δεις μια ταινία για αυτήν», σχολίασε. «Όταν όμως βλέπεις αυτά τα αντικείμενα, επιστρέφεις στο σπίτι και παρακολουθείς το “The Wolf Man”, κρατώντας το πνεύμα αυτής της κουλτούρας ζωντανό».
Πίσω στο σκοτεινό δωμάτιο, ο Kirk Hammett κλείνει τις σελίδες του βιβλίου καθώς οι τελευταίοι στίχοι του Edgar Allan Poe χάνονται στη σιωπή. Με το βλέμμα στραμμένο στα αγαπημένα του κειμήλια και την κιθάρα πάντοτε σε ετοιμότητα, ο βετεράνος κιθαρίστας παραμένει ο πιο αφοσιωμένος φύλακας των σκοτεινών παραμυθιών που σημάδεψαν την ψυχή του.
